Жаңа Зеландияның «A» класты локомотивтерінің тарихы
NZR A class (1906)
Жаңа Зеландия теміржолының A класты локомотивтері (1906) – қуатты, бумен жүретін локомотивтер. Олардың дизайны, тиімділіктері және тарихы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NZR A класы – 1906 жылы Жаңа Зеландия темір жол департаменті (NZR) үшін 4-6-2 дөңгелек конфигурациясымен салынған бу локомотивтерінің класы. Бұл класс 1873 жылғы ескі және сирек кездесетін А класымен шатастырылмауы керек. Олар NZR бас инженер-механигі А. Л. Бити және оның бас суретшісі Г. А. Пирсонмен Оңтүстік аралдың негізгі магистральдық теміржолындағы артудағы жүк көлемімен күресіп жатқан нашар қуатты локомотивтерді алмастыру және Солтүстік аралдың негізгі магистральдық теміржолы аяқталғаннан кейін күтілетін жол жүк ағынына дайындықпен байланысты жобаланды.
The NZR A class were a class of steam locomotives built in 1906 with a 4 6 2 wheel arrangement for the New Zealand Railways Department (NZR). The class should not be confused with the older and more obscure A class of 1873. They were designed by the NZR's Chief Mechanical Engineer, A. L. Beattie and his Chief Draughtsman, G. A. Pearson to replace less powerful locomotives struggling with increasing loads on the South Island Main Trunk Railway, and in anticipation of the traffic volumes that would be created upon the completion of the North Island Main Trunk railway.
Шығуы мен дизайны
Болдуин Q экспресс жолаушылар локомотивтері үшін Тынық мұхиты бағытын белгіледі, бірақ C.M.E. одан да тиімді болу қажет деп шешті. Сондықтан жаңа локомотивтер күшті локомотивтер ретінде жобаланды. Жаңа Зеландияда Воклен жүйесі нәтижелі болмағандықтан, француз Альфред де Гленге жатқызылатын үлгі қабылданды. Алғашқы төртеуінің ішкі жағында Стивенсон клапандары, сыртқы жағында Валсхарт клапандары болды, ал келесі 53 локомотивте тек Валсхарт клапандары болды. Алғашқы сегіз локомотив Жаңа Зеландия темір жол департаментінің Аддингтон шеберханаларында, ал қалғандары Темза қаласындағы A & G Price компаниясымен салынды. Алғашқы жиырма жеті локомотив толық қарапайым режимде жұмыс істеуге мүмкіндік беретін аралық клапандармен жабдықталды. Бұл мүмкіндік кейіннен алғашқы төртеуінен басқа барлық локомотивтерден алынып тасталды, ал соңғы отызы 1915 жылға дейін AD классына жатқызылмады және AD классыз салынды.
The Baldwin Q had established the Pacific as the way forward for Express passenger locomotives, but the C. M. E decided that greater efficiency was needed. The new locomotives were therefore designed as compounds. The Vauclain system had proved ineffective in New Zealand so the type attributed to Frenchman Alfred de Glehn was adopted. The first four had Stephenson valve gear inside and Walschaerts valve gear outside, while the following 53 had just Walschaerts. The first eight locomotives were built at New Zealand Railways Department's Addington Workshops, the rest by A & G Price of Thames. The first twenty seven were built with intercepting valves allowing full simple operation. This feature was later removed from all but the first four, and the last thirty were built without and classified as AD until 1915.
Қызмет көрсету және өзгертулер
Бастапқыда, Прайс жасаған елу қозғалтқыш Солтүстік аралға, ал қалғаны Оңтүстік аралға бөлінді. Бұл модельдер 1700 галлондық тендерлермен жеткізілді, бірақ олар NIMT-дегі жұмыс үшін жеткіліксіз болды. Бұл мәселені шешу үшін BB класына үлкен тендерлер тапсырылды, ал A класына арналған тендерлер берілді. Модельдердің біріне екі жылдан кейін қыздырылатын қазандық орнатылды. Қалғандары тек қазандықтары тозығынан кейін ғана қайта жаңартылды. 1930-шы жылдардан бастап, сыныпқа Вайкато оттық тоқтағыштары үшін қысылған болаттан жасалған түтін камерасының есіктері орнатылды, бірақ әрқашан тоқтағыштардың өзі емес. Қозғалтқыштар өте жақсы болғанымен, ішкі цилиндрлерді күту қиын болды. 1941 жылы №582 екі цилиндрлі қарапайым жүйеге айналдырылды. Соңғысы 1949 жылы аяқталды, содан кейін бұл модельдер табысты жұмыс істеді. Көптеген AB кластық локомотивтер келгенге дейін, A кластық локомотивтер Жаңа Зеландиядағы ең танымал экспресс локомотивтері болды. 1932 жылдан бастап Солтүстік аралдан отыз сегіз локомотив Оңтүстікке жіберілді. Осы кезде олар қосымша және тармақ желілерінде пайдаланыла бастады. Осыған қарамастан, Солтүстік аралдан соңғы локомотив 1961 жылға дейін, ал Оңтүстіктен соңғысы 1969 жылға дейін, бу машиналары тоқтағанға дейін жұмыста болды. Соңғы А кластық локомотив – А428.
Initially, fifty Price built engines were allocated to the North Island the rest to the South. The class were delivered with 1700 gallon tenders which were inadequate for work on the NIMT. To solve this, larger tenders were ordered for the BB class which were given A class tenders. Delivered with saturated boilers, one of the class was given a superheated boiler after two years. Cost meant the rest were converted only as their boilers wore out. From the thirties onward the class were fitted with pressed steel smokebox doors for Waikato spark arrestors, although not always the arrestors themselves. Although competent engines the maintenance of the inner cylinders was difficult. In 1941 No. 582 was converted to a two cylinder simple arrangement. The last was finished in 1949 and the class remained successful performers thereafter. Until the arrival of large numbers of the AB class, the A class were New Zealand's premier express engines. Starting in 1932 thirty eight of the North Island engines went south. By this time they were being relegated to secondary and branch line service. Despite this, the last North Island engine was not withdrawn until 1961 and the last in the south until 1969, near the end of steam. The final A class to be withdrawn was A 428.
А 409
Сегізінші салынған локомотив, А 409, 1908 жылы төрт цилиндрлі құрама локомотивтермен салыстыру үшін екі цилиндрлі қарапайым кеңейту локомотиві ретінде салынды. Салынған кезде сынақ ретінде ALCO супержылытқышымен жабдықталған, нәтижесінде, тек екі цилиндрі болғанына қарамастан, ол басқа А класындағы локомотивтерге қарағанда сәл қуаттырақ болды. Айырмашылықтарына қарамастан, ол 1930 жылға дейін механикалық түрде алынған AB класты локомотивтермен бірге AB 409 ретінде жіктелді. А 409 1959 жылдың қазан айында пайдаланудан алынып, Линвуд локомотив депосында көбінесе стандартты емес деп таратылды.
The eighth locomotive built, A 409, was built in 1908 as a two cylinder simple expansion locomotive for comparative purposes against the four cylinder compounds. Fitted with an ALCO superheater as a trial when built, it was marginally more powerful than the other A class locomotives as a result despite having only two cylinders. Despite its differences, it was classified for a time as AB 409 up until the 1930s along with the mechanically derived AB class locomotives. A 409 was withdrawn in October 1959 and was scrapped at Linwood locomotive depot as being largely non standard.