Кіріспе

Ұлыбританиядағы темір жол желісі

Лондон–Айлсбери желісі – Лондон Мэрилебон мен Айлсбери арасындағы темір жол желісі, Чилтерн таулары арқылы өтеді; жолаушылар пойыздарын «Чилтерн темір жолдары» компаниясы басқарады. Желінің шамамен жартысы Лондон метрополитеніне тиесілі, бұл шамамен 26 шақырымды (16 миль) құрайды. Жолаушылар желісінің жалпы ұзындығы шамамен 63 шақырымды (39 миль) құрайды, сондай-ақ жүк тасымалын жалғастыруға арналған учаске де бар. Бұл желі бұрынғы маңызды бағыттың – Ұлы Орталық магистралінің бір бөлігі болып табылады.

Электрмен жабдықтау

Харроудан солтүстік-батысқа қарайғы жол кезең-кезеңмен электрлендірілді. 1925 жылы төрт рельсті электрлендіру Рикмансворт пен Уотфордқа жетті, ал Метрополитен темір жолы 1935 жылға дейін Айлсбериге дейін желіні электрлендіруді жоспарлады. Бірақ, Мет LT-ге біріктірілген кезде жоспарлар тоқтап қалды. Меттің соңғы бөлігін электрлендіру 1950 жылдардың соңында басталды, бірақ LT кейіннен тек Амершамға дейін электрлендіруге шешім қабылдады. Бастапқы ниеттің дәлелі ретінде Айлсбериге дейін толық орнатылған түсті шамдармен сигнал беру жүйесі және Сток Мандевиллге дейінгі платформалардың кеңейтілуі болды. 1961 жылы LT Метрополитен желісін Айлсбериден шығарды және содан бері ол тек Амершамға дейін жүреді. 1961 жылы бумен жүретін Метрополитен желісінің пойыздары тоқтатылғаннан кейін, қызмет 1992 жылға дейін British Rail Class 115 дизельдік пойыз құрамаларымен (кейін олар желідегі қазіргі жылжымалы құраммен ауыстырылды) және Амершамнан оңтүстікке қарай Метрополитен желісінің электрлік пойыз құрамаларымен қамтамасыз етілді. Соңғы бумен жүретін поезд 1962 жылдың 17 маусымында жүрді, ал 18 маусымдағы кестеге сәйкес Лондоннан Айлсбериге дейінгі сапар уақыты 90 минуттан 59 минутқа дейін қысқартылды. Амершамнан солтүстікке қарайғы желіге жауапкершілік 1961 жылдың 11 қыркүйегінде Лондон көлігінен Британдық темір жолына берілді; осы бөлімдегі станциялардағы Лондон метросының белгілері біртіндеп Британдық темір жолының белгілерімен ауыстырылды.

1960-шы жылдардан бастап ұтымды ету

Айлсбериден солтүстікке қарай (Вудфорд Халс, Регби және Лафборо арқылы Нотингем Викторияға және одан әрі) магистральдық қызметтер 1966 жылы тоқтатылды, себебі доктор Бичинг Ұлы Орталық магистралін Мидленд магистралінің қайталамасы деп есептеді. Қазір тек Кальвертке жүк тасымалы және кейбір мерекелік күндері Куинтон-Роудқа және одан арнайы жолаушылар пойызы қатынайды. Жол Кальверттен батысқа Бичестер ауылына дейін сақталған, ал Блетчлиге дейінгі желі Шығыс-Батыс темір жолы аясында болашақта қайта ашылу үшін қайта құрылуда. 1980 жылдары InterCity 125 пойыздары сирек болса да, бұл желіде пайдаланылды. Сондай-ақ 1980 жылдары Марйлбоннан Айлсбери және Хай-Уайкомб арқылы Мильтон-Кейнске дейін жолаушыларға арналған қосымша пойыздар болды, олар Куинтон-Роудтан және қолданыстан шығарылған Уинслоу теміржол станциясынан жолаушыларды алды. 1993 жылға дейін Айлсбериге бағытталған пойыздар тоқтады. Бірақ жолаушылар сұранысының төмендігі және Лондон баға аймағындағы қиындықтарға байланысты қызмет жойылды және пойыздар тікелей Рикмансвортқа жүріп өтті. 2008 жылдың 14 желтоқсанында Чилтерн темір жолы Айлсбери Вейл Парквей атты жаңа стансаны ашты. Бұл станса Айлсбери станциясынан екі миль солтүстік-батысқа қарай орналасқан.

