Кіріспе

Жаңа Зеландияның Саутленд аймағындағы темір жол желісі. Лондон, Англиядағы Темза бойындағы Кингстон қаласына дейінгі желі.

жол картасы
|title =Кингстон тармағы жол картасы
| title bg =#6699FF
|map =
CONTg~~ ~~ ~~Блафф тармағы
CONTgq\ABZg+r\~~Оңтүстік аралдың негізгі магистралі
eBHF~~00км~~Инверкаргилл
STR+GRZq~~Кингстон тармағының басталуы
eHST~~03км~~Грассмер
eHST~~04км~~Уайкиви
eHST~~07км~~Лорнвилл
hKRZWae~~10км~~Линдс көпірі
eHST~~12км~~Макарева
CONTgq\xABZgr+xr\~~12км~~Охай тармағы
exHST~~15км~~Райал Буш
exBUE~~18км~~Уилсонның кесімі
exHST~~23км~~Лохиэл
exHST~~26км~~Томсонс
exBUE~~29км~~Гэп Роуд
exHST~~30км~~Уинтон
exCONTgq\exABZgr\~~30км~~ ~~Хеджхоуп тармағы
exHST~~35км~~Леди Баркли
exHST~~37км~~Лаймхиллс
exHST~~39км~~Ордс
exHST~~41км~~Сентр Буш
exHST~~45км~~Пукеарухе
exHST~~46км~~Кауана
exHST~~51км~~Бенмор
exHST~~58км~~Диптон
exHST~~66км~~Кэролайн
exHST~~72км~~Джозефвилл
exCONTgq\exABZg+r\~~78км~~ ~~Уаймеа жазылық темір жолы
\exABZgl\exCONTfq~~78км~~ ~~Моссберн тармағы
exBHF~~79км~~Ламсден''
exHST~~89км~~ЛоузерexHST~~93км~~Файв РиверсexHST~~98км~~Эйр КрикexHST~~105км~~ПараваexHST~~110км~~АтолэxHST~~118км~~НокомаиexHST~~120км~~ГарстонexHST~~126км~~ ~~Кингстон Флайерін қараңызENDExa~~126км~~ФерлайтKHSTe~~140км~~Кингстон

Кингстон тармағы''' Жаңа Зеландияның Саутленд аймағындағы маңызды темір жол желісі болды. Ол бір ғасырдан астам уақыт бойы Жаңа Зеландияның ұлттық темір жол желісінің бір бөлігі болды: құрылысы 1864 жылы басталды, Кингстонға 1878 жылы жетті және 1979 жылы жабылды. Өмірінің көп бөлігінде ол тармақ желісі емес, екінші реттік негізгі желі болып саналды, ал оның алғашқы жылдары кейде "Ұлы Солтүстік темір жолы" деп аталды. Бүгінде оңтүстік бөлігі Уайрио тармағының бір бөлігін құрайды, ал ең солтүстік 14 шақырымы Кингстон Флайері қолданды.

