Кіріспе

Неміс зоологы (1910–1992)

Эрнст Шефер (14 наурыз 1910 – 21 шілде 1992) – 1930 жылдары неміс саяхатшысы, аңшы және зоологы, орнитология саласында мамандық алған. Оның Тибеттегі зоологиялық экспедициялары неміс құпия қызметіндегі рөлін жасыру мақсатында жүзеге асырылды. Ол сонымен қатар «Аненербе» ғылыми қоғамының мүшесі болды және СС штандарт-оберфюрері шеніне ие болды.

Ерте өмір

Шафер Кельн қаласында дүниеге келген, жас кезінен-ақ ауаға қарсы мылтықпен атумен және құстар, жәндіктер мен жорғалаушыларды өсірумен шұғылданған. Орта мектепті бітіргеннен кейін (1928 жылы Мангеймнен Абитур алған), Даниядағы Vogelwarten және Хелиголандта жұмыс істеді. Кейін Геттинген университетінде зоология, ботаника және геологияны оқыды. Швециялық географ Свен Хединнің жанкүйері болды. Хелголандқа оқу сапарында Хьюго Вейгольдпен танысты, бұл оны 1930-1931 жылдары Қытайға сапарлаған Вейгольд пен Филадельфия ғылым академиясының американдық өкілі Брук Долан II-ге қосылуға итермеледі. 1933 жылы сапар негізінде жазылған «Таулар, Буддалар және аюлар» (Berge, Buddhas und Bären) атты еңбегін жариялады және кең танылды. 1934 жылы Долан Шаферді 1934 жылы Тибетке екінші сапарға шақырды, бұл профессор Альфред Кюннің Геттинген университетіндегі оқуына әсер етті. Содан кейін ол Берлиндегі Фридрих Вильгельм университетіне ауысты. «Йети» – тибет аюы (Ursus arctos pruinosus) екенін анықтады. 1938-1939 жылдары Генрих Гиммлердің, СС-тің және түрлі демеушілердің қолдауымен Тибетке үшінші экспедицияны басқарды. Бұл экспедицияларда 3300 құс үлгісі жиналды. Экспедиция туралы «Тибет сыры» (Geheimnis Tibet) атты фильм түсірілді. 1934 жылдың шілдесінде Азияға екінші экспедициясы барысында, ол сол кездегі қуғында жүрген Панчен-лама Тхубтен Чоки Нимамен Қытайдың Ханчжоу қаласына жақын жердегі таулық ғибадатханада кездесті. Ламаны мейірімді, көңіл жағдайына жақын адам ретінде сипаттайды, ол Германияның қашықтығын және жолда қарақшыларға тап болған-жоқ па деп сұрады. 1930 жылдардағы Тибетке жасалған SS Ahnenerbe экспедициясы неміс натуралистері үшін де сәтті аяқталды. «Осы арада Эрнст Шафер, Бруно Бегер, Эдмунд Гир және Краузе жануарлар мен құстардың терілерін, көбелектерді, араларды, құмырсқаларды, құсқұйрықтарды және басқа да жәндіктердің үлгілерін, гербарий үшін нәзік құрғақ өсімдіктерді, мың алты жүз арпа, жеті жүз бидай және жеті жүз сұлы тұқымдары бар тұқымдық қаптарды, тіпті басқа да пайдалы өсімдіктердің жүздеген тұқымдарын мұқият жинады». Тибет экспедициялары кезінде жиналған тұқымдар маңызды болды, өйткені Генрих Гиммлер Украина мен Қырымның шығыс аумақтарындағы отарлардың ауыл шаруашылығы өнімділігін арттыру үшін жаңа, төзімді егіс сорттарын әзірлеуді жоспарлады. Гиммлер Ахненербеге өсімдік генетикасы бойынша оқу және зерттеу институтын құруды тапсырды, бұл міндетті Тибет экспедициясын басқарған, идеалды жас неміс зоологы деп танылған доктор Эрнст Шаферге жүктеді. Шафер ерекше ынтамен жұмысты бастады. Ол жеті ғылыми қызметкерді, соның ішінде британдық әскери тұтқынды да жұмысқа алды және Австрияның Грац қаласына жақын Ланнах қаласында тәжірибелік зерттеу стансасын құрды. Жаңа институт жұмыс істей бастады, Шафердің Тибет ақсүйектерінің астық қоймаларынан алған дән үлгілерін зерттеді. Бұл Тибет миссиясының Гиммлердің қолдауымен жүзеге асты. Бұл тұқымдар экспедиция кезінде алынғанына дәлел жоқ, бірақ бұл орайда көптеген болжамдар айтылды. Талдау көрсеткендей, ол метеориттік темірден жасалған, атап айтқанда, өте сирек кездесетін атаксит класынан жасалған метеориттен және мүмкін Чинга метеоритінің бөлігінен қашалған. Мүсіннің Вайсраван құдайының бейнесі екеніне сенеді. Киім мен стильдің кейбір сәйкессіздіктеріне байланысты бұл мүсін буддалық мәдениетке дейінгі Азияда шамамен 1000 жыл бұрын болған Бон мәдениетіне жатады деген болжамдар күмәнді. 1945 жылы Шаферге семсері бар 2-ші дәрежелі Соғыс Еңбегі ордені табысталды.

Соғыстан кейінгі мансап

1939 жылғы экспедициядан кейін ол Германияға оралды және желтоқсан айында Урсулаға үйленді. 1945 жылы Шефер одақтас әскери үкімет тарапынан ұсталды, бірақ 1949 жылғы маусымда соғыс қылмыстарынан ақталды және босатылды. 1950 жылы ол әйелі мен қызымен бірге Венесуэлаға көшіп, Маракай мен Каракаста сабақ бергенімен қатар, зерттеу жұмыстарын жүргізді. 1949 жылдан 1954 жылға дейін ол Венесуэлада профессор қызметін атқарды, содан кейін Бельгия королі Леопольд III-нің кеңесшісі болу үшін Еуропаға оралды.