Жулия Чайлд: Американдық шеф-аспаздың өмірбаяны

Кіріспе

Американдық ас әзірлеуші (1912–2004)

Джулия Кэролин Чайлд (туған тегі МакУильямс; Массачусетс штатының вице-губернаторы Байрон Кертис Уэстонның қызы. Чайлд үш баланың ең үлкені болды, одан кейін ағасы Джон МакУильямс III және апасы Дороти Кузинс туды. Чайлд 4-ші сыныптан 9-шы сыныпқа дейін Калифорния штатының Пасадена қаласындағы Политехникалық мектепте және Вестридж мектебінде оқыды. Чайлд жас кезінде теннис, гольф және баскетбол ойнады. Чайлд Массачусетс штатының Нортгемптон қаласындағы Смит колледжінде оқыған кезде де спортпен айналысты, ол 1934 жылы тарих мамандығы бойынша бітірді. Оқуын аяқтаған кезде ол романдар жазушы немесе журналға мақала жазушы болуды жоспарлаған. Колледжді бітіргеннен кейін Чайлд Нью-Йорк қаласына көшіп, W. & J. Sloane фирмасының жарнама бөлімінде копирайтер болып жұмыс істеді. Ол әлі де роман жазушы болуды армандады. Чайлд аспаз бар отбасында өскенмен, ол одан тамақ дайындауды үйренбеді, болашақ күйеуі Полмен танысқанға дейін ас жасауды білмеді. Пол тамаққа қатты қызығушылық танытқан отбасында өскен.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бала 1942 жылы Стратегиялық қызмет кеңсесіне (OSS) қосылды, себебі алты фут екі дюйм (1,88 м) бойымен ол Әйелдер армиясының (WAC) немесе АҚШ Әскери-теңіз күштерінің WAVES қатарына қабылдануға тым биік болды. Өзінің OSS мансабын ол Вашингтондағы бас кеңседе машинист ретінде бастады, бірақ білімі мен тәжірибесінің арқасында көп ұзамай OSS басшысы, генерал Уильям Дж. Донованға тікелей бағынышты құпия зерттеуші болып тағайындалды. Құпия барлау бөліміндегі ғылыми көмекші ретінде Чайлд офицерлерді тіркеу үшін ақ түсті карточкаларға 10 000-нан астам есімді жазды. Бір жыл бойы ол Вашингтондағы OSS Emergency Sea Rescue Equipment Section (ESRES) бөлімінде файл кеңсесі ретінде, содан кейін неміс U- қайықтарын нысанаға алған оқ-дәрілерді жарылмауына қамтамасыз ету үшін акулаларды қайтаратын құралды әзірлейтін мамандарға көмекші болып жұмыс істеді. Қазірге дейін қолданылып келе жатқан акулаларды сүртуге арналған экспериментальді препарат Чайлдтың тамақ пісіру әлеміне алғашқы қадамы болды. 1944-1945 жылдары Чайлд Канди, Цейлонға (қазіргі Шри-Ланка) жіберілді, онда оның міндеттеріне Азиядағы OSS құпия станциялары үшін "көп көлемдегі жоғары құпия хабарламаларды тіркеу, каталогтау және жіберу" кірді. Кейін ол Қытайдың Куньмин қаласына жіберілді, онда ол OSS Хатшылығының тіркелімінің басшысы ретінде "Ерен еңбегі үшін" белгісін алды. Кандиде, Цейлонда (қазіргі Шри-Ланка) ол Пол Кушинг Чайлдпен танысты, ол да OSS қызметкері болды. Екеуі 1946 жылдың 1 қыркүйегінде Пенсильвания штатының Ламбервилл қаласында үйленді, кейін Вашингтонға көшіп барды. Пол, Нью-Джерсиде туған, Парижді суретші және ақын ретінде таныған адам, өте талғампаз болды және әйелін жоғары сапалы тағамдармен таныстырды. Ол АҚШ Сыртқы істер қызметіне қосылды, ал 1948 жылы АҚШ Мемлекеттік департаменті Полді АҚШ Ақпарат агенттігінде көрмелер офицері ретінде тағайындағаннан кейін олар Парижге көшіп барды. Ол Le Cercle des Gourmettes әйелдер аспаздық клубына қосылды, арқылы ол американдықтарға арналған француздық аспаздық кітап жазып жатқан Симон Бекпен танысты. Бек Чайлдқа кітапты американдықтарға ұнайтындай ету үшін олармен бірлесіп жұмыс істеуді ұсынды. 1951 жылы Чайлд, Бек және Бертоль Париждегі Чайлдтың ас үйінде американдық әйелдерге тамақ пісіруді үйретуді бастады, олардың бейресми мектебін L'école des trois gourmandes (Үш тамақ сүйгіш мектебі) деп атады. Келесі он жыл бойы Чайлдс отбасы Еуропаны аралап, соңында Массачусетс штатының Кембридж қаласына көшіп барған кезде, олар рецепттерді зерттеп, қайта-қайта сынады. Чайлд француз тілінен ағылшын тіліне аударды, рецепттерді егжей-тегжейлі, қызықты және қолдануға ыңғайлы етті. 1963 жылы Чайлдс Канннан жоғарыдағы, Прованс қаласының Plascassier маңында, бірлескен авторы Бекке және оның күйеуі Жан Фишбахерге тиесілі жерге үй салды. Чайлдс оны "La Pitchoune" деп атады, бұл провансаль тілінде "кішкентай" дегенді білдіреді, бірақ уақыт өте келе бұл мүлік жиі "La Peetch" деп аталатын. Нью-Йорк Таймс басылымының ең көп сатылатын кітабының авторы Боб Спиц Чайлдтың 60-жылдардың ортасында сүт безінің қатерлі ісігі анықталғанын айтты. Ол 1968 жылдың 28 ақпанында мастэктомия жасады.

