Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Римдіктердің жалпыға арналған дұғасы
Roman public prayer
Ежелгі Рим дінінде supplicatio – дағдарыс кезінде немесе алынған көмек үшін алғыс айту күні. Көпшілік дұға күндері римдік ерлер, әйелдер және балалар процессиямен қала маңындағы қасиетті орындарға баратын және құдайлардан жәрдем тілейтін. Supplicatio сондай-ақ, керемет құбылыстарға (prodigia) жауап ретінде де бұйырылуы мүмкін; қатысушылар гүлдермен әшекейленген бас киімдерін киіп, лавр бұтақтарын алып жүріп, қаланың барлық ғибадатханаларында құрбан шалу рәсімдеріне қатысатын. Supplicatio діни өрнек түрі ретінде, әскери жеңілістен немесе бағынудан кейін тілек тілеу актісі ретіндегі жалпы ағылшын тіліндегі "supplication" ұғымынан өзгеше мағынаға ие, мұндай жағдайларда латын тілінде "submissio" сөзі жиі қолданылатын.
In ancient Roman religion, a supplicatio is a day of public prayer during times of crisis or a thanksgiving for receipt of aid. During days of public prayer, Roman men, women, and children traveled in procession to religious sites around the city praying for divine aid. Supplications might also be ordered in response to prodigies (prodigia); participants wore wreaths, carried laurel twigs, and attended sacrifices at temple precincts throughout the city. Supplicatio as a form of religious expression is distinct in meaning from the general English definition of supplication as an act of beseeching following a military defeat or surrender, for which the Latin word submissio was more commonly used.
Қолданылуы
Жеңіс туралы ресми хабар қолбасшының хаты арқылы жеткен соң, бұл әдетте бірден жарлық етумен қабылданды. Жарлықтың күндері жеңістің маңыздылығына қарай белгіленетін. Қырық, елу, тіпті алпыс күндік шүкіршіліктер туралы айтылады. Кейде ол бір күнге ғана, бірақ көбінесе үш немесе бес күнге жарлық етілді. Он күндік дұға Митридатпен соғыс аяқталғанда Помпейдің құрметіне алғаш рет жарлық етілді, ал Цезардың белгиялықтарға қарсы жеңісінен кейін он бес күндік дұға жарлық етілді – Цезардың өзінің айтуынша, бұрын ешкімге мұндай құрмет көрсетілмеген. Кейіннен Верцингеториксті жеңгеннен кейін жиырма күндік supplicatio жарлық етілді. Осы уақыттан бастап сенат генералға құрмет көрсету үшін күндер санын жиі арттырған сияқты. Supplicatio әдетте жеңіске жол ашатын шара ретінде қарастырылды, бірақ одан кейін әрдайым жеңіс бола бермейтін, Катонның Цицеронға еске салғандай, оның құрметіне supplicatio жарлық етілген. Бұл құрмет Цицеронға Катилинаның қастандығын жол тастағаны үшін берілді, ол бұрын ешкімге азаматтық киімде (togatus) жарлық етілмеген, ол мұны жиі айтатын. Сонымен қатар, халыққа қауіп төнген, қиын жағдайларда, сондай-ақ құдайлардың ашуын қайтармақ үшін керемет оқиғалар орын алғанда, дұға ету, жалбару және құрмет көрсету рәсімдері де жарлық етілген.
It was usually decreed as soon as official intelligence of the victory had been received by a letter from the general in command. The number of days during which it was to last was proportioned to the importance of the victory. There are mentions of thanksgivings for forty days, fifty days and even sixty. Sometimes it was decreed for only one day but more commonly for three or five days. A supplication of ten days was first decreed in honour of Pompey at the conclusion of the war with Mithridates and one of fifteen days after the victory over the Belgae by Caesar, an honour which Caesar himself says had never been granted to any one before. Subsequently, a supplicatio of twenty days was decreed after his defeat of Vercingetorix. From this time the senate seems to have frequently increased the number of days out of mere compliment to the general. A supplicatio was usually regarded as a prelude to a triumph but it was not always followed by one, as Cato reminds Cicero, to whose honour a supplicatio had been decreed. This honour was conferred upon Cicero on account of his suppression of the conspiracy of Catiline, which had never been decreed to any one before in a civil capacity (togatus) as he frequently takes occasion to mention. A supplicatio, a solemn supplication and humiliation, was also decreed in times of public danger and distress and on account of prodigies to avert the anger of the gods.