Құрылыс

Кингстон бөлімшесі Инверкаргиллден солтүстікке қарай басты желі ретінде Саутленд аймағы арқылы байланысты жақсарту және Орталық Отаго алтын кендеріне қосылу үшін салынды. Саутленд провинциялық үкіметі аса бай болған жоқ, осы себепті темір жол ағаш рельстермен салынса арзан болады деген ұсыныс қабылданды. 1864 жылғы 18 қазанда Инверкаргилл мен Макарева арасындағы 12 шақырымдық желі ашылды, бірақ ағаш рельстердің қолайсыздығы тез арада байқалды. Жаңа Зеландиядағы көптеген темір жол желілерінен өзгеше, бұл маршрут 1435 халықаралық стандартты өлшемде салынды, ал 1866 жылғы маусымда темір рельстерге ауыстыру туралы шешім қабылданды. Ауыстыру жұмыстары желі Уинтонға дейін созылғанда жүргізілді және 1871 жылғы 22 ақпанда ашылды. Бұл Саутлендте 1435 өлшемімен салынған ең алыс нүкте болды, ал келесі желілер 1067 ұлттық тар өлшемде салынды. Жаңа өлшемде салынған Кингстон бөлімшесінің алғашқы бөлігі Уинтоннан Каролинаға дейін болды, ол 1875 жылғы 20 қазанда ашылды, ал Инверкаргиллге дейінгі желінің қалған бөлігі жаңа өлшемге 20 желтоқсанда ауыстырылды. 1435 локомотивтері мен вагондары енді қажетсіз болды және Австралиядағы Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметіне сатылды, бірақ оларды тасымалдаған кеме Вестленд аймағында сүңгіп кетті, сондықтан пойыз Австралияға жетпеді. Каролинадан кейін құрылыс жұмыстары жылдам жүргізілді. Темір жол 1876 жылғы 7 ақпанда Лумсденге, 1877 жылғы 15 қаңтарда Лоутерге, 1878 жылғы 20 қаңтарда Атолға және, ақырында, 1878 жылғы 10 шілдеде Инверкаргиллден 140 шақырым қашықтықтағы Кингстонға ашылды. 1879 жылғы ақпанда Уакатипу көлінде Кингстоннан Квинстаунға дейін кемемен жүру мүмкіндігі орнатылды.

Операция

Жолдың алғашқы күндері пойыздар аптасына алты күн жұмыс істеді, Кингстонға және түстен кейін Лумсденге дейін қайта оралу қызметімен. Ваимеа жазықтығы темір жолы ашылған кезде ол жеке меншікте болды және Кингстон тармағымен бәсекелесті, бұл Ұзақ депрессияның әсерімен қатар, қызметтер үш жыл бойы дүйсенбі, сәрсенбі және жұма күндері жұмыс істеуге дейін қысқарды. 1883 жылы күнделікті пойыздар қайтадан пайда болды, ал Ваимеа жазықтығы темір жолы сатып алынып, ұлттық желіге қосылған кезде қызметтер одан әрі қайта ұйымдастырылды. Күнделікті "аралас" – жолаушылар мен жүк тасымалдаған қызметтерден басқа, аптасына бес жолаушы экспресі Кингстоннан жүрді: екеуі Инверкаргиллге дейін бүкіл желіні пайдаланды, ал үшеуі Лумсденде Ваимеа жазықтары арқылы жол жүрді. Бұл жолаушылар қызметі алғашқы "Кингстон Флайері" болды. 1930 және 1952 жылдары Жаңа Зеландияның барлық тармақ темір жолдары тексерілген кезде Кингстон жолы магистральдық деп саналды, сондықтан бағаланбады. 1930 жылдары теміржол вагоны қысқа уақытқа қарастырылғаннан кейін тұрақты жолаушылар қызметтері тоқтатылды, бірақ маусымдық экскурсиялар мен демалыс пойыздары тағы екі онжылдық бойы жұмыс істеді. Соңғысы 1957 жылы Пасхада өтті, ал жолаушылар пойыздары 1960-шы жылдары Кингстон желісінде өте сирек кездесті. Маусымдық экскурсиялар аяқталар алдында, тағы бір қызмет тоқтады: Инверкаргилл мен Лумсден арасындағы жұма күнгі аралас пойыз 1956 жылдың қарашасында тоқтады. Содан кейін желі Лумсденнен Инверкаргиллге және кері күнделікті жүк пойыздарымен жұмыс істеді, сондай-ақ Кингстонға аптасына екі рет қызмет көрсетілді. 1970 жылы Лумсденнен Кингстонға дейінгі жолдың қозғалысы күрт төмендеді, бірақ Жаңа Зеландия темір жолы "Кингстон Флайер" атауын пайдалана отырып, Лумсденнен Кингстонға дейінгі мұралық пойызды іске қосатынын күтпеген жерден хабарлады. Пойыздарды басқару үшін екі AB класты локомотив пайдаланылды, ол 1971 жылдың 21 желтоқсанында, тұрақты бумен жұмыс тоқтағаннан екі ай өткен соң басталды. Желтоқсаннан сәуірге дейін күніне екі рет екі бағытта саяхат жасалып, олар өте танымал болды, маусым сайын 30 000-нан астам жолаушыны тасымалдады. Жүк алғашқы пойызбен Кингстонға, соңғысы Лумсденге жеткізілді. Лумсден мен Гарстон арасындағы желі 1979 жылдың ақпан айында су тасқынынан зақымданды және Гарстоннан соңғы "Кингстон Флайері" көп ұзамай, 17 сәуірде жүрді. 22 қарашада Кингстонға соңғы жүк пойызы DJ 1228 локомотивімен келді. Лумсден мен Гарстон арасындағы желі 1979 жылдың 26 қарашасында ресми түрде жабылды. Келесі үш жыл бойы "Кингстон Флайері" басқа жерде жұмыс істеді, бірақ 1982 жылы ол Кингстонға оралды. Бастапқыда оны Гарстонға дейін пайдалану жоспарланған, бірақ кейін Фэрлайтке ауыстырылды және Гарстон мен Фэрлайт арасындағы алты шақырымдық учаске жабылды. Фэрлайт пен Кингстон арасындағы 14 шақырымдық учаске әлі де "Кингстон Флайері" үшін ашық. Теміржол дәлізі әлі де теміржол пайдалануы үшін белгіленгенін ескере отырып, оны Гарстонға қайта жалғастыру ұсынылып отыр. Лумсденнің оңтүстігінде Кингстон тармағы Моссберн тармағына түрлі даму жобалары үшін материалдармен жүретін пойыздармен айналысты, ең бастысы Манапури гидроэлектростансасы болды. Бұл көлік қозғалысы тоқтағаннан кейін желі өте тыныш болды, соңғы жылы аптасына екі пойыз ғана жүрді. 1982 жылдың 13 желтоқсанында Макаревадан Лумсденге дейінгі желі, Моссберн тармағымен бірге жабылды. Инверкаргиллден Макареваға дейінгі 12 шақырымдық учаске ашық болып қала береді, ол Вайрио тармағына қосылған.

Бүгін

Бір кездегі басты желі саналатын екі шеті әлі де ашық, ал ортаңғы үлкен бөлігінің іздері уақыт өте келе және дамудың салдарынан жоғалып кетті. Мысалы, Макаревадағы үшбұрышты платформа, бұрын Кингстон және Вайрио тармағына қызмет еткен, сондай-ақ үлкен мұздатқыш зауыты 1995-1998 жылдар аралығында жойылды. Мұздатқыш зауытты бұзған кезде ауладан соңғы рельстер алынып тасталды. Осы жерден Уинтонға дейінгі бөлік қарқынды сүт шаруашылығының дамуына байланысты толығымен жойылды. Винтоннан Орталық Бушқа дейін, негізгі құрылым мен сирек кездесетін шағын көпірлерден басқа ештеңе қалмады; әлі тұрған алғашқы тауар сарайы ескі Орталық Буш ауласының орнында орналасқан. Лумсденде жақсы сақталған қалдықтар бар, олардың ішінде су мұнарасы, кішкентай эстакадалық көпір және қазір туристік орталық ретінде пайдаланылатын вокзал ғимараты бар. Лумсденнің солтүстігінен Фэрлайтқа дейін «Таулар айналасындағы» велосипед жолы көбінесе ескі темір жол желісімен өтеді. Лоутерде жүк тиеу платформасы сақталған, ал одан алыс емес жерде Эллис тас жолындағы ескі теңіз өткелінің орнына рельстер орнатылған. Атолда тағы бір деңгейлі өткел сақталған, ал желінің ең солтүстік қалдықтарының бірі Гарстоннан тыс жерде, ескі автомобиль/темір жол көпірінен табылды. Гарстонның оңтүстігінде ескі жүк қоймасын төбенің етегінде көруге болады, ол желі жабылғаннан кейін осы жерге көшірілді. Ескі Фэрлайт көпірінен өтетін жерде желі қайтадан жұмыс істей бастайды, Кингстон Флайердің ескі темір жолының оңтүстік терминалы ретінде.