Кіріспе

2001 жылы түсірілген фильм – Чонг Чжэ Ынның "Мысығыма қарай шапағат ет" фильмі. Бұл фильм орта мектепті бітірген бес жас қыздың бір жылдан кейінгі өмірін көрсетеді, жаһандану аясында достықтары мен еңбек жолындағы қиын жағдайлар мен өзгерулерді шынайы бейнелейді.

Сюжет

Инчхон қаласының тарихи портындағы сұрғылт өнеркәсіптік пейзажда бес жас қыз жоғары мектептен ересектер әлеміне қадам басу үшін күреседі. Хэ-джу Сеулдегі брокерлік фирмада мансап қуады, Тхэ-хи отбасының саунасында ешқандай төлемсіз жұмыс істейді және миға шалдыққан ақынға теріп беруші болып көмектеседі, Джи-юнг қарт ата-анасы мен Тити есімді мысықпен бірге қираған үйінде тұрып, жұмыс табуға тырысады, ал егіз әпкелер Би-рю мен Онь-жо өздері тұрып, көшеде қолдан жасалған зергерлік бұйымдарын сатады. Хэ-джу жұмыста өзін бағалы деп көрсетуге тырысады, бірақ жұмыс орнындағы иерархияда төменгі сатыда екенін, тек факс жіберіп, кофе әкелеу сияқты шаруаларды орындауға мәжбүр екенін түсінеді. Ол жұмыстағы басшыларына ұнау және сыртқы түрін жақсарту туралы ойланады. Ал Джи-юнгтің басты уайы – өзін және ата-анасын асырау үшін жұмыс табу және үй иесінен құлап жатқан шатырын жөндеуді сұрау. Мағыналы жұмыс таба алмағандықтан, Джи-юнг қарт ата-анасымен бірге кедейлікте өмір сүруден шаршайды. Ата-анасының қолдауы болмағандықтан, компьютерді білмейтін және жүргізуші куәлігі жоқ ол аз төлетін жұмыстан екіншісіне ауысып-қоныс аударады. Орта тапқа жатқан, бірақ қатал патриархалдық отбасынан үнемі қорланған және шеттетуге ұшыраған Тхэ-хи, қалыпты өмірден қашуды армандайды, бірақ қайда баратынын білмейді. Ол паром терминалдары мен шетелдік мигрант жұмысшыларға қызығушылық танытады. Би-рю мен Онь-жоның қытай тілінде сөйлейтін ата-аналары аналарын жамандап, фильмде талқыланбаған себептермен оларды көруден бас тартады. Олар Инчхондағы этникалық қытайлар тұратын ауданда өздері тұрады. Хэ-джу мен Джи-юнг, жоғары мектепте жақын дос болған, фильмде әлеуметтік-экономикалық жағдайларының өзгешелігіне байланысты біртінде алыстайды. Бір күні егіздердің үйінде түн өткізгеннен кейін, Джи-юнг таңертең үйіне келгенде үйінің шатыры құлап, ата-анасы қаза болғанын көреді. Полицияның тергеуіне қатысудан бас тартып, отбасының қолдауы болмағандықтан, Джи-юнг ешқандай қылмыс жасаған жоқ болса да, кәмелетке толмағандарды ұстау орталығына қамалады. Кейіннен ол Джи-юнгқа жақындасып, оны іздеп тауып, жасөспірімдер қамауындағы мекемеге барады. Джи-юнг Тхэ-хиге тіпті босатылса да, басқа баратын жері жоқ екенін айтады. Джи-юнг қамаудан босатылғанда, Тэ-хи оны саяхатқа дайындалған чемоданмен күтіп отырғанын көреді. Тэ-хи үйінен қашып кетіп, бір жыл бойы отбасына жұмыс істегені үшін алған ақшасын алып кеткенін айтады. Ол екеуінің бірге саяхаттауын, мүмкін фильмде бұрын талқылағандай, Working Holiday бағдарламасы бойынша шетелге баруларын ұсынады. Фильмнің соңында Тэ-хи мен Джи-юнг Инчхон халықаралық әуежайында белгісіз бағытқа ұшуға дайындалып тұр.

Символизм

Мысық Ти-ти – достар арасындағы байланыстың маңызды символы. Жи Ён бауырсақ мысықты үйіне әкеліп, кейін Хе Чжуға туған күніне сыйға тартады. Хе Чжу бір түндік сынақтан кейін Ти-тиді Джи Ёнға қайтарады, өзінің жаман мінезді мысықты тәрбиелеуге уақыты жоқ екенін айтады, бұл олардың бұзылып бара жатқан достығының көрінісі болып табылады. Джи Ён үйінен айырылған соң, Те Хиден Ти-тиге қарауды сұрайды. Кейін Те Хи Ти-тиді Би Рю мен Онь Джоға тапсырады. Достар ұялы телефон арқылы байланыста болады, фильмде мәтіндік хабарламалар мен қоңырау үнтаспалары жиі пайда болып, олардың өмірін бір-бірімен байланыстыратын үнемі қолдау көрсетеді.

Қабылдау

Фильм кассада сәтті болмағанымен, сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және үлкен жанкүйерлер қорына ие болды, соның ішінде киноиндустриясының мамандары мен Инчхон тұрғындары қатысқан "Мысықты құтқарайық" ("Save the Cat") атты қозғалыс туды. Бұл қозғалыс фильмнің көрсетілім мерзімін ұзартуға тырысты. 2001 жылы қайта көрсету үшін де науқан ұйымдастырылды. Кевин Томас, The Los Angeles Times газеті үшін, фильмді "әйелдердің мәселелерін ең аз уағыздықпен бейнелегені үшін" мақтады. Жергілікті киношілер көркемдік құндылығын сақтайтын, бірақ коммерциялық сәттілікке жете алмайтын фильмдерді қолдау үшін фестиваль ұйымдастырды (мұндай фильмдер көбінесе көп танылмастан қалып қояды). "WaRaNaGo" атауы 2001 жылы шыққан төрт фильмнің – "Уаикики бауырлар", "Рейбанг", "Наби" ("Көбелек") және "Гоянгиреул Бутакхае" ("Мысығымды күтіңдер") – аттарының бас әріптерінен құралған. Бұл фильмдердің барлығы кассада жақсы нәтиже көрсетпеді. Фильм халықаралық кинофестивальдерде көптеген наградаларға ие болды, атап айтқанда, Пусан халықаралық кинофестивалінде NETPAC сыйлығы және New Currents сыйлығының арнайы аталған құрметі, Гонконг халықаралық кинофестивалінде FIPRESCI сыйлығы, Cinema Jove Valencia халықаралық кинофестивалінде "Валенсияның Алтын Айы" ("Golden Moon of Valencia") үздік фильм сыйлығы, Роттердам халықаралық кинофестивалінің конкурстық бөлімінде KNF сыйлығының арнайы аталған құрметі тағы да басқалар. Ол Берлин халықаралық кинофестивалінің "Жас Форум" бөліміне шақырылды және Жапония, Гонконг, Ұлыбритания және АҚШ-та көрсетілді. 2020 жылы The Guardian журналы фильмді Оңтүстік Кореяның қазіргі заманғы кино классикасының 19-шы орнына қойды.