Виноцентий Александр Корвин-Госевский: Польский полководец және дипломат өмірі мен әскери жолы
Wincenty Korwin Gosiewski
Вичентий Ковин-Госевский: польский шляхтич, генерал, гетман Великого княжества Литовского. Биография, должности, военная карьера и дипломатическая деятельность.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Винсент Александр Корвин Госьевский де армис Слепоурон (шамамен 1620 – 29 қараша 1662) – поляк ақсұлуы, генерал, 1654 жылдан Литваның дала гетманы, 1652 жылдан Литваның бас қазынашысы және Литваның бас штаб-квартирмейстері, 1651 жылдан Литваның артиллерия генерал-майыры, 1646 жылдан Литваның бас аспазшысы (құрметті сарай лауазымы).
Wincenty Aleksander Korwin Gosiewski de armis Ślepowron (c. 1620 – 29 November 1662) – was a Polish nobleman, general, Lithuanian Field Hetman from 1654, Grand Treasurer of Lithuania and Lithuanian Great Quartermaster since 1652, General of Artillery of Lithuania from 1651, Grand Master of the Pantry of Lithuania from 1646 (honorary court title).
Ерте өмір және алғашқы шайқастар
Әкесі Александрдан кейін ол Пуньск пен Марков округінің әкімі болды, ал інісі Кшиштофтан кейін Велиж округінің әкімі болды. 1650 жылдың 21-24 желтоқсанында Варшавадағы Парламент спикері. Польшаның әскери қолбасшысы және дипломаты. Ол Госьевский әулетінен шыққан, Ślepowron гербін тағуға құқылы болған. Ол Смоленск палатасының губернаторы Александр Госьевскийдің ұлы. Эльблонг қамалының командирінің қызы Магдалена Конопачкаға үйленді. Вильнюс университетін бітірген, Вена, Падуа және Римде оқыған. Отанына оралғаннан кейін король Владыслав IV Васа оны Литваның ас үйінің бас меңгері етіп тағайындады, осы лауазымда Иоанн II Казимир Васаны сайлау туралы құжатқа қол қойды. Ол 1648 жылы Литваның Ұлы қолбасшысы Януш Радзивилл басшылығымен соғысқан полктің командирі ретінде әскери қызметін бастады. 1649 жылдың шілдесінде Януш Радзивиллдің бас қолбасшысының орынбасары ретінде Лоев шайқасында Запорожье казактарының әскерін жеңді. 1651 жылы Литвадағы артиллерия генералы ретінде Чернобыль шайқасында полковник Антонов пен Адамович басқарған казак әскерін талқандады. Ол Бяла Церковь келісіміне әкелген бейбіт келіссөздерге комиссар ретінде қатысты.
After his father Aleksander, he became District Governor of Puńsk and Marków, after his brother Krzysztof he became also District Governor of Velizh. Speaker of the Parliament in Warsaw from 21 to 24 December 1650. Polish military commander and diplomat. He came from the noble family Gosiewski entitled to use the coat of arms Ślepowron. He was Aleksander Gosiewski'son, Palatine Governor of Smolensk. He married Magdalena Konopacka, Elbląg Castle Commander's daughter. He graduated from the Vilnius University and studied in Vienna, Padua and Rome. After returning home he was appointing by King Władysław IV Vasa Grand Master of the Pantry of Lithuania, fulfilling this office he signed the document electing John II Casimir Vasa. He began his military service as commander of the regiment that fought in 1648 running under the leadership of the Lithuanian Great Commander Janusz Radziwiłł. In July 1649 as Janusz Radziwiłł's deputy commander in chief, he had a major part broken the troops of the Zaporozhian Cossacks in the Battle of Loyew. As Artillery General in Lithuania in 1651, at the Battle of Chernobyl he broke Cossack troops commanded by colonels Antonov and Adamowicz. He participated as a Commissioner in the peace talks that led to the agreement of Biała Cerkiew.
Саяси және әскери мансап
1654 жылы ол Литваның Ұлы қолбасшысын тағайындаған поляк ханзадасы Януш Радзивиллден қолбасшы таяғын/соқпағын алды. Шведтердің басып кіруі кезінде ол саяси және әскери тұрғыдан маңызды рөл атқарды. 1655 жылы ол Швеция королі Карл X Густав пен ханзада Януш Радзивиллдің қол қойған Кейданы тану актісін қабылдады, бірақ көп ұзамай бұл актіге қарсы шығып, ресейлік жаққа көмектесуді мақсат етті. Қадағалауда болғанына қарамастан, ол Ресей дипломаты Василий Лихаровпен байланыс орнатуға үміттенді. Януш Радзивиллдің қастандығымен Кейданыда ұсталды, содан кейін мемлекеттік тұтқын ретінде Кролевецке/Кёнигсбергке жеткізілді. Тұтқында болғанда Карл Густавқа Ресейге шабуыл жасауға көндірілді және оның бұл ниеті туралы жазбаша растау босатылғаннан кейін Мәскеу патшасы Алексейге берілді. 1656 жылдың көктемінде ол пруссиялық құлдықтан Литваға қашып, қысқа мерзім ішінде өз қаражатымен бірнеше туларды ұйымдастырды. Швед әскерлерімен шайқасып, Варшаваға жақындады, онда ол астананы басып алуды қадағалаған патшалық комиссарлардың бірі болды. Ол Тикоцин қамалына және Варшава шайқасына (1656) қатысты, содан кейін швед әскері қаланы қайта басып алды. Содан кейін патшаның бұйрығымен ол өз туларымен Пруссия және Литва герцогтығына көшті. 1656 жылдың 8 қазанында Простки шайқасында ол Бранденбург және швед әскерлерін толық жеңіп, ханзада Богуслав Радзивиллді тұтқынға алды. Бұл шайқас Генрик Сенкевичтің «Тұфан» романында сипатталған. Оның басшылығымен өткен тағы бір шайқас – 1656 жылдың 22 қазанындағы Филипов шайқасы, бірақ ол фельдмаршал Густав Отто Стенбок басқарған күштердің жеңісімен аяқталды, шайқастың қақтығысында ханзада Богуслав Радзивилл қашуға үміттенді. 1656 жылдың қарашасында Вирцбовода Бранденбург курфюрстігі Фридрих Вильгельммен бітімге қол қойды, содан кейін 1657 жылы патшалық комиссар ретінде атысты тоқтатып, Бромберг шартын жасады. 1658 жылы Ливония және Самогития аймақтарында шведтерге қарсы күресті. 1658 жылы ол Ресеймен келіссөздер жүргізу үшін патша жіберген делегация құрамында болды. Верки шайқасында жеңіліске ұшырап, тұтқынға алынып, шамамен төрт жыл түрмеде отырды. 1662 жылы Мәскеуде тұтқыннан босатылды. Ол шеккен зиянды өтеу ретінде Кейданыдағы бұрынғы Радзивиллдің иелігін алды.
In 1654 he received the Commander's baton/mace from Polish prince Janusz Radziwiłł, who was appointing the Lithuanian Great Commander. During the Swedish invasion, he played an important role politically and militarily. In 1655, he accepted the Kiejdany act of recognition signed between usurper King Charles X Gustav of Sweden and Prince Janusz Radziwiłł, but soon came against this act taking action which aim was to help the Russian side. Despite being under surveillance, he managed to make contact with the Russian diplomat Vasily Likharov. Trapped by Janusz Radziwiłł he was catch in Kiejdany, where, as state prisoner was then transferred to Królewiec/Königsberg. While he was in captivity Karl Gustav was urged to attack Russia and a written confirmation of that intention was given to Tsar Alexis of Muscovy after his release. In the spring of 1656 he escaped from Prussian slavery to Lithuania where in a short time, at their own expense, he organized several Banners. Battling against Swedish forces, he reached up near Warsaw, where he was one of the royal commissioners that oversaw the takeover of the capital. He participated in the siege of Tykocin and the Battle of Warsaw (1656) after which the Swedish army again occupied the city. Then, on the King's orders, he moved with its banners into the Duchy of Prussia and Lithuania. On 8 October 1656, at the battle of Prostki, he completely smashed the Brandenburgian and Swedish armies, capturing Prince Bogusław Radziwiłł. The battle has been describe by Henryk Sienkiewicz's novel The Deluge. Another battle fought under his command, on 22 October 1656, was the Battle of Filipów however; it ended with a victory for the forces commanded by Field Marshal Gustaf Otto Stenbock, in the confusion of the battle the Prince Bogusław Radziwiłł managed to escape. In November 1656 at Wierzbowo he signed a truce with Frederick William, Elector of Brandenburg, then as royal commissioner in 1657, he led a ceasefire and conclude the Treaty of Bromberg. In 1658 he fought against the Swedes in the areas of Livonia and Samogitia. In 1658 he participated in the delegation sent by the King to negotiate with Russia. Beaten at the Battle of Werki he was captured and imprisoned during nearly four years. He was released from captivity in Moscow in 1662. As compensation for the harm that he had suffered, he received the former Radziwiłł's estate in Kiejdany.
Патшаға мойынсұну және өлім
Ол мықты және орталықтандырылған патшалық биліктің жақтаушысы болды (Либерум ветоны шектеуді қолдады) және қазіргі патша тірі кезінде тақтың мұрагерін анықтау тұжырымдамасын қолдады (Vivente Rege – патшалық сайлаудың бір түрі). Патшаның бұйрығымен, патшаға мойынсұнуды тоқтатуды талап еткен, ұзақ уақыт жалақы алмаған әскерлердің көтерілісі – Бауырлас қауымдастық мәселесін шешуге тырысты (бастапқыда экономикалық себептермен, бірақ кейіннен Либерум вето мен Vivente Rege ұсынысына кез келген шектеуді мемлекеттік құқыққа қарсы «сатқындық» деп санады). 1662 жылдың шілдесінде ол Литвадағы көтерілісшілермен келіссөздер жүргізу үшін Вильнюске барды. Онда Бауырлас қауымдастықтың вице-спикері Константи Котовский оны опасыздықпен тұтқындады, осылайша көтерілісті тоқтатуға әкелетін кез келген келісімге кедергі келтіруді көздеді. Винсент Корвин Госьевский 1662 жылдың 29 қарашасында Остриния (Астрына) маңында атып өлтірілді. Кейіннен қылмыскерлер өлім жазасына кесілді.
He was a supporter of a strong and centralized royal power (limiting Liberum Veto), and supported the concept of a successor of the throne with the current King being still alive (Vivente Rege – a kind of Royal election). At the command of the King wanted to solve the issue of the Fraternal Association, an insurrection created by some long unpaid members of the army claiming the termination of obedience to the King (at the beginning for economic reasons, but later, considering any limitation to Liberum Veto and Vivente Rege proposal as "treason" to Commonwealth constitutional laws). In July 1662, he went to Vilnius for talks with the rebel troops in Lithuania. There he was treacherously captured by Konstanty Kotowski, Deputy Speaker of the Fraternal Association, which is thus intended to prevent any agreement that may in effect resulted in the termination of the insurrection. Wincenty Korwin Gosiewski was shot to death on 29 November 1662 near Ostrynia [=Astryna]. Later, the perpetrators of the murder were sentenced to death.