Child joined the Office of Strategic Services (OSS) in 1942 after finding that at six feet, two inches (1.88 m) tall, she was too tall to enlist in the Women's Army Corps (WACs) or in the U. S. Navy's WAVES. She began her OSS career as a typist at its headquarters in Washington, D. C., but, because of her education and experience, soon was given a position as a top secret researcher working directly for the head of OSS, General William J. Donovan. As a research assistant in the Secret Intelligence division, Child typed over 10,000 names on white note cards to keep track of officers. For a year, she worked at the OSS Emergency Sea Rescue Equipment Section (ESRES) in Washington, D. C. as a file clerk and then as an assistant to developers of a shark repellent needed to ensure that sharks would not explode ordnance targeting German U boats. Still in use today, the experimental shark repellent "marked Child's first foray into the world of cooking." During 1944–1945, Child was posted to Kandy, Ceylon (now Sri Lanka), where her responsibilities included "registering, cataloging and channeling a great volume of highly classified communications" for the OSS's clandestine stations in Asia. She was later posted to Kunming, China, where she received the Emblem of Meritorious Civilian Service as head of the Registry of the OSS Secretariat. While in Kandy, Ceylon (now Sri Lanka) she met Paul Cushing Child, also an OSS employee, and the two were married on September 1, 1946, in Lumberville, Pennsylvania, later moving to Washington, D. C. Paul, a New Jersey native who had lived in Paris as an artist and poet, was known for his sophisticated palate, and introduced his wife to fine cuisine. He joined the United States Foreign Service, and, in 1948, the couple moved to Paris after the State Department assigned Paul there as an exhibits officer with the United States Information Agency. She joined the women's cooking club Le Cercle des Gourmettes, through which she met Simone Beck, who was writing a French cookbook for Americans with her friend Louisette Bertholle. Beck proposed that Child work with them to make the book appeal to Americans. In 1951, Child, Beck, and Bertholle began to teach cooking to American women in Child's Paris kitchen, calling their informal school L'école des trois gourmandes (The School of the Three Food Lovers). For the next decade, as the Childs moved around Europe and finally to Cambridge, Massachusetts, the three researched and repeatedly tested recipes. Child translated the French into English, making the recipes detailed, interesting, and practical. In 1963, the Childs built a home near the Provence town of Plascassier in the hills above Cannes on property belonging to co author Beck and her husband, Jean Fischbacher. The Childs named it "La Pitchoune", a Provençal word meaning "the little one" but over time the property was often affectionately referred to simply as "La Peetch". In his New York Times best selling book, Dearie: The Remarkable Life of Julia Child, author Bob Spitz stated that Child was diagnosed with breast cancer in the mid 60s. She had a mastectomy on February 28, 1968.

