1981 жылғы "Red Right 88" ойыны және маңызды футбол матчы

Кіріспе

1981 жылғы американдық футбол ойыны мен матч

Американдық футболда "Red Right 88" – 1981 жылдың 4 қаңтарында Ұлттық футбол лигасының (NFL) плей-офф матчында Окленд Рейдерсіне қарсы Кливленд Браунс командасы қолданған пастың атауы. Осы жылдардан бері бұл термин ойынның өзіне де, матчқа да қатысты қолданылып келеді.

Өмірбаян

Red Right 88 ойыны – 1980–81 жылғы NFL плей-оффының бөлігі ретінде өткен дивизиондық плей-офф ойыны, ол 1980 жылғы маусымның NFL чемпионын анықтауға арналған. Сол кездегі плей-офф жүйесі бойынша, NFL-дің екі конференциясынан – Америка футбол конференциясы (AFC) және Ұлттық футбол конференциясы (NFC) – әрқайсысынан бес команда плей