Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мари Клотильда Элизабет Луиза де Рике (3 маусым 1837 – 8 қараша 1890) Луиза де Мерси Аргенто есімдерімен танымал бельгиялық пианист. Ол Мишель Габриэль Альфонс Фердинанд де Рике (1810–1865) мен Розали де Рике де Караманның (1814–1872) үлкен қызы, Мишель Габриэль Альфонс Фердинанд де Рике 1834 жылы тек өзі үшін ғана Чимай князі атағын алған.
Marie Clotilde Elisabeth Louise de Riquet (3 June 1837 – 8 November 1890) known as Louisa de Mercy Argenteau, was a Belgian pianist. She was the eldest daughter of Michel Gabriel Alphonse Ferdinand de Riquet (1810–1865), created prince de Chimay 1834, for himself only, and Rosalie de Riquet de Caraman (1814–1872)
Өмір
Бала кезінде ол пианинода ойнауға едәуір қабілет көрсетті. 1860 жылдың 11 сәуірінде Евгений Арнульд Анри Шарль Франсуа Мари, Мерси Аргенто графы (1838 жылдың 22 тамызы – 1888 жылдың 2 мамыры) -на тұрмысқа шықты. Келесі жылы Франц Листпен танысты. 1866 жылы ол император Наполеон III-мен кездесіп, оның досы болды. Седан шайқасында жеңілгеннен кейін, ол оны пруссиялықтарда Schloss Wilhelmshöhe-де тұтқында болғанда соңғы рет барып, музыка ойнап көңіл көтерді. Кейіннен ол олардың төрт жылдық қарым-қатынасы туралы «Императордың соңғы махаббаты» атты кітап жазды. 1880-жылдардың басында ол орыс музыкасына қызығушылық танытты. Бұл оның орыс тілін оқып, бірнеше орыс композиторларының вокалдық музыкасын аударуына және олардың музыкасының концерттері мен ресми кештерін ұйымдастыруына әкелді. Оның «Кушті Бестік» (The Mighty Handful) музыкасын қолдауы Цезарь Цуйдың музыкасына басымдық берді және 1886 жылы Льежде «Кавказ тұтқыны» операсының қойылуына көмектесті. Цуйдің «À Argenteau» атты фортепиано шығармалары жинағы – Бельгиядағы граф пен графиняның сарайын еске түсіретін музыкалық естелік. Мерси Аргенто графинясы 1890 жылдың 8 қарашасында Санкт-Петербургте, Ресейде рактан қайтыс болды.
In childhood she developed considerable aptitude as a pianist. On 11 April 1860 she married Eugène Arnould Henri Charles François Marie, comte de Mercy Argenteau (22 August 1838 – 2 May 1888). She met Franz Liszt the next year. In 1866, she met emperor Napoleon III and befriended him. After his defeat at the Battle of Sedan, she visited him for a last time when he was a prisoner of the Prussians at Schloss Wilhelmshöhe and consoled him playing music. She later wrote a book about their four year relationship, The Last Love of an Emperor. In the early 1880s, she developed an interest in Russian music. This led to her studying the Russian language, translating some vocal music by several Russian composers, and arranging concerts and recitals of their music. Her advocacy of music by The Mighty Handful favored that of César Cui and facilitated the production of the latter's opera Prisoner of the Caucasus in Liège in 1886. Cui's collection of piano pieces entitled À Argenteau is a musical reminiscence of the count and countess' estate in Belgium. La Comtesse de Mercy Argenteau died of cancer on 8 November 1890 in Saint Petersburg, Russia.
Жазбалар
Сезар Куй: сын-эскиз. Париж: Фишбахер, 1888 жыл. Императордың соңғы махаббаты: графша Луиза де Мерси Аргентоның естеліктері, Принцесса де Караман Химей туған, император Наполеон III-мен байланысын және Екінші империяның аяқталу кезеңіндегі оның әлеуметтік-саяси қызметін баяндайды. Гарден-Сити, Нью-Йорк, Даблдей, Пейдж және Компания, 1926 жыл.
César Cui: esquisse critique. Paris: Fischbacher, 1888. The Last Love of an Emperor: reminiscences of the Comtesse Louise de Mercy Argenteau, née Princesse de Caraman Chimay, describing her association with the Emperor Napoléon III and the social and political part she played at the close of the Second Empire. Garden City, N. Y., Doubleday, Page & Co., 1926.