Кіріспе
Америкалық жазушы
Bertha Runkle (after marriage, Bash; 1879–1958) was an American novelist and playwright born in Berkeley Heights, New Jersey. From a literary family, she wrote five novels. Her first and best known, The Helmet of Navarre, was made into a Broadway play. Her father had been a respected New York lawyer who had served as legal counsel for the New York Tribune and her mother had worked as an editorial writer. Lucia Runkle came upon a poem by her daughter and was anxious to have it judged on its merits by the editor in chief. With no clue to the authorship, he was delighted with its strength, its unusual form, and the splendid swing of the lines. The poem was at once ordered into "The World's Best Literature," and Edmund Clarence Stedman afterward included it in his American Anthology. As a result, Runkle was sent to Miss Bracket's school, a fashionable girls' boarding school in New York, until she was thirteen, when she was taken away because of delicate health. From that time she was schooled in the large home library, and studied with her mother.</blockquote>
Its first form was much shorter, and it was a tale of political intrigue and martial adventure, without a heroine. But the editor of The Century Company insisted that a spoiled public would not be content without "the swish of the petticoats" and a dozen more chapters were called for, which she supplied. The book went on to become No. 3 on the list of bestselling novels in the United States for the entire year of 1901 as determined by The New York Times. The year of its release, she teamed up with playwright Lawrence Marston to adapt her story to the Broadway stage in a production by Charles Frohman.
Берта Ранкл (1879–1958) – Нью-Джерси штатының Беркли-Хайтс қаласында туған американдық романист және драматург. Әдебиетке бейім отбасынан шыққан ол бес роман жазды. Оның алғашқы және ең танымал туындысы – «Наварраның қалқаны», ол Бродвейдегі пьесаға айналдырылды. Оның әкесі Нью-Йорк трибунасының заң кеңесшісі болған, ал анасы – редакторлық мақалалардың авторы, екеуі де Нью-Йорктегі беделді заңгерлер болған. Лусия Ранкл қызының өлеңін тауып алып, бас редактордың оны әділ бағалайтынына үміттенді. Авторды білмей, ол өлеңнің күштілігіне, ерекше формасына және жолдарының әсем ырғағына қатты қуанды. Өлең бірден «Әлем әдебиетінің ең жақсы туындылары» жинағына енгізілді, ал кейін Эдмунд Кларенс Стетман оны американдық антологиясына қосты. Осының нәтижесінде Ранкл Нью-Йорктегі әйелдерге арналған Мисс Брэкет аталған интернатта он үш жасқа дейін оқыды, содан кейін денсаулығының нашарлауына байланысты оқуын тоқтатты. Одан кейін ол үлкен үй кітапханасында оқыды және анасымен бірге білім алды. Оның алғашқы нұсқасы әлдеқайда қысқа болды, ол қаһармансыз саяси интригалар мен әскери оқиғалар туралы әңгіме болды. Бірақ «The Century Company» редакторы, көпшілік «күлдіргіңіздердің қозғалысынсыз» қанағаттанбайтынын айтып, онға жуық қосымша тарау талап етті, ол да оларды ұсынды. Кітап «Нью-Йорк Таймс» анықтағандай, 1901 жылдың барлық кезеңінде АҚШ-тағы ең көп сатылған романдар тізімінде үшінші орынға ие болды. Ол жарық көрген жылы драматург Лоренс Марстонмен бірлесіп, Чарльз Фроман қойған Бродвей сахнасындағы қойылым үшін өзінің әңгімесін бейімдеді.
Bertha Runkle (after marriage, Bash; 1879–1958) was an American novelist and playwright born in Berkeley Heights, New Jersey. From a literary family, she wrote five novels. Her first and best known, The Helmet of Navarre, was made into a Broadway play. Her father had been a respected New York lawyer who had served as legal counsel for the New York Tribune and her mother had worked as an editorial writer. Lucia Runkle came upon a poem by her daughter and was anxious to have it judged on its merits by the editor in chief. With no clue to the authorship, he was delighted with its strength, its unusual form, and the splendid swing of the lines. The poem was at once ordered into "The World's Best Literature," and Edmund Clarence Stedman afterward included it in his American Anthology. As a result, Runkle was sent to Miss Bracket's school, a fashionable girls' boarding school in New York, until she was thirteen, when she was taken away because of delicate health. From that time she was schooled in the large home library, and studied with her mother.</blockquote>
Its first form was much shorter, and it was a tale of political intrigue and martial adventure, without a heroine. But the editor of The Century Company insisted that a spoiled public would not be content without "the swish of the petticoats" and a dozen more chapters were called for, which she supplied. The book went on to become No. 3 on the list of bestselling novels in the United States for the entire year of 1901 as determined by The New York Times. The year of its release, she teamed up with playwright Lawrence Marston to adapt her story to the Broadway stage in a production by Charles Frohman.
Толна туралы шындық
Оның анасы жазған "The Outlook" журналы Ранклдің екінші романы, "Толна туралы шындық" туралы былай деді: "Бірден танымал болған жас келіншей, Берта Ранкл мыс, "Наварраның қалқаны" кітабындағыдай керемет оқиғаларға толы америкалық екі апталық өмір туралы жазды. Бұл қазіргі Нью-Йорк өмірінен алынған романның қарқындылығы мен күштілігі, мүмкін, оның нақты сапасынан асып түсуі мүмкін. Толнаның өнер досы мен менеджері оған таңған екі жақты мінез бірнеше комедиялық жағдайларға және кейде жартылай трагедиялық ноталарға әкеледі. Толна мен миссис Бёрнэм өте әсерлі. Денис Олден өзінің таныс айнасынан басқаларына қарағанда көңілге аз сенім ұялатады."
Қызыл салт атты
Bookman журналында "Қызыл салт атты" романы туралы былай делінген: "Осы жаңа оқиғаның оқиғасы Уайт аралында өтеді, уақыты – Американдық революция кезеңі. Оқиғаның орталық тұлғасы – аристократиялық, бірақ кедей отбасы. Еркек мұрагерлердің жоқтығынан атақ әдемі, бірақ еркіндікке құмар, тәртіпсіз қызға көшеді. Ол өзін өзі тәрбиелеуге тырысады. Оның бақытсыз, ескерусіз қалған, денсаулығы нашар анасы көбінесе өз бөлмесінен шықпайды, ал оның әуескер, ысырапшыл әкесі көбінесе үйден жоқ болады, көңіл көтерумен айналысады, оның ішінде ішімдік ішу мен ойын-сауық ең қарапайым түрлері. Оқиғаның басында бүкіл аймақ Англияның оңтүстік жағалауын қорқытып жүрген, тек "Қызыл салт атты" деген атпен белгілі бір батыл жол тонаушыға байланысты шулап тұр. Сондықтан, лорд Яракомбтың қызы Леттис ескі үйдің шаң басқан бөлмесінде сандықтың артында жасырынып отырған әдемі жас жігітті тапқанда, ол оның сол жол тонаушы екеніне көз жеткізеді. Оның еркіндікке құмар мінезіне сай, ол оны жаңа үй шаруашылығының жәрдемшісі ретінде жасырып, қорғауға тырысады. Жағдай жақсы дамытылған, әңгіменің стилі жеңіл, бірақ бетінен трагедияның көрінісі сезіледі. Бірақ осы сәттен күтілген әсерді түгелдей жоятын бір факт бар – оқиғаның құпиясы тым айқын. Кітаптың үштен бірін оқымай тұрып-ақ, Қызыл салт аттының кім екенін анықтау қиын емес, ал қалған бірден-бір таңғажайып – оқиғаның басқа кейіпкерлерінің ойсыздығы, олар шындықты ашуға тым көп уақыт жұмсайды."
Айналадағы қисық жолмен
Америкадағы ауыл өмірі Ранклдің төртінші романы "Тура қисық жолмен" туралы былай деді: "Таныс, сонымен қатар қызықты адамдар туралы түсініктелген әңгіме; повестьтің бастауы бірінші тарауда шапшаң болады және соңына дейін қарқынын жоғалтпайды. Оқиға Ньюпорттың жоғары қоғамдық өмірінен Филиппинге ауысады, Жапония мен Үндістанда тоқтайды. "Тура қисық жолмен" романы "Наварраның қалқаны" романының барлық әңгімелеу шеберлігіне ие, бірақ ол бүгінгі заманғы адамдар мен орындарды бейнелейді және автордың көп жылдық көркемдік тәжірибесімен байытылған. Бұл, сөзсіз, әңгіме айту шебері Берта Ранклдің қазінгі уақытқа дейін жазған ең жақсы романы."