Кіріспе
Бетховеннің фортепиано сонатасы № 25 соль мажорда, Op. 79, 1809 жылы Людвиг ван Бетховен жасаған. Ол "Көкек" немесе "Сонатина" деп те аталады, және оның қысқа болуымен ерекшеленеді. Көрсетілім әдетте тоғыз минутқа созылады. Туынды үш бөлімнен тұрады: қарқынды Presto alla tedesca, баяу Andante және көтеріңкі Vivace.
The Piano Sonata No. 25 in G major, Op. 79, was composed by Ludwig van Beethoven in 1809. It is alternatively titled "Cuckoo" or "Sonatina," and it is notable for its shortness. A typical performance lasts only about nine minutes. The work is in three movements: a fast paced Presto alla tedesca, a slower Andante, and a lively Vivace.
I. Германияға жақын
Бірінші бөлім үш ноталық мотивпен (G–B–G) күшті түрде ашылады, ол бүкіл бөлім бойына жиі естіледі. Ре мажордағы екінші тақырыптық топ жылдам гамма мен арпеджио үзінділеріне негізделген және өте жылдам күшті кодеттаға жетелейді. Экспозиция қайталанатынға дейін бірнеше тартымсыз октавалар ойналады. Бүкіл экспозиция шамамен 35 секундқа созылады (қайталамағанда). Даму бөлімі осы бөлімде басым, оның ұзақтығы шамамен 60 секунд. Ол жиі модуляцияларды, сондай-ақ экспозициядан алынған және бөлінген тақырыптарды, соның ішінде бастапқы үш ноталық мотивті сол қолмен қиылысқан түрде естіледі. Бұл мотив Ми мажордан басталады, содан кейін Си мажор жетіншісіне, одан кейін До минорына, содан кейін Соль жетіншісіне, ерекше Ми мажор, Си жетіншісінің үйлесімімен аяқталады. Рекапитуляция тыңдаушыны бастапқы үш ноталық мотивпен күшпен үй кілтіне қайтарады, содан кейін экспозицияны үй кілтінде толығымен қайталайды. Даму мен рекапитуляция бірге екінші, ұзын қайталау белгісімен қамтылады. Соңғы нүкте ретінде, кодада басты тақырып сол қолмен Соль мажорда үстем кілтпен ойналады, содан кейін оң қолмен Ля минорында бас серіктес ноталармен, содан кейін тағы да комедиялық акциаккатурамен орындалады. Рекапитуляция мен коданың орындалуы шамамен бір минутқа созылады. Экспозициясы қайталанған бүкіл бөлім шамамен үш минутқа созылады. Егер Бетховеннің даму мен рекапитуляцияны қамтитын екінші қайталауын сақтасақ, орындау уақыты шамамен төрт жарым минутқа жетеді.
II. Аданте
Г-минордағы анданта бөлімі, Бетховеннің шығармаларында сирек кездесетін тыныш әуенді және шабыттанған бірінші бөлімге қарсы қойылатын жұмсақ, жеңіл атмосфераны пайдаланады. Оның ұзақтығы шамамен екі жарым минутты құрайды.
III. Вивас
Соңғы бөлім ең ойнақы және ең қысқа, бар болғаны екі минутқа созылады. Бұл бөлім рондо түрінде (АБАКА′ және кода) құрастырылған, екі бөлімді тақырыппен және (В) тональностьтағы, ал (С) ритміндегі қарама-қарсы эпизодтармен. Өте қысқа кода осы жылдам, көңіл көтеріңкі сонатаны сергекті аяқтайды. Бетховен кейіннен А бөлімінің басындағы аккордтық прогрессияны өзінің 30 нөміріндегі сонатасын бастау үшін пайдаланады. Екі шығарманы салыстыру, Бетховеннің фортепианоға арналған шығармалары екі сонатаның арасындағы 11 жылда қалай дамығанын көрсетеді. Op. 109 тақырыбы мүлдем нәзік және тыңдаушыны күтпеген гармониялық аймаққа жеткізетін драмалық өзгерістерге толы.