Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фердинанд Карл Иосиф Австрия-Эсте (25 сәуір 1781 – 5 қараша 1850) – Австрия-Эсте әулетінің Фердинанд герцогі мен оның әйелі, Эсте әулетінің соңғы мүшесі және мұрагері, принцесса Мария Беатриче Риккарда д’Эсте-нің үшінші ұлы. Наполеон соғыстарының көп бөлігінде ол Австрия армиясына қолбасшылық етті. Фердинанд Милан қаласында дүниеге келген. Әскери мансапқа кіріспес бұрын ол Винер-Нойштадт қаласындағы Терезиан әскери академиясын бітірді. 1805 жылы Францияға қарсы үшінші коалиция соғысында Фердинанд Австрия әскерлерінің бас қолбасшысы болды, ал генерал Карл Фрайхерр Мак фон Лейберих – оның генерал-квартирмейстері. Қазан айында оның әскері Ульм қаласының маңында қоршауға алынды. Генерал Мак капитуляциялады, бірақ Фердинанд 2000 атты әскерімен Богемияға қашып құтылуға үміттенді. Ол онда Австрия әскерлеріне қолбасшылық етіп, жергілікті жасақ құрды. 9 мың адамдық әскермен ол Иглау қаласына жол тартты, коалицияның әрекеттерінен назарды аудару мақсатында. Ол осы арқылы бавариялық принц Карл Филипп фон Вреде дивизиясын Иглауда ұстап тұрып, олардың Аустерлиц шайқасына қатысуына кедергі келтірді. 1809 жылы Францияға қарсы бесінші коалиция соғысында Фердинанд 36 000 адамнан тұратын австриялық армияға қолбасшылық етті. Сәуір айында ол Варшава герцогтігіне шабуыл жасады, бұл Наполеонға қарсы жергілікті көтеріліс тудыруға мүмкіндік береді деп үміттенді (Польша-Австрия соғысын қараңыз). Бірақ поляктар князь Йозеф Антони Понятовскийді қолдады. Фердинанд Рашин шайқасында жеңіске жетіп, Варшаваны қайтарып алды. Алайда маусым айында Фердинанд Варшавадан кетуге мәжбүр болды және Краков пен Галицияны да тастап кетті. 1815 жылы Францияға қарсы жетінші коалиция соғысында Фердинанд Австрия резервінің екі дивизиясына қолбасшылық етті. Келесі жылы ол Венгриядағы әскери қолбасшы болып тағайындалды. 1830 жылы Фердинанд Галицияның әскери және азаматтық губернаторы болып тағайындалды және Лембергте тұруға бекітілді. 1848 жылғы революциядан кейін ол көбінесе Италияда өмір сүрді. Фердинанд ешқашан үйленбеді. 1850 жылы ол Австрияның Гмунден қаласына жақын Альтмюнстердегі Эбенцвейер сарайында қайтыс болды.
Archduke Ferdinand Karl Joseph of Austria Este (25 April 1781 – 5 November 1850) was the third son of Archduke Ferdinand of Austria Este and of his wife Princess Maria Beatrice Ricciarda d'Este, last member and heiress of the House of Este. For much of the Napoleonic Wars he was in command of the Austrian army. Ferdinand was born at Milan. He attended the Theresian Military Academy in Wiener Neustadt before embarking on a military career. In 1805 in the War of the Third Coalition against France, Ferdinand was commander in chief of the Austrian forces with General Karl Freiherr Mack von Leiberich as his quartermaster general. In October his army was surrounded at Ulm. General Mack surrendered, but Ferdinand managed to escape with 2000 cavalry to Bohemia. There he took command of the Austrian troops and raised the local militia. With a total of 9,000 men he set out for Iglau to distract attention from the Coalition's movements. He succeeded in holding the Bavarian division of Prince Karl Philipp von Wrede in Iglau thereby and preventing it from joining the Battle of Austerlitz. In 1809 in the War of the Fifth Coalition against France, Ferdinand commanded an Austrian army of 36,000 men. In April he invaded the Duchy of Warsaw hoping to encourage a local uprising against Napoleon (see Polish–Austrian War). But the Poles rallied to Prince Józef Antoni Poniatowski. Ferdinand was victorious at the Battle of Raszyn, Which managed to recapture Warsaw. In June, however, Ferdinand was compelled to withdraw from Warsaw, and to give up Kraków and Galicia as well. In 1815 in the War of the Seventh Coalition against France, Ferdinand commanded two divisions of the Austrian Reserve. The following year he was appointed military commander in Hungary. In 1830 Ferdinand was appointed military and civil governor of Galicia, taking up residence in Lemberg. After the Revolution of 1848 he lived mostly in Italy. Ferdinand never married. In 1850 he died at Schloss Ebenzweier in Altmünster near Gmunden, Austria.