Кіріспе

Қайың ағаштарының шырыны

Қайың шырыны, қайың суы немесе қайың шырыны – Betula pubescens (ақ қайың), Betula pendula (күміс қайың), Betula lenta, Betula papyrifera және Betula fontinalis қайың ағаштарынан тікелей алынған шырын. Қайың шырынын жаңа түскенде де, табиғи түрде ашығанда да ішуге болады. Жаңа түскенде ол мөлдір, түссіз сұйықтық, көбінесе сәл тәтті, жібектей жұмсақ текстуралы. Екі-үш күннен кейін шырын ашып, дәмі қышқылдана бастайды. Қайың шырыны – Солтүстік жарты шардың борал және гемиборал аймақтарында, сондай-ақ Солтүстік Қытайдың кейбір аймақтарында дәстүрлі сусын болып саналады.

Егін жинау

Қайыңның шырыны қыс пен көктемнің арасында, шырын белсенді қозғалған кезде ғана жиналады. Қайың шырынын жинау үшін ағаш діңіне тесік бұрғыланып, шырын қандай да бір арна арқылы (түтік немесе қарапайым жұқа тал) ыдысқа бағытталады; шырын беттік кернеудің әсерінен осы арнамен ағып шығады. Кейін жара инфекцияның алдын алу үшін бітеліп қойылады. Қайың шырынын көктемнің басында, жасыл жапырақтар шығар алдында жинау керек, себебі көктемнің соңында ол ащы болып кетеді. Жинау мерзімі жылына шамамен бір айды құрайды. Қайыңнан шырын алудың ағаш пен қайың орманының денсаулығына, сондай-ақ қайың ағашының сапасына ұзақ мерзімді әсерін анықтауға қатысты жарияланған зерттеулер жоқ. Одан соң одан дәстүрлі сусын дайындалған.

Славян аймақтары

Славян аймақтарында шырын Ресейде (берёзовый сок), Беларусьте (Byarozavik), Болгарияда (болгар тілінде: брезов сок, транслитерацияда: brezov sok), Польшада (sok z brzozy, oskoła), Словакияда және Украинада (березовий сік) қайың шырыны ретінде танылады.

Балтық және Скандинавия өңірлері

Эстония, Финляндия, Латвия, Литва, Норвегия, Швеция (björksav).

Құрамы

Бірке шырыны гетерозидтерді (бетулозид және монотропитозид), 17 аминқышқылын, оның ішінде глутамин қышқылын, сондай-ақ минералдар, ферменттер, ақуыздар, бетулин қышқылы мен бетулин, антиоксиданттар, қанттар (фруктоза, глюкоза және аздаған сахароза) және витаминдер (C және B тобы) қамтиды.