Кіріспе

Шотланд әскери офицері және саясаткері сэр Роберт Мунро, 6-шы баронет (24 тамыз 1684 – 17 қаңтар 1746) – 18-ші ғасыр үлгісімен өмір сүрген шотландтық әскери шенеунік және саясаткер. Ол Революциялық орнығу мен Ганновер үйінің жақтасы болды және Якобиттердің Стюарт әулетін күшпен немесе саяси айла-шаруалармен қайта орнатуға жасаған барлық тырашалықтарына қарсы күресті. Ол 1746 жылы Фолкирк Мьюр шайқасында қаза болды.

Ерте өмір және мансап

Ол Джеймс VII мен II тағын жоғалтқан кезде бала болды, ал Джеймстің қызы Мэри II және күйеу баласы Уильям III протестанттық мұрагерлігін қамтамасыз етті. Ол жас шағында Англия, Шотландия және Ирландияның үш корольдігінің королева Анна басшылығымен жеке одақта болуы, көптеген шотландтарды Джон Черчилльдің, 1-ші Марлборо герцогының басшылығымен Континенттік Еуропадағы Испан мұрагерлігі соғысында шайқасуға жіберді. Оның әкесінің әкесі, сэр Джон Мунро, 4-ші баронет, және әкесі, сэр Роберт Мунро, 5-ші баронет, Highland Мунро кланының басшылары болды: оның інісі Эндрю капитан болды, ал бірнеше туыстары Корольдік шотланд әскерінде қызмет етті. Сондықтан жас Роберттің әскери мансапқа ұмтылуы таңқаларлық емес, ал оның ең ерте сақталған хаты (1706 жылғы қазан) комиссия алу жоспарларына қатысты, мүмкін Джон Кэмпбеллдің, Аргиллдің 2-ші герцогының ықпалы арқылы, ол 1707 жылғы Одақ туралы заңдарға дейінгі маңызды кезеңде Шотландияда болды: тіпті отандық қызмет те жемісті болуы мүмкін еді, өйткені ол "үлкен мүмкіндіктерге жол ашуы мүмкін" еді. Дегенмен, комиссия көп ұзамай берілді, бірақ оның нақты күні белгісіз, ал 1710 жылғы наурызда Роберт Мунро Корольдік шотланд әскерінде капитан болып тіркелді (содан кейін Гаага, Голландия, Голландия Республикасы), оған Джордж Гамильтон, Оркнидің 1-ші графы басшылық етті. Ол Фландрияда жеті жыл "үлкен беделмен" қызмет етті, соғыс 1712 жылы аяқталғанда жұмыссыз қалды, ал Утрехт шарты Континенттік Еуропаға 30 жылдық бейбітшілік әкелді. Одан кейін ол Шотландияға оралды, және парламенттік мансабы 1741 жылғы сайлауда жеңіліспен аяқталды.

43-шы жоғарғы тайпаның подполковнигі

Бұл Сэр Роберт үшін маңызды болмаған сияқты, өйткені ол енді британ армиясына қауіпсіз оралды. Якобит көтерілісінен кейін таратылған Тәуелсіз роталар генерал Джордж Уэйд тарапынан қайта құрылды, ал 1739 жылы алты рота онға дейін көбейтіліп, оның басшылығымен 780 сарбаздан тұратын тұрақты жоғарғы жерлік полк құрылды – әскери тарихта 43-ші жоғарғы жерлік полк (кейін 42-ші болып қайта нөмірленді), Корольдік жоғарғы жерлік полк немесе Қара күзетшілер ретінде танымал болды. Олардың формасы, 1740 жылы Сэр Роберт Лондонда патшаға сержант пен қарапайым сарбазды көрсеткен кезде Ұлыбританияның Джордж II-сі жеке мақұлдаған, қара жасыл "әскери" тартаннан тігілген килт, белдік плащ және қара кокадасы бар көк бас киімнен тұрды. Полктің алғашқы полковнигі Джон Линдсей, 20-шы Кроуфорд графы болды, ол қысқа уақыттан кейін Хью Семпилл, 12-ші лорд Семпиллмен алмастырылды, бірақ Сэр Роберт Мунро подполковник ретінде полк қалыптасқан жылдары басты жауапкершілікті өз мойнына алды. Капитандыққа оның інісі Джордж Мунро, 1-ші Калкэрн, Карриктан келген Кэмпбелл және туысы Джон Мунро, 4-ші Ньюмор кірді. Хирург – Джордж Мунро, Аучинбоуидің 3-ші графы, алыс туыс. Тай өзенінің жанында, Аберфелди маңында жиналғаннан кейін және Солтүстік Шотландияда бұрынғы Тәуелсіз роталардың міндеттерін біраз уақыт атқарғаннан кейін, полк 1743 жылы Лондонға жіберілді, онда бір ауыр оқиға болды. Олардың шетелде қызмет етуге қатыспайтынына сенгендіктен және американдық плантацияларға жіберілуі мүмкін деген қауесеттерден алаңдағандықтан, шамамен 200 сарбаз (офицерлерізсіз) үйлеріне қайтуға шешім қабылдады және солтүстікке қарай ұзақ жолға шықты. Олар Нортгемптонширдегі Оундл қаласында тоқтатылды, онда Ньюмор оларды қарусыздандырып, қайта оралуға көндірген офицерлердің бірі болды. Әскери соттың үкімімен өлім жазасына кесілген үш сарбаз атылып өлтірілді, ал қалғандары Британдық Батыс Индиясына жіберілді: олар үкіметті, емес офицерлерін сенімді бұзғаны үшін кінәлады, бірақ бұл болашақта керемет қызмет тарихына айналатын сәтсіз бастама болды.

