Кіріспе
1946 жылы Симон де Бовуардың романы. Сократтың өліміне алып келетін логикалық ойлардың классикалық мысалы – "Барлық адамдар өлімге ұшырайды" романы Симон де Бовуардың 1946 жылғы туындысы. Онда мәңгілік өмірге қағылған Рамон Фосканың тағдыры баяндалады. Бұл еңбектің алғашқы американдық басылымын The World Publishing Company баспасы 1955 жылы Кливленд пен Нью-Йорк қалаларында жариялады. 1995 жылы осы атпен фильм түсірілді.
the classic example of a logical chain of reasoning involving the eventual death of Socrates
All Men Are Mortal is a 1946 novel by Simone de Beauvoir. It tells the story of Raimon Fosca, a man cursed to live forever. The first American edition of this work was published by The World Publishing Company. Cleveland and New York, 1955. It was adapted into a 1995 film of the same name.
Сюжет
Көркем, табысты, сонымен қатар бос және өзімшіл актриса Реджин 1930 жылдары Францияда таңғажайып итальяндық Реймонд Фоскамен танысады. Алғашында ол онымен танысуға асықпайды, бірақ кейін Реджинге ғашық болып, оған өзінің құпиясын ашады: ол өлместік. Реджин бұл аянның мәнін түсінбейді және алдымен оның жадында онымен романс арқылы өзінің өлместікке қалай қол жеткізе алатыны туралы ғана ойлайды. Содан кейін Фоска одан кетеді, бірақ ол оны іздеп, онымен бетпе-бет келгенде, ол оған өз оқиғасын айтады. XIII ғасырдағы (қияли) Солтүстік Италияның Кармона қаласында патриций ұлы болып туған Фоскаға әлем зорлық-зомбылық пен интриганың қоспасы ретінде танылады: қалада ықпалды отбасылар үстемдік үшін күрескен кезде, бұл күрес сыртқы әлемде қала мемлекеттері мен сол кездегі Италияның кіші мемлекеттері арасындағы тұрақты соғыс жағдайы ретінде қайталанады. Билеушілер де, олардың қол астындағылар да ешқандай нақты жетістікке қол жеткізе алмайды. Фоска бұл шайқастар тек қана мәңгі жалғасады деген ойға келеді, өйткені бірде-бір тараптың өз билігін тұрақты түрде нығайтуға және өз билігін жеңуге уақыты жоқ, сондықтан оның өмірінде мәңгілік өмірге деген құштарлық пайда болады, сондықтан оған шешуші басымдық береді. Оның кешірілуіне қайтарым ретінде ол өлім жазасына кесілген өз қаласындағы бір жалқыдан сиқырлы сусын алады. Оны тышқанға салып сынап көрген соң, ол оны өзі де ішеді және бірден өлместікке ие болады, бірақ үміт еткен табысы жүзеге аспайды. Қайта-қайта жаңа қарсылас көтеріледі; тіпті оның өз ұлы (оның көптен бері ересекке келгені және әкесінен регенттікті мұра еткісі келгені) ақырында оған қарсы күреседі, ал Фоска оны өзі өлтіреді. Осыған қарамастан, ол берілгісі келмейді және бастапқыда екі ғасыр бойы күреседі, бірақ ешқашан Кармона қаласының иегері рөлінен тыс кетпейді. Алайда Италиядан тыс жерлерде бұл уақыт ішінде әлем өзгерді, ал Италияда Габсбургтер патшасы Максимилиан I түрінде жаңа, ықпалды әскербасы пайда болған кезде, Фоска өзінің күшін сәтті билеушіге қызмет етуге тырысудың орнына, оны өз алдына айналдыруды ойлады. Ол өзінің көптен бері күресіп келе жатқан туған қаласын Габсбургтерге қалдырып, Максимилианның, кейін оның ұлы Филипптің және немересі Карл V-тің кеңесшісі болып қызмет етеді. Император сотында ол билік пен ықпал үшін бұрынғыдай интригалар осында да жасалып жатқанын, бірақ нәтижесінде халыққа жақсырақ болатынын байқайды. Керісінше, Америка колонияларына саяхаттаған Фоска осы көрнекті империя