Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Урингтон Вейл жеңіл темір жолы – Англияның Солтүстік Сомерсет аймағындағы Йео аңғарындағы ауылдарға қызмет көрсеткен Чеддер аңғары желісінің Конгресбериден Блэгдонға дейінгі темір жолы. Жол құрылысы 1897 жылы басталды және 1901 жылы ашылды. Ешқашан тек жергілікті маңызы бар болмаған бұл темір жол 1931 жылы жолаушылар тасымалы үшін, ал 1963 жылы толығымен жабылды.
The Wrington Vale Light Railway was a railway from Congresbury on the Cheddar Valley line to Blagdon, and serving villages in the Yeo Valley, North Somerset, England. Construction of the line started in 1897 and it opened in 1901. Never more than a purely local line, it closed to passengers in 1931, and completely in 1963.
Құрылыс
Солтүстік Сомерсеттің осы бөлігінде темір жол салуға алғашқы талпыныс 1882 жылы жасалды, 18 тамызда Редсток, Врингтон және Конгресбери қосылыс темір жолын құратын акт қабылданды. Бұл темір жол Бристоль және Солтүстік Сомерсет темір жолындағы Фаррингтон-Гурниден Врингтон арқылы Конгресбериге дейін созылуы тиіс болды. Алайда, жеткілікті капитал жинау мүмкін болмады және компания 1886 жылы таратылды. 1896 жылғы Жеңіл темір жол заңы арзан, жергілікті темір жолдар салуға мүмкіндік беру мақсатымен қабылданды, содан кейін Блэгдоннан Конгресбериге дейінгі желі ұсынылды. Осы кезде Бристоль су тасымалдау компаниясы Блэгдон қаласында суқойма салып жатқан еді және олар жобаны қолдады. Great Western Railway (GWR) жобаны қаржыландыруға және құрылысты жүзеге асыруға келісті. 1896 жылы Жеңіл темір жолқа қатысты бұйрық алу үшін өтініш берілді, онда Блэгдон су тасымалдау станциясына қосымша қысқа тармақ болуы керек еді. 1897 жылдың 20 мамырында заңдық сауалнама өтті. 1897 жылдың 20 мамырында қоғамдық тыңдау өтті, бұл жобаға Бристоль су тасымалдау компаниясы қолдау көрсетті. Бұйрық 1898 жылдың 18 наурызында бекітілді, ал Great Western Railway желіні қаржыландыруға, салуға және пайдалануға уәкілетті болды. Лейтенант-полковник Йорк 1901 жылдың 28 қарашасында желіні тексерді және оны қанағаттанарлық деп тапқандықтан, 1901 жылдың 4 желтоқсанында жолаушылар тасымалы басталды. Желінің ұзындығы 6 миль 41 шынжыр (10,5 км) болды және Врингтон, Лэнгфорд, Бёррингтон және Блэгдон станциялары болды. Желінің еңісі күшті болды: Блэгдоннан шыққанда, желі 75-ке 1 еңіспен төмендеді, содан кейін сол еңіспен көтерілді, одан кейін тағы да 75-ке 1 еңіспен төмендеді. Бёррингтон қаласында жергілікті ең жоғары нүкте болды, Лэнгфордтан 50-ге 1 еңіспен төмендеді. Врингтоннан Конгресбериге дейінгі жол көбінесе тегіс болды, бірақ қысқа бөлімдер 70-ке 1 еңіспен көтеріліп, 60-қа 1 еңіспен төмендеді. Блэгдон станциясында Йео сорғы станциясына қызмет ететін, оңға бұрылатын қосымша теміржол желісі болды. Желіні салу басталғандағы есептелген мерзім мен шығындардан асып кетті. Ол Great Western Railway құрамында салынды және оларға тиесілі болды. GWR оны аз пайдаланылатын жолаушылар тасымалының құнын төмендету үшін, мысалы, итермелеу-тарту жүйесі сияқты жаңа схемаларды сынау үшін пайдаланды, онда жүргізушінің басқару элементтері тіркемелі вагонда орналасқан, бұл локомотивке вагондарды итеруге мүмкіндік берді және маршруттың соңында локомотивті айналдыру қажеттілігін жойды, соның салдарынан шығындар азайтылды. Сондай-ақ, техникалық қызмет көрсету үшін моторлы арба жүйесі де қабылданды. GWR 101 кластың 1901 жылғы тәжірибелік мұнаймен жұмыс істейтін локомотиві де осы желіде пайдалану үшін жобаланған, бірақ технологиямен байланысты мәселелер оны пайдалануға беруге кедергі келтірді. Сүт тасымалы желідегі табыстың маңызды көзі болды. Блэгдоннан таңертең шыққан алғашқы пойыз Конгресбериге дейін ғана жүріп, содан кейін Блэгдонға оралды. Басқа пойыздар Яттоннан немесе Яттонға қарай жүрді. 1910 жылы жұмыс күндері әр бағытта күніне бес пойыз жүрді. 1915 жылға дейін сенбі күндері Блэгдоннан Яттонға және кері сапар жасалды. Аз жүк болғандықтан, 1919 жылы қызмет күніне әр бағытта үш пойызға дейін азайтылды, бірақ 1921 жылы төртінші сапар қайта іске қосылды. Осы уақытта операциялық шығындарды кіріске сәйкес келтіру үшін рельс-автобустар қарастырылды, бірақ желідегі еңістер олардың сәтті жұмыс істеуіне кедергі келтірді, сондықтан олар пайдаланылмады. 1926 жылы қызмет Бристоль трамвай және автобус компаниясының автобустарымен бәсекелесу үшін күніне бес сапарға дейін артты, бірақ бұл сәтті болмады және 1927 жылы қызмет күніне төрт сапарға қайта оралды, 1931 жылдың 14 қыркүйегінен бастап жолаушылар тасымалы тоқтатылды. 1926 жылы жалпы ереуіл де болды. Nestlé сол кезде аймақтан сүт ағынын басқарып, сүт тасымалы үшін жүк көліктерімен жол жинайтын. Ереуіл аяқталғаннан кейін, осы бизнестің көп бөлігі жолмен тасымалданды.