Операция

Жолаушылар тасымалдау қызметін «Чилтерн темір жолы» атқарады. Мэрилебоннан Неасден қиылысына дейінгі учаскеде жол «Чилтерн магистралімен» ортақ, ал Харроудан Амершамға дейінгі учаскеде Лондон метрополитенінің «Метрополитен» желісімен ортақ пайдаланылады және олардың «жоғары жылдамдықты» қызметтері үшін қолданылады. Осының салдарынан, барлық «Чилтерн» пойыздары метро желілерінде жүру үшін трипкок тежегіш жүйесімен жабдықталуы тиіс. Мэрилебон сигналды басқару орталығы Мэрилебон мен Харроудың оңтүстігіндегі, сондай-ақ Амершамнан Айлсбериге дейінгі барлық сигналдарды бақылайды. Мэрилебон желі бойындағы барлық пойыз қозғалысын көреді, бірақ «Метрополитен» желісінің сигналдарын басқармайды. Оларды Лондон метрополитенінің Харроу, Рикмансворт және Амершамдағы сигналдық посттары басқарады. «Network Rail» бақылайтын желінің бөлігі толықтай ATP (автоматты пойызды тоқтату жүйесі) құралдарымен жабдықталған, бұл Ұлыбританиядағы үш желінің бірі (қалғандары – «Чилтерн магистралі» және «Батыс магистралі»). Осының салдарынан, барлық «Чилтерн» пойыздары ATP құралдарымен жабдықталуы тиіс. Күз айларында жол төмен жиілікті кесте бойынша жұмыс істейді, себебі Амершам мен Рикмансворт арасындағы орманды учаскеде жолға түсетін жапырақтардың салдарынан пойыздардың тежелуіне көбірек уақыт қажет болады.

Болашақ

2006 жылдың желтоқсанында маңызды жол жұмыстары аяқталғаннан кейін, желідегі сапар уақыты шамамен 10 минутқа қысқарды. Лондон метрополитенінің бөліктерінде максималды жылдамдықты арттыру және кешігуді азайту мақсатында маңызды жол ауыстыру жұмыстары жүргізілуде. Желінің Айлсбериден солтүстікке қарайғы бөлігі 2008 жылы жаңа Aylesbury Vale Parkway станциясына дейін тұрақты жолаушылар тасымалы үшін қайта ашылды. Алдағы уақытта желі Aylesbury Vale Parkway станциясынан әрі ашылып, жолаушылар пойыздарының East West Rail арқылы өтуіне мүмкіндік береді. 2010 жылдың наурыз айында жарияланған ұсыныс бойынша болашақ жоғары жылдамдықты High Speed 2 желісі Чилтерн магистральдық желісінің бір бөлігімен қатар жүргізілуі тиіс еді. Егер бұл іске асырылса, ол тоқтамайтын, Чилтерн желісімен байланысы жоқ қызмет болар еді.

Ұлттық темір жол жолаушылар саны

Бұл 2002 жылдың сәуірінен басталып, 2022 жылдың сәуіріне дейінгі Ұлттық теміржол желісіндегі жолаушылар тасымалының статистикасы. Кейбір станцияларда 2010-2011 жылдары байқалған үлкен өсімнің басты себебі – Ұлттық теміржол желісіне Oyster карталарының енгізілуі. Амершамнан Харроу-он-Хилл станциялары үшін алғашқы үш жылға қатысты деректердің болмауына себеп – сол кезде осы станциялардың көрсеткіштері Лондон метросының көрсеткіштерінен бөлініп шығарылмаған, себебі олардың екеуі де бірдей рельстерді пайдаланған және бөліскен. Aylesbury Vale Parkway станциясы үшін алғашқы бес жылға қатысты бұрынғы деректер жоқ, себебі ол тек 2008 жылы ашылды.