Кіріспе
1954 жылы Рой Роуленд түсірген фильм. «Құдай куәсі» – Рой Роуленд режиссерлік жасаған, Барбара Стэнвик, Джордж Сандерс және Гэри Меррилл бас рөлдерде ойнаған 1954 жылғы американдық нуар қылмыс драмасы. Фильм орташа жағымды пікірлер алғанмен, Альфред Хичкок режиссерлік жасаған, біршама ұқсас «Артқы терезе» фильмінен кейін назарсызда қалды, ол бір айдан аспайтын уақыт аралығында көрсетілімге шықты. «Артқы терезе» кассада үлкен табыс әкелді.
Witness to Murder is a 1954 American film noir crime drama directed by Roy Rowland and starring Barbara Stanwyck, George Sanders, and Gary Merrill. While the film received moderately positive reviews, it ended up as an also ran to Alfred Hitchcock's somewhat similar Rear Window, which opened less than a month later. The latter picture was a box office hit.
Сюжет
Шерил Дрейпер өзінің бөлмесі терезесінен қарап, жас әйелдің өлтіріліп жатқанын көреді және полицияға хабарлайды, бірақ кісі өлтіруші Альберт Рихтер детективтердің төменге келе жатқанын көргенде, денені жылжытады. Полиция оның есігін аттағанда, Альберт бейқам әрекет етеді, ал дене табылмағанда, полиция Шерилдің арманына сенді. Келесі күні Альберт мәйітті багажникке салып, онымен күресуге кетеді. Ол үйден шықпай тұрғанда, Шерил сол қабаттағы пәтер жалға беріліп жатқанын байқайды, ал үйдің басқарушысы оны үйге шығарып, үйді аралап көреді. Ол Альберт полиция алдында қайта жыртып тастаған жыртылған драпировкаларды және құлақ аспақтарды табады. Альберт қайтып келгенде, Шерил құлаққаптармен полиция бөлімшесіне барады. Ол полицияға алдын ала хабарласады, ал Шерилді тонаумен айыптайды. Олар полиция бөлімшесінде бір-бірімен бетпе-бет келеді, бірақ Альберт айып тақпайды. Алайда, бұл оқиға полиция лейтенанты Лоуренс Мэтьюстың күмәндануына себеп болды. Лоуренс Шерилдің пәтеріне барып, Альберттің бұрынғы нацист екенін және қазір бай мұрагерге үйленген сәтсіз жазушы екенін айтады. Гриффит паркіне белгісіз әйелдің денесі табылған кезде екеуі қайта кездеседі. Шерилдің құпиясы бар және Лоуренс оның істі ойлап, қиянат жасап жатқанына сенеді; ол ол бір нәрсені көргенін шындық деп санайды, бірақ ол көргенін шындық деп ойламайды. Ол Альберт Шерилдің хаттарын жасырын түрде жазатындықтан, оны есі дұрыс емес деп санап, қауіпсіздігіне қауіп төндіргенін айтып, оны есуге мәжбүрлейді. Шерил босатылғаннан кейін, Лоуренс және полиция қызметкері марқұм әйелдің (ол Джойс Стюарт) пәтер ғимаратына барып, Альбертті таныған біреу бар ма деп қарайды, бірақ ешкім танымайды, ал полицияда іс жоқ. Шерил босатылғаннан кейін Альберт оның үйінде болып, әйелді өлтіргенін мойындайды, өйткені ол оған маңызды емес еді және ол өзінің болашақ байлығына қауіп төнгісі келмеді. Алайда, полиция оны ресми түрде ақылдан адасқан деп атайды және оған сенім артпайды, сондықтан ол оған ештеңе мойындаудан қорықпайды. Алберт кейіннен үйіне қайтып келеді, онда Шерил өзін-өзі өлтіретінін айтады, ал ол оны терезеден итеріп жіберуге тырысады. Ол қызды үйден шығарып жібермекші болғанда, есікті полиция қызметкері қағып, Шерил қашып кетеді. Ол өзін-өзі өлтіруге бейім деп санайтын Альберт пен полицияның артынан қуып жүр. Шерил құрылыс үстіндегі биік ғимаратқа жүгіріп барып, жоғары көтеріледі, оны Альберт бұғаулап алады, ал ол оны мұнарадан итеріп түсіреді. Ол құлап, құтқарылған жерде, жартастан төмен бірнеше құрылыс тақталары бар. Лоуренс келеді, ал Альберт оны да итермелеуге тырысады, бірақ қысқаша күрес болғаннан кейін, Альберт құлап қалады. Лоуренс Шерилді құтқарып, полиция оның әңгімесіне сенді.
Сыни жауап
"Нью-Йорк Таймс" газеті фильмді "әдемі орындалған, бірақ аса шабыттандырмаған, алдын ала жоспарланған кісі өлтіру туралы фильм" деп бағалап, "кісі өлтірушіні іздеудегі шиеленіс осы шытырман оқиғада жоқтың артық, өйткені ол оқиғаның басынан-ақ тақырыптағы куәгерге және көрерменге белгілі" деп жазды. "Бруклин Игл" газеті фильмді "кернеуді күшейту үшін мысық пен тышқан ойынын тиімді пайдаланатын қылмыстық триллер" деп сипаттады. "Оқиғада олқылықтар бар, бірақ оларды елемеуге жететіндей қызығушылық тудырады". Журналист Джимми Фидлер "Режиссер Рой Роуленд сюжетті шиеленіске толы етуге бар күшін салды, фильмнің әр минуты осы мақсатқа қызмет етеді" деген пікір білдірді, ал үш негізгі актер "нанымды ойын көрсету арқылы көзге түсті". 2000 жылы киносыншы Деннис Шварц оператор Джон Алтонның жұмысын жоғары бағалап, фильмге қарама-қайшы пікір білдірді: "Джон Алтонның түсіру жұмысы осы фильмнің басты артықшылығы. Оның түсірген кадрлары Лос-Анджелес көрінісіне қараңғы көңіл-күй сыйлайды, көлеңкелі ғимараттарды түсіру арқылы драмалық шиеленісті күшейтеді. Оқиғаның өзгешелігі – Стенвиктей адал азамат болса да, билік жоғары мәртебелі нацист Сандерстің жағында қалады. Фильмдегі жалғыздық тақырыбы тереңінен берілген. Бірақ оқиғаның ықпалдылығына қатысты күмәндер туындайды – Стенвик мұндай күшті кейіпкер болғандықтан, оны толығымен құрбандыққа салуға сену қиын".
Film critic Dennis Schwartz, writing in 2000, appreciated the work of cinematographer John Alton but gave the film a mixed review, writing, "The camerawork of John Alton is the star of this vehicle. His camerawork sets a dark mood of the Los Angeles scenario, escalating the dramatics with shadowy building shots. The twist in the story is that as upstanding a citizen as Stanwyck is, the authorities still side with the Nazi Sanders because he has a higher status. The noir theme of alienation is richly furnished. But the rub is in the story's credibility— Stanwyck was just too strong a character to be so completely victimized."
Бейімделулер
Witness to Murder 1956 жылдың қаңтарында Lux Video Theatre-да көрсетілді, басты рөлдерді Одри Тоттер, Онслоу Стивенс және Пол Лэнгтон сомдады.