Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1818 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда вигтер бірнеше орынға қол жеткізді, бірақ Ливерпуль графы басқаратын торилер шамамен 90 орындық көпшілігін сақтап қалды. Вигтер өсіп келе жатқан әлеуметтік наразылыққа және астық заңдарының енгізілуіне қалай жауап беру керектігі туралы бөлінді. Сайлау қорытындысы 1818 жылдың 4 тамызында жарияланды және ол бесінші жалпы сайлау болды. Ұлыбританияның бесінші Парламенті 1818 жылдың 10 маусымында таратылды. Жаңа Парламент осы күнден бастап ең көп жеті жылдық мерзімге шақырылды. Монарх Парламентті мерзімі біткенге дейін тарату арқылы ең ұзақ мерзімді қысқартуға болады және осылай істеу қалыпты жағдай еді. Алтыншы Парламент шамамен бір жарым жыл ғана созылды, себебі король Георг III-нің 1820 жылдың 29 қаңтарындағы қазасы Парламентті таратуға себеп болды.
none
The 1818 United Kingdom general election saw the Whigs gain a few seats, but the Tories under the Earl of Liverpool retained a majority of around 90 seats. The Whigs were divided over their response to growing social unrest and the introduction of the Corn Laws. The result of the election was known on 4 August 1818, and was the fifth general election. The fifth United Kingdom Parliament was dissolved on 10 June 1818. The new Parliament was summoned to meet on 4 August 1818, for a maximum seven year term from that date. The maximum term could be and normally was curtailed, by the monarch dissolving the Parliament, before its term expired. The sixth Parliament lasted only about a year and a half, as King George III's death on 29 January 1820 triggered a dissolution of Parliament.
Саяси жағдай
Торилердің басшысы Ливерпуль графы болды, ол 1812 жылы өкілінің қазасынан бері премьер-министр қызметін атқарып келді. Төменгі палатадағы консерваторлардың жетекшісі Роберт Стюарт, Кастлерег виконты болды. Виг партиясы ұзақ уақыт бойы нашар басшылықтан, әсіресе Төменгі палатада қиындық көріп келді. Жалпы сайлау кезінде граф Грей вигтер арасындағы маңызды тұлға болып еді. Соңғы виг премьер-министрі Лорд Гренвилл 1817 жылы саяси аренадан шығып кеткен еді. Егер вигтер билікке келгенде, граф Грейге үкімет құру ұсынылған болар еді, бірақ сол дәуірде үкіметтік партия емес, монарх премьер-министрді тағайындауға құқылы болды. Төменгі палатадағы оппозиция жетекшісі, 1817 жылы қайтыс болғанға дейін, Джордж Понсонби, леди Грейдің інісі болды. Понсонбидің қайтысынан шамамен бір жыл өткен соң Джордж Тирни мәжбүрлі түрде Төменгі палатадағы оппозиция жетекшісі атанды. Дегенмен, 1819 жылдан кейін ол лауазымын сақтап тұрса да, жетекшінің міндеттерін атқармады.
The Tory leader was the Earl of Liverpool, who had been Prime Minister since his predecessor's assassination in 1812. The Tory Leader of the House of Commons was Robert Stewart, Viscount Castlereagh. The Whig Party had long suffered from weak leadership, particularly in the House of Commons. At the time of the general election, the Earl Grey was the leading figure amongst the Whig peers. The last Whig Prime Minister, the Lord Grenville, had retired from active politics in 1817. It was likely that Earl Grey would have been invited to form a government, had the Whigs come to power, although in this era the monarch rather than the governing party decided which individual would be Prime Minister. The Leader of the Opposition in the House of Commons, until his death in 1817, was George Ponsonby, Lady Grey's uncle. About a year after Ponsonby's death, George Tierney reluctantly became the recognised Leader of the Opposition in the House of Commons. However, after 1819 he did not carry out the functions of leader although he retained the title.