Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық тамақ жазушысы (1923–2022)
американдық қаржы жазушысы
British food writer (1923–2022)
the American financial writer
Диана Кеннеди MBE (; 3 наурыз 1923 – 24 шілде 2022) – британдық тамақ жазушысы. Мексикалық асүй туралы ағылшын тіліндегі ең авторитетті сарапшы Кеннеди осы тақырыптағы тоғыз кітабымен белгілі болды, соның ішінде «Мексиканың асүйлері» кітабы американдықтардың мексикалық тағамға деген көзқарасын өзгертіп берді. Кеннеди өз еңбегі үшін көптеген наградалар алды, оның ішінде Мексика үкіметінен «Ацтек қыраны» орденімен марапатталды және Британ империясы орденінің мүшесі атанды.
Diana Kennedy MBE (; 3 March 1923 – 24 July 2022) was a British food writer. The preeminent English language authority on Mexican cuisine, Kennedy was known for her nine books on the subject, including The Cuisines of Mexico, which changed how Americans view Mexican cuisine. Kennedy received numerous awards for her work, including the Order of the Aztec Eagle from the Mexican government, and was appointed a Member of the Order of the British Empire.
Өмір
Кеннеди 1923 жылғы 3 наурызда Англияның оңтүстік-шығысындағы Лоттон қаласында Диана Саутвуд болып дүниеге келді. Оның әкесі сатушы, ал анасы табиғатты жақсы көретін және ауылда тыныш өмір сүруді қалаған мектеп мұғалімі болды. Кеннеди Оңтүстік Хэмпстед орта мектебінде оқыды. Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан университетте оқуға мүмкіндік болмады, сондықтан 19 жасында ол Әйелдердің ағаш корпусына қосылды – соғысқа кеткен ерлердің орнына орман шаруашылығы жұмысын атқаратын азаматтық ұйым. Соңғы сәтте Кеннеди 1957 жылы Гаитиге сапар шешуге шешім қабылдады. Онда ол «The New York Times» газетінің Мексика, Орталық Америка және Кариб айманындағы тілшісі Пол П. Кеннедимен танысты. 1957 жылы олар Мексикаға көшіп, кейін үйленді және ол 1967 жылы 62 жасында рактан қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Кеннедидің балалары болмады, бірақ ол өмірінің соңына дейін британдық акцентін сақтап, күн сайын шай ішетін. Ол Мексиканың барлық штаттарына саяхат жасады, автобустардан, есектерден бастап, рульді күшейткіші жоқ (және оны саздан шығару үшін лопатасы бар) Nissan пикап машинасына дейін түрлі көлік түрлерін пайдаланды. Мексиканың шалғай аймандарына барып, базарларда аспаздардан тағамдардың ингредиенттері мен дайындалу әдістері туралы сұрады, көбінесе ескі Nissan жүк көлігінде ұйықтады. Ол түрлі аспаздармен сұхбаттасып, олармен бірге тамақ пісірді, әсіресе ауылдық жерлерден келгендермен, отбасы мен достары үшін дастарқан жасайтын. Ол тіпті Мексика қаласындағы нан пісіру шеберханасында ерлердің кәсібін үйренді. Бірақ Кеннеди өзінің замандастарының көптеген мексикалық тағамдарын дайындаушыларын сынға түсірді, өйткені олар оның сияқты саяхаттап, зерттеулер жүргізбеген, ал дәстүрлі әдістерді сақтаудың орнына жаңалықтар енгізген. Оның ықпалы АҚШ-пен шектелмеді, өйткені оның еңбектері Мексикада да жоғары бағаланды. Ол осы елде көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде Ацтектердің бүркіті ордені.
Kennedy was born Diana Southwood in Loughton, Essex, in the southeast of England, on 3 March 1923. Her father was a salesman, and her mother was a schoolteacher who loved nature and wanted to live quietly in the countryside. Kennedy attended South Hampstead High School. She did not go on to university because of World War II and instead, at age 19, joined the Women's Timber Corps: a civilian organisation that took over forestry duties from men who had gone off to fight. On a last minute decision, Kennedy decided to visit Haiti in 1957. There she met Paul P. Kennedy, a correspondent for The New York Times in Mexico, Central America and the Caribbean. The two moved to Mexico in 1957, and there they married some time later, remaining together until his death from cancer in 1967, aged 62. Kennedy had no children, However, she still maintained her British accent and took tea each day. She visited every state in Mexico, and used diverse forms of transportation, from buses, to donkeys to her Nissan pickup truck with no power steering (and a shovel to dig it out of the mud). She travelled to many isolated areas of Mexico to visit markets and cooks to ask about cooking ingredients and methods. often sleeping in her old Nissan truck. She regularly interviewed and cooked with a variety of cooks, but especially those from rural areas, cooking for family and friends. She even apprenticed in a bakery in Mexico City to learn the all male trade. However, Kennedy dismissed most chefs doing Mexican food during her time because they had not done the travelling and research that she had and innovated rather than preserved original methods. Her influence was not limited to the United States as her work was very well received in Mexico. She received numerous awards in this country including the Order of the Aztec Eagle,
Quinta Diana/Diana Kennedy орталығы
Кеннеди 1976 жылы Мексикаға тұрақты түрде оралды, бастапқыда Мексика қаласында тұрды. 1980 жылы ол Мичоаканның шығысына, астанадан батысқа қарай үш сағаттық жерге, досы оны осы аймақпен таныстырғаннан кейін көшіп келді. Ол сол жерде бастапқыда "Квинта Диана" деп атаған жерді сатып алды, ол Зитакуаро муниципалитетіндегі Сан-Франциско Коатепек де Морелос (көбінесе Сан Панчо деп аталады) кішкентай ауылының жанында орналасқан. Оның шаруашылығы орманды төбеде, ұзын топырақ жолдың соңында жатыр, оған тек пикап немесе толық жетектегі көлікпен жетуге болады. Бірақ бұл оның таспен төселген кіреберісіне келушілердің ағынына тосқауыл болмады. Квинта Диана – экологиялық бағытталған мекеме. Кеннеди "My Mexico" (1998) кітабында жергілікті материалдардан салынған үй және көршілеріне ұқсас өмір салтын қалағанын айтты. Шамамен үш гектар жерге орналасқан үйі қыштан жасалған. Оны жергілікті сәулетші Армандо Куэвас салған, ол шамамен Volkswagen Beetle көлігінің мөлшеріндегі үлкен тасты алып тастамауға шешім қабылдады. Тастың айналасында ашық қонақ бөлмесімен жалғасқан атриум орналасқан, одан баспалдақтар үйдің әртүрлі бөліктеріне кетеді. Кеннеди өз үйінде маусымға қарай рецепттерді сынап, көбінесе өз учаскесінде өсірген өнімдермен жұмыс істеді. Оның асүйі ағаштан жасалған грильдер мен қыштан жасалған пештерден, сондай-ақ "лаборатория" деп атаған жабық асүйден тұрады. Соңғысы көк және ақ плиткалармен қапталған, газ плиталары орнатылған ұзын цемент үстелмен жабдықталған. Бұл асүй әртүрлі ингредиенттермен және құралдармен, қабырғалардағы жылтыратылған мыс және қыш ыдыстармен, сабан себеттеріндегі шөптер мен көкөністермен, кептірілген chili перінің әртүрлі түрлерімен және оның өзіндік дәмдеуіштерімен, соның ішінде бальзамға ұқсас ананас сірке суымен толы. Ол кестесіне Пуэбладан әкелген нағыз Talavera қыш ыдыстарын қояды, ал асүй терезесінің жанында бинокль мен құс туралы кітап тұрады. Оның жатын бөлмесі жоғарғы қабатта, ол оқу кабинетіне ашылады, онда кітаптар мен қағаздар жиналған, үш жағындағы терезелер бақтар мен тауларға ашылады. Кеннеди өзінің көптеген азық-түліктерін органикалық әдіспен өсірді. Ол шөптер мен тіпті кофе сияқты жеуге жарамды өсімдіктерді өсіру үшін жылыжай салды. Бақшада грейпфрут, абрикос және інжір ағаштары, Веракрустың шайыоты және масса үшін қолданған жүгеріге арналған учаске бар. Тыңайтқыш ретінде мал қоқысы қолданылады. Жерде пайдаланылатын барлық су сарқынды суды жинап алатын резервуарлардан алынады, ал жердің бір бөлігі сарқынды суды сүзгілеуге арналған. Энергияның көп бөлігі күннен алынады. 