тұрғындарының барлық қайғы-қасіреттерін анық сезінеді. Ол осы түсініктен Солтүстік Американың жабайы даласына қашып кетеді. Онда Фоска кездейсоқ сәттілікпен Пьер Карлье атқылаушымен кездеседі, ол оны өзінің жаңалық табу қуанышымен жұқтырады: жас жігіт өзіне Қытайға саяхаттауды және сол жаққа бара жатқанда Солтүстік Америка құрлығынан Тынық мұхитына дейін алғашқы еуропалық болуды мақсат етеді. Фоска оған қосылады. Өлмейтініне риза болған ол жаңа досын бірнеше рет қауіпті жағдайлардан құтқарады, бірақ олар мақсатына жақындамайды. Ақырында, қасқыр өлді, әрі қарай іздеу жұмыстары бұзылады. Ол бірнеше ұрпақ бойы жергілікті тұрғындарға барып тұрады. Сол жерде іздеп жүріп, ол Солтүстік Америкада жинаған байлығын өзімен бірге алып, абсолютистік Парижге аяқтайды. Сол жердегі ақсүйектердің құлдыраған ортасында ол алдымен барлық қарсыластарын жеңіп, тіпті дуэльде де өлтіре алмайтын аяусыз құмар ойыншыға айналады, бірақ бұл мінез-құлық оған ұзақ уақыт көңіл бөлуді қамтамасыз етпейді. Ол ғылымға қызығушылық танытады және атақты химик болады. Нәтижесінде ол алдымен интеллектуалды салонды жүргізетін жас Марианнаның ықыласына ие болады. Ол оған ғашық болып, үйленеді, бірақ ол оның құпиясын білгенде, оны жоғалтады. Және ол, өзінің барлық махаббатымен, оны шын мәнінде түсінбейді, өйткені оның әрекеттері мен мотивтері - өлімге ұшырайды, ал Фоска сөзбе-сөз осындай мотивтерден "бос", ал басқа ешкім оның шексіз қорқынышын түсінбейді, оны ешқандай белсенділік тұрақты түрде бағындыра алмайды. Марианна тірі болғанша, Фоска оған жабысады, бірақ ол өзінің адамдарымен еңсерілмейтін қарама-қайшылықты көбірек сезіне бастайды және өмірге деген бей-жайлық артады. Марианна қайтыс болғаннан кейін ол ғылыми қызығушылықтарынан бас тартады. 1830 жылғы шілде революциясының Парижде Фоска соңғы рет сол кездегі жаңа үрдістерге қызығушылық таныта алады, себебі революционерлердің бірі оның ұрпағы. Бірақ ол бұрынғысы сияқты, оның адамдардың өмірін жақсартуға жасаған әрекеттерінде қайта-қайта болатын сәтсіздікті көреді. Ол осыдан да өзінің жеке тағдырына кез келген демеу таппайды. Лаураның махаббаты да енді оған жете алмайды. Сондықтан ол бір күні қаладан шығып, орманға жатып алпыс жылға ұйықтайды. Оны тауып алғанда, оған сенбейді және психиатриялық ауруханаға апарып жатады. Фоска өзінің оқиғасын аяқтағанда, ол өзінің түсіндегі әлемнің ақ және өлі екенін, тек екі тірі жанда бар екенін айтады: ол және өлместік сусыны тышқанға сынаған тышқан. Реджин енді оның тағдырының ауырлығын түсінеді; бірақ ол оған ешқандай маңызды емес екенін де түсінеді. Фоска оған салқын жігер береді, оның үшін бұл өтеді дейді. Содан кейін ол кетеді. Негізгі шиеленіс мәңгілік өмір сүретін адамның көзқарасынан күнделікті өмірдің, рәсімдердің, стильдің мағынасыздығы мен өлімге ұшырайтын әйелдің көзқарасынан олардың маңыздылығының арасындағы қарама-қайшылықта жатыр: олардың нәрселерге беретін маңызы мен құндылығы толыққанды түрде қарама-қайшы. Оның көзқарасынан қарағанда, бәрі бірдей. Оның көзқарасынан қарағанда, тіпті ең ұсақ нәрселер де бірегей және маңызға ие.
Қабылдау
Барлық ер адамдар өлшеулі деген шығарманы Бовуардың өмірбаяндары Клод Франсис пен Фернанде Гонтье «метафизикалық роман» деп сипаттайды. Олар бұл кітап жақсы сатылмағанымен, оның неміс тіліне дерлік бірден аударылғанын айтады.