ЛГБТ+ қауымдастығына қатысты стереотиптер

Кіріспе

ЛГБТ+ адамдары мен қауымдастықтарына қатысты стереотиптер

ЛГБТ+ стереотиптері – лесбиянка, гей, бисексуал және трансгендер (ЛГБТ+) адамдары туралы, олардың сексуалдық бағдарына, гендерлік идентитіне немесе гендерлік өрнегіне негізделген стереотиптер. Стереотиптік көзқарастар ата-аналармен, мұғалімдермен, достармен және бұқаралық ақпарат құралдарымен байланыс арқылы немесе, жалпы алғанда, жеке тәжірибесіздіктен туындап, жалпылама пікірлерге сүйенуге алып келуі мүмкін. Жағымсыз стереотиптер көбінесе гомофобиямен, лесбофобиямен, гейфобиямен, бифобиямен немесе трансфобиямен байланысты. Оң стереотиптер немесе кері стереотиптер де бар.

Медиа

БАҚ-та ЛГБТ адамдарын бейнелеу тарихи тұрғыдан теріс стереотиптерді қамтитын немесе ЛГБТ адамдарын мүлдем көрсетпеумен сипатталған. Стереотиптердің ішінде гей ерлерді жарқын, әшекейлі және әйелше суреттеу, ал лесбиянкаларды олардың қарамағысында бейнелеу болған. Соңғы жылдары бейнелеу салыстырмалы түрде жақсарды және ЛГБТ адамдарының БАҚ-тағы көрінісі артып келеді.

Қылмыс пен зорлық-зомбылық

ЛГБТ-құқықтарының жақтастары ЛГБТ адамдарын зорлық-зомбылық пен кісі өлтірушілер ретінде көрсететін, шындықтан алыс бейнелерге қарсы күресті. Журналист Брент Хартингер "1993 жылғы 'Филадельфия' фильміне дейін, үлкен бюджетпен түсірілген Голливуд фильмдері маңызды гей еркек кейіпкерлерін ақылдан безген жамандықтар мен сериалдық кісі өлтірушілер ретінде бейнелеген" деп атап өтті. Қоғамдық белсенділер ЛГБТ кейіпкерлерінің кісі өлтіруге қатысқан фильмдерге, соның ішінде 'Круизинг' (1980), 'Қоңырлардың үнсіздігі' (1991) және 'Негізгі инстинкт' (1992) фильмдеріне қарсы наразылықтар мен бойкоттар ұйымдастырды. Театр ғалымы Джордан Шилдкроут американдық пьесаларда 'кісі өлтіруге бейім гомосексуал' бейнесінің жиі кездесетіні туралы жазды, бірақ ЛГБТ драматургтері гомофобияға қарсы тұру және оны жою мақсатымен осы теріс стереотипті өздері қолданғандарын айтады. Мұндай пьесаларға Терренс МакНаллидің 'Лиссабон травиатасы' (1985), Чай Юдің 'Порцелин' (1992), Бес лесбиян ағайындылардың 'Секретарьлар' (1993) және Крейг Лукастың 'Өліп бара жатқан галл' (1998) пьесалары жатады.

Шешімсіздігі

Көптеген бисексуалдар ерлер мен әйелдерге тартылуы себепті шешім қабылдауға қиналатын жандар ретінде сипатталады. "Бисексуалдық" термині жыныстық бағыты бар, бірақ басқа топтармен де қарым-қатынасқа дайын адамдарды қамтуы мүмкін, сондықтан бисексуалдар кейде нақты бір жыныстық идентичностьқа толықтай берілмейтіндей көрінеді. Мұндай сипаттама ЛГБТ қауымдастығының ішінде туындаған стереотиптерді де қамтуы мүмкін, себебі бисексуалдар әрқашан гомосексуал серіктестерді таңдамайды – олар көбінесе гетеросексуалдықтан гомосексуалдыққа қарайғы өтпелі немесе сынақ кезеңде деп есептеледі.

Өнегелілік

Тағы бір кең таралған стереотип – бисексуал адамдардың көп қатынайтындығы және тұрақты немесе ұзақ мерзімді қарым-қатынас құруға қабілетсіздігі туралы пікір. Бұл, бисексуалдыққа қатысты зерттеуде көрсетілгендей, "лесбиянкалар немесе гейлермен салыстырғанда, лесбиянка немесе гей әйел/еркекпен қарым-қатынастағы бисексуал адамдар жыныстық инфекцияларды жұқтыруға көбірек бейім деп бағаланады және өз серіктерін жыныстық тұрғыдан қанағаттандыру мүмкіндігі төмен деп есептеледі" деген сенімді қамтиды. Халық арасында бисексуал адамдар моногамияға қабілетсіз немесе жыныстық манипуляция жасауға бейім деп қарастырылады. Сондай-ақ, бисексуал адамдардың үшеу болып қатынас құруды қалайтыны туралы да пікірлер бар.

БАҚ өкілдіктері

Бисексуалдылыққа қатысты жағымсыз пікірлердің салдарынан, медиа тұлғалары өздерінің нақты екенін көпшілікке жариялауға тартынады, бұл олардың танылуын азайтады. Рок-музыкант Дэвид Боуи 1972 жылғы қаңтарда Melody Maker журналына берген сұхбатында өзін бисексуал деп мәлімдеді, бұл Зигги Стардуст ретінде мансабының бастауымен бірге болды. Кейін Боуи сексуалдығын ашқанына өкініп, "Менің бисексуал екенімді білуде ешқандай қиындық болған жоқ. Бірақ менде ешқандай туды жеңіп алуға немесе қандай да бір топтың өкілі болуға ниет болмады. Мен не болғым келетінін білдім, ол – ән жазушы және орындаушы" деді.

Голливудта бисексуал адамдардың бейнеленуіне келетін болсақ, әсіресе ер адамдар үшін стигма бар. Маккарти дәуірінің аяғынан бүгінгі күнге дейін "Фильмдегі еркек бисексуал кейіпкерлер тарихы – жағымсыз стереотиптердің тарихы болды". Бисексуал кейіпкерлерді қоршаған көптеген жағымсыз стереотиптердің салдарынан, олар көбінесе екінші рөлдерде немесе бір өлшемді кейіпкерлерге тоғыстырылады.

Гей ерлер

Гей ерлер гетероцентрикалық бағытталған көпшілік тарапынан гетеросексуал әйелдермен шатастырылып, теңестіріледі және гендерлік бітімі, гендерлік идентитісі және сексуалдық бағдары бір-бірінен ерекше екендігіне қарамастан, көбінесе әйелдік сипаттамаға ие болады. "Жарқыраған патшайым" – бұл сән-салтанат пен әйелдік белгілерін біріктіретін стереотип, ол Голливудтағы гей ерлердің типік бейнесі болып қала береді. Театр, әсіресе Бродвей мюзиклдері, тағы бір стереотиптің – "шоу-королева" – құрамдас бөлігі болып табылады, ол гей ерлердің өнермен айналысатынын, театрлық, аса драматикалық және эксцентриктік екенін жалпылайды. Гей ерлер сонымен қатар өнерге бейім деп есептеледі. ЛГБТ қауымдастығының "аю" субмәдениетіне әдетте денелі, сақалды ерлер жатады, олар "аюлар" деп аталады. Олар өз бейнелерін қабылдайды, ал кейбіреулері әйелдікке жақын гей ерлерден, мысалы, "твинктерден" бас тартады, ал олар да керісінше істейді.

Сыртқы келбеті мен мінез-құлқы

Гей ерлер көбінесе тілді шешіп айтумен немесе әйелше сөйлеу үнімен байланыстырылады. Мода мен әйелдік қасиеттер гомосексуализмнің стереотиптері ретінде ұзақ жылдар бойы қарастырылып келді. Бұл стереотиптер көбінесе гей ерлер мен мода арасындағы байланыстың айқындылығына негізделген. Dolce & Gabbana сияқты дизайнерлер жарнамаларында гомоэротикалық бейнелерді пайдаланған. Кейбір сарапшылар мұның көптеген гейлерге дүкенге бару ұнайды деген қалыпты көзқарасты күшейтеді деген пікірде. Білектердің әлсіздігі де гей ерлерге тән мінез-құлық ретінде қарастырылады. Кокс және оның әріптестерінің жақындағы зерттеулері "гейдар" сөзінің көбінесе стереотиптерді, әсіресе сыртқы түрі мен мінез-құлқына қатысты стереотиптерді пайдаланудың басқаша атауы ретінде қолданылатынын көрсетті.

Жыныстық қатынас және қарым-қатынастар

Зерттеулер сондай-ақ лесбиянкалардың гей еркектерге қарағанда тұрақты қарым-қатынаста болу ықтималдығы сәл жоғары екенін көрсетеді. Қауіпсіз жыныстық қатынас туралы 2007 жылғы зерттеуде екі ірі халық сауалнамасы көрсетілді, олар "көптеген гей еркектер жыл сайын гетеросексуал еркектер мен әйелдермен шамалас мөлшерде қорғанышсыз жыныстық қатынасқа барады" деген тұжырым жасады. Тағы бір зерттеу гей еркектердің кейде осы стереотипке байланысты әлеуметтік шектеулерге тап болатынын анықтады. Зерттеуге қатысушылар басқа гей еркектермен достық қарым-қатынас орнатудың қиын екенін айтты. Олар басқа гей еркектермен қарым-қатынас жасағанда, олардың сексуалдық ниеттері бар деп есептейтін, ал мұндай ниет болмаған жағдайда, олар әрі қарай қарым-қатынасты жалғастыруға қызығушылық танытпайтын. Бұл стереотиптер қоғамның барлық саласына сіңіп, тіпті оларға ұшыраған адамдарға да әсер етеді. Гей еркектер қауымдастығымен байланысты тағы бір жиі кездесетін стереотип – шамадан тыс той-думандар. 1969 жылғы Стоунволл көтерілісіне дейін көптеген ЛГБТ адамдары өте жасырын өмір сүрді, ал үйлердегі кештері, барлар мен таверналар олардың кездесіп, әлеуметтесіп, қауіпсіз сезіне алатын сирек орындарына айналды. Көтеріліс қазіргі ЛГБТ әлеуметтік қозғалысының және сексуалдық және гендерлік азшылықтарды қабылдаудың басталуын білдірді, ол содан бері үнемі өсіп келеді. Мерекелік және той-думандар сияқты әлеуметтік іс-шаралар ЛГБТ қауымдастығының ұйымдастыру және қаражат жинау жұмысының маңызды бөлігі болып табылады. ЛГБТ халқының көп шоғырланған қалаларында қайырымдылық шаралары мен барлардағы қаражат жинау жиі кездеседі, ал алкоголь компаниялары ЛГБТ-ге бағытталған маркетингке көп инвестиция салады. Жер асты гей-клубтары мен диджейлердің арқасында диско эрасы "тойлау" аспектін жандандырып, одан әрі экстремалдық партиялар қозғалысын бастады, ол гедонистік және той-думандармен байланысты. Гей еркектер мен гетеросексуал әйелдер арасындағы қарым-қатынас кеңінен стереотиптелген. Осы типтегі қарым-қатынаста қабылданған мінез-құлыққа көбінесе физикалық ласкылар (мысалы, сүйкімділік және тигізу) кіреді, мысалы, "Уилл мен Грейс" ситкомында көрінеді. Кино зерттеушісі Робин Вуд Дэвид Линчтің "Дюна" (1984) фильмін "Мен көрген ең ашық гомофобиялық фильм" деп атады, барон Харконненнің жас адамды сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшыратып, қансыратып өлтірген көрінесіне сілтеме жасап, оны "бір көріністе гомосексуализмді физикалық жамандық, моральдық бұзылыс, зорлық-зомбылық және аурумен байланыстыруға жетеді" деп айыптады.

Research also suggests that lesbians may be slightly more likely than gay men to be in steady relationships. In terms of unprotected sex, a 2007 study cited two large population surveys as showing that "the majority of gay men had similar numbers of unprotected sexual partners annually as straight men and women". Another study found that gay men sometimes faced social boundaries because of this stereotype. Participants in the study reported finding it difficult to befriend other gay men on a platonic basis. They found that when they would engage with other gay men there would be an assumption of sexual motivations, and when it became clear that this was not the case the other men would not be interested in continuing socialising. These stereotypes permeate throughout all facets of society, even influencing those subjected to it. Another persistent stereotype associated with the gay male community is excessive partying. Before the Stonewall riots in 1969, most LGBT people were extremely private and closeted, and house parties, bars, and taverns became some of the few places where they could meet, socialize, and feel safe. The riots represented the start of the modern LGBT social movement and acceptance of sexual and gender minorities, which has steadily increased since. Festive and party like social occasions remain at the core of organizing and fundraising in the LGBT community. In cities where there are large populations of LGBT people, benefits and bar fundraisers are still common, and alcohol companies invest heavily in LGBT oriented marketing. Ushered in by underground gay clubs and disc jockeys, the disco era kept the "partying" aspect vibrant and ushered in the more hardcore circuit party movement, hedonistic and associated with party and play. The relationship between gay men and female heterosexual "fag hags" has become highly stereotypical. The accepted behaviors in this type of relationship can predominantly include physical affections (such as kissing and touching), as in the sitcom Will & Grace. Film scholar Robin Wood called David Lynch's Dune (1984) "the most obscenely homophobic film I have ever seen" – referring to a scene in which Baron Harkonnen sexually assaults and kills a young man by bleeding him to death – charging it with "managing to associate with homosexuality in a single scene physical grossness, moral depravity, violence, and disease."

Жыныстық қатынас және есірткі

Партия және ойын (ПНП) термині рекреациялық есірткілерді қолданатын және бір-бірімен немесе топта жыныстық қатынасқа түсетін гей еркектердің субмәдениетін көрсету үшін қолданылады. Көбінесе таңдалған есірткі – метамфетамин, гей қауымдастығында оны кристалл немесе тина деп атайды. MDMA және GHB сияқты басқа "party drugs" бұл терминмен азырақ байланысты. ПНП метамфетамин қолданушылардың ерекше субмәдениетінде пайда болғанмен, оның қолданысымен тығыз байланысты, бірақ қазір ол жыныстық тәжірибені күшейтуге арналған басқа да есірткілермен бірге тойлауды қамтитын кең мағынаға ие болды, әсіресе MDMA, GHB және кокаин. Ұлттық ЖИТС-тің алдын алу конференциясының (АҚШ Ауруларды бақылау және алдын алу орталықтары және басқа да мемлекеттік және мемлекеттік емес ұйымдардың бірлескен жобасы) баяндамасында ПНП – "кристалл мет немесе басқа да "party drugs" әсері астындағы жыныстық мінез-құлық" деп сипатталған. Гей қауымдастығында бұл "эпидемия" және "апат" деп аталады. 1996-2012 жылдар аралығындағы зерттеулердің мета-талдауы көрсеткендей, "кейбір зерттеулер гей еркектердің гетеросексуалдарға қарағанда алкоголь мен есірткіні жиі қолданатынын, ал басқалары гейлер мен гетеросексуалдардың алкоголь мен есірткіні қолдануда, алкогольге байланысты проблемаларда немесе ем алуда ешқандай айырмашылық жоқ екенін, ал тағы басқалары университеттегі гейлердің гетеросексуалдарға қарағанда аз ішетінін көрсетеді". Азшылық стресс моделі бойынша зерттеулер гей еркектерге қатысты стигма есірткіні көп қолдануға ықпал етуі мүмкін.

Педофилия және жыртқыш

Гей еркектер жыныстық қатыгездер немесе педофильдер деген кең таралған стереотип бар. Бұл қате түсінік "гей паникасы қорғанысын" тудыратын рефлекстік реакцияға алып келуі мүмкін, көбінесе гей еркектерден қызығушылық білдіруден қорқатын гетеросексуал ерлерде, және бұл гомофобияның себебі де, көрінісі де болуы мүмкін. Гейлердің гетеросексуалдарға қарағанда көбірек педофильдер немесе балаларды жыныстық тұрғыдан зорлап алатындар екендігі туралы пікір – гей ұстаздарға қатысты кемсітушілікке себеп болатын факторлардың бірі, статистикалық мәліметтерге қарамастан, көрсетілгендей, балаларды жыныстық тұрғыдан зорлап алатындардың көпшілігі, соның ішінде ұлдарды нысаналайтындар, гетеросексуалдар және көбінесе өздерінің балалары бар үйленген адамдар. Балаларды жыныстық тұрғыдан зорлау туралы зерттеулер көрсеткендей, балаларды жыныстық тұрғыдан зорлаудың көп бөлігі (аталған деректердің бірі 90% -дан астамды құрайды) гетеросексуал еркектердің кәмелетке толмаған қыздарды зорлауынан туындайды.

Лесбиянкалар

Көптеген 20-шы ғасыр фильмдері лесбиян қауымдастығына теріс коннотация берді. 1961 жылғы "Балалар сағаты" драмасы көрермендерге лесбиянкалар "қараңғы" және көңіл көтерілмейтін өмір сүреді деген ойды қалыптастырады. "The L Word" телесериалы отбасын құруға тырысатын ұзақ мерзімді лесбиян жұбын бейнелейді және лесбиянның екінші кездесуде көшіп кетуі деген теріс "U Haul" стереотипіне қарсы тұрады. Дегенмен, сонымен бірге, сериал көптеген басқа да теріс стереотиптерді күшейткені үшін қатты сынға ұшырады, мысалы, лесбиянкалардың ерлермен қарым-қатынастағы гетеросексуал әйелдерді азғындыққа салуы; бисексуал әйелдерді жамандыққа ұшыратуы немесе ерлермен қарым-қатынаста болған жағдайда оларды толығымен қабылдамауы (бисексуал кейіпкер Алиса Пизсеки бисексуалдықты "тітіркендіргіш" деп сипаттайды); басты кейіпкерлердің жасаған қылмыстарын және неке адалдығын бұзуға бейімділігін азайтып, оның орнына олардың физикалық сұлулығы мен сексуалдық көріністеріне назар аударуы; негізгі кейіпкерлерді ешқандай себепсіз кездейсоқ өлтіруі ("гомофобиялық өлтіру" деп аталады); зорлау көрінісін "ашулы секс" деп азайтуы; сериалдың авторы Илен Чайкеннің лесбиянкаларды бейнелеуі үшін "кәсіби тәрбиесінде ұятсыз" деп айыпталуы. Көптеген лесбиянкалардың шашы қысқа, киімдері кең және спортпен айналысады деген қалыптасқан пікір бар. Сонымен қатар, ЛГБТ мәселелері туралы жаңалықтар хабарлары лесбиянкалар туралы стереотиптік бейнелерді күшейтеді. Көбінесе жаңалықтар хабарлары "еркектік" лесбиянкалар туралы оқиғаларды ерекше атап көрсетеді және басқа да көп қырлы лесбияндықтарға бірдей назар бөлмейді. Осылайша, жаңалықтардан маргиналды қауымдар туралы ақпарат алатын адамдар лесбияндық сексуалдығын еркектік бейнемен теңестіре бастайды. Лесбиянкаларды бейнелеу тәсілі адамдарды күнделікті өмірдегі адамдар туралы дұрыс емес пікірлерге итермелейді. Әдетте, лесбиянкалар екі санаттың біріне жатады деп есептеледі: "butch" және "femme". "Butch" лесбиянкалары басқа әйелдерге қарағанда еркекше киінеді. "Дайк" (лесбиян қауымдастығы белгілі бір дәрежеде қайтарып алған қорлаушы термин) кең қоғамда күшті және ашық жақтаушылар болып саналатын қауымдастықтың мүшелері деп есептеледі. Актриса Портия де Росси 2005 жылы "Details" және "The Advocate" журналдарымен өткізген жеке сұхбаттарында өзінің сексуалдық бағытын ашқанда, лесбиянкалардың қалай көрінетіні және қалай өмір сүретіні туралы жалпы қоғамдық қате түсінікке қарсы тұруға үлкен үлес қосты, бұл "қоңыр ерін косметикасымен боялған лесбиянка" ("femme" әйелдер, "гипер әйелдікке" бейім) тұжырымы туралы одан әрі талқылауға мүмкіндік берді. Бұл стереотиптер ЛГБТИҚ+ қауымдастығының өзінде де орын алады, көптеген әйелдер қабылдамағандықтары немесе қабылдамаулары себепті квир қауымдастығынан шеттетілгенін сезінеді. Лесби феминистері әйелдің өзін лесбиянка деп жариялауы үшін сексуалдық компоненттің қажеті жоқ деп мәлімдейді, егер оның негізгі және ең жақын қарым-қатынастары әйелдермен болса, өйткені өткен қарым-қатынастарды тиісті тарихи контексте қарастырғанда, махаббат пен секс бөлек және байланыссыз ұғымдар болған кездер болған. 1989 жылы "Лесби тарихы тобы" деп аталатын академиялық топ былай деп жазды: "Қоғам лесбиянкалардың бар екенін мойындауға құлшынбағандықтан, тарихшылар немесе биографтарға бұл таңбаны қолдануға рұқсат беру үшін жоғары дәрежедегі сенімділік күтіледі. Басқа жағдайда жеткілікті дәлелдер бұл жерде жеткіліксіз. Үйленбеген, басқа әйелмен бірге тұрған, достары көбінесе әйелдер болған немесе белгілі лесбияндық немесе аралас гей ортасында жүрген әйел лесбиян болуы мүмкін. Бірақ мұндай дәлелдер "дәлел" емес. Біздің сыншыларымыз әйелдер арасындағы сексуалдық белсенділіктің нақты дәлелдерін талап етеді. Мұны табу өте қиын".

Many 20th century films put a negative connotation on the lesbian community. The 1961 drama The Children's Hour gives viewers the idea that lesbians live a "dark" and almost depressing lifestyle. The television series The L Word portrays a long term lesbian couple attempting to start a family, and counters the negative "U Haul" lesbian stereotype, which is that lesbians move in on the second date. However, at the same time, the series came under heavy criticism for reinforcing numerous other negative stereotypes, such as lesbians preying on and seducing straight women in relationships with men; mistreating bisexual women or outright shunning them if they had a history of sleeping with men (to the point where Alice Piezsecki, a bisexual character, refers to bisexuality as "gross"); for downplaying the main characters' misdeeds and unexplained tendency for adultery and instead focusing on their physical beauty and sex scenes; for randomly killing off main characters for no specific reason (referred to as "bury your gays"); for downplaying a rape scene as "angry sex"; reportedly attempting to "reify heteronormativity"; for depicting lesbianism or bisexuality as a gene passed from mothers to daughters which sometimes caused both to fight over the same woman (as demonstrated in the cases of Lenore and Alice Piezsecki, Cherie and Clea Jaffe, Peggy and Helena Peabody, Phyllis and Molly Kroll, an instance when Shane had sex with a mother and her two daughters separately on one of the daughters' wedding day, which led to all three of them falling in love with Shane and subsequently falling out with each other, and ultimately Tina and Angelica Kennard in the sequel series, The L Word: Generation Q); and showing lesbian relationships as destined to fail due to lesbians' apparent struggles with monogamy and commitment. Series creator Ilene Chaiken was labeled as "shameless in her professional upbringing" for her depiction of lesbians in general. Many lesbians are associated with short hair, wearing baggy clothes and playing sports. Further, news coverage of LGBT issues reinforces stereotyped portrayals of lesbians. Often news broadcasts highlight stories on more "masculine" lesbians and fail to give equal coverage to other more faceted lesbian identities. Thus, the populations who receive information about marginalized communities from a news source begin to equate lesbian sexuality with a masculine presentation. The way lesbians are portrayed leads people to make assumptions about individuals in everyday life. Typically, lesbians are stereotyped as belonging to one of the two following categories: "butch and femme". Butch lesbians dress in a more masculine manner than other women. "Dykes" (a pejorative term that the Lesbian community has reclaimed, to an extent) are considered members of a community that is perceived as being composed of strong and outspoken advocates in wider society. Actress Portia de Rossi has been credited for significantly countering the general societal misconception of how lesbians look and function when, in 2005, she divulged her sexual orientation in intimate interviews with Details and The Advocate which generated further discussion on the concept of the "lipstick lesbian" ("femme" women who tend to be "hyper feminine"). These stereotypes play out within the LGBTIQ+ community itself, with many women reporting feeling rejected by the queer community for not appearing or acting in the accepted way. Lesbian feminists assert that a sexual component is unnecessary for a woman to declare herself a lesbian if her primary and closest relationships are with women, on the basis that, when considering past relationships within an appropriate historical context, there were times when love and sex were separate and unrelated notions. In 1989, an academic cohort called the Lesbian History Group wrote:
"Because of society's reluctance to admit that lesbians exist, a high degree of certainty is expected before historians or biographers are allowed to use the label. Evidence that would suffice in any other situation is inadequate here A woman who never married, who lived with another woman, whose friends were mostly women, or who moved in known lesbian or mixed gay circles, may well have been a lesbian. But this sort of evidence is not 'proof'. What our critics want is incontrovertible evidence of sexual activity between women. This is almost impossible to find."

Транссексуалдар

Трансгендерлік – нақтырақ айқындалған түрлі адамдарды қамтитын кең ауқымды ұғым. Жалпы алғанда, трансгендерлік адам өзінің туған кезде анықталған жынысынан өзге жынысқа жатады. Бұл термин транссексуалдармен қатар, киім ауыстырушылар, драг-куин мен драг-корольдер сияқты әртүрлі топтарға да қолданылуы мүмкін. Трансгендерлік адамдардың барлығы сойқышыл және ерлер мен әйелдердің шарламасы деген пікір – көптеген қате түсініктердің бірі. Транс-әйелдер туралы кең таралған стереотиптердің бірі – оларды драг-куин деп қателестіру. Тарихи тұрғыдан алғанда, кейбір транс-әйелдер гей ерлермен бірге драг-сценаның инноваторлары болғанмен, транс-әйелдер драг-куин емес. Тағы бір стереотип – транс-әйелдер әйелдерге шабуыл жасауға ниеттенген жыныстық зорлық-зомбылық жасаушылар, бұл гей ерлердің ұлдарға жыныстық зорлық-зомбылық жасаушылар ретіндегі стереотипіне ұқсас; әйелдер мен ұлдардың көпшілігіне цисгендерлі гетеросексуалды еркектер шабуыл жасайды.

Транссексуализм

Транссексуал адам бір жыныстың физикалық белгілерімен дүниеге келеді, бірақ психологиялық және эмоционалдық тұрғыдан өзінің физикалық белгілерінен өзгеше немесе басқа жынысқа жататындығын сезінеді. Трансәйелдер туралы қалыптасқан стереотиптерде олардың цисәйелдерге қарағанда әрқашан бойы биік және қолы үлкен болады делінеді. Транс еркектерге керісінше, цисгендерлік әріптестерінен гөрі көбінесе әдемі, нәзік және икемсіз деп қарастырылады, оларды "софтбойлар" (кейде "softbois" немесе "softybois" деп те жазады) деп атайды. Трансгендер еркектер мен әйелдер көбінесе гомосексуалдармен шатастырылады, трансгендер еркектерді лесбиянка деп, ал трансгендер әйелдерді гомосексуал еркектер деп қате түсіну орын алады.

Трансвеститтер мен трансвеститтер

Трансвеститтер көбінесе гомосексуалдар деп есептеледі. "Трансвестизм" сөзі латын тіліндегі "trans" – "артынан, үстінен" және "vestitus" – "киімделген" деген мағынаны білдіретін сөздердің қосылысынан пайда болған. Көптеген трансвеститтер гетеросексуалды болады. Көп адам бұл сөздерді шатастырып қолданғанымен, "трансвестит" термині көбінесе жағымсыз мағына беретін болып кеткен. Көпшілігі "кросс-дрессер" немесе "кросс-дрессинг" терминдерін қолдануды ұсынады.

Зерттеу

Әлеуметтік ғалымдар лесбиян қауымдастығымен байланысты жағымсыз пікірлердің себептерін түсінуге тырысты. Уильям Джеймс бұл әрбір әйелге табиғи түрде туатын жек көру инстинкті деп ойлады, ал егер адам бір жынысты қарым-қатынастан ләззат алса, онда ол әдетке айналғандықтан болады. Қысқасы, ол «сабырлық үйреніледі, ал жек көру туа бітеді» (PBS) деген тұжырым жасады. 1908 жылы Джеймс пен Эдвард Вестермак яһуди, христиан және зороастриялық діндердің гомосексуалдарға қарсы зорлық-зомбылық әрекеттерін түсінуге тырысты. Олардың пікірінше, гомосексуализм мен бейімділік, діннен тайып кету және қылмыстық мінез-құлық арасындағы тарихи байланыс нәтижесінде жаулық туындады. Зигмунд Фрейд 1905 жылы гомофобияның қоғам, жеке адамның ортасы және гомоэротикамен қарым-қатынасы арқылы қалыптасатынын айтты. Сандор Ференс (1914) гетеросексуал әйелдердің лесбиянка деп саналатындарға деген жек көру сезімін, бір жынысты адамдардың махаббатына қарсы реакция және қорғаныс механизмі деп есептеді. Басқаша айтқанда, ол гетеросексуал әйелдердің лесбиянка деп танылуынан қорқуы мүмкін деп санайды. ЛГБТ-ға қатысты стереотиптерді ұстанатын адамды ЛГБТ қауымымен тікелей қарым-қатынасқа түсіру стереотиптерге сүйену бейілімдерін азайтады, сондай-ақ ұқсас этникалық, діни немесе географиялық ортадағы және гомосексуалдарды қабылдайтын адамдардың санын арттырады.

ЛГБТ, нәсіл және тап стереотиптерінің қиылысуы

Интерсекционалдық теорияға сәйкес, жеке адамға қатысты кемсітушілік бірнеше факторларға, оның ішінде нәсілге, әлеуметтік жағдайға, жынысқа және сексуалдық бағдарына байланысты күшейе түсуі мүмкін. ЛГБТ қауымдастығының мүшелері басқа азшылық топтарының құрамына кіре алады және әлеуметтік-экономикалық спектрдің әртүрлі деңгейлерінде болуы мүмкін, сондықтан сыныптық және нәсілдік стереотиптер жиі қайталанады. Түсті терілі адамдар мен төмен әлеуметтік жағдайдағылар түрмеге түсу ықтималдығы жоғары болғандықтан, осы топтардың ЛГБТ мүшелері қылмыстық бейімділікке ие деп дұрыс емес көрінеді. ЛГБТ адамдары түрмелерде жиі кемсітушілікке ұшырайды, себебі түрмелер әдетте жыныс бойынша бөлінеді және олар басқа тұтқындар үшін сексуалдық тұрғыдан қол жетімді деп стереотиптеледі. Бұл оларды түрме ішінде де, сыртында да зорлық-зомбылыққа және кемсітушілікке осал етеді. "Orange is the New Black" сияқты телешоулар мен басқа да бұқаралық ақпарат құралдары түрмедегі ЛГБТ адамдары туралы стереотиптерді таратуда.

Африкалық американдықтар

Африкалық-американдық гей ерлер жиі қарым-қатынаста, әсіресе жыныстық және эмоционалдық жағынан үстемдік танытады деп сипатталады. Бұл сенім Мандинго стереотипіне қатысты, ол Ақ және Қара американдықтар арасындағы жіктерді тереңдету үшін африкалық-американдық ерлерді жануарлар сияқты және жабайы деп бейнелеген, Еріктіру туралы жарлыққа қарсы болғандардың арасында кең таралған стереотип. Расизмнің дәстүрлі түрлерімен қатар, афроамерикандық гей ерлер үлкен мүшелері бар, жыныстық агрессияға бейім серіктес ретінде бейнеленген стереотиптерге байланысты анальдық секс кезінде "үстіңгі" рөлді атқаруды күтетін жыныстық расизмге де ұшырайды. Бұл стереотиптерді медианың көптеген түрлерінде, әсіресе порнографияда байқауға болады, онда қара гейлер шектен шыққан үстемдік қиялдарына қанағаттандыра алатын жыныстық қаскөйлер ретінде бейнеленеді. ЛГБТ қауымдастығының афроамерикандық мүшелері басқа афроамерикандықтардан дискриминация мен стереотиптерге ұшырайды, олар тарихи тұрғыдан діни көзқарастарымен және гомосексуалдардың адалсыздыққа ұшырауы туралы стереотиптерімен белгілі. ЛГБТ қауымдастығына қатысты діни стереотиптер, әсіресе ЛГБТ мүшелері "тозаққа лайық" деп саналатын кейбір қара евангелистік шіркеулерде кең таралған. Афроамерикандық лесбиянкалардың тәжірибесіне келетін болсақ, олар өзін кемсітудің қиылысқан түрлеріне қарсы қорғану үшін өздерінің жеке басын әдейі құрастырады. Қара әйелдер мен еркек лесбиянкалар (femmes және studs) гетеропатриархалды қоғамға сіңісу үшін гендерлік өрнектерді пайдаланса да, олар теріс гендерлік және нәсілдік стереотиптерге ұшырауын жалғастырады. Қара femme гиперсексуалды, мойынсұнғыш әйел ретінде сипатталады, олар мазмұнынан айырылып, дәстүрлі әйелдер гендерлік нормаларына сәйкес сыртқы түріне (мысалы, киім, шаш, макияж) бейім. Олардың визуалды сәйкестігі гетеросексуалды әйел ретінде өтуіне мүмкіндік береді, сондықтан қара femme гомофобиялық зорлық-зомбылықтан қорғалады. Алайда, басым нәсілдік және гендерлік иерархиядағы бағынышты жағдайына байланысты қара нәсілді әйелдер өздерінің сексуалдық бағдарына қарамастан, әйелдерді жек көруге бейім. Studs киім-кешегі мен сыртқы түрі арқылы да анықталады. Тіке қара еркектерді еліктеуге тырысып, studs өздеріне "бандит" стилінің стереотиптік элементтерін қосады, көбінесе кең киіммен және тізбектермен жабылған, шаштары өрнектелген, бұралған, байланған немесе қысқа кесілген. Қара және қара емес қауымдастықтардағы гомофобиядан өзін қорғау үшін studs дәстүрлі ерліктің кейбір элементтерін күшейтеді, "жігіттердің бірі" болу үшін. 1920 жылдары афроамерикандық газеттер қара лесбиянкаларды зорлық-зомбылыққа бейім, жыныстық құштарлыққа берілген адамдар ретінде стереотиптеуді танымал етті, дәл сол кезде "лесбияндық" тұжырымы қазіргі американдық қоғамда пайда болды. Испан және латын отбасылық құрылымдарының басым стереотипі олардың "мачо" еркекке негізделгендігі, ол еркектік пен әйелдіктің тиісті формаларын анықтайды. Мысалы, "жақсы еркек" тек отбасына қамқорлық жасап, әйелдер мен балаларды қорғап қана қоймай, сонымен қатар, отбасының оң имиджін қорлау және қысымшылық тактика арқылы сақтауға тиіс. Сондықтан "жақсы әйел" еркекке де, отбасына да мойынсұнуға тиіс. Басқа түсті гейлер сияқты, испан және латын гейлері де гей қауымдастығында нәсілдік стереотиптерге жиі тоғыстырылады. Гей қауымдастығындағы нәсілдік стереотиптердің жалғасуы зиянды, өйткені ол түсті гейлерді фетишизациялайды және оларды адамгершілігінен айырады, осылайша олардың өзара тоғысқан сәйкестіктеріне әсер ететін мәселелер - жалпы денсаулық сақтау, баспанасыздық, әл-ауқат және иммиграция - гей қозғалысының саяси күн тәртібінен шығарылады. Испан және латын лесбиянкаларының танымал мәдениеттегі стереотиптік бейнеленуінің бір мысалы - "Гли" сериалынан Сантана Лопес кейіпкері. Сериалдың барлық кезеңінде Сантана басқалармен тілдік және физикалық қақтығыстарға түсетін және ерлер мен әйелдер қаһармандарымен көптеген жыныстық және романтикалық қарым-қатынаста болған "түздікті сойқан" ретінде бейнеленеді. Өздерінің қауымдастықтарында испан және латын лесбиянкаларына да гендерлік стереотиптер әсер етеді. Мәдени сенімге сәйкес, құрметке лайық әйелдер өздерінің қажеттіліктерін еркектерге бағындырып, ұрпақ алу ниетісіз кез-келген жыныстық қатынастан аулақ болады, сондықтан испандық және латындық лесбиянкалар "жасырынып" немесе сыртқа шықпайды. Ал егер олар сыртқа шықса, олардың мінез-құлқына қарай әртүрлі қабылданады. Әйелдік лесбиянкалар испан және латын кеңістіктерінде көрінбейді, ал еркексіз лесбиянкалар ғана "бір типті" лесбиянка ретінде танылады және нәтижесінде олар отбасыларынан айырылып, қауымдастықтан шеттетілуі мүмкін.

African American gay men are often characterized as being dominant in relationships both sexually and emotionally. This belief is rooted in the Mandingo stereotype, a popular stereotype among opponents of the Emancipation Proclamation that painted African American men as animalistic and brutish to deepen the existing divide between White and Black Americans. In addition to traditional forms of racism, African American gay men are subject to sexual racism that expects them to assume the "top" role during anal sex due to stereotypes that depict them as sexually aggressive partners with large penises. These stereotypes can be observed in many forms of media, notably pornography, which depicts Black gay men as sexual predators who are capable of satisfying fantasies of extreme domination. African American members of the LGBT community also face discrimination and stereotypes from other African Americans who are historically likely to be religious and stereotype homosexuals as having loose morals. Religious stereotypes surrounding the LGBT community are especially prevalent in certain black evangelical churches, where LGBT members are thought to be "damned to hell." With respect to the experience of African American lesbians, they deliberately construct their identities to protect themselves against intersectional forms of discrimination. Though Black feminine and masculine lesbians–femmes and studs–use gender performance to blend into a heteropatriarchal society, they continue to experience negative gender and racial stereotypes. Black femmes are characterized as hypersexual, submissive women who lack substance and, in conformity with traditional feminine gender norms, are obsessed with outward appearance (i. e., clothes, hair, makeup). As their visual identity allows them to pass as heterosexual women, Black femmes are shielded from potential homophobic violence. However, due to their subordinate position in the dominant racial and gender hierarchy, Black women remain vulnerable to misogynoir–regardless of perceived or actual sexual orientation. Studs are similarly identified through dress and appearance. In an attempt to imitate straight, Black men, studs incorporate stereotypical elements of "thuggish" style into their own, often covered in loose fitting clothing and chains with their hair styled in braids, twists, tied up, or cut short. To protect themselves against homophobia within Black and non Black communities further, studs will exaggerate certain elements of traditional masculinity to become "one of the guys." In the 1920s, African American newspapers popularized the stereotype of Black lesbians as violent, sex crazed individuals at the same time that the concept of "lesbianism" emerged in modern American society. A dominant stereotype of Hispanic and Latino family structures is that they are centered on the "macho" man who determines appropriate forms of masculinity and femininity. A "good man," for example, is not only expected to provide for his family and protect women and children, but also to maintain a positive family image through abusive and oppressive tactics. As such, a "good woman" is expected to assume a submissive and subservient position to both men and the family. Like other gay men of color, Hispanic and Latino gay men are frequently reduced to racial stereotypes within the gay community. The continued presence of racial stereotypes within the gay community is harmful because it fetishizes and dehumanizes gay men of color to the point where issues impacting their intersecting identities—such as universal healthcare, homelessness, welfare, and immigration—are excluded from the political agenda of the gay movement. One example of the stereotypical representation of Hispanic and Latina lesbians in popular culture is the fictional character Santana Lopez from Glee. Throughout the series, Santana is depicted as a "straight up bitch" who engages in verbal and physical altercations with others and has had numerous sexual and romantic relationships with male and female protagonists. Within their communities, Hispanic and Latina lesbians are also impacted by gender stereotypes. Owing to the cultural belief that respectable women subordinate their needs to men and refrain from any sexual activity without the intention of procreation, Hispanic and Latina lesbians will "stay in the closet" or refrain from coming out. Those who do come out will be received differently depending on their presentation. While feminine lesbians will be rendered invisible in Hispanic and Latino spaces, masculine lesbians will be the only "type" of lesbian to be recognized and, as a result, are more likely to be disowned by their families and shut out of communities.

Азиялықтар

Гендерлік және нәсілдік иерархиялардағы маргиналды азшылық ретінде ЛГБТ қауымдастығының азиялық мүшелері қиылысқан көрінбейтін жағдайға тап болады. Бұл түрдегі көрінбейтін жағдай белсенді дискриминациядан қорғаныс деңгейін ұсынуы мүмкін, бірақ сонымен қатар азиялық қауымдастығының негативті тәжірибелерін – мысалы, расизм мен кемсітушілікті – тануды қиындатады. Сексуалдық бағдары мен нәсіліне байланысты, азиялық гейлер гиперсексуалды немесе асексуалды деп жіктеледі. Азиялық гейлер мен бисексуалдар көбінесе "әлсіз, бағынушы және қарапайым" стереотиптерімен сипатталады. Азиялық еркектердің әйелдік қасиеттері бар деп есептелгендіктен, олар басқа гейлердің, әсіресе ақ гейлердің билік етуіне арналған дене ретінде қарастырылады. Азиялық әйелдердің "аждаһа ханым" немесе "қытай қуыршағы" сияқты стереотиптері медиада басым, ал еркекке жақын азиялық әйелдер көрінбейді, нәтижесінде әйелдік бейнелерге көбірек орын беріледі. GLAAD азиялық американдықтарға қатысты тілді насихаттау және "Шығыс", "Алыс Шығыс" және "Азиялық" сияқты еуроцентристік фразаларды қолданудан бас тарту сияқты шаралар арқылы медиада азиялық қауымдастығының объективті бейнеленуіне қол жеткізу үшін жұмыс істеп жатыр. GLAAD сонымен қатар медиа желілерін Азия және Тынық мұхиты аймағының ЛГБТ көшбасшыларымен және ұйымдарымен байланыстыруға тырысады, бұл бейтарап жаңалықтарды қамтамасыз етуге көмектеседі.

Жапон тілі

Жапонияда ересек лесбиянкалар жапондық бұқаралық ақпарат құралдарында көбінесе темекі шегушілер ретінде көрсетіледі. Жапон мәдениеті оқырманның жынысына сәйкес гомосексуалды фантастикаға қызығушылықты қатаң түрде шектесе де, кейбір басылымдар, мысалы, "Юри Химе" манга журналы, өздерінің көп жылдық қызмет ету кезеңінің басым бөлігінде көрсетілген жыныспен бірдей тұтынушылары бар екенін қайта-қайта хабарлап келген.