Француздық аспазшы және оған байланысты кітаптар

1961 жылы Бостонның Ұлттық білім беру теледидары (NET) станциясының, WGBH TV (қазіргі ірі Мемлекеттік хабар тарату қызметі) кітапты қарау шоуында пайда болғаннан кейін, көрермендер оның омлет қалай пісіруді көрсеткенін ұнатып, оның алғашқы телешоуының бастауы болды. "The French Chef" 1962 жылдың 26 шілдесінде жазғы пилоттық серия ретінде дебют жасады. Бұл бағдарламаның 1963 жылдың 11 ақпанында WGBH телеарнасында тұрақты серияға айналуына әкелді, ол бірден табысқа ие болды. Шоу он жыл бойы бүкіл елде көрсетіліп, Пейбоди және Эмми сыйлықтарын жеңіп алды, соның ішінде білім беру бағдарламасы үшін алғашқы Эмми сыйлығы да осылардың бірі болды. Ол алғашқы телеаспаз болмаса да, Чайлд ең көп танымал болды. Ол өз қуанышты ықыласымен, ерекше дауысымен және жасандылықсыз, әсерсіз мінезімен кең аудиторияны қызықтырды. 1972 жылы "The French Chef" саңыраулар үшін субтитрленген алғашқы телебағдарлама болды, бұл ашық субтитрлеудің бастапқы технологиясын қолдану арқылы жасалды. Чайлдтың екінші кітабы, "The French Chef Cookbook", шоуда көрсеткен рецепттерінің жинағы болды. 1970 жылы оның артынан "Француз тағамдарын дайындау өнерін меңгеру, 2-том" жарық көрді, бұл да Симон Бекпен бірлесе жазылған, бірақ кәсіби қарым-қатынасы аяқталған Луиза Бертоль қатыспады. Чайлдтың төртінші кітабы, "Джулия Чайлдтың ас үйінен", оның күйеуінің суреттерімен безендіріліп, "The French Chef" түсті сериясын көрнекті етіп көрсетті, сондай-ақ шоу барысында Чайлд жинаған ас үй жазбаларының кең кітапханасын ұсынды.

Америка үй шаруашылықтарына әсері

Бала американдық үй шаруашылықтары мен үй шаруасындағы әйелдерге зор әсер етті. 1960-шы жылдардағы технологияның арқасында шоу өңделмеген болып шықты, оның қателіктері түпкілікті нұсқада көрінді және нәтижесінде "телевизияға шынайылық пен жақындық" сыйлады. Тоби Миллердің "Тамақ көрсету: француз асханасы және теледидар таңдауы" еңбегінде айтылғандай, ол сөйлескен бір ана кейде "менің есімнен айырылмауыма себепкер болған – шын жүректен келген Джулия Чайлд еді" деді, себебі Чайлд оны тыныштандырып, ойын басқа жаққа бұра білді. Сонымен қатар, Миллер Баланың шоуы 1960-шы жылдардағы феминистік қозғалыстан бұрын басталғанын, яғни үй шаруасындағы әйелдердің және әйелдердің күресін теледидарда тиісінше көрсетпегенін атап өтті.

