Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Майк Эрнандес (4 желтоқсан 1952 жылы туған) – американдық саясаткер және қоғамдық белсенді, 1991 жылдан 2001 жылға дейін Лос-Анджелес қалалық кеңесінің 1-ші округінің депутаты болды. 1997 жылы кокаин иелігі үшін қамауға алынған, одан кейін кінәсін мойындады. Демократиялық партия мүшесі Эрнандес латиноамерикандық қауымдастықтағы еңбегімен белгілі болды. Ол студенттерді Чикано мораторийіне қатысуға ұйымдастырды, бір жылдың ішінде 25 000-нан астам латиноамерикандық сайлаушыны тіркеуге көмектесті және Plaza de la Raza Head Start Inc. ұйымының алғашқы төрағасы болды.
American politician
Mike Hernandez (born December 4, 1952) is an American politician and activist, who served as a member of the Los Angeles City Council for the 1st district from 1991 to 2001, despite an arrest for cocaine possession in 1997 that led to a guilty plea. A member of the Democratic Party, Hernandez became known for his work in the Latino community. He organized students to participate in the Chicano Moratorium, helped register over 25,000 new Latino voters in one year, and was the Founding Chair of Plaza de la Raza Head Start Inc.
Мансап
Эрнандес саясатқа кірмес бұрын кепілдік беруші болып жұмыс істеген. 1991 жылы Глория Молина бұрынғы кеңес мүшесі Лос-Анджелес округінің басқармасына өтіп кеткеннен кейін, оның аяқталмаған мерзімін толықтыру үшін өткізілген арнайы сайлауда сайланған Эрнандес, 1948 жылы Эдвард Ройбал сайланғалы бері Лос-Анджелес қалалық кеңесіне сайланған төртінші латиноамерикандық азамат болды. Оның сайлаудағы алғашқы қолдауының көп бөлігін солтүстік-шығыс Лос-Анджелес аймақтарының сайлаушылары бергенімен, Эрнандес қаланың ең кедей аудандарының бірі болған, оның ішінде МакАртур паркі, Вестлейк және Пико Юнион секілді жерлерді өкілдік етті. Эрнандес үш рет сайлауда жеңіске жетті, бірақ кеңесте "баршаға ұнайтын тұлға болған жоқ".
Hernandez was a bail bondsman before entering politics. Elected in 1991 in a special election to complete the unfinished term of previous Councilmember Gloria Molina who had moved on to the Los Angeles County Board of Supervisors, Hernandez became the fourth Latino elected to the Los Angeles City Council since the election of Edward Roybal in 1948. While drawing much of his early electoral support from voters of the Northeast Los Angeles communities that made up much of his district, Hernandez represented some of the poorest areas of the city including MacArthur Park, Westlake and Pico Union. Hernandez won election three times, but was "not a universally welcome presence" on the council.
Қажетті аймақтар
Сайлаудан кейін көп ұзамай Эрнандес өзінің округінің халқы мол, бірақ ресурстары жетіспейтінін дәлелдеуді бастады. Ол үшін Эрнандес ең соңғы халық санауының деректеріне жүгінді және 1992 жылдың күзінде жариялаған "Мұқтаж аймақтары" деп аталатын карталар сериясын жасады. Бұл деректер кеңес мүшесі ретіндегі алғашқы жылдары Эрнандестің қолдаған көптеген заңдарының бастапқы түртуші күші болды және оның округіне жеткілікті көмек көрсетілмейтіні туралы пікірге салмақ қосты, соның салдарынан бір жазушы Эрнандес туралы былай деп жазды:
Shortly after his election, Hernandez began to build the argument that his district was people rich and resource poor. In order to do this, Hernandez turned to the most recent census data and created a series of maps he deemed “the Zones of Need” that he released in the fall of 1992. This data acted as a launching point for much of the legislation Hernandez was to champion during his early years as a council member and gave weight to the argument that his district was being short changed causing one writer to note about Hernandez:
Тейлор-Ярд
Лауазымға келгеннен кейін көп ұзамай Эрнандес Лос-Анджелес округінің көлік комиссиясына (LACTC) сотқа шағымдануы мүмкін екенін мәлімдеді. Комиссия Глория Молина округтік қадағалау кеңесіне ауысқаннан бастап, Эрнандес оны алмастыруға сайланғанға дейін арадағы 5 айлық үзіліс кезінде, ешқандай өкілдік болмағанда, Экологиялық әсерді бағалау есебін (EIR) дайындамай, жақын маңдағы теміржол ауласында техникалық қызмет көрсету орталығын салған болатын. Келісімнің бір бөлігі ретінде LACTC жергілікті тұрғындар үшін бірқатар қоғамдық семинарларды қаржыландыруға келісті. Эрнандес өзінің қауымдастығын маңызды жоспарлау мәжілістеріне қатысуға шақырды, және бұл хабар 1992 жылғы 12 қарашада Лос-Анджелес Таймс газетінде жарияланды:
Shortly after taking office, Hernandez threatened to file suit against the Los Angeles County Transportation Commission (LACTC) who, during the 5 month hiatus of any representation between the time Gloria Molina moved to the County Board of Supervisors and Hernandez was elected to replace her, constructed a maintenance facility at a nearby rail yard without producing an Environmental Impact Report (EIR). As part of the settlement, LACTC agreed to fund a series of community workshops for local residents. Hernandez put a call out to his community to attend critical planning meetings, an announcement which was picked up and published thus in the Los Angeles Times on November 12, 1992:
Семинарлар Лос-Анджелес округінің көлік комиссиясы (LACTC) тарапынан қаржыландырылды, олар Эрнандес бастаған Лос-Анджелес қаласының сот талабымен қорқытылып, осыны істеуге мәжбүр болды.
The workshops were funded by the Los Angeles County Transportation Commission (LACTC) who were forced to do so under threat of a lawsuit by the City of Los Angeles which Hernandez initiated.
Жеке өмір
Эрнандес 1997 жылы Пакоимада кокаин иелігі үшін қамауға алынды. Ол кепіл төлеп босатылып, оңалту орталығына түсті, бұл оған қылмыстық іс ашудан және осылайша кеңес мүшелігін сақтап қалуға мүмкіндік берді. Тергеу көрсеткендей, ол қарыздарын төлемегендігі үшін сотқа берілген және әдетіне байланысты қаржылық қиындықтардың салдарынан үйін жоғалтуға жақын болған.
Hernandez was arrested in Pacoima in 1997 for cocaine possession. He posted bail and checked into a rehabilitation facility, which allowed him to avoid a felony conviction and therefore to keep his council seat. The investigation found he had been sued for failure to pay debts and nearly lost his house due to financial troubles from his addiction.