Кіріспе

Құтқарушы шейіт болудың христиандық ілімі Христиандық теологияда қанға шомылдыру (baptismus sanguinis) немесе қан арқылы шомылдыру, сондай-ақ шейіттік шомылдыру деп те аталады. Бұл ілім, христианның суға шомылдыру арқылы әдетте қол жеткізілетін құтқару нығматына шейіт болған арқылы қол жеткізе алатынын, суға шомылдыру қажеттілігінсіз айтады.

Патристік кезең

Карфагендік Киприан 256 жылы жазған хатында Иса Мәсіхке сенгені үшін ұсталып, өлтірілген катехуменнің "құтқарылу үмітінен және имандылық сыйынан айырылып қалуы мүмкін бе, өйткені ол бұрын сумен қайта туылмаған" деген сұраққа жауап ретінде "қанмен қасиетті тазару рәсімінен өткендер, әрине, құтқарылу рәсімінен айырылмайды, себебі ол ең даңқты және ең үлкен тазару рәсімі" дейді. Иерусалимдік Кирилл 348 жылы Ұлы ораза кезінде айтқан катехизистік дәрістерінде: "Егер адам шомылдыру рәсімінен өтпесе, онда ол құтқарылмайды; бірақ шейіттер сусыз да құтқарылады және Құдай патшалығын иеленеді" дейді.

Шолу

Бұл ілімді католик шіркеуі, шығыс православие шіркеулері, православие шіркеуі және Америка лютеран шіркеулері қауымдастығы қолдайды.

Лютерандық

Христиандарды қудалау кезінде христиандық шейіт болғандарды анабаптистер мен лютерандар шомылу рәсімін өтпегенімен, оның артықшылықтарын алған деп санайды. Лютерандық Аугсбургтік Иман Жарғысы "Құтқарылу үшін шомылу әдетте қажет" деп күмәндемейді. Ерте шіркеу әкелерінің үйретіктеріне сілтеме жасай отырып, лютерандар қудалау кезінде "қанға шомылуды" мойындайды.

Анабаптистер

Христиандарды қудалау кезінде христиандық шейіт болғандардың, анабаптистер пікірінше, шын мәнінде дұрыс рәсімге түспесе де, крещение артықшылықтарын алған болып саналады.

Фейнизм

Финизм қан шомылдыруды да, ниет шомылдыруды да мойындамайды.