Кейінгі мансап

1970 және 1980 жылдары ол көптеген теледидар бағдарламаларының жұлдызы болды, оның ішінде «Джулия Чайлд және компания», «Джулия Чайлд және одан да көп компания» және «Джулияның кешкі асы». 1979 жылы жарық көрген «Джулия Чайлд және одан да көп компания» кітабы үшін ол «Қазіргі қызығушылық» санатында Ұлттық кітап сыйлығын жеңіп алды. 1980 жылы Чайлд ABC телеарнасының «Good Morning America» бағдарламасында тұрақты түрде пайда бола бастады. 1981 жылы ол Роберт Мондави және Ричард Графф сияқты шарап өндірушілермен бірге Америкалық шарап және тағам институтын құрды, оның мақсаты – «шарап пен тағамды түсінуді, бағалауды және сапасын арттыру» болды. Бұл мақсатқа ол өзінің кітаптары мен телешоулары арқылы бұрыннан-ақ қол жеткізіп келген еді. 1989 жылы ол өзінің ең маңызды туындысы деп санайтын кітап пен оқу-әдістемелік бейнелер жиынтығын жариялады, олар «Тамақ дайындау жолы» деп аталды. 1980 жылдардағы ЖҚСБ дағдарысы кезінде Чайлд гомофобиялық көзқарастан, жақын адамы ЖҚСБ-ға шалдыққаннан кейін, ЖҚСБ-ға қарсы белсендіге айналды. 1990 жылдардың ортасында Америкалық шарап және тағам институтындағы жұмысы барысында Чайлд балалардың тамақ туралы біліміне көбірек мән берді. 1990 жылдары ол төрт телесериалда қонақ шеф-аспазшылармен бірге түсті: «Шебер аспазшылармен тамақ дайындау», «Шебер аспазшылармен Джулияның ас үйінде», «Джулиямен пісіру» және «Джулия мен Жак үйде тамақ дайындау». Ол Жакус Пепенмен көптеген телешоулар мен аспаздық кітаптар үшін бірлесіп жұмыс істеді. Осы кезеңде Чайлдтың барлық кітаптары сол аттас телесериалдардың негізінде жазылған. Тамақ сыншылары мен қазіргі заманғы диетологтар Чайлдтың май мен қаймақ сияқты ингредиенттерді қолдануын сынға түсті. Ол өмірі бойында осы сынға жауап беріп, елдің тамақтану әдеттерін «тамаққа деген фанатикалық қорқыныш» басып алатынын және тамақтануға тым көп назар аудару тамақтың ләззатын жоятынын болжады. 1990 жылы өткен сұхбатта Чайлд: «Барлығы асыра тілектейді. Егер тамаққа деген қорқыныш жалғаса берсе, бұл АҚШ-та гастрономияның өліміне әкеледі. Бақытынан, француздықтар біз сияқты гистерияға ұшырамайды. Біз тамақтың қызығын көріп, ләззат алуымыз керек. Бұл – өмірдегі ең қарапайым және жағымды ләззаттардың бірі», – деді. Джулия Чайлдтың күйеуі жобалаған ас үйі оның үш телешоуының түсірілім алаңы болды. Қазір ол Вашингтондағы Америка тарихының ұлттық мұражайында қойылған. «Джулияның ас үйінде шебер аспазшылармен» бағдарламасынан бастап, Кембридждегі Чайлдтар үйінің ас үйі толыққанды түсірілім алаңына айналдырылды, онда теледидар деңгейіндегі жарықтандыру, бөлмедегі барлық бұрыштарды түсіруге арналған үш камера, бір жағында газ плитасы және екінші жағында электр плитасы бар үлкен орталық арал болды. Чайлдтардың қалған құрал-жабдықтары, соның ішінде «сыңғырлаған есігі бар қабырғалық пеші» өз орнында қалды. Осы ас үйдің фонында Чайлдтың 1990 жылдардағы телесериалдарының көп бөлігі түсірілді.

In the 1970s and 1980s, she was the star of numerous television programs, including Julia Child & Company, Julia Child & More Company and Dinner at Julia's. For the 1979 book Julia Child and More Company, she won a National Book Award in category Current Interest. In 1980, Child started appearing regularly on ABC's Good Morning America. In 1981, she founded the American Institute of Wine & Food, with vintners Robert Mondavi and Richard Graff, and others, to "advance the understanding, appreciation and quality of wine and food," a pursuit she had already begun with her books and television appearances. In 1989, she published what she considered her magnum opus, a book and instructional video series collectively entitled The Way To Cook. During the AIDS crisis of the 1980s, Child went from holding homophobic views to being a passionate AIDS activist, triggered by a close associate succumbing to AIDS. In the mid 1990s, as part of her work with the American Institute of Wine and Food, Child became increasingly concerned about children's food education. She starred in four more series in the 1990s that featured guest chefs: Cooking with Master Chefs, In Julia's Kitchen with Master Chefs, Baking with Julia, and Julia & Jacques Cooking at Home. She collaborated with Jacques Pépin many times for television programs and cookbooks. All of Child's books during this time stemmed from the television series of the same names. Child's use of ingredients like butter and cream has been questioned by food critics and modern day nutritionists. She addressed these criticisms throughout her career, predicting that a "fanatical fear of food" would take over the country's dining habits, and that focusing too much on nutrition takes the pleasure from enjoying food. In a 1990 interview, Child said, "Everybody is overreacting. If fear of food continues, it will be the death of gastronomy in the United States. Fortunately, the French don't suffer from the same hysteria we do. We should enjoy food and have fun. It is one of the simplest and nicest pleasures in life." Julia Child's kitchen, designed by her husband, was the setting for three of her television shows. It is now on display at the National Museum of American History in Washington, D. C. Beginning with In Julia's Kitchen with Master Chefs, the Childs' home kitchen in Cambridge was fully transformed into a functional set, with TV quality lighting, three cameras positioned to catch all angles in the room, and a massive center island with a gas stovetop on one side and an electric stovetop on the other, but leaving the rest of the Childs' appliances alone, including "my wall oven with its squeaking door." This kitchen backdrop hosted nearly all of Child's 1990s television series.

