Кіріспе

Жануарлардың бактериялық ауруы
Жануарлар ауруы

Қара аяқ, қара тоқсан, тоқсан жаман немесе тоқсан ауру (gangraena emphysematosa) – ең көп кездесетін Clostridium chauvoei грам-оң бактериясынан туындайтын жұқпалы бактериялық ауру. Бұл ауру дүние жүзіндегі мал шаруашылығында жиі кездеседі, көбінесе ірі қара, қой және ешкілерге әсер етеді. Ферма шаруашылығында өсірілген бизон мен бұғыларда да кездесуі мүмкін. Аурудың күшті дамуы (жедел ағымы) тиімді емдеуді қиын жасайды, ал қолданылып жүрген вакцинаның тиімділігі күмәнді.

Сезімталдық

Қара аяқ ауруы көбінесе алты айдан екі жылға дейінгі малдарда кездеседі, бірақ екі айлық төлдерде де пайда болуы мүмкін. Жемі көп жеп, жақсы күткен малдар қара аяқ ауруына көбірек ұшырайды. Атап айтқанда, осы аурудың көптеген жағдайлары ыстық, ылғалды жаз айларында немесе күрт суық болғаннан кейін тіркеледі, алайда жылдың кез келген уақытында да кездесуі мүмкін.

Себепші фактор

Қара аяқ Clostridium бактериясымен жұқтырудан туындайды. Ең көп кездесетін қоздырғыш – C. chauvoei, бірақ C. septicum, C. sordelli және C. novyi да осы ауруды тудыруы мүмкін. C. chauvoei грам-оң, таяқша тәрізді, анаэробты және жылдам қозғалмалы, сондай-ақ өсуге қолайсыз жағдай туғанда қоршаған ортада ұзақ сақталуға қабілетті споралар түзе алады. Бұл споралар топырақта жылдар бойы белсенді емес күйде қалуы мүмкін, ал мал жайылып жеген кезде қайтадан жұқпалы күйге келеді. Ластанған жайылымдар осы микроорганизмдердің негізгі көзі болып табылады, олар сонымен қатар жануарлардың ішегінде де табиғи түрде кездеседі. Бактериялармен ластанған топырақ немесе тыңайтқыш бар жерлерде ауру көп жылдар бойы пайда болуы мүмкін, ал спораларды қоршаған ортадан жою өте қиын. C. chauvoei өсіп-көбейген кезде метаболизмнің қосалқы өнімі ретінде көп мөлшерде газ бөліп шығарады, сондықтан адамдарда кездесетін газды гангрена деген басқаша атауы бар. Бұл газ жұққан тіндерде, әдетте үлкен бұлшық еттерде жиналады және тінді басқанда сықырлаған немесе жарылғандай дыбыс шығарады. Ірі газға толы көпіршіктер де пайда болуы мүмкін, олар тіндерде жиналғанда қатты ауыруға себеп болуы мүмкін.

Клиникалық көріністер

Инфекция басталғанда жануардың дене температурасы көтерілуі мүмкін, ал зақымдалған мүшеге тигенде ыстық сезіледі. Әдетте, мүше айқын ісінеді, және жануар зақымдалған аяғымен сүйреп жүруі мүмкін. Көптеген инфекцияларда крепитация (тері астындағы ауаның сезімі) байқалады, себебі қысым жасағанда аймақ сықырлайды. Клиникалық белгілер пайда болғаннан кейін жануар аз ғана уақыт өмір сүреді, кейде тіпті 12 сағатқа жетпейді. Көбінесе мал ешқандай белгі көрсетпей өліп кетеді, себебінің анықталуы тек некропсия арқылы мүмкін болады. Некропсия кезінде диагноз көбінесе тез қойылады, себебі зақымдалған бұлшық етте қара дақтар табылады, бұл – бактериялар тірі тінді жұқтырғанда бөліп шығаратын токсиндерден өлген тіндер. Микроскоппен қарағанда, диагнозды растау үшін кішкентай таяқша тәрізді бактерияларды көруге болады.

Егу және алдын алу

Жеті түрлі кластридиалдық вакцинация қара аяққа қарсы қолданылатын ең көп таралған және экономикалық тұрғыдан тиімді профилактикалық шара болып табылады, бірақ оның тиімділігі күмәнді. Қалған спораларды жою үшін топырақтың үстіңгі қабатын өртеу – қара аяқтың ауру малдан таралуын тоқтатудың ең жақсы тәсілі. Ауруға шалдыққан малдарды оқшаулау қажет. Аурудың жылдам прогрессиясына байланысты емдеу көбінесе нәтиже бермейді, бірақ пенициллин емдеу үшін басым препарат болып табылады. Емдеу тек аурудың бастапқы кезеңдерінде және таралуын бақылау шарасы ретінде тиімді.