Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маунт-Сомерс тармағы, кейде Спрингберн тармағы деп те аталады, Жаңа Зеландияның Кентербери аймағындағы тармақ темір жолы болған. Желі 1878 жылдан бастап бөліп-бөліп салынды және 1885 жылы Маунт-Сомерске жетті. 1889 жылы Спрингбернге дейін тағы бір бөлім салынды; ол 1957 жылы жабылды, ал желінің қалған бөлігі 1968 жылы жабылды. Оның бір бөлігі Plains Vintage Railway ретінде сақталған.
The Mount Somers Branch, sometimes known as the Springburn Branch, was a branch line railway in the region of Canterbury, New Zealand. The line was built in stages from 1878, reaching Mount Somers in 1885. A further section to Springburn was added in 1889; this closed in 1957, followed by the rest of the line in 1968. A portion has been preserved as the Plains Vintage Railway.
Құрылыс
Жаңа Зеландиядағы көптеген басқа ауылдық тармақ желілерінен өзгеше, бұл желі тек ауыл шаруашылығы үшін жер ашу мақсатында салынбаған, себебі Маунт Сомерс қаласының артындағы төбелерде лигниттік көмір мен әктастың қомақты қоры болған. Құрылыс 1878 жылдың мамыр айында басталды, желі Ашбертон қаласының оңтүстік шеті – Тинвальд станциясынан Оңтүстік магистральдық желіден бөлінді. Ұзақ депрессияның басталуымен, желі құрылысы жұмыстары тұрғындарға құнды жұмыс орындарын ұсынды, және салынысымен қатар, кезең-кезеңімен ашылып отырды. Алғашқы 13,39 шақырымдық бөлігі Вестерфилдке дейін 1880 жылдың 15 сәуірінде, содан кейін Анама станциясы 1882 жылдың 3 қазанында, ал Тинвальдтен 35,02 шақырым қашықтықтағы Кавендиш 1884 жылдың 1 наурызында ашылды. Желіні Оңтүстік Эшбертон өзенінің оң жағалауында тоқтату туралы шешім қабылданғанымен, тағы 2,58 шақырым Сомерс тауына дейін салынды, ол 1885 жылдың 4 қазанында пайдалануға берілді. 1889 жылдың 9 қыркүйегінде Спрингбернге дейінгі 5,57 шақырымдық ұзарту ашылды, осылайша желінің толық ұзындығы 43,17 шақырымға жетті. 1886 жылы жеке меншікке тиесілі, тар рельстік бұта трамвайы Маунт Сомерстің артындағы төбелердегі көмір шахталарына және әктас зауытына қызмет көрсету үшін салынды. Бұл желі 1963 жылға дейін жұмыс істеді, бірақ 1943 жылдан кейін әктас зауытынан әрі жабылды.
Unlike many other rural branch lines in New Zealand, this line was not built for the sole purpose of opening up land for agriculture, as there were significant deposits of lignite coal and limestone in the hills behind the town of Mount Somers. Construction commenced in May 1878, with the line leaving the Main South Line at Tinwald, the southernmost suburb of Ashburton. With the onset of the Long Depression looming, the construction work on the line provided valuable employment, and as it was built, it was progressively opened. The first 13.39 km to Westerfield were opened on 15 April 1880, followed by Anama, 30.9 km from the junction, on 3 October 1882, and then Cavendish on 1 March 1884, 35.02 km from Tinwald. Although it had been decided to terminate the line on the south bank of the South Ashburton River, another 2.58 km was built to Mount Somers, opening on 4 October 1885. An extension of 5.57 km to Springburn was opened on 9 September 1889, bringing the line to its full length to 43.17 km. In 1886, a privately owned narrow gauge bush tramway was built into the hills behind Mount Somers to serve coal mines and a limeworks. This line operated until 1963, though after 1943 it was closed beyond the limeworks.
Операция
Шамамен жарты ғасыр бойы бұл жолда күнделікті аралас пойыз жүріп тұрды. Көмір мен әк тастан басқа, астық, мал және шыны фабрикасына (Крайстчерч қаласының Hornby ауданында орналасқан, Southbridge тармағы арқылы қызмет көрсететін) жеткізілетін кремний құмы да маңызды тауарлар болып табылды. XIX ғасырдың бір кезеңінде, аймақтағы шаруашылықтарда тракторлар жылқыларды ығыстырған кезде, сол кездегі тракторлар үшін тым тік болған Солтүстік аралға жылқы тасымалының көлемі арта түсті. XX ғасырда автомобиль көлігінің жақсаруымен, желінің маңызы төмендеді. Әсіресе, жолаушылар тасымалы 19 ғасырдың соңында жылына 18 000-25 000 жолаушыға дейін жеткен, бірақ енді тиімді болмағандықтан, 1933 жылдың 9 қаңтарында жолаушылар қызметі тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс желідегі трафик көлемін арттырды, әсіресе Вестерфилдте әскери лагерь орналасқандықтан, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін жағдай соғысқа дейінгі деңгейге оралды. 1951 жылы жүк пойыздары аптасына екі ретке дейін азайтылды және енді олар филиалдың соңғы станциясынан емес, Ашбертоннан басталатын болды. Спрингбернге дейінгі қысқа бөлікті жабу туралы алғашқы ұсыныс 1930 жылы жасалды, және ол 1957 жылдың 29 наурызында іске асырылды, ал желі 1968 жылдың 1 қаңтарында толық жабылды. 1968 жылдың сәуіріне дейін Валеттадан бидай теміржолмен тасымалданды. Тинвальд торабынан Фрейзерс жолының қиылысына дейінгі желінің алғашқы 2,5 шақырымы "The Plains Vintage Railway & Historical Museum" ретінде сақталған.
For roughly half a century a daily mixed train operated on the line. Besides coal and limestone, important commodities on the line were grain, livestock, and silica sand that was railed to a glassworks in the Christchurch suburb of Hornby, served by the Southbridge Branch. At one point in the 19th century, as tractors displaced horses on farms in the area, substantial traffic came from the transport of horses to the North Island, where the terrain was too steep for tractors of the era to handle. As road transportation improved in the 20th century, the line's importance slipped. Passenger traffic, in particular, had markedly declined from a peak of 18,000 25,000 passengers per annum in the late 19th century, and as it was no longer viable the passenger service was withdrawn on 9 January 1933. World War II generated increased traffic for the line, especially as there was a military camp located in Westerfield, but after the war ended conditions returned to their pre war status. In 1951, the freight trains were reduced to twice a week and they now commenced in Ashburton rather than at the branch's terminus. Closure of the short section to Springburn had been suggested as early as 1930 and this finally occurred on 29 March 1957, with full closure of the line on 1 January 1968. Wheat was railed from Valetta until April 1968. The first 2.5 kilometres of the line from the junction at Tinwald to the Frasers Road crossing survive as The Plains Vintage Railway & Historical Museum.
Бүгінгі филиал
Кейбір құрылыстар, оның ішінде насиптер мен қазбалар сақталған, ал басқа жерлерде олар жойылған, көбінесе егін шаруашылығының салдарынан. Сомерс тауында тауарлық қоймалар, бірнеше жүк тиеу алаңдарымен бірге, және Валеттада сақталған, онда бір сайдингтің негізіндегі балласттың қалдықтары әлі де бар. Вестерфилд станциясының аумағында бірнеше жүк тиеу алаңдары сақталған, түрлі жерлерде көпір тіректері кездеседі, ал Вестерфилд мектебінен шамамен бір километрдей жерде бірнеше рельс ұйықтары табылған.
Some of the formation, including embankments and cuttings, survive, while in other places it has been obliterated, often by farming activity. Goods sheds survive at Mount Somers, along with a couple of loading banks, and at Valetta, where some ballast is still in place on the formation of a siding. The site of the Westerfield yard retains a couple of loading banks, there are bridge abutments at various points, and about a kilometre from Westerfield School a couple of sleepers can be found.