Михаил Фихтенгольц: советский скрипач, ученик П. Столярского. Лауреат конкурсов, включая престижный конкурс Изаи. О выдающейся советской скрипичной школе.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Михаил Израилевич Фихтенгольц (1 маусым 1920 жыл – 4 маусым 1985 жыл) – советтік скрипкашы. Еңбек еткен педагог Петр Столярскийдің шәкірті, ол 15 жасында Ленинградта (Санкт-Петербург) жас орындаушылар арасындағы ұлттық сайыста жеңіске жетті. 1937 жылы сол заманның ең беделді халықаралық жарыстарының бірі – [Халықаралық Изаи жарысында] Столярскийдің шәкірттері сенсация тудырды. Басты жүлделерді Дэвид Ойстрах, Борис Гольдштейн (Гольдштейн), Елизавета Гилельс және Михаил Фихтенгольц иеленді. "Жарыс қорытындылары терең әсер қалдырды: кеңестік мектеп, өзіне сенімділігімен, тіпті мақтанға жақындығымен, бірінші орыннан бастап барлық жүлделерді жеңіп алды. Соңғысы ешқандай талқылаусыз ұлы Дэвид Ойстрахқа берілді. Қалғандарына тек аз-маз жүлде ғана тиді; Бельгия скрипка мектебі, әлі де мақтан тұтуға лайық болғанымен, сәтсіздікке ұшырады және финалда олардың болмауы көп талқыланды; Артур Грумио және Карло Ван Несте, жас және тәжірибесіз болғандықтан, қазылар алқасын көндіре алмады". Кейін ол Дэвид Ойстрах, Елизавета Гилельс сияқты педагог болды. Иосиф Сталинның билігі тұсында (Ұлы тазалау) Михаил жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкердің қызына үйленді, ал кейін ол "халық жауы" деп айыпталып жазаланды. Оның туыстары бірден жағдайдан шығып, Михаилға саяси жаңғырығы бар әйелінен ажырасуды бұйырды. Фихтенгольц онымен ажырасудан бас тартты, соның салдарынан барлық маңызды концерттері тоқтатылды. Ол ауыр стресс басынан өткізіп, ойнағанда бірнеше минуттан кейін қолының күші кете бастады, ал ауырсыну оны тоқтауға мәжбүр етті. Фихтенгольц студияда танымал фортепиано және оркестрлік шығармаларды аранжировкалауға кірісті, онда ол үзіліс алып, ауырсынуды жеңуге болатын. Ол сондай-ақ мұғалімдік қызметке көбірек бейімделді және жақын арада Мәскеудегі Гнесин атындағы мемлекеттік музыкалық колледжінде сабақ берді. Алпысыншы жылдардың ортасында жетекші психотерапевт Михаилды қайтадан ойнатуға тырысты. Әріптестерінің таңғалысына орай, ол Михаилдың әлсіреген қолының қозғалуын тез арада қалпына келтірді. Михаил күні-түні жаттықты, сахнадан 23 жылдық үзілістен кейін қайтадан ойнай бастады. Жоғалтқан уақытын өтеуге тырысудың салдары ауыр болды, ол 65 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Әкесінің ісін жалғастырған скрипкашы және талантты педагог Наталья Фихтенгольц шәкірттерін марқұм Петр Столярскийдің мұрагерлігімен тәрбиелеп отыр. Ол сондай-ақ марқұм әкесінің бұрынғы жазбаларынан тұратын бірнеше CD шығарды.
Mikhail Izrailevich Fichtenholz (1 June 1920 – 4 June 1985) was a Soviet violinist. A pupil of the eminent pedagogue Pyotr Stolyarsky, he won the national competition for young performers in Leningrad (St. Petersburg) at the age of 15. In 1937, at one of the most prestigious international competitions of its time, the [International Ysaye Competition, Stoliarsky students caused a sensation. Top prizes were garnered by David Oistrakh, Boris Goldshtein (Goldstein), Yelizaveta Gilels and Mikhail Fikhtengoltz. "The results of the sessions created a profound impression: the Soviet school, with an assurance that bordered on arrogance, carried off all the prizes from the first down. The latter was awarded without the slightest discussion to the great David Oistrakh. Everyone else had to be content with crumbs; the Belgian violin school, though still a source of pride, failed, and its absence at the final was much commented on; Arthur Grumiaux and Carlo Van Neste, both young and inexperienced, were not able to convince the jury." He would go on to become a pedagogue as did David Oistrakh, Elizaveta Gilels, and others. During the height of Joseph Stalin's regime (Great Purge), Mikhail married the daughter of a high ranking government official, who subsequently was executed as an "enemy of the people". His relatives immediately fell out of favor and Mikhail was told to divorce his politically stained wife. Fikhtengoltz refused to divorce her and immediately had all prestigious concerts cancelled. The nervous strain was heavy on him, and one of his hands failed after a few minutes of playing, pain forced him to stop. Fikhtengoltz started making arrangements of popular piano and orchestral pieces, working in the studio, where he could always take a break and endure the pain. He was also increasingly getting into teaching, and soon after he was teaching at the Gnessin State Musical College in Moscow. During the mid Sixties a leading psychotherapist ventured to get Mikhail playing again. Much to his colleagues’ surprise, the man quickly restored mobility to Mikhail’s failing hand. Mikhail rehearsed day and night, and after 23 years away from the stage, he began playing again. The strain to retrieve the time he had lost was great, and he died of a heart attack at the age of 65. Picking up where her father left off, Natalya Fikhtengoltz, a violinist and a talented teacher as well, is bringing up her students in the grand traditions bequeathed by the late Pyotr Stolyarsky. She has also released a series of CDs with recordings once made by her late father.