Хань Чжао әулетінің императоры Лю Цун: өмір және билік тарихы

Кіріспе

Лю Конг (31 тамыз 318 жылы қайтыс болды), әдеби аты Сыңмың, лақап аты Зай, сондай-ақ қайтыс болғаннан кейін Хан Чжаову (Чжао) императоры ретінде танылды, Қытайдың Хань Чжао династиясының императоры болды. Ол Цзинь императоры Хуай мен Цзинь императоры Миньді тұтқындап, оларды Пиньянда шарап құюшылар ретінде жұмыс істеуге мәжбүр етіп, содан кейін өлім жазасына кесті. Бұл шабуылдар Цзинь әулетін астанасын Луояннан Нанкинге көшіруге мәжбүр етті. Лю Конгтың билеуі қарама-қайшылықтарға толы болды. Ол анық интеллектуалды және логикалық ойлау қабілетіне ие билеуші болды, сонымен қатар әкесі Лю Юань билеген кезде қабілетті генерал да болды. Екінші жағынан, билеу мерзімі ұзарған сайын, ол көбірек қатыгездікке, тұрақсыздыққа, ысырапшылдыққа және дұрыс кеңеске құлақ аспауға бейімделді. Билеуінің соңына қарай, оның іс-әрекетіне қарсы сөйлеуге батылы жеткен кез келген шенеунік өлім жазасына ұшырау қаупіне тап болды. Оның билеу кезеңінде Хан мемлекеті де, өзі де үлкен әлеуетті көрсетті, өйткені Хан қазіргі Оңтүстік Шансиді қамтитын кішкентай мемлекеттен қазіргі Шанси, Шэньси, Шығыс Ганьсу және Шандоң, Хэбэй және Хэнаньдың маңызды бөліктерін қамти бастады, бірақ империяның шығыс жартысы генерал Ши Ледің бақылауында болды және бұл, әрине, тек Ханның билігінде болды. Лю Конг және оның мемлекеті өздерінің әлеуетін іске асыра алмады.

Ерте өмір және мансап

Лю Конг – Лю Юаньның төртінші ұлы, оның қарындасы Чжандан туған. Жастық шағында ол зиялы да күшті деп есептелді, ал Цзинь астанасы Луоян қаласында оқығанда оның білімі Цзинь шенеуніктері Ле Гуан (樂廣) мен Чжан Хуаға әсер еткен. Соңында, амбициялы Сима Ён, Хэцзянь ханзадасы, оны өзінің штабына шақырды, бірақ әкесі Сима Ин ханзадасының штабында болғандықтан, ол екі жаққа да адал болуы мүмкін емес деп алаңдады. Сондықтан ол Сима Инге қашып, кіші офицер болып қызмет етті. Лю Юань 304 жылы өзін Хан ханзадасы деп жариялап, осылайша Хан Жао мемлекетін құрғаннан кейін, Лю Конгты өзінің басты қолбасшыларының бірі етіп, оны Чу ханзадасы етіп тағайындады. 309 жылы Ши Лемен бірлесіп, Чанпин (長平, қазіргі Цзиньчэн, Шаньси) қаласы түбінде Цзинь генералы Ван Куанды (王曠) жеңді. Жеңіске жеткен соң, ол Луоянға қарсы шабуылға түсуге тырысты, бірақ Цзинь генералы Хуан Ян (桓延) оны алдап, тізе бүгіп бергендей көрінді. Бірақ бірнеше айдан кейін, ол Ван Мимен (王彌) бірлесіп, Луоянды басып алуға тағы да тырысты, бірақ қаланы қоршағанда Цзинь регенті Сима Юэ, Донхай ханзадасы, қала ішінде күтпеген шабуыл жасап, Лю Конгты бірнеше рет жеңді. Содан кейін Лю Юань оны астана Пиньянға (平陽, қазіргі Линфэн, Шаньси) қайта шақырды. 310 жылдың жазында Лю Юань ауырып қалды. Ол Лю Конгтың үлкен ағасы Лю Хэні (Императрица Хуяннан туған) мұрагер хан етіп тағайындады және оның басқа ұлдары Лю Ю (劉裕) – Ци ханзадасы, Лю Лонг (劉隆) – Лу ханзадасы және Лю Ай (劉乂) – Бейхай ханзадасы, Лю Конгтың үлкен әскеріне қоса, Лю Хэге басқару және әскери мәселелерде көмектесу үшін астанаға едәуір әскер жіберді. Сионну және Хан тайпаларынан бір топ шенеуніктер Лю Хэге көмектесу үшін әртүрлі міндеттерге ие болды. Алайда үш шенеунік қана қалдырылды – Лю Хэнің інісі Хуян Ю (呼延攸), Лю Конгпен бұрынғы реніштері бар Лю Чен (劉乘) және Сичан ханзадасы Лю Рюи (劉銳). Олар наразылық білдіріп, қазірдің өзінде күдікпен қарап отырған Лю Хэге бауырлары астанада немесе оның маңында үлкен күштерді ұстап тұрса, қауіпсіз бола алмайтынын айтты. Лю Юань қайтыс болғаннан кейін үш күн өткен соң, Лю Хэнің бұйрығымен бұл