Кіріспе
Түрік халық билері – Түркияның халық билері. Үш теңізге бет бұрған және маңызды сауда жолдарында орналасқан Түркия күрделі және дамыған мәдениетке ие, ол билерінің әртүрлілігінде көрінеді. Басым би түрлері – желілік билер. Түркияда әртүрлі тәсілдермен орындалатын көптеген халық билерінің түрлері бар. Эгей аймағындағы Зейбек, Теке Зортлатмасы, Эрзурум облысындағы Бар, елдің орталық, оңтүстік, шығыс және оңтүстік-шығыс бөліктеріндегі Халай, Фракиядағы Хора, Шығыс Қара теңіз аймағындағы Хорон, Қония және оның төңірегіндегі қасық билері, сондай-ақ Карс пен Ардахандағы Лезгинка – бұл олардың ең танымал мысалдары.
Turkish folk dances are the folk dances of Turkey. Facing three seas, straddling important trade routes, Turkey has a complex, sophisticated culture, reflected in the variety of its dances. The dominant dance forms are types of line dance. There are many different types of folk dances performed in various ways in Turkey. Zeybek, Teke Zortlatması in Aegean region, Bar in Erzurum province, Halay in the central, southern, eastern, and southeastern parts of the country, Hora in Thrace, Horon in the eastern Black Sea region, Spoon dances in and around Konya, and Lezginka in Kars and Ardahan are some of the best known examples of these.
Бара
Олардың құрылымы мен формациясы ашық кеңістікте топтар орындайтын билер болып табылады. Олар, әдетте, Анатолияның шығыс бөлігінде (Эрзурум, Байбурт, Агры, Карс, Артвин және Эрзинкан провинциялары) таралған. Олардың қалыптасуының ерекшелігі – олар қол ұстасып, иықтан-иыққа, қолдарымен байланысып билейді. Әйелдер мен еркектердің билеу әдістері бір-бірінен ерекшеленеді. Баралық бидің негізгі аспаптары – давул мен зурна (сылдырлағыш сыбызғы). Кейіннен әйелдер биіне кларнет қосылды. Бараларда басым ырғақ өлшемдері және кейде, өлшемдер қолданылады. Түрік халық музыкасына тән ақсақ ырғақтар осы биде өте әртүрлі және қызықты құрылымдармен қолданылады. Олар билегенде әдетте костюм киеді. Олар әрқашан мақтанышпен билейді және секіргенде қолдарын қозғайды. Бидің тамыры Византия дәуіріне дейін барады, ол Византия әскеріне алынған қасапшылардың биі ретінде пайда болған. Kaşık Oyunları (ағаш қасық билері): Бұл билер, әдетте, Жерорта теңізі аймағында таралған және олардың құрылымы, ырғақты және мелодиялық ерекшеліктерімен өте әртүрлі. Оларды әрқашан ағаш қасықтармен орындайды және ерекше ырғақ өлшемі немесе қолданылатын аспаптар – аңдар садағы (кейін скрипка), баглама және кларнет, әдетте, олар халық әндерімен сүйемелденеді. Динар, бәлкім, «ағаш қасық билерінің» ең танымал түрі. Kolbastı: Kolbastı жасөспірімдер арасында кеңінен таралған. Лезгинка: Лезгинка негізінен Карс пен Ардаханда орындалады. Сама: Сама әуендерінің ырғақ өлшемдері , және олардың дәстүрлі аспаптары баглама, садақ және т.б. Ритмдік аспаптар жоқ. Ән айту (аспапсыз) да кең таралған. Ең дамыған самалар 3 бөлімнен тұрады, атап айтқанда: ağırlama (көңіл көтеру), yeldirme (плащ кию) және koğdurma (қонақтарды шығарып салу). Сиртос: Бұл грек шеңберлі билері, ежелгі Грецияда пайда болған, Сиртос деп аталған, σύρω, syro, «биді сүйреу» және көбінесе Понт аймағында кездеседі. Шықсарай: Бұл түрік биі, оның тамыры Қара теңіз аймағында.
Kolbastı: Kolbastı is among teens in common and widespread. Lezginka: Lezginka is mainly performed in Kars and Ardahan. Samah: Samah melodies have the measures of , and Their traditional instruments are baglama, bow etc. There is no rhythmic instrument. Performance by singing (without any instrument) is also widespread. The most developed samahs are of 3 parts, namely: ağırlama (entertainment), yeldirme (cloak wearing) and koğdurma (dismissing). Syrtos: They are Greek circle dances, originated in ancient Greece, named Syrtos, from σύρω, syro, "drag [the dance]" and can be found mostly at the region of Pontus. Shiksaray: is Turkish dance, with origins in Black Sea Region.