1980 жылдан бері оның кітаптары мен лекцияларынан түскен ақша мүлікті және оның жұмысын қаржыландырып келеді. Бірақ Кеннеди Мексика үкіметімен салықтан босатылған мәртебеге ие болу және қоршаған орта мен тамаққа бағытталған жобаларды жүзеге асыру үшін Диана Кеннеди қорына құрылған. Оның қоршаған ортаға деген қызығушылығы тамақпен байланысты болды, себебі қоршаған орта жойылғанда тамақ та жоғалады. Бұл оның анасының табиғатқа деген сүйіспендігінен және Англиядағы соғыс жылдарындағы тапшылықтан да туындады. Ол генетикалық модификацияланған тұқымдарды, артық орамдарды және қонақ үйлер мен мейрамханаларда ақ төсек-орынды ағартқышпен жууға қарсы болды. Қор сонымен қатар Мексиканың тағамдық мұрасын, сондай-ақ Квинта Диананы, оның мексикалық аспаздық кітаптардың, басқа да басылымдардың және қыш ыдыстардың мол жинағымен, сонымен қатар бақшаларын сақтап қалуға бағытталған.
Kennedy permanently returned to Mexico in 1976, initially living in Mexico City. In 1980, she moved to eastern Michoacán, about three hours west of the capital, after a friend introduced her to the area. There she bought property which she initially called "Quinta Diana" near the small village of San Francisco Coatepec de Morelos (colloquially known as San Pancho), in the municipality of Zitácuaro. Her homestead was on a forested hill at the end of a long dirt road, and could be reached only by pickup or four wheel drive. However, this did not stop a steady stream of visitors from arriving at her cobblestone driveway. Quinta Diana is an ecologically minded establishment. Kennedy stated in My Mexico (1998) that she wanted a house built of local materials and a lifestyle similar to that of her neighbors. The nearly three hectares are almost off the grid; the house is made of adobe. It was built by local architect, Armando Cuevas, and is centered on a large boulder, almost the size of a Volkswagen Beetle, which Kennedy decided not to remove from the site. Around the boulder is an atrium adjacent to the open living room, from which stairways lead to various parts of the house. In her home Kennedy tested recipes dictated by the seasons, working often with what grew on her property. Her cooking spaces consist of an outdoor space with wood fired grills and adobe beehive shaped ovens, and an indoor kitchen, which she called her "laboratory". The latter centers on a long cement counter, which is covered in blue and white tiles, with inlaid gas burners. This kitchen is filled with various ingredients and implements including burnished copper and clay pots on the walls, herbs and vegetables in wicker baskets, various varieties of dried chili peppers, and her own condiments, including a pineapple vinegar similar to balsamic. For her table, she has authentic Talavera pottery from Puebla, and near the kitchen window, there are binoculars and a bird book. Her bedroom is upstairs, which opens to her study, filled with books and papers about, and with windows on three sides to look out over the gardens towards the mountains. Kennedy grew much of her own food organically. She had a greenhouse to grow various edible plants, such as herbs and even coffee. The gardens include grapefruit, apricot and fig trees, chayote vines from Veracruz, and a section dedicated to the corn she used for masa. Manure is the fertilizer. All the water used on the property is from tanks that collect wastewater, with a patch of land serving as a filter for wastewater. Much of the energy is solar. Since 1980, money from her books and speaking engagements have funded the property and its operations. However, Kennedy established the Diana Kennedy Foundation to have tax free status with the Mexican government, and to work on projects focusing on the environment as well as food. Her interest in the environment was related to food in the sense that when the environment is destroyed, foods disappear. It also had roots in her mother's love for nature and experience with scarcity in wartime England. She argued against the use of genetically modified seeds, excessive use of packaging and use of bleach for white linens in hotels and restaurants. The Foundation is also geared toward preservation, not only of Mexico's food heritage, but of Quinta Diana, with its immense collection of Mexican cookbooks, other publications and pottery, along with the gardens.