Кіріспе
Noble and Wolf v Alley [1951] S. C. R. 64 – Канада Жоғарғы Сотының танымал шешімі, онда Сот "ақ немесе кавказдық нәсілге" жататын тұлғаларға ғана жер учаскесінің меншігін шектеген шартты күштен шығарды.
Істің тарихы
1933 жылы Энни Нобл Хьюрон көлінің жағасындағы Бич О'Пайнс ауданында коттедж салғызу үшін жер сатып алды. 1948 жылы ол бұл жерді Бернард Вольфке сатуға шешім қабылдады. Бірақ, бастапқы құжатта төмендегі шарт белгілі болды: "(f) Осы жер мен мүлік ешқашан сатылмайды, табысталмайды, берілмейді, жалға берілмейді немесе қандай да бір жолмен еврей, еврей, семит, негр немесе түрлі терілі нәсілге жататын немесе осы нәсілге жататын қандық байланысы бар кез келген адамға өткізілмейді, сондай-ақ осы мүліктерді ешбір жолмен пайдаланбауы керек. Бұл Концессия берушінің ниеті мен мақсаты – аталған демалыс орнының меншігін, пайдалануын, иеленуін және пайда алуын осы шартта көрсетілмеген ақ нәсілді немесе еуропалық нәсілді адамдарға шектеу." Вольф еврей болғанымен, Нобл оған жерді сатуды қалады, сондықтан олар сотқа келісімді жою туралы өтініш жасады, бірақ "Пайнс" қауымдастығы қарсылық көрсетті. Нобл мен Вольф Ре Драммонд Рен ісіндегі соңғы шешімге сілтеме жасады, онда Онтарио соты кемсітушілік келісімді жойды. Алайда, сотта және апелляцияда соттар бұл шектеуді күшінде қалдырды. Жоғарғы Сот алты дауысқа бір дауыспен келісімнің жарамсыз екенін мәлімдеді. Олар төменгі соттың Драммонд Рен ісін қабылдамауымен келісіп, шектеулі келісімдер заңын қарастырып, шеттету туралы шектеуде қолданылған тілдің тым белеулі екенін анықтады. Рэнд судьясы өз шешімінде түсіндіргендей, мұндай келісімдер Талк пен Мокшайда айтылған қағидаға сәйкес болуы керек, яғни олар "жерге тікелей қатысты болуы керек, жақын мағынадағы әсерден ерекшеленуі керек". Өйткені бұл жағдайдағы келісім "жерге немесе оны пайдалану тәсіліне емес, сатып алушының әрекеті арқылы беруге бағытталғандықтан", ол "нәсілдік немесе қандық шекараларды белгілеу мүмкін емес, соның салдарынан сот барлық жағдайларда сатып алушының тыйым салынған топқа жата ма, жоқ па, анықтай алмайды" деген себеппен күшін жойды.
"(f) The lands and premises herein described shall never be sold, assigned, transferred, leased, rented or in any manner whatsoever alienated to, and shall never be occupied or used in any manner whatsoever by any person of the Jewish, Hebrew, Semitic, Negro or coloured race or blood, it being the intention and purpose of the Grantor, to restrict the ownership, use, occupation and enjoyment of the said recreational development, including the lands and premises herein described, to persons of the white or Caucasian race not excluded by this clause." Though Wolf was Jewish, Noble still wanted to sell him the land and so they applied to the court to get the covenant nullified, but faced opposition from the "Pines" community. Noble and Wolf cited the recent decision of Re Drummond Wren, where the Ontario Court struck down a discriminatory covenant. However, at trial and on appeal the courts upheld the restriction. The Supreme Court, in a six to one ruling, held that the covenant was invalid. They agreed with the lower court's dismissal of Drummond Wren and instead looked at the law of restrictive covenants and held that the language used in the restriction on alienation was too uncertain. As Rand J explained in his judgment, such covenants would need to comply with the rule expressed in Tulk v Moxhay, in that they "should touch or concern the land as contradistinguished from a collateral effect." As the covenant in this case was "directed not to the land or to some mode of its use, but to transfer by act of the purchaser," it had to fail in that it was "impossible to set such limits to the lines of race or blood as would enable a court to say in all cases whether a proposed purchaser is or is not within the ban."
Әсері
Іс соттарда қаралып жатқанда, Онтарио заң шығарушы органы мұндай шектеулі міндеттемелерді "жарамсыз және күшін жойған" деп жариялаған заң қабылдады, бірақ ол тек 1950 жылдың 24 наурызында немесе одан кейін жасалған міндеттемелерге ғана қатысты, себебі осы күні патшалық келісім берілді. Бич О'Пайнс қауымдастығын құрайтын құжаттардағы міндеттемелер күшін жойған болып табылса, түзетуге дейін жасалған басқалары (Тулк v Мокхай ісінде белгіленген талаптарға сәйкес болған жағдайда) әлі де жарамды деп есептелді, өйткені Онтарио апелляциялық соты олардың қоғамдық мүдделерге қайшы келмейтінін мәлімдеді.