Кіріспе

Ірі қара мал тұқымы

Уэльс қарасы – Уэльске табиғи ортада өсетін, екі мақсатта қолданылатын ірі қара мал тұқымы. Бұл тұқым Ұлыбританиядағы ең көне тұқымдардың бірі, тарихы римдіктер кезеңінен бұрынғы заманға дейін жетеді. Уэльс қарасы сакстардың басып кіруі кезінде британдықтардың аса құнды мүлігі болған.

Тарих

Бұл тұқымды коммерциялық тұрғыда пайдалану мақсатында малшылар оларды ағылшын нарықтарына айдап әкелді. Оңтүстік-Батыс Уэльстен келген саумалдар Тайви аңғары арқылы Лландовириге дейін, Херефорд пен Глостер қалаларына қарай жол тартты. Оңтүстік Кардиганширден келген саумалдар Лланибидер және Ллансавел арқылы Лландовириге жетті. Содан кейін малшылар көп ақшамен Уэльске оралып, қарақшылар мен жол тонаушылардың құрбаны болды. Осының нәтижесінде 1799 жылы Лландовирде Banc yr Eidon, «Қара бұқа» банкі құрылды, кейіннен ол Lloyds Bank-ке сатылды. XIX ғасырдың басында Уэльстен әр жылы 25 000 бас ірі қара экспортталды. 1960 жылға дейін аз ғана мал Ұлыбританиядан тысқары елдерге экспортталды, бірақ қазір оларды Канада, Жаңа Зеландия, Австралия және Германияда, сондай-ақ Сауд Арабиясында, Ямайкада және Угандада кездестіруге болады. Уэльс қара мал тұқымы Уэльстегі сирек кездесетін жергілікті тұқымдар тізіміне енген. 1970 жылға дейін бұл тұқым екі мақсатқа да толыққанды қызмет етті, себебі елде екі түр-тұқымы болды. Солтүстік Уэльс тұқымы ет өндірісіне арналған, денелі мал болса, оңтүстік тұқымы сүттік малға жақын болды. Бүгінгі таңда сиыр етіне деген сұраныс артқандықтан, дәстүрлі қажеттіліктерге де, қазіргі сиыр еті сұранысына да сай келетін гибридтік тұқымды әзірлеуге мүмкіндік туды.

Корнуолл қарасы

Корнуоллдың жойылып кеткен қара мал тұқымы Уэльстің қара мал тұқымымен тығыз байланысты болған деген пікір бар. Тоғызыншы ғасырда олардың мөлшері шамамен бірдей деп айтылған.

Сипаттамалары

Атауынан-ақ көрініп тұрғанындай, бұл мал табиғи түрде қара түсті болады. Әдетте, олардың мүйіздері ақ болып, ұштары қара, бірақ оларды кесіп тастауға болады, сондай-ақ табиғи түрде мүйізсіз (соралған) түрлері де бар. Қызыл түсті малдар кейде кездеседі – бұрын қызыл және басқа да түстер жиі ұшырасатын. Оның қаталдығы мен жайылымданумен қатар шөп жеу қабілеті оны қиын жайылымдарға, мысалы, бұталы далалар мен сортаң жерлерге, сондай-ақ табиғатты қорғау мақсатындағы жайылымдарға өте ыңғайлы етеді. Бұл мал дәстүрлі түрде сүт пен ет үшін өсірілген, бірақ қазір коммерциялық мақсатта көбінесе ет өндірісіне қолданылады.