Кіріспе

Философ Дэвид Стоувтың жасаған "Victorianorum" (Викториандық эпоханың қорқынышы) – викториандық мәдениет, өнер және дизайнға деген терең жеккөрініш немесе айыптау. Бұл термин Стоувтың "Платон культі" кітабында Карл Поппер және басқа да философтарға қарсы аргумент ретінде қолданылды. Стоув үшін Поппер Эвелин Уоның "Бір уыс тозаң" кітабында бейнеленген, дәуірде кең таралған викториандыққа қарсы көзқарасқа ұшырады. Кітапта викториандық құндылықтардың абсурдтығы империализмнің өркениеттік миссиясы туралы "викториандық" ұғымдардың пародиязы арқылы көрсетіледі, онда батыр Амазония орманында тұтқындалып, тайпа басшысына Диккенстің шығармаларын мәңгі оқуға мәжбүр болады. Стоув үшін викториандық мәдениетке абсурдты жатқызу негізінен талғам мәселесі болды, бірақ ол өте күшті және иррационалды болғандықтан, діни сенімнің қарқындылығына ие болды. Осының салдарынан, бұл Уильям Уивелл сияқты викториандық ғылым философына қатысты ақылға қонымды күмәнді емес, керісінше, теріс көзқарас тудырды. Стоувтың қолданысынан кейін, бұл терминді дизайн тарихшысы Шелах Уилсон викториандық архитектура мен дизайнға деген модернистік жеккөрінішті білдіру үшін пайдаланды. Уилсон Бернард Палиссидің әдістеріне негізделген "Палисситтік" дизайн, Август Пугиннің протомодернистік принциптерін ұстанған "Пугиниттік" дизайнның жақтаушылары тарапынан мазақталғанын және дұрыс түсінілмегенін айтты. Уилсонның аргументі гротесктің эстетикалық принциптерін қайта бекітудің бір бөлігін құрады. Викториандық мәдени құндылықтарға деген жеккөрініштің ('Антивикториандық') иррационалдығы туралы пікір басқа авторлар тарапынан да қабылдалды, Стоувтың либералдық ойға жасаған саяси консервативтік шабуылына немесе Уилсонның модернизмді сынауына байланысты.