Кіріспе

Рим-католик епископы Томас Грант (1816–1870) – Рим-католик епископы. Ол Ватерлоо шайқасында француздар жеңілгеннен кейінгі жылдары Францияда британдық ата-аналар отбасында дүниеге келді. Ұлыбританияда Рим-католик шіркеуінің жаңадан құрылуы кезінде ол өте шебер келіссөзші ретінде танымал болды. Бірінші Ватикан кеңесіне қатысу үшін Римде болғанда қатерлі ісік ауруынан көз жұмды.

Ерте өмір

1816 жылы 25 қарашада Францияның Аррас қаласында туған Томас Грант, Ньюри қаласының жанындағы Ачесон Миллден шыққан ирландтық Бернард Гранттың ұлы болды. Шамамен он төрт жасында, Оранж бүлігі кезінде Бернардтың отбасы үйінен шығарылып, Дрогедаға көшіп барды, онда ол тоқымашылық шеберлігін үйренді. Он сегіз жасында Бернард 71-ші жоғары тау әскерлеріне қатысып, сержант болды, соңынан офицер шенін сатып алды. Оның анасы, Энн М'Гоуэн да тумысынан ирландтық, бірақ бала кезінде Глазгоға көшіп келген. Ол күйеуін Наполеон соғыстары кезінде Францияға ертіп барды, онда оның полкі 1815 жылғы маусымда Ватерлоо шайқасында 3-ші бригада құрамында шайқасты. 1824 жылы полк Халл портынан Канадаға аттанды. Жас Томасқа ағасы Джон және інісі Уильям қосылды. Джон апатта қаза тапты, ал анасы, оған күтім жасаудан денсаулығы нашарлап, қайғыға батып, Англияға оралу жағдайын жақсартады деп ойлады, бірақ ол үйге қайта оралу жолында қайтыс болып, теңізге жерленді. Томас он жаста болды. Томас дін қызметкері болуды қалағанын білдіргендіктен, полк Честерден көшкенде, Томас жергілікті пастор, кейін Беверли епархиясының епископы болған Джон Бриггстің қамқорлығында қалды, ол баланың білімін одан әрі жалғастырды.

Рим

1829 жылдың қаңтарында ол Ушоудағы Сент-Кутберт колледжіне жіберілді, онда 1836 жылға дейін білім алды. Содан кейін оны Римдегі ағылшын колледжінде философия мен теологияны оқуға жіберді, онда Николас Уайзман ректор болып қызмет етті. Сол жерде ол Марияға ерекше құрмет көрсетіп, Sedes Sapientiae аталымын алды. 1841 жылдың 28 қарашасында дін қызметкері болып тағайындалды, діни ғылым докторы атағын алып, кардинал Актонның хатшысы болып бекітілді. Осы қызметте ол канондық құқық туралы білім жинап, Римдегі шіркеу істерін жүргізу тәсілімен танысты. Грант латын, француз және итальян тілдерін еркін меңгерген. 1843 жылы Англияның сол кездегі дін қызметкері Фредерик Фабер Римге келді, ал Грант оған тур гид болды. 1844 жылдың қазанында, жиырма сегіз жасында, ол Римдегі ағылшын колледжінің ректоры болды. Рим Республикасы жариялануға дейінгі айларда Римдегі дін қызметкерлері қауіпсіздік үшін дінсіз киім киюге міндеттелді. 1849 жылдың сәуір айында француздар Чивитавеккияға қонған кезде ректор студенттерді Монте-Порциодағы тар жазғы үйге жіберді, ал өзі Римде колледжді қорғау үшін қалды. Папа Пий IX Грантпен ағылшын колледжінде бірқатар маңызды құжаттарды қалдырып, Гаетаға кетіп қалды. Студенттер кеткеннен кейін Грант тонаушыларды ысқырып алу үшін ғимараттың сыртына Юнион Джекті іліп қойды. Ол студенттермен хаттар арқылы, сигарлардың ішіне жасырылған хаттар арқылы байланыста болды. Студенттер шілде айының ортасында оралды. Католик шіркеуі бұрынғы англикандық кафедралардың ежелгі атауларын пайдаланудан бас тартып, өздерінің епископтықтары үшін жаңа атаулар жасады. Халық арасында кең таралған "папалыққа қарсы" наразылықтардан кейін, премьер-министр лорд Джон Расселл 1851 жылы Шіркеу атаулары заңын Рим-католиктеріне қарсы шара ретінде қабылдады. Бұл заң тиімді болмады, себебі Рим-католик қауымы аумақтық атауларды бейресми түрде қолданғанмен, епископтардың өзі заңның әрпін мұқият сақтады. Ешкім қудаланбады. Жаңа тағайындалған иерархия үшін ол өте пайдалы болды, бұл туралы епископ Уллаторн куәлік берді: "Оның білімділігі, жауапкершілікке дайындығы және шіркеу ісінің формаларын білуі оны біздің бірлескен кеңестерімізде, мейлі синодтарда, мейлі жылдық епископтық жиналыстарда баға жетпес құндылыққа ие етті; және оның ізгілігі, қажымас еңбек ету рухы, латын, итальян немесе ағылшын тілдеріндегі құжаттарды жылдам және дәл жазу қабілеті, табиғи түрде осындай жұмыстың көп бөлігін оның жүктемесіне салған еді". Грант көп ұзамай католиктер мен басқалардың сенімін жеңіп алды. Үкімет кардинал Уайзменмен тікелей келісімдер жүргізуден тартынғандықтан, көптеген келіссөздерді Грант жүргізді, ол үкіметтен әскери және теңіз капелландарын, сондай-ақ түрме капелландарын тағайындауда ерекше табысқа жетті. Сондай-ақ, ол Бермондсейден келген Мейірімділік әпкелерінің бірнешеуін Қырымдағы әскери госпитальдерде қызмет етуге жеткізді. Епископ Грант Норвудтағы және Норт-Хайдтағы Біздің адал әйелдері әпкелері басқаратын жетімдер үйіне үлкен көңіл бөлді. Епископ 1854 жылдың желтоқсанында Римде Таза ұғым туралы догма жариялануына қатысты. 1859 жылы Грант капеллан Джон Вертуеге сол кезде талқыланып жатқан капеллан формасы туралы алаңдаушылығын білдірді, олардың діни лауазымы әскери шеніне бағынышты болмауы керек екенін айтты. Ол капелландардың парадқа шығуын қалаған жоқ. Ол өзінің епархиясын басқаруда тез кеңею дәуірінде қажетті ұйымдастыру жұмысына лайықты екенін дәлелдеді, ал жеке өмірінің ерекше қасиеттілігі оны жалпыға бірдей қасиетті деп санауға әкелді және оның өлімін естігенде Пий IX "Көктегі тағы бір қасиетті!" деп айғайлады. Әсіресе қайырымдылық пен кішіпейілділік қасиеттерін оның өмірінде ерлікпен көрсеткен. Өмірінің соңғы жылдары қатерлі ісік ауруынан қатты азап шекті, ал 1870 жылы Римдегі Бірінші Ватикан кеңесіне қатысу үшін аттанғанда, ол қайтып оралмайтынын білді. Ол Шығыс обрядтары және Апостольдық миссиялар жөніндегі комиссия мүшесі болып тағайындалды, бірақ кеңес отырыстарына белсенді қатысуға тым осал болды. 1870 жылдың 1 маусымында Римде қайтыс болды. Өлгеннен кейін оның денесі Англияға жерлеу үшін әкелінді.