Кейінгі жылдар

1991 жылы 87 жасында досы Симон Бек қайтыс болғаннан кейін, Чайлд 1992 жылғы маусым айында отбасысы, немересі Фила және жақын досы, сонымен қатар өмірбаянын жазған Ноэль Райли Фичпен бірге бір ай өткізіп, «Ла Питшун» үйін тастап кетті. Ол кілттерді Жан Фишбахердің әпкесіне тапсырды, бұл Полмен бірге 30 жыл бұрын берген уәделеріне орай жасалды. Сол жылы Чайлд Регалеали шарап зауытының шақыруымен Сицилияда бес күн болды. Америкалық журналист Боб Спиц сол кезеңде Чайлдпен бірге болды, ол «Америка тамақтану және тағам дайындау тарихы» деген жұмыс атауымен зерттеулер жүргізіп, кітап жазып жатқан еді. 1993 жылы Чайлд «Біз қайтып келдік! Динозаврдың тарихы» анимациялық фильмінде доктор Джулия Блибтің дауысын сомдады. Спиц Чайлдпен болған әңгімелерінің көптеген жазбаларын жасады, олар кейіннен 2012 жылдың 7 тамызында (Knopf) жарық көрген Чайлд туралы екінші өмірбаянның негізі болды – оның туған күніне бес күн бұрын. Әйелінен он жас үлкен Пол Чайлд 1989 жылы бірнеше рет инсульт алғаннан кейін бес жыл зейнеткерлер үйінде тұрғаннан кейін 1994 жылы қайтыс болды. 2001 жылы Чайлд зейнеткерлер үйіне көшіп, үйі мен кеңсесін Смит колледжіне сыйға тартты, кейін колледж үйді сатты. Ол күйеуі Чайлдтың оның бойына сәйкес биік үстелдермен жасаған және үш телесериалының түсірілім алаңы болған асханасын Смитсоновтың Америка тарихы ұлттық мұражайына сыйға тартты, қазір ол мұражайда көрсетілуде. Оның мыс ыдыстары 2009 жылдың тамызына дейін Калифорния штатының Напа қаласындағы Copia мұражайында қойылған, содан кейін Вашингтон қаласындағы Ұлттық тарих мұражайындағы асханасымен бірге қойылды.

Өлім

2004 жылғы 13 тамызда Монтеситода (Калифорния штаты) бүйрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды, 92 жасқа толуына екі күн жетпеді. Ол өзінің соңғы кітабы "Менің Франциядағы өмірім" соңында: "Енді ойлап қарасам, ас үстелінің және өмірдің қуаныштары шексіз екенін еске түсіремін – toujours bon appétit!" деп аяқтады. Гранттар негізінен гастрономияны, кулинария өнерін және кәсіби тағам индустриясын дамытуға бағытталған, бұл мәселелер Джулия Чайлд үшін өмір бойы маңызды болды. Фондтың веб-сайты грант алған ұйымдардың тізімі мен олар туралы сипаттамалары бар жеке бетке сілтеме береді. Грант алғандардың бірі – тағам, сусын және ауыл шаруашылығы салаларын қамтитын Heritage Radio Network. Гранттар беруден бөлек, Фонд Чайлдтың мұрасын қорғау мақсатында құрылды. Осы құқықтардың көп бөлігі оның баспагерлерімен және Гарвард университетінің Радклиф институтындағы Шлезингер кітапханасы сияқты басқа ұйымдармен бірлесіп сақталады. Фонд осы постхумостық құқықтарды қорғау жөнінде белсенді жұмыс жүргізеді. Чайлд жарнамаға қарсы болған, және Фонд оның атын және бейнесін коммерциялық мақсаттарда пайдалануға қатысты ұқсас саясатты ұстанады.