Патшаға көрініп тұрған таулы жерлер

Генерал Стюарт Гарттың жазбасына сәйкес, Ұлыбритания королі Жорж II жоғарғы таулы сарбаздарды ешқашан көрмеген және оларды көруге ниеттенген. Үш сарбаз таңдалып, 43-ші полк континентке аттанбас бұрын сэр Роберт Мунро басшылығымен Лондонға жіберілді.

1745-1746 ж. Якобит көтерілісі

1745 жылы маусымда, Фонтеной шайқасынан бір айдан сәл кейін, сэр Роберт генерал Понсонбидің (Фонтеной шайқасында қаза тапқан) орнын басу үшін ағылшынның 37-ші (Солтүстік Гэмпшир) жаяу әскер полкінің полковнигі болып тағайындалды. 1745 жылғы Якобит көтерілісі басталғанда, оның жоғарғы жердегі достары оның олардың арасында болуын күтті (біреуі бұл "Оның Ұлылыққа және ортақ іске ең үлкен қызмет болар еді" деп жазды), бірақ олай болмады. Роберттің полкі теңіз арқылы Ньюкасл-апон-Тайнға жеткізілді. Осы уақытта оның ұлы Гарри Манро және ағасы Джордж Манро Сер Джон Коупқа Мунро кланының жауынгерлерімен қосылды. Ағылшын сарбаздарынан құралған "Мунроның 37-ші полкі" Джордж Уэйдтің тиімсіз басқаруымен Солтүстік Англияда жұмыс істеген күштердің бір бөлігі болды. Шотландияға бұйрық берілген соң, олар қаңтар айының басында Эдинбургке жетті, Генри Хоули басқарған күштің сол қанатының бір бөлігі болып, жаңбыр мен қардың арасында Якобиттермен Фолкирк Мьюр шайқасында кездесті.

Мұра

Кейіннен, сэр Роберт Манроға Фолкирк шіркеуінің бақшасында ескерткіш орнатылды. 1750 жылдың қазан айындағы Фолкирк приход шіркеуінің есебінде былай делінген: "Харри Манро мырзадан кедейлерге бес гинея сыйлық, шіркеу ауласында әкем, Роберт мырзаға қабір орнына рұхсат алғаны үшін". Ескерткіш, латын және ағылшын тілдеріндегі мәтіндермен және күрделі өрнектермен безендірілген, 1848 және 1901 жылдары жаңартылды. Жақында көрші тастар алынғанда, ол өз орнында қалды. Ал қазір, соңғы реставрациясының арқасында, ол еске салған адамының лайықты естелігіне айналды: "Достарына адал және белсенді қызмет етті, жауларына мейірімділікпен қарады, кешірімді болды, баршаға жомарттық пен қайырымдылық көрсетті. Оның қазасы оны өлтіргендердің өзінде де зор қайғыға ұшыратты."

Отбасы

Сэр Роберт Мунро, 6-шы баронет, Дорсет графтығының Вудлендс қаласынан Генри Сеймурдың, Төменгі палата спикерінің қызы Мэриге үйленді. Тарихшы Александр Маккензидің мәліметінше, олардың төрт баласы болған: