Шарль Ұлының заңды емес ұлы Дрого: Өмір және тағдыры

Кіріспе

Дрого (17 маусым 801 – 8 желтоқсан 855), сондай-ақ Дрю немесе Дрогон деп те аталатын, франк императоры Шарльдің күңі Регинадан туған заңсыз ұлы.

Жас шағы мен отбасы

Дрого 801 жылғы 17 маусымда Галияның Аахен қаласында (Айкс-Ла-Шапель) дүниеге келді. Вейссембург жылнамалары Дрогоның тууы туралы "802 aut 803 15 Kal Iul" деп жазады. Аахен – солтүстік-шығыс Галиядағы, саксон жерлеріне жақын орналасқан Каролинг империясының қысқы сарайы. Бұл аймақ қазір Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалия жерінде жатыр. Айнхард «Дрогонем мен Хугумды» Карл Ұлының «Регина» атты тоқалдықтан туған ұлдары деп атайды. Дрогоның анасы, Регина, 800 жылы Карл Ұлының бала тумаған алеманн әйелі қайтыс болғаннан кейін алған төрт тоқалдың бірі болды. Дрогоның көптеген туысқандары (әкесі Карл Ұлы арқылы) болды, бірақ тек бір толыққанды ағасы, Хью (802–844), кіші болды. Ол ағасы Хью және жарты ағасы Тьерримен бірге әкесі қайтыс болғаннан кейін, жарты ағасы Людовик І (Император Людовик І) сарайында тәрбиеленді. Айнхардтың жарғылары жинағында 815 жылы Людовик І жазған жарғы бар, онда ол Айнхард пен оның әйеліне Майн өзенінің жағасындағы Муллинхайм (кейін Селигенштадт) ауылын сыйлайды. Бұл мүлік бұрын граф Дрогоға тиесілі болған. Бұл адамды, болмаса 815 жылы 14 жаста болған Карл Ұлының ұлы Дрого деп санауға болады. Дрогоның ағасы Хью дін қызметкері болып тағайындалды және Шарро, Сент-Квентин, Лобб, Сент-Бертин және Ноаилл монастырьларында аббат болып қызмет етті. Кейіннен ол 834 жылдан 840 жылға дейін Людовик І-нің архиканцлері болды және 841 жылы Фонтеной шайқасынан кейін Карл Тоқалдың (Людовик І-нің ұлы) архикапелланы болды. Хью 844 жылғы маусымда Ангулем шайқасында қаза тапты. Фулденс жылнамаларында «Хьюго аббас, Карлдың туысы және Рибото аббас, сондай-ақ Рабан жеңілтушісі» «844 жылғы 7 маусымда» франктар королі Карл Тоқалдың әскерін жеңген Пипиннің басшыларының шайқасында қаза тапқандығы жазылған. Әкесінен аман қалған аз балалардың бірі болғандықтан, Дрогоның саяси билікке деген мүмкіндіктері өте жақсы болды. Карл Ұлының тек бір үлкен ұлы қалды, ол өзінің қарсыластарын басып тастауға тырысты.

Drogo was born on 17 June 801 at Aachen, Gaul (Aix La Chappelle). The Annales Weissemburgenses record Drogo's birth as "802 aut 803 15 Kal Iul". Aachen was the winter palace of the Carolingian empire located in the north east section of Gaul, close to the Saxon lands. This area is now in Nordrhein Westfalen, Germany. Einhard names "Drogonem et Hugum" as sons of Charlemagne by his concubine "Reginam". Drogo's mother, Regina, was one of four concubines taken by Charlemagne in 800 after the death of his Alemannian wife who had borne him no children. Drogo had many half brothers and sisters (through his father, Charlemagne) but only one full brother, Hugh (802–844), who was the younger. He and his brother Hugh, and their half brother Thierry, were brought up in the palace of their half brother Louis the Pious (Emperor Louis I) after their father died. In the collection of Einhard's Charters, there is one written in 815 by Louis the Pious in which he grants a village (Mulinheim, later Seligenstadt) situated on the banks of the Main River to Einhard and his wife. This property was once owned by a Count Drogo. This person could possibly be identified as Charlemagne's son Drogo, although he was only 14 years old in 815. Drogo's brother, Hugh, was ordained and served as the abbot of Charroux, St Quentin, Lobbes, St Bertin and Noaille. He later served as archchancellor to Louis the Pious from 834 to 840 and became archchaplain to Charles the Bald (son of Louis the Pious) in 841 after the battle of Fontenoy. Hugh was killed in battle at Angoulême in June 844. The Annales Fuldenses record that "Hugo abbas, patruus Karoli et Rihboto abbas, Rhaban quoque signifer" was killed "844 VII Id Jun" in the battle in which "Pippini duces" (Pippin's generals) defeated the army of Charles the Bald, King of the Franks. As one of the few children to outlive his father, Drogo's prospects for political power were very favourable. Only one older son of Charlemagne remained, and was eager to ensure his few opponents were placated.

Мансап

814 жылы Людовик Пейус император болған кезде патша сарайынан қуылған Дрого мен Хью күштеп шаштарын қырқылып, монастырларға «еркін күзетпен» жіберілді. Дрого 818 жылы дін қызметкері, ал 820 жылы Люксель абысы болды. 822 жылы, терең діндар адам болғандықтан, Людовик Италиялық Бернардтың өліміне және басқа да мәселелерге себепкер болғаны үшін Арденн тауларындағы Воузиерге жақын Атиньи сарайында Папа Паскаль I алдында және Людовик пен оның үш ұлының татуласуы үшін шақырылған патшалықтың дінбасылары мен ақсүйектері кеңесінде тәубе етті. Сондай-ақ, оның үш кіші ағасы да қатысты: 823 жылы Мец епископы етіп тағайындалған Дрого (бұрынғы епископ – 819-822 жылдары Мецтің Гондульфы), көп ұзамай Сент-Квентин абысы болған Хью және Теодорик. Дрого 829 жылға қарай сарайдағы маңызды тұлға ретінде ешқандай ресми лауазымға ие болмады және 830-шы жылдарға дейін қайтадан көзге түспеді. 830-шы жылдары Людовик Пейус ұлдарының көтерілісімен және түрлі графтармен, герцогтармен, абаттармен, епископтармен және архиепископтармен айналысты. Бұл адалдық пен анттардың ең маңызды болған кезеңі болды, сондықтан Дрогоның Людовикке деген адалдығы жоғары бағаланғаны сөзсіз. 833-834 жылдары уақытша биліктен шеттетілгеннен кейін Людовик 835 жылы Мецте император болып қайта тағайындалды. Дрого Людовик Пейус билігінің соңғы жылдарында үлкен ықпалға ие болды. Астрономның айтуынша, Дрого Людовик Пейусқа күнделікті мойынұсқаушы болған. Дрого ғана Луиге бүлікші ұлдарын кешіруге көндірді. 844 жылы Дрого Мец архиепискобы болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қалды. Дрого Людовик Пейус қайтыс болғанда оның жанында болған ең көрнекті тұлға болды. Өлім төсегінде Людовик Дрогодан патшалық регалияларын (тажы мен қылышын) ұлы Лотарға жіберуін өтінді, осылайша биліктің ауысуын көрсетті. Дрого оның денесін алып, Рейндегі аралдан шығарды. Фулденс жылнамаларында «Druogonem archicapellum et Adalbertum comitem» (Арх-капеллан Дрого мен граф Адалберт) 840 жылы Рейннің шығыс жағалауына денені Мецке алып бару үшін жіберілгені жазылған, онда Дрого жерлеу рәсімдерін басқарды. Мецтегі Сент-Арнульфтегі Людовик Пейус қабірі отбасылық дәстүрдің символы ретінде жиі қарастырылады. Мецтің Арнульфы, Аустразиядағы сарайдың мэрі, Каролингтердің (Арнульфлингтердің) түп атасы деп есептеледі. Бірақ шындығында, Мецтің Арнульф әулиесі негізінен Каролингтер отбасының әйелдері үшін жерленген орын болды. Бұрын да, одан кейін де бұл жерге Каролингтер патшаларының ешқайсысы жерленген жоқ. Оның орнына, бұл қабірді архиепископ Дрогоның Мец қаласын Каролингтер әулетінің ошағы етіп, оны жоғарылату ниетінің белгісі деп қарастыруға болады. Ол, әсіресе, отбасылық ата-бабасы болған Арнульфты Каролингтердің корольдік кесенесі ретінде орнатуды армандаған (көрсетілген деректер тізімінде К. У. Яшке, Die Karolingergenealogien aus Metz). 844 жылы Сергий Папа Сергий II болып сайланғанда, император Лотар өзінің ұлы Луиді Римге жіберді, оған Мец епископынан архиепископқа көтерілген Дрого да еріп барды. Сергий Дрогоны Франция мен Германияның франк жерлеріне өзінің апостолдық викарі етіп тағайындады. Дрого Францияда папа Лео IV және Бенедикт III-тің викарі болып та қызмет етті. 844 жылдың қазан айында Людовик Пейус ұлдары (ағалары Лотар, Людовик Герман және Карл Тейе) Тьонвиллде кездесіп, патшалықтың үш бөлігін бейбітшілікпен біріктіруге тырысты. Дрого жиналысты басқарып, Лотарға қолдау көрсетті. Оның жиналысқа деген бақылауы нәтижесіз аяқталды, себебі бұл мәселе болашақта қарастырылуға жіберілді және ақырында Дрого төрағалық етуді тоқтатты. Дрого 839-40 жылдары Людовик пен оның ұлдары арасындағы үшінші азаматтық соғыс кезінде Луи Пейусты қолдады. Луи қайтыс болғаннан кейін, ол Лотарды қолдады, содан кейін 841 жылы Карлға көшті, содан кейін Лотарды қайта қолдады. Дрого өзінің туғаннан басқа емес ағасы Людовик Пейусқа өте адал болды және оның билігінде үлкен күшке ие болды. Дрого сондай-ақ IX ғасырдағы өнердің ең ірі демеушілерінің бірі болды. Оның ықпалы Луи қайтыс болғаннан кейін азая бастады, ал оның жалғыз туған ағасы Хью 844 жылы қайтыс болғаннан кейін оның ықпалы одан да төмендеді. Дегенмен, ол өзінің атымен аталған «Дрого сакраментари» өндірісін қамтамасыз етуге қол жеткізді. Дрогоның сакраментариясы 845-855 жылдары Мец епископы ретінде жеке пайдалану үшін жазылған және боялған. Бұл қолжазба император сарайында жұмыс істейтін бірнеше суретшілердің еңбегімен жазылған. Бұл сакраментарий Мецтегі Каролингтер соборында қолданылған болуы мүмкін және сол кездегі литургиялық тәжірибелер мен литургияда қолданылатын құралдардың құнды жазбасын құрайды. Бұл қолжазба Каролингтер кітап безендірілісінің ескерткіштерінің бірі және Дрогоның жыл бойы дін қызметкері ретінде айтқан барлық дұғаларды қамтиды. Ол оның есімін мәңгі есте қалдыратын және Франция Ұлттық кітапханасының қазынасының біріне айналды. Мец маңызды епископтық болды: Карл Тейе базиликада таж кигізілді, ал Дрого мен Людовик Пейус екеуі де сонда жерленген. 843 жылы Мец Лотарингия патшалығының астанасы болды, және онда бірнеше диеталар мен кеңестер өтті. Дрогоның лауазымы оған IX ғасыр өнерінің ұлы демеушісі болуға мүмкіндік берді. Ол Мецтегі соборын Каролингтер өнерінің сұлулығы мен құндылығы бойынша ерекше көзге түсетін туындылармен безендірді. 852 жылы ол Мецтің Әулие Селестасының (Клемент Мецтікке қараңыз) реліквияларын Мармутьеде, сондай-ақ Әулие Автордың реліквияларын (Аббе Петин, Hagiographic Dictionary деректер тізімінде қараңыз) көшірді. Анналс Бертинианиде әсіресе қызықты жазба бар: 839 жыл «Догоның, өзінің інісінің және Мец қаласының епископының құрметті қабылдауымен, Рождество мерекесін қуанышпен тойлады, осы қалада оны тойлады». ["Ол (Людовик Пейус) Мецте Рождествоны қуанышпен тойлады, онда оны өзінің інісі Дрого, қаланың епископы, құрметпен қарсы алды."]

Forced out of the royal court when Louis the Pious became Emperor in 814, Drogo and Hugh were forcibly tonsured and "put under free custody into monasteries". Drogo became a cleric in 818 and abbot of Luxeuil in 820. In 822, as a deeply religious man, Louis performed penance (for causing the death of Bernard of Italy and other issues), at his palace of Attigny near Vouziers in the Ardennes, before Pope Paschal I, and a council of ecclesiastics and nobles of the realm that had been convened for the reconciliation of Louis with his three sons. Also in attendance were his three younger half brothers, Drogo, whom he soon installed as Bishop of Metz in 823 (the previous bishop was Gondulphus of Metz, 819 to 822), Hugo, who he soon made Abbot of St Quentin, and Theodoric. Drogo became less significant at court and as a court figure by 829 – he had no formal position and did not become a player again until the 830s. Throughout the 830s Louis the Pious was busy with the rebellions of his sons and assorted counts, dukes, abbots, bishops and archbishops. This was a period when loyalty and oaths were of paramount importance so it is probable that Drogo's loyalty to Louis the Pious would have been greatly appreciated. Louis was re installed as Emperor at Metz in 835 after his temporary deposition in 833–834. Drogo wielded much influence in the last years of Louis the Pious’ reign. According to the Astronomer, Drogo was Louis the Pious’ daily confessor. It was Drogo who finally persuaded Louis to forgive his rebellious sons. Drogo became Archbishop of Metz in 844 and remained in this position for the duration of his life. Drogo was also the most prominent figure at Louis the Pious’ deathbed. On his deathbed, Louis asked Drogo to send the royal regalia (crown and sword) to his son Lothar thus indicating the transfer of power. Drogo took charge of his remains and had them transported from the island in the Rhine where he died. The Annales Fuldenses record that "Druogonem archicapellum et Adalbertum comitem" (Arch chaplain Drogo and Count Adalbert) were sent to the east bank of the Rhine in 840 to take the body to Metz where Drogo presided over the funeral rites. The Sepulchre of Louis the Pious in St. Arnulf in Metz has often been considered as representative of the family tradition. Arnulf of Metz, mayor of the palace in Austrasia, is supposed to be the progenitor of the Carolingians (Arnulflings). But in fact, Saint Arnulf of Metz was primarily a burial place for the women of the Carolingian family. Before or after Louis the Pious, no Carolingian king was buried there. One could instead see this sepulchre as a sign of archbishop Drogo's ambition of elevating his city of Metz by making it the cradle of the Carolingian family. In all probability he wished to establish Saint Arnoul, whose patron saint was a family ancestor, as the royal mausoleum of the Carolingians (see K. U. Jaschke, Die Karolingergenealogien aus Metz, in list of sources). In 844, when Sergius was elected Pope Sergius II, Emperor Lothar sent his son Louis to Rome accompanied by Drogo who had recently been raised from bishop to archbishop of Metz. Sergius appointed Drogo his Vicar apostolic for the Frankish lands of France and Germany. Drogo also served as Vicar to Pope Leo IV and Benedict III in France. In October 844, the three sons of Louis the Pious (brothers Lothar, Louis the German and Charles the Bald) met at Thionville to attempt to unite the three portions of the kingdom in peace. Drogo presided over the assembly and offered his support to Lothar. His control over the assembly came to nothing as the attempt was referred for future action and eventually Drogo ceased to preside. Drogo supported Louis the Pious in 839 40 during the Third Civil War between Louis and his sons. Once Louis died, he supported Lothar then changed sides to support Charles in 841, then changed back to support Lothar. Drogo remained extremely loyal to his half brother Louis the Pious and amassed great power under him. Drogo was also one of the greatest patrons of the arts in the 9th century. His influence began to wane after Louis' death, and his influence fell even more after the death of his only full brother, Hugh, in 844. Still, he managed to ensure the production of the Drogo Sacramentary, which is named for him. The Drogo Sacramentary was written and painted around 845–855 for his personal use, as Bishop of Metz. The manuscript, which is on vellum, is the work of several artists employed by the imperial court. The sacramentary would have been used in Metz's Carolingian cathedral and constitutes a precious record of the liturgical practices of the time and the accoutrements used in the liturgy. This manuscript is one of the monuments of Carolingian book illumination and contains all the prayers which would have been spoken by Drogo, as the officiating priest, during the course of the year. It has become a monument to his name and one of the treasures of the Bibliothèque Nationale de France. Metz was an important bishopric: Charles the Bald was crowned in the Basilica, and both Drogo and Louis the Pious are buried there. In 843 Metz became the capital of the kingdom of Lotharingia, and several diets and councils were held there. Drogo's position enabled him to be one of the great patrons of 9th century arts. He embellished his cathedral in Metz with works which rank among the highlights of Carolingian art in beauty and preciousness. In 852 he translated the relics of St. Celeste of Metz (see Clement of Metz) at Marmoutier, together with those of Saint Author (see Abbé Petin, Dictionnaire hagiographique in list of sources). There is a particularly interesting entry in the Annales Bertiniani: anno 839 "Dominicae nativitatis festum hilariter, a Drogone fratre suo et Metensis urbis episcopo decentissime susceptus, in eadem civitate caelebravit". ["He (Louis the Pious) joyfully celebrated Christmas at Metz, where he had been received handsomely by his brother Drogo, the bishop of that city."]

Өлім

Дрого 855 жылдың 8 желтоқсанында балық аулап жатқанда Бургундиядағы Химериакум қаласының жанындағы Оигнон өзеніне құлап қайтыс болды. Ол Мецтегі Сент-Арнульф шіркеуіне жерленген. Мец епископтарының тізімінде "domnus Drogo archiepiscopus et sacri palate summus capellanus, filius Karoli imperatoris" (Дрого мырза архиепископ және киелі сарайдың бас капелланы, император Карлдың ұлы) 40-шы епископ ретінде тіркелген, ол 32 жыл, 5 ай және 7 күн қызмет еткен. Ол қайтыс болғаннан кейін Адвенций (858-875) Мец епископы лауазымын иеленді.