Құрмет көрсетулер мен құрмет көрсетулер

Джулия Чайлд атындағы қызғалдақ, Ұлыбританияда "Абсолютті керемет" қызғалдағы деп белгілі, ол алтын сары май/алтын түсті флорибунда қызғалдағы. Америка тарихы ұлттық мұражайының Батыс қанатындағы (1-қанат) көрмелер ғылым мен инновацияларға арналған. Олардың ішінде "Бон аппетит!" – Джулия Чайлдтың ас үйі бар. 2014 жылдың 26 қыркүйегінде АҚШ пошта қызметі Джейсон Сейлер салған бес американдық шеф-аспаздың портреттері бейнеленген "Celebrity Chefs Forever" маркалар сериясының 20 миллион данасын шығарды: Чайлд, Джойс Чен, Джеймс Бирд, Эдна Льюис және Фелипе Рохас Ломбарди. Смит колледжі Чайлдтың Кембридждегі үйін сатудан түскен қаражатты 2003 жылы ашылған әсерлі архитектуралық кампус орталығын қаржыландыруға пайдаланды. 2022 жылдың 17 қарашасында оны Джулия МакУильямс Чайлд '34 кампус орталығы деп атап құрмет көрсетті.

Марапаттар мен ұсыныстар

2000 жылдың 19 қарашасында Чайлд Францияның Құрмет Легионының рыцарымен марапатталды. Ол 2000 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 2003 жылы АҚШ Президентінің бостандық медалімен марапатталды; Гарвард университеті, Джонсон және Уэльс университеті (1995), Смит колледжі (оның альма-матер), Браун университеті (2000) және тағы бірнеше университеттерден құрметті доктор дәрежесін алды. 2007 жылы Чайлд Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді.

Сахнада

Жан Степлтон 1989 жылы Чайлдты бір актрисаның қатысуымен қойылған, «Bon Appétit!» атты қысқа музыкалық пьесада сомдады, ол Чайлдтың телеарнадағы тамақ дайындау сабақтарының біріне негізделген және американдық опера композиторы Ли Хойбидің музыкасын қамтиды. Пьеса атауы оның теледидардағы танымал «Bon appétit!» сөзінен алынған.

Фильмде

"Джулия Чайлдпен алғашқы сорпа" атты фильм 1976 жылдан бастап Смитсоновтың Ұлттық әуе және ғарыш мұражайының "Ғаламдағы өмір" галереясында, галерея жабылғанға дейін көрсетілді. WGBH өндірген "Джулия Чайлд! Американың сүйікті шефі" атты бір сағаттық деректі фильмі, PBS телесериалы "Америка шеберлерінің" 18-ші маусымының бірінші бөлімі ретінде көрсетілді (2004). Фильмде Чайлдтың мұрағаттық кадрлары, оның өмірі мен еңбегіне әсер еткен және одан әсер көрген адамдардың қазіргі кадрларымен үйлестірілген. "Джули мен Джулия" (2009) – Нора Эфронның Чайлдтың "Менің Франциядағы өмірім" және Джули Пауэллдің естеліктері негізінде түсірген фильмі. Мерил Стрип Чайлд рөлін ойнайды. Стрип музыкалық немесе комедия жанрындағы басты рөлдегі ең үздік әйел актер сыйлығы үшін "Алтын глобус" жүлдесін жеңіп алды. "Keep On Cooking – Julia Child Remixed" (2012): Чайлдтың 100 жылдығына арналған PBS Icons Remixed сериясының аясында музыкант және режиссер Джон Д. Босвеллдің PBS үшін түсірген видеосы. Чайлдтың дауысы дауыстық үлгілерден алынған мелодияға автоматты түрде бейімделеді, оның әртүрлі телешоуларынан синхронды бейнеклиптер қосылған. "Джулия" (2021) – Чайлдтың өмірін баяндайтын деректі фильм. Оны Джули Коэн мен Бетси Уэст түсірді және продюсерлік етті.