шенеуніктер Лю Хэнің төрт ағасына күтпеген шабуыл жасады: Лю Рюи – Лю Чонға қарсы, Хуян Ю – Лю Юға қарсы, Лю Чен – Лю Лонгқа қарсы, ал Тиан Ми (田密) мен Лю Гуи (劉璿) – Лю Айға қарсы. Бірақ Тиан мен Лю Гуи жолға шыққаннан кейін, олар Лю Айға шабуыл жасамай, оның орнына Лю Конгты ескертіп, оны қарсыласуға дайындады. Лю Рюи әскерін кері тартты. Келесі екі күн ішінде Лю Ю және Лю Лонг жеңіліп, қаза тапты. Екі күннен кейін Лю Конг сарайды қоршап алып, Лю Хэ, Лю Чен, Лю Рюи және Хуянды өлтірді. Бастапқыда Лю Айға тақ ұсынғаннан кейін, Лю Конг өзі таққа отырды.

Liu Cong was Liu Yuan's fourth son, by his concubine Consort Zhang. When he was young, he was considered both intelligent and strong, and when he studied in the Jin capital Luoyang, his knowledge was said to have impressed the Jin officials Le Guang (樂廣) and Zhang Hua. Eventually, he was invited by the ambitious Sima Yong, the Prince of Hejian, to be on his staff, but he was concerned that, since his father was on the staff of Sima Ying the Crown Prince, he would be considered to have divided loyalties. He therefore fled to Sima Ying and served as a junior officer. After Liu Yuan declared himself the Prince of Han, thus establishing Han Zhao, in 304, he made Liu Cong one of his key generals and created him the Prince of Chu. In 309, in conjunction with Shi Le, he had a major victory over the Jin general Wang Kuang (王曠) at Changping (長平, in modern Jincheng, Shanxi). Upon the victory, however, he prematurely tried to advance on Luoyang and was defeated by the Jin general Huan Yan (桓延), who tricked him by pretending to surrender. However, several months later, he tried again to capture Luoyang in conjunction with Wang Mi (王彌), but as he besieged the city, the Jin regent Sima Yue the Prince of Donghai was able to make surprise attacks from inside the city, and Liu Cong suffered several repeated attacks. Liu Yuan then recalled him back to the capital Pingyang (平陽, in modern Linfen, Shanxi). In summer 310, Liu Yuan grew ill. He created Liu Cong's older brother Liu He (by Empress Huyan) crown prince, and commissioned his other sons Liu Yu (劉裕) the Prince of Qi, Liu Long (劉隆) the Prince of Lu, and Liu Ai (劉乂) the Prince of Beihai with substantial troops at the capital, in addition to the large army that Liu Cong already had, with intent that they assist Liu He with governance and military matters. A group of officials, both Xiongnu and Han, were given various responsibilities in assisting Liu He. However, three officials were left out—Liu He's uncle Huyan You (呼延攸), Liu Cheng (劉乘) who had prior grudges with Liu Cong—and Liu Rui (劉銳) the Prince of Xichang. They were disgruntled, and they persuaded the already suspicious Liu He that he could not be safe if his brothers maintained large forces in or near the capital. Three days after Liu Yuan's death, under Liu He's orders, these officials commenced surprise attacks on Liu He's four brothers—Liu Rui against Liu Chong, Huyan You against Liu Yu, Liu Cheng against Liu Long, and Tian Mi (田密) and Liu Gui (劉璿) against Liu Ai. Once Tian and Liu Gui got on the way, however, they did not attack Liu Ai but instead escorted him to alert Liu Cong, who then prepared for the confrontation. Liu Rui withdrew his troops. Over the next two days, Liu Yu and Liu Long were defeated and killed. Two days later, Liu Cong besieged the palace and killed Liu He, Liu Cheng, Liu Rui, and Huyan. After initially offering the throne to Liu Ai, Liu Cong then assumed the throne himself.