The first attempt to build a railway line in this part of North Somerset took place in 1882, when an Act was obtained (on 18 August) incorporating the Radstock, Wrington & Congresbury Junction Railway, which was to run from Farrington Gurney on the Bristol and North Somerset Railway to Congresbury through Wrington. However sufficient capital could not be raised, and the company was dissolved in 1886. The Light Railways Act of 1896 was passed with the intention of enabling low cost local railways to be built, and a line from Blagdon to Congresbury was promoted. At this time the Bristol Waterworks Company were building a reservoir at Blagdon, and they supported the scheme. The Great Western Railway (GWR) agreed to finance the scheme and to manage the actual construction. In 1896, an application was made for a Light Railway Order; there was to be with a short branch to Blagdon Waterworks. A statutory enquiry was held on 20 May 1897. A public inquiry was held on 20 May 1897; the line was supported by Bristol Waterworks Company. The Order was confirmed on 18 March 1898, and the Great Western Railway were authorised to finance, construct and work the line. Lt Col Yorke inspected the line on 28 November 1901, and as he found it satisfactory, the line opened to traffic on 4 December 1901. It was 6 miles 41 chains (10.5 km) long and there were stations at Wrington, Langford, Burrington and Blagdon. Gradients were severe: leaving Blagdon the line fell at 1 in 75 and then rose at the same gradient, followed by a further downward gradient of 1 in 75. There was then a local summit at Burrington, falling from Langford at 1 in 50. From Wrington to Congresbury the line was broadly level, although with short sections rising at 1 in 70 and falling at 1 in 60. At Blagdon there was a spur siding diverging to the right on the approach, serving the Yeo Pumping Station. Construction of the line overran cost and time forecasts. It was constructed and owned by the Great Western Railway. The GWR used it to trial various innovative schemes to reduce the cost of lightly used passenger services, such as the push pull system, where driver's controls are provided in a trailer coach, enabling the locomotive to propel its train, eliminating the need for the engine to run round at the end of a run, and so cutting costs. The motor trolley system of maintenance was also adopted. The GWR 101 Class experimental oil fired locomotive of 1901 was also designed for use on this line, but issues with the technology prevented it coming into service. Milk traffic was a considerable source of business on the line. The first train out of Blagdon in the morning went only as far as Congresbury, and returned to Blagdon from there. Other trains ran through from or to Yatton. In 1910, there were five trains a day in each direction on weekdays only. Until 1915, there was a late trip on Saturdays from Blagdon to Yatton and return. With light loadings, the service was reduced to three trains a day each way in 1919, but the fourth trip was re instated in 1921. Railmotors were considered at this time in an effort to match operating costs to income, but the gradients on the line prevented them from operating successfully so they were not used. In 1926, the service was increased again to five trips a day, to respond to competition from the Bristol Tramways and Carriage Company's buses. However, this was not successful, and the service returned to the original four trips a day in 1927, until closure to passenger traffic from 14 September 1931. In 1926 also the General Strike took place. Nestlé were managing milk flows from the area at the time, and arranged road lorry collections for the milk traffic. When the strike ended, much of this business stayed on road.
Бристоль әуежайының темір жол байланысы
2016 жылы Батыс Англия жергілікті кәсіпкерлік серіктестігі Бристоль әуежайына теміржол қатынасын ұсынылып отырған жоба үшін, бұрынғы теміржол жолының пайдаланылу мүмкіндігін көрсететін есеп дайындады.
In 2016, the West of England Local Enterprise Partnership produced a report outlining the possibility of using the old trackbed of the railway for the proposed Bristol Airport Rail Link.