Кіріспе

Нысаналы жәрдемақы жоспары – зейнетақы жоспарының бір түрі, ол белгілі мөлшердегі жарналар жоспарына ұқсас, себебі ол жоспардың қаржылық жағдайына тәуелсіз белгіленген жарнаны немесе жарналардың белгілі диапазонын қамтиды. Жәрдемақылар қолжетімділік болжамдарына негізделген. Жоспарға қатысушылар өз жәрдемақыларын түзету арқылы жоспар тәуекелін бөліседі. Нысаналы жәрдемақы моделінің маңызды элементі – жоспардағы қаражатқа байланысты жәрдемақыны анықтайтын алдын ала белгіленген ережелердің болуы. Жәрдемақы мен жарналар дәстүрлі анықталған жәрдемақы немесе анықталған жарна жоспарларындағыдай байланысты емес.

Сипаттама

Нысаналы жәрдемақы жоспарлары белгілі жәрдемақы жоспарларына ұқсас, себебі жылдық жарна, әрбір қатысушы зейнеткерлікке жеткен кезде күтілетін зейнеткерлік жәрдемақыны, яғни нысаналы жәрдемақыны төлеуге жеткілікті қорды жинақтау үшін (белгілі бір пайыздық мөлшермен) әр жылға қажетті соманы есептейтін формуламен анықталады. Бұл белгілі жарна жоспарларына ұқсас, өйткені жоспар ешқандай жәрдемақы төленетініне кепілдік бермейді. Жоспардың жалғыз міндеті – салымшының шоттарындағы сомаға сәйкес келетін жәрдемақыны төлеу. Жеке шоттар бойынша нақты табыс, есептеулерде қолданылған күтілетін табыстан және аталған шоттың жылдар бойы инвестициялық өнімділігінен өзгеше болуы мүмкін.

Артықшылықтар

Зейнетақы жоспарларын ұйымдастырушылар үшін мақсатты жәрдемақы жоспарлары дәстүрлі белгіленген жәрдемақы немесе белгіленген жарна жоспарларына қарағанда көбірек икемділік береді. Белгіленген жәрдемақы жоспарлары мүшелерге жоғары деңгейде жәрдемақының сенімділігін қамтамасыз етеді, бірақ жоспар демеушілері үшін жарна ставкалары көбірек белгісіз болады және қаржыландыру шығындары жоғары болуы мүмкін. Белгіленген жәрдемақы жоспарлары зейнеткерлер жәрдемақы жеткілікті түрде алдын ала қаржыландырылған немесе қаржыландырылмаған болса да, оны алуын жалғастыратындықтан, ұрпақтар арасындағы теңсіздікке де әкелуі мүмкін. Ал белгіленген жарна жоспарларында жарнаның нақтылығы толық жәрдемақының белгісіздігімен шарттастырылады. 2016 жылы Федералды қаржы министрі Билл Морно C-27 заң жобасын ұсынды, бұл жаңа федералды заңнама Корольдік корпорациялар мен федералды жеке сектордағы жұмыс берушілерге мақсатты жәрдемақы жоспарларын құруға мүмкіндік береді. Канаданың ірі кәсіподақтары заңға қарсылық білдірді, себебі ол зейнеткерлік қауіпсіздігін нығайту бойынша үкіметтің сайлау алдындағы міндеттемелеріне қайшы келіп, белгіленген жәрдемақы жоспарларындағы жұмыскерлердің қауіпсіздігін әлсіретеді. Кейіннен заң жобасы Морноның бұрынғы мансабында басшылық еткен Морно Шапелл компаниясындағы үлесінің әлі де бар екені белгілі болғаннан кейін даулы болды. Морно Шапеллді басқарған Морно осындай жоспарларды жақтады, ал компания Нью-Брансуик үкіметімен мақсатты жәрдемақы жоспарларын құру үшін жұмыс істеді және заңнама аясында ұқсас консалтингтік қызметтерден пайда көруге мүмкіндік алатын еді.