Ерте билік

Лю Конг таққа отырғаннан кейін, ол ағасы Лю Айды мұрагер ханзада етіп тағайындады, содан кейін Лю Айға өзі Лю Конгқа ұсынған тақты беруге уәде берді. Ол әйелі Хуань ханшайымын императорлық ханшайым етіп, оның ұлы Лю Канды Цзинь ханзадасы етіп тағайындады. Лю Юаньның императорлық ханшайымы Дань және Лю Конгтың анасы Чжан анасы императорлық жесірлер ретінде құрметке бөленді. 310 жылы мұрагер ханзада Айдың анасы, императорлық ханшайым Дань, ұлы Лю Айдың анықтауымен Лю Конгпен болған қарым-қатынасынан ұятқа қалды делінеді. Ол қайтыс болғаннан кейін Лю Конгтың ағасына деген құрметі тез төмендеді, бірақ ол оны әлі де мұрагер ханзада ретінде сақтап отырғаны айтылды. Дегенмен, императорлық ханшайым Хуань оны Лю Цаньды мұрагер ханзада етіп тағайындауға көндіруге тырысты, ол бұл мәселені қарастыра бастады. Лю Конг Цзинь мен оның астанасы Луоянға қысым көрсетуді жалғастырды. Оның генералдары Лю Яо, Лю Кан, Ши Ле және Ван Ми Цзинь әскерлерін жеңілдетуді жалғастырды, қалаларды басып алып, Цзинь шенеуніктерін өлтірді, бірақ қалаларды тұрақты түрде ұстау қиын болды. Алайда, олар Цзинь жерін құлазып, шөлге айналдырды. 311 жылдың көктемінде Ши Ле Қытайдың орталық аймағындағы қалған негізгі Цзинь күшін талқандады, бұрын Сима Юэ басқарған, ол қайтыс болғаннан кейін шығысқа қарай жылжуға тырысқан. Ши тұтқынға алған Цзинь шенеуніктері мен генералдарының барлығын өлім жазасына кесті және Сима Юэнің денесін өртеп жіберді. Луоян қорғаныссыз қалды, Лю Конгтың бұйрығымен сол жылдың жазында Ван, Ши, Лю Яо және Хуян Ян Луоянға жиналып, оны және Цзинь императоры Хуайды қолға түсіріп, Хан астанасы Пиньянға алып барды. Цзинь астанасын басып алу "Юнцзя апаты" деп аталады. Ван астананы Луоянға көшіруді ұсынды, бірақ Лю Яо қарсылық көрсетті және Луоянның көп бөлігін өртеп жіберді, ал Лю Конг Ванның ұсынысын кейіннен қарастырмады. 311 жылдың қысында Ши Ванның тойында тұзаққа түсіріп, оның әскерін басып алды. Осы уақыттан бастап оның мақсаты өз патшалығын кеңейту болды. 312 жылдың көктемінде императорлық ханшайым Хуань қайтыс болды. Бір айдан аз уақыт ішінде Лю Конг жоғары лауазымды шенеуніктерінің қыздары мен немерелерін көптеп кәнизактер ретінде ала бастады, соның ішінде олардың көпшілігі Лиу тегін алып, оның ресми Лиу Иннің (劉殷) қыздары мен немерелері болды. Мұрагер ханзада Ай эндогамияға қарсы жалпы тыйымға қарсы болды. Алайда Лю Конг бұл Лиу әйелдері этникалық жағынан Хан, ал өзі этникалық жағынан Сюньну болғандықтан, олар бір ата-бабадан келмейтінін түсіндірді. Осы уақыттан бастап Лю Конг барлық уақытын осы әйелдермен өткізді және үкімет мәселелерін шешуге сирек уақыт жұмсады. 312 жылдың көктемінде Лю Конг бұрынғы Цзинь императорын Куайцзи герцогы етіп тағайындады. Бірде Лю Конг герцогты тойға шақырғаннан кейін, бұрынғы император Южан ханзадасы болған кезде болған кездесу туралы пікір білдірді, нәтижесінде хан императорын шеберлікпен мақтаған есімді әңгіме өрбіді. Келесі күні Лю Конг өзінің сүйікті кәнизактарынан, Лиу Иннің немересі Лю Инге сыйлық ретінде берді, оны Куайджи герцогинясы етіп тағайындады. 