Теледидарда

Джуди Граубарттың "Джулия Граунап" кейіпкері, "Here's Cooking At You" пародиялық аспаздық шоуының жүргізушісі, "Балалар теледидарлық шеберханасы" бағдарламасында, "The Electric Company", 1971 жылдан 1977 жылға дейін эфирде болған кезде, балаға шабыт берді. 1978 жылы Чайлд пен Жак Пепин NBC телеарнасының "Tomorrow with Tom Snyder" ток-шоуына қонақ болды. Бағдарламаға екі шеф аспаздың тамақ дайындауын көрсететін бөлім кіруі тиіс болды. Шоуды түсірместен бұрын Чайлд Пепиннің пышағын бір нәрсені кесу үшін алды және қасақана саусағын кесіп алды. Том Снайдер Чайлдтың жарақат алғанына қорқып, бірақ Чайлд бауырсақталған саусағымен бағдарламаны жалғастыруға талап етті. Чайлд Снайдерге түсірілім кезінде Пепин тамақ пісіретінін, ал ол тағамдарды татып көретінін айтты. Шоудан кейін Пепин мен Чайлд ауруханаға барды, онда Чайлдтың кесілген саусағына тігіс салынды. Скетчте Айкройд – Джулия Чайлд рөлінде – бас бармағына кескеннен кейін қан кетуіне қарамастан, тамақ пісіру шоуын жалғастырды және ақырында "бауырды сақтаңыз" деп кеңес берген кезде көз жұмды. Чайлд эпизодтың бейнекассеталық көшірмесіне ие болды және ол бұл скетчті қатты ұнатып, оны достарына кеште көрсеткенін айтады. Ол "This Old House" бағдарламасының бір эпизодында ас үйдің дизайнері ретінде пайда болады. "This Old House" 1979 жылы Джулия Чайлдпен бірге "Француз шефін" жасаған Рассел Мораш бастады. 1982 жылы оны Джон Кенди "Second City Television" бағдарламасындағы "PBS жұлдыздарының шайқасы" скетчінде бейнелейді, онда ол Мартин Шорттың пародиасы болған PBS жұлдызы Роджерске қарсы бокс матчына қатысады. Ол Роджерстің қуыршақ Королі Жексенбіден бірнеше соққы алғаннан кейін жекпе-жектен жеңіліске ұшырайды. 2014 жылы ол "RuPaul's Drag Race" шоуының 6-шы маусымында 5-ші эпизодында, "Snatch Game" сынағының бөлігі ретінде, "Сүт" ретінде танымал Дэн Дониганның рөлінде бейнеленді. Ол "Жас және аш" (2014-2018) телешоуындағы Габи Даймонд кейіпкеріне шабыт берді. 2019 жылы ол "RuPaul's Drag Race UK" шоуының 1-ші маусымында 4-ші эпизодында Дивина де Кампо рөлін ойнады, ол эпизодтың төменгі үштігіне ілікті. 2022 жылдың 14 наурызында Food Network "The Julia Child Challenge" деп аталатын жаңа сериалды бастады. Сериал Джулияның ас үйінің көшірмесіне негізделген, ол сегіз қатысушыға (барлығы үй аспаздары) бір уақытта бірнеше эпизодты пісіру сынағында бәсекелесуге мүмкіндік береді. Әрбір эпизод Чайлдтың бір немесе бірнеше аспаздық шоуларының эпизодтарына арналған, олардың үзінділері бәсеке мазмұнына енгізілген. Жеңімпаз Париждегі аспаздық мектепте оқуға стипендия алады. 2022 жылдың наурыз айының соңында HBO Max "Джулия" сериалын көрсетуді бастады, ол Чайлдтың өміріне негізделген және Сара Ланкаширдің бас рөлде ойнаған телесериал.

Child was the inspiration for Judy Graubart's character "Julia Grownup," hostess of the parody cooking show Here's Cooking At You, on the Children's Television Workshop program, The Electric Company, during its transmissions from 1971 to 1977. In 1978, Child and Jacques Pépin were guests on the NBC talk show Tomorrow with Tom Snyder. The program was to include a segment with the two chefs preparing food. Before taping the show, Child borrowed Pépin's knife to cut something and accidentally sliced her finger. Tom Snyder was horrified that Child had injured herself, but Child insisted on continuing the program with her bandaged finger. Child told Snyder that, during the taping, Pépin would do the cooking, and Child would taste the dishes. After the show, Pépin and Child went to the hospital, where Child received sutures on her sliced finger. In the sketch, Aykroyd—as Julia Child—continued with a cooking show despite ludicrously profuse bleeding from a cut to his thumb, and eventually expired while advising, "Save the liver." Child had a videocassette copy of the episode, and she reportedly loved this sketch so much she showed it to friends at parties. She appears in an episode of This Old House as designer of the kitchen. This Old House was launched in 1979 by Russell Morash, who helped create The French Chef with Julia Child. In 1982, she is portrayed by John Candy in a sketch for Second City Television, "Battle of the PBS Stars," in which she takes part in a boxing match against fellow PBS star Mr. Rogers, who is parodied by Martin Short. She loses the match after taking multiple blows to the head from Rogers' puppet King Friday. In 2014, she is portrayed in season 6, episode 5 of Rupaul's Drag Race by Dan Donigan, known as Milk on the show, as part of the Snatch Game challenge. She was the character Gabi Diamond's inspiration on the TV show Young and Hungry (2014 2018). In 2019, she is portrayed in season 1, episode 4 of RuPaul's Drag Race UK by Divina de Campo, who placed in the bottom three of the episode. On March 14, 2022, the Food Network began a new series called The Julia Child Challenge. The series is based in a replica of Julia's kitchen modified to allow eight contestants (all home cooks) to compete at the same time in a multi episode cooking challenge. Each episode revolves around one or more episode of one of Child's cooking shows with clips of them interspersed into the contents of the competition. The winner will receive a scholarship to a cooking school in Paris. In late March 2022, HBO Max began airing Julia, a television series based on Child's life starring Sarah Lancashire in the title role.

Онлайн

2002 жылы Чайлд «Джули/Джулия жобасы» үшін шабыт көзі болды, бұл Джули Пауэллдің танымал пісіру блогы, ол Пауэллдің «Джули мен Джулия: 365 күн, 524 рецепт, 1 кішкентай пәтерлік ас үй» атты бестселлер кітабының негізі болды, кітап 2005 жылы, Чайлд қайтыс болғаннан кейін бір жылда жарық көрді. Кітаптың жұмсақ мұқабалы нұсқасы «Джули мен Джулия: Менің қауіпті пісіру жылым» деп қайта аталды. Блог пен кітап, сондай-ақ Чайлдтың «Менің Франциядағы өмірім» атты естеліктері 2009 жылы Мерил Стрип Чайлдты сомдаған «Джули мен Джулия» көркем фильміне әсер етті. Стрип өзінің рөлі үшін «Оскар» сыйлығының «Ең үздік әйел актер» номинациясына ие болды. Чайлд Пауэллдің блогына қызығушылық танытпаған, Пауэллдің «Француз тамақ дайындау өнерін меңгеру» кітабындағы барлық рецепттерді бір жылдың ішінде дайындауға деген шешімін әдейі жасалған әрекет деп санайды. Сұхбатта Чайлдтың редакторы Джудит Джонс Пауэллдің блогы туралы: «Тамақ дайындау кезінде төрт әріпті сөздерді қолдану маған немесе Джулияға ұнамайды. Ол оны жариялағысы келмеді. Блогта жазылғандар оны тек ойын-сауық үшін жасап жатқан адам екенін көрсетті» деді. 2016 жылдың 15 наурызында Twitch Чайлдтың «The French Chef» шоуын тікелей эфирде көрсетуді бастады. Бұл іс-шара Twitch-тің тамақ пісіру бөлімінің ашылуы мен Чайлдтың Le Cordon Bleu-дан бітіруінің жылдығына орай ұйымдастырылды. 2016 жылы Чайлд YouTube-тағы «Эпикалық рэп шайқастары тарихы» (5-маусым, 2-бөлім) сериясында Гордон Рамзиге қарсы күш сынасты. Чайлдтың рөлін Мэмри Харт ойнады.