Кіріспе

Бұрын Мичиган штатында жұмыс істеген темір жол. Детройт және Макинак темір жолы, жайылмалы түрде "Тортул желісі" деп белгілі, АҚШ Мичиган штатының Төменгі жарты аралының солтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан темір жол болды. Темір жолдың бас кеңсесі мен шеберханалары Тавас қаласында болды, ал негізгі желісі Бей-Ситиден солтүстікке қарай Чебойганға дейін созылды және 1894 жылдан 1992 жылға дейін қызмет етті. 1946 жылы ол АҚШ-та толығымен дизель локомотивтерімен жұмыс істейтін алғашқы темір жол атанды. 1925 жылдың соңында ол 375 миль жол және 470 миль рельс желісін қамтыды; сол жылы "Тортул желісі" 81 миллион тонна жүкті тасымалдап, жеті миллион жолаушы милясын жүргенін хабарлады. 1967 жылы 224 мильдік жолмен 124 миллион тонналық миль көрсетілді.

Тарих

Детройт, Бей-Сити және Альпена темір жолы – 3 фут 2 дюймдік тар рельстік қысқа желі, ол Бей-Ситиден солтүстікке қарай Хьюрон көлінің Альпена портына дейін жұмыс істеді. 1886 жылы желі 4 фут 8,5 дюймға ауыстырылды және 1894 жылдың 17 желтоқсанында Детройт және Макинак (D&M) болып қайта ұйымдастырылды. 1890 жылдардың соңы мен ХХ ғасырдың алғашқы онжылдығында Мичиганның солтүстік-шығысындағы ағаш ресурстары толыққанды пайдаланылды және D&M Альпенадан Чебойганға дейін трассасын солтүстікке қарай кеңейтті. Бей-Сити – Чебойган магистралі дамыды, ал Харрисвиллде жолаушылар депосы салынды. D&M және оның алдыңғы темір жолдары ұсынған жүк тасымалының негізгі бөлігі сол кездегі солтүстік-шығыс Мичиганның кең ормандық алқаптарынан алынған ағаш болды; D&M орманды аймақтарға қосымша жолдар мен тармақ желілерін салды. Роджерс-Сити тармағы Роджерс-Ситидің әк тас карьерлеріне қызмет етті. 1922 жылы теміржолдың Ау-Грес, Коминс, Курран, Хиллман, Линкольн, Прескотт және Роуз-Сити қалаларына да тармақтары болды. 1940 жылдары D&M-нің Class I темір жолы деңгейіне жету үшін жеткілікті кірісі болды және ол 1948 жылы бу локомотивтерін тоқтатуды бастағандардың бірі болды. 1976 жылдың наурыз айында Detroit & Mackinac банкротқа ұшыраған Penn Central компаниясының қалдықтарынан трасса мен пайдалану құқықтарын алды, бұл Бей-Ситиден солтүстікке қарай, Гейлорд және Чебойган арқылы Маккино-Ситиге дейінгі балама магистраль желісін құрды. Алайда, АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы теміржол операцияларына қолайсыз экономикалық жағдайлар ықпал етуін жалғастырды. 1992 жылы жол Lake State Railway компаниясына сатылды және тәуелсіз теміржол ретінде өміршеңдігін жойды. Detroit & Mackinac өзін "Тортуш желісі" деп атады және оның логотипі "Mackinac Mac" болды. Теміржол "Жеңілген және зәбірленген" деген мағынаны білдіретін аббревиатураға ие болды.