312 жылдың жазында Лю Конгтың билігінің алғашқы қиындықтары пайда болды, ол өзен мәселелеріне жауапты ханзаданы және құрылыс жұмыстарына жауапты герцогты - ханзадасын жеткілікті балық пен крабпен қамтамасыз ете алмағаны үшін, ал герцогты екі сарайды уақытында аяқтай алмағаны үшін өлтірді. Генерал Ван Чжан (王彰) оны мінез-құлқын бақылауға көндіруге тырысқанда, ол ашуланып, Ванды өлтіруді қалады, бірақ Ванның қызы, оның кәнизагы, араласқаннан кейін Ванды түрмеге қалады. Кейіннен ол өз әрекеттеріне өкініп, Ванды босатып, жоғарылатты, бірақ бұл оқиға Лю Конгтың билігінің қалған бөлігін зардап шектіретін импульсивті әрекеттердің үлгісін бастады. 312 жылдың жазында Лю Конг Лиу Иннің қызы Лю Инді (劉英) императорлық ханшайым етіп тағайындауды қалады, бірақ анасы императорлық жесір Чжанның талабы бойынша ол өзінің туысы Чжан Шидің қызы императорлық ханшайым Чжан Хуигуанды (張寔) тағайындады. 312 жылдың күзінде Лю Кань мен Лю Яоның қол астындағы хан әскерлері Бин провинциясының (并州, қазіргі Солтүстік және Орталық Шанси) губернаторы Цзинь генералы Лю Кунға (劉琨) ауыр соққы берді, оның штаб-пәтерін Цзиньян (晉陽, қазіргі Тайюань, Шанси) қаласында басып алып, Лю Кунның ата-анасын өлтірді. Лю Кун Сяньбей басшысы Туоба Йилу Дай герцогының көмегімен Цзиньянды қайтара алса да, ол Ханға енді үлкен қауіп төндірмейтін болды. 313 жылдың көктемінде Лю Конгтың бұрынғы Цзинь императоры Куайцзи герцогін өлтіруіне әкелетін оқиға болды. Императорлық жаңа жыл тойында Лю Конг оған жоғары лауазымды шенеуніктерге шарап құюды бұйырды, ал бұрынғы Цзинь шенеуніктері Ю Мин (庾珉) мен Ван Цзюань (王雋) оның қорланғанын көргенде эмоцияларын бақылай алмады және дауыстап жылады. Бұл Лю Конгты ашуландырды, ол Ю мен Ванды, сондай-ақ бірқатар бұрынғы Цзинь шенеуніктерін Пиньянды тапсырып, Лю Кунға беруге дайын деп жалтақтап айыптады. Ол бұрынғы Цзинь шенеуніктерін өлім жазасына кесті және бұрынғы императорды улады. Ол бұрын герцогқа сыйға берілген Куайцзи герцогинясын қайтадан кәнизак ретінде алды. 313 жылдың көктемінде Лю Конгтың анасы императорлық жесір Чжан қайтыс болды. Оның шөбересі, императорлық ханшайым Чжан, императорлық жесірдің қайтысынан соншалықты депрессияға түсіп, қайтыс болды. Лю Конг Лиу Иннің қызы Лю Эді оның орнына тағайындады және оған сарай салуды бұйырды. Оның министрі Чэнь Юаньда бұл тым ысырапты екенін көндіруге тырысты, ал Лю Конг ашуланып, Чэньнің өлім жазасын бұйырды. Алайда, жаңа императорлық ханшайым араласып, Чэнь босатылып, одан әрі жоғарылатты. Келесі жыл бойы императорлық ханшайым Лю мен Чэньнің кеңесімен Лю Конг өзінің мінез-құлқын белгілі бір деңгейде түзеткені айтылады. 313 жылдың жазында Цзинь императоры Хуайдың шөбересі Сима Е Чанъаньда өзін император деп жариялады (Цзинь императоры Мин ретінде), бірақ оның әскерлерінің әлсіздігі Ханға үлкен қауіп төндірмеді. Дегенмен, бұл әрекет Лю Конгтың назарын аударды, ал келесі бірнеше жыл бойы Чанъань Хан әскерлері үшін маңызды мақсатқа айналды. 314 жылдың көктемінде императорлық ханшайым Лю қайтыс болды, содан кейін Лю Конгтың сарайы толығымен шатасқан күйге түсті және оның кеңесі болмағаннан кейін оның жеке мінез-құлқы нашарлағандай болды.

After Liu Cong took the throne, he created his brother Liu Ai crown prince, promising to eventually give Liu Ai the throne that he offered to Liu Cong instead. He created his wife Princess Huyan empress, and created her son Liu Can the Prince of Jin, putting him in charge of much of his troops, along with his cousin Liu Yao the Prince of Shi'an. Both Liu Yuan's empress Empress Dan and Liu Cong's own mother Consort Zhang were honored as empresses dowager. Later in 310, Crown Prince Ai's mother, Empress Dan died—said to be of shame after her affair with Liu Cong was discovered by her son Liu Ai. After she died, Liu Cong's favor for his brother quickly waned, although he was said to be keeping him as crown prince still because of his love for her. Empress Huyan, however, began to try to persuade him to create Liu Can crown prince instead, and he began to consider the matter. Liu Cong continued to put up pressure against Jin and its capital Luoyang. His generals Liu Yao, Liu Can, Shi Le, and Wang Mi continued to defeat Jin forces that they encountered easily, capturing cities and killing Jin officials, but continued to have difficulty holding cities permanently. However, they rendered the Jin heartland stripped and barren. In spring 311, Shi Le crushed the remaining major Jin force in the central China region, previously commanded by Sima Yue, which was trying to head east after his death. Shi had the Jin officials and generals he captured all executed and burned Sima Yue's body. Luoyang was left defenseless, and at Liu Cong's orders, summer that year, Wang, Shi, Liu Yao, and Huyan Yan converged on Luoyang and captured it and the Emperor Huai of Jin, taking him to the Han capital Pingyang. This capture of Jin capital is known as the Disaster of Yongjia. Wang suggested that the capital be moved to Luoyang, but Liu Yao opposed and burned much of Luoyang, and Liu Cong did not seriously consider Wang's suggestion afterwards. In winter 311, Shi ambushed Wang at a feast and seized Wang's troops, and afterwards, while continuing to show outward loyalty to Han, became effectively independent. Indeed, his intent from that point on appeared to be enlarging his own personal dominion. In spring 312, Empress Huyan died. In less than a month, Liu Cong began to take a large number of his high level officials' daughters and granddaughters as concubines, including a number of them with the family name Liu—daughters and granddaughters of his official Liu Yin (劉殷) which Crown Prince Ai opposed due to the general prohibition against endogamy. However, Liu Cong rationalized that these Liu women were ethnically Han, and he himself was ethnically Xiongnu, and therefore could not have come from the same ancestry. From this point on, Liu Cong was said to have been spending all his time with these women and rarely spent time to handle government matters. Also in spring 312, Liu Cong created the former Jin emperor the Duke of Kuaiji. Once, after inviting the duke to a feast, Liu Cong commented on a meeting they had while the former emperor was still the Prince of Yuzhang, leading to a notable colloquy in which the duke skillfully flattered the Han emperor. The next day, Liu Cong gave one of his favorite concubines, one of Liu Yin's granddaughters, to the duke as a gift, creating her as the Duchess of Kuaiji. In summer 312, the first real signs of trouble of Liu Cong's reign came, as he executed a prince in charge of river matters and a duke in charge of construction on trivial matters—the prince for failing to supply his court with sufficient fish and crabs, and the duke for failing to complete two palaces on time. When the general Wang Zhang (王彰) tried to persuade him to control his behavior, he became enraged and wanted Wang killed, but imprisoned Wang after Wang's daughter, a concubine of his, interceded. Later, he regretted his actions and released and promoted Wang, but this incident started a pattern of impulsive actions, often with cruelty, that would plague the rest of Liu Cong's reign. Later in summer 312, Liu Cong wanted to create Liu Yin's daughter Liu Ying (劉英) empress to replace Empress Huyan, but at his mother Empress Dowager Zhang's insistence, he created another concubine, Empress Zhang Huiguang—a daughter of his cousin Zhang Shi (張寔—not to be confused with the contemporaneous Jin official of the same name, whose domain later evolved into Former Liang) empress. In fall 312, Han forces, under Liu Can and Liu Yao, dealt a serious blow to the Jin general Liu Kun (劉琨) the governor of Bing Province (并州, modern northern and central Shanxi), who had been a constant threat to Han, capturing Liu Kun's headquarters at Jinyang (晉陽, in modern Taiyuan, Shanxi) and killing Liu Kun's parents. While Liu Kun was able to recapture Jinyang with the assistance of the Xianbei chief Tuoba Yilu the Duke of Dai, he would not pose a serious threat to Han from that point on. In spring 313, an incident would lead to Liu Cong's execution of the former Jin emperor, the Duke of Kuaiji. At the imperial new year celebration, Liu Cong ordered him to serve the high level officials wine, and former Jin officials Yu Min (庾珉) and Wang Juan (王雋) could not control their emotions at seeing his humiliation, and cried out loud. This made Liu Cong angry, and he falsely accused Yu and Wang, along with a number of former Jin officials, of being ready to betray Pingyang and offer it to Liu Kun. He then executed those former Jin officials and poisoned the former emperor. He took the Duchess of Kuaiji, formerly awarded to the duke, back as a concubine. Later in spring 313, Liu Cong's mother Empress Dowager Zhang died. Her grandniece, Empress Zhang, was so depressed and mournful after the empress dowager's death that she died as well. Liu Cong created Liu Yin's daughter Liu E to replace her, and ordered that a palace be built for her. His minister Chen Yuanda tried to persuade that it was overly wasteful, and Liu Cong, in anger, ordered Chen's execution. However, the new empress interceded, and Chen was spared and further promoted. For the next year, under Empress Liu's and Chen's advice, Liu Cong was said to have corrected his behavior to some extent. In summer 313, the nephew of the deceased Emperor Huai of Jin, Sima Ye, declared himself emperor (as Emperor Min of Jin) in Chang'an, but due to the weakness in his forces did not pose a serious threat to Han. Still, this move drew Liu Cong's attention, and for the next several years, Chang'an would become a major target for Han forces. In spring 314, Empress Liu died, and it was said that from that point on, Liu Cong's palace would be thoroughly in a confused state, and Liu Cong's own personal behavior appeared to degenerate after this, without her counsel.

Билік етуінің соңғы кезеңдері

314 жылы Лю Конг ұлын Лю Канды премьер-министр етіп тағайындады, оған шексіз билік берді. Бұл оның ағасы, тақ мұрагері Лю Айдың жүрегіне үрей салды. Оның жақтастары 315 жылы төңкеріс жасап, Лю Конгты құлатуды ұсынды. Лю Ай бұл жоспарға келіспесе де, жаңалықтар тарап кетті. Лю Конг Лю Айды үй қамауына алды. Кейін 315 жылы Лю Конг өзінің генералы Джин Чжунның екі қызы – Джин Юэгуан (靳月光) мен Джин Юэхуаны (靳月華) сарайына алып келді және үш император әйелін құрды: Джин Юэгуанды Жоғарғы император, Джин Юэхуаны Оң император, ал Лю Консортін (вероятно Лю Иньдің немересі) Сол император етіп тағайындады. Бұл императордың бір уақытта бір ғана император әйелі болуы керек деген дәстүрге қайшы болды. Содан кейін сол жылы Чэнь Юанда оған Жоғарғы императордың адалдығын сақтамағанын айтты, және Лю Конг оны қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Ол ұяттан өзіне-өзі қол жұмсады, ал Лю Конг оның сұлулығын сағынып, Ченнің оның адалдығын бұзғанын жариялағанына қатты ренжіді. 315 жылдың күзінде Лю Конг Ши Ледің күшінің артуын тоқтату үшін Ши Леге шығыс империяда императорлық билік берді (дегенмен Ши осы аймақты бұрыннан бақылап отырды). Осы уақытта ол эвнухтар Ван Ченге (王沈), Сюань Хуэйге (宣懷) және қызметші Гуо Иге (郭猗) өте сенім артты, барлық мемлекеттік істерді оларға тапсырып, ресми тұлғалармен кездесулерін тоқтатты. Ван, Сюань және Гуо оның және лауазымды тұлғалар арасындағы байланысшыларға айналды. Бұл Ван, Сюань және Гуоның қалауынша әрекет етуіне мүмкіндік берді, олар Джин Чжунмен бірлесіп, қатты сыбайлас жемқорлыққа салынып, байлық жинады. Осы тұлғаларға қарсы сөйлеуге батыл болған бірнеше шенеунік өлім жазасына кесілді. Гуо мен Джиннің екеуінің де тақ мұрагері Айға қарсы бұрынғы кектері болды, және олар Лю Канды тақ мұрагері Ай Лю Конгты құлатуға және өлтіруге тырысады деп сендіріп, Лю Канға осы жоспардың жалған дәлелдерін ұсынды. Сондықтан Лю Кан өзінің ағасын қалай жою керектігін ойластыра бастады. 316 жылдың күзінде Лю Конг Лю Яоны Чанъаньға шабуыл жасауға жіберді, Лю Яо оны басып алып, Цзинь императорын тұтқынға алды және оны Пиньянға жіберді, осылайша Батыс Цзинь әулетінің билігі аяқталды (дегенмен Цзинь толығымен құламайды, өйткені оның Лангье ханзадасы Сима Руи Янцзы өзенінің оңтүстігінде Цзянкангта "Цзинь ханзадасы" атағын алып, 317 жылы өзін император деп жариялап, Цзиньді Шығыс Цзинь әулеті ретінде қайта жаңғыртты). Лю Конг бұрынғы Цзинь императорын Хуайань маркизі етіп тағайындады, ал Лю Яоны Цинь ханзадасы етіп тағайындап, батыс империяны басқаруға берді. 317 жылдың басында Ши Ле Лю Кунды жеңіп, оның Цзинь провинциясын басып алды. Бұл Ханға қарсы бұрынғы қауіптің аяқталуына әкеп соқты, бірақ Шидің күші Лю Конгтан тіпті күштірек және тәуелсіз болды. 317 жылдың көктемінде Лю Кан ағасы, тақ мұрагері Айды жою жоспарын аяқтады. Ол тақ мұрагері Айға Пиньянға шабуыл жасалып жатқанын және оның қол астындағылары шабуылға дайындалу үшін қарулануы керектігін жалған хабарлады. Содан кейін Лю Кан әкесіне тақ мұрагері Ай шабуылға дайын екенін айтты. Лю Конгтың хабаршылары тақ мұрагерінің серіктестерін қаруланған күйде көргенде, олар Лю Канның айыптауларына сеніп, Лю Конгқа хабар берді. Лю Кан одан әрі Айдың басына түскен Ди және Цян басшыларын (Айдың басына түскен ханшайымы, оның екінші дәрежелі титулына негізделген) азаптау арқылы тергеді, ал Ди және Цян басшылары өтірік мойындауға мәжбүр болды. Тақ мұрагері Айдың барлық серіктері мен әскерлері қырғынға ұшырады, оның құны шамамен 15 000 адамды құрады, тақ мұрагері Ай биліктен шеттетуге ұшырады, содан кейін оны Цзинь өлтірді. Ди мен Цян тайпалары басшыларының тағдырына наразылық білдіргеннен кейін, Лю Конг Цзиньді оларды басуға жіберді, ал Цзинь сәтті орындады. 317 жылдың күзінде Лю Конг Лю Канды тақ мұрагері етіп тағайындады. 318 жылдың басында Лю Конгтың тойында бұрынғы Цзинь императоры Хуайань маркизі қызметші ретінде жұмыс істеді, ал бірқатар бұрынғы Цзинь шенеуніктері өзін ұстай алмады және бұрынғы императордың қорлануына қатты қарсылық білдірді. Сонымен қатар, осы уақытта Ханға қарсы бірнеше көтеріліс болды, олардың әрқайсысы Лю Цанды бұрынғы Цзинь императорына айырбастау үшін тұтқындағысы келеді деп мәлімдеді. Сондықтан Лю Кан Сима Йені өлтіруді ұсынды, ал Лю Конг келісті, Лю Канның есебін алғаннан кейін оны өлтірді. 318 жылдың жазында Пиньяндағы императорлық жиналыс залы үлкен өртке ұшырап, 21 адам қаза тапты, оның ішінде Лю Конгтың ұлы Лю Канг (劉康) Куайджи ханзадасы. Лю Конг ұлын қатты жоқтады, бұл оның денсаулығына қатты әсер етті. Ол Лю Яо мен Ши Леді астанаға регенттер ретінде шақырды, бірақ Лю Яо мен Ши екеуі де бас тартты. Ол көп ұзамай қайтыс болды, ал Лю Кан император атанды. Бірақ содан кейін сол жылы Лю Кан Цзиньдің қолынан өлтірілді, ол императорлық әулетті қырғынға ұшыратты. Лю Яо мен Ши Цзиньді жеңіп, Лю Яо император атанды, бірақ Лю Яо мен Ши арасында келіспеушіліктер туды, нәтижесінде Ши тәуелсіздік жариялап, Кейінгі Чжао құрды. Лю Конг құрған империя екіге бөлінді.

In 314, Liu Cong made his son Liu Can the prime minister, with paramount powers. This brought fear in the heart of his brother, the crown prince Liu Ai, whose associates subsequently suggested in 315 that he start a coup and overthrow Liu Cong. Liu Ai did not agree to the plot, but news leaked anyway. Liu Cong put Liu Ai under house arrest. Later in 315, Liu Cong took two of his general Jin Zhun's daughters, Jin Yueguang (靳月光) and Jin Yuehua (靳月華) into his palace, and created three empresses—Jin Yueguang as Upper Empress, Jin Yuehua as Right Empress, and Consort Liu (might have been Liu Yin's granddaughter) Left Empress—against the custom that an emperor should only be one empress for the emperor at one time. Later that year, Chen Yuanda revealed to him that the Upper Empress had been committing adultery, and Liu Cong felt compelled to depose her; she committed suicide in shame, and Liu Cong, missing her beauty, greatly resented Chen for revealing her adultery. In fall 315, Liu Cong, to appease the ever growing power of Shi Le, commissioned Shi with imperial powers in the eastern empire (which Shi controlled in any case). Around this time, he also became extremely trusting of the eunuchs Wang Chen (王沈), Xuan Huai (宣懷), and the servant Guo Yi (郭猗), entrusting all government matters to them and cancelling regular meetings with officials, letting Wang, Xuan, and Guo serve as communicators between him and the officials. This led to Wang, Xuan, and Guo becoming free to act at their whim, and they became greatly corrupt, in cooperation with Jin Zhun. A number of officials who dared to speak out against these men were executed. Both Guo and Jin had prior grudges against Crown Prince Ai, and they persuaded Liu Can into believing that Crown Prince Ai would try to depose Liu Cong and kill him, presenting Liu Can with false evidence of such a plot. Liu Can therefore began to plot how to remove his uncle. In fall 316, Liu Cong sent Liu Yao to attack Chang'an, and Liu Yao captured it and the Jin emperor, sending him to Pingyang, thus ending the so called Western Jin Dynasty (although Jin would not actually end, as its Prince of Langye, Sima Rui, then safely south of the Yangtze River at Jiankang would claim the title "Prince of Jin" in 317 and declare himself emperor in 318, thus continuing Jin as the so called Eastern Jin Dynasty). Liu Cong created the former Jin emperor the Marquess of Huai'an, and he created Liu Yao the Prince of Qin and put him in charge of the western empire. Around the new year of 317, Shi Le defeated Liu Kun and took over his domain of Jin's Bing Province. While this finally ended a former threat against Han, Shi's power became even stronger and independent of Liu Cong's. In spring 317, Liu Can finally readied his plan to eliminate his uncle Crown Prince Ai. He falsely informed Crown Prince Ai that Pingyang was under attack and that his subordinates should arm themselves to prepare for the attack. Then, Liu Can informed his father that Crown Prince Ai was ready to attack—and when Liu Cong's messengers then saw Crown Prince's associates armed, they believed Liu Can's accusations and reported back to Liu Cong. Liu Can then further interrogated Crown Prince Ai's subordinate Di and Qiang chiefs (whom Crown Prince Ai commanded, based on his secondary title of Grand Chanyu) under torture, and the Di and Qiang chiefs were forced to falsely confess to a plot. Crown Prince Ai's associates and troops were all massacred—estimated at the cost of 15,000 men—and Crown Prince Ai was deposed and subsequently assassinated by Jin. When Di and Qiang tribes subsequently revolted due to the treatment of their chiefs, Liu Cong sent Jin to suppress them, and Jin was successful. In fall 317, Liu Cong created Liu Can crown prince. In early 318, at a feast, Liu Cong had the former Jin emperor, the Marquess of Huai'an serve as butler, and a number of former Jin officials could not control themselves and cried out loud at their former emperor's humiliation. Further, around this time, there were a number of uprisings against Han, each claiming to want to capture Liu Can to exchange him for the former Jin emperor. Liu Can therefore recommended that Sima Ye be executed, and Liu Cong agreed, executing him after receiving Liu Can's report. In summer 318, an imperial meeting hall in Pingyang was destroyed by a great fire, and it killed 21 people, including Liu Cong's son Liu Kang (劉康) the Prince of Kuaiji. Liu Cong was said to have greatly mourned his son, and this appeared to have a terrible effect on his health. He summoned Liu Yao and Shi Le to the capital to serve as regents, but both Liu Yao and Shi declined. He died soon after, and Liu Can became emperor. Later that year, however, Liu Can would be murdered by Jin, who would then massacre the imperial clan. Liu Yao and Shi defeated Jin and Liu Yao became emperor, but Liu Yao and Shi subsequently had a falling out, leading to Shi declaring independent and creating Later Zhao. The empire that Liu Cong had built was torn into halves.