Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fokker D. I (компания белгілемесі M.18) D. II истребителінің жетілдірілген нұсқасы болды. D. I сонымен қатар Аустрия-Мажарстан қызметінде B. III белгісімен жаттығу ұшағы ретінде қолданылды. Жағдайды одан да қиындататыны, D. II және D. I екі ұшақ та 1916 жылдың шілде-тамыз айларында Германия әскерінің құрамында майданға шамамен бір уақытта келді. Басты конструкторы – Мартин Кройцер.
The Fokker D. I (company designation M.18) was a development of the D. II fighter. The D. I was also flown in Austro Hungarian service as a fighter trainer aircraft under the designation B. III. Confusing the matter further, both the D. II and D. I arrived at the Front in German service at similar times, in July–August 1916. The main designer was Martin Kreutzer.
Жобалау және әзірлеу
D. II-ге ұқсас, D. I – бір бөлімді немесе Эйнштейльдік тең көлемді биплан болды. Жоғарғы фюзеляж бастапқыда жоғарғы қанатқа параллель орналастырылды және Mercedes D. I алты цилиндрлі сумен салқындатылатын қозғалтқышымен жабдықталды. Басқару қанаттарды бұру арқылы жасалды. Қанаттар екі бөлімді (Zweistielig) конструкцияда да сынақтан өтті. Көрінуді жақсарту мақсатында ортаңғы бөлігі қысқартылып, қанаттар сәл қиыстырылды және жоғарғы қанат сәл көтерілді. Бұл жақсартулар сақталды, содан кейін ұшақ Mercedes D. II тік қозғалтқышымен және бір синхронды 7,92 мм (.312 дюйм) lMG 08 пулеметімен өндіріске тапсырылды. Австро-Венгрияның B. III (сериялық нөмірі 04.11-ден 04.27-ге дейін) Mercedes D. I қозғалтқышын сақтап, ал кейбіреулері орталық бөліктің үстіне орнатылған бос атуға арналған Schwarzlose MG M.07/12 пулеметімен қаруланды.
Similar to the D. II, the D. I was an unstaggered single bay, or Einstielig equal span biplane. The upper fuselage was initially parallel with the upper wing and was fitted with the Mercedes D. I six cylinder water cooled engine. Control was achieved using wing warping. The wings were also tested in twin bay (Zweistielig) form. To improve visibility, the center section was cut back and the wings were slightly staggered and the top wing raised slightly. These improvements were retained, and the airplane was ordered into production with an Mercedes D. II inline engine and a single synchronized 7.92 mm (.312 in) lMG 08 machine gun. The Austro Hungarian B. IIIs, serialled 04.11 to 04.27, retained the Mercedes D. I engine, and some were armed with a free firing Schwarzlose MG M.07/12 machine gun mounted above the centre section.
Пайдалану тарихы
Жеткізілімдер 1916 жылдың шілдесінде басталды, соның салдарынан 90 D. I истребителі неміс Fliegertruppen-іне, ал 17 B. III жаттығу-истребителі австро-венгр Luftfahrttruppen-іне жеткізілді, олардың сегізін Венгриядағы Magyar Általános Gépgyár (MAG) лицензия бойынша өндірді. Бір австро-венгр B III ұшағына тәжірибелік режімде Mercedes D. III қозғалтқышы орнатылды. Тағы бірінде қанаттың бұрылуының орнына элерон болды, ал үшіншісінде ұзын және кері бұрылған қанаттар қолданылды. Сол кездегі Albatros D. II және Nieuport 11 сияқты қолданыстағы ұшақтармен салыстырғанда, бұл Fokker-дің дизайны мен көрсеткіштері айқын түрде әсерлі болған жоқ, сондықтан одан әрі өндіріс жүргізілмеді. D. I Fokker D. IV-тің негізі болды.
Deliveries began in July 1916 and 90 D. I fighters were delivered to the German Fliegertruppen and 17 B. III fighter trainers to the Austro Hungarian Luftfahrttruppen, eight of which were license built by the Magyar Általános Gépgyár (MAG) in Hungary. One Austro Hungarian B III was experimentally fitted with a Mercedes D. III engine. Another had ailerons instead of wing warping, and still another had long span, swept back wings. Compared with aircraft in service at that time, such as the Albatros D. II and the Nieuport 11, this Fokker's design and performance were decidedly unimpressive, and further production did not take place. The D. I was the basis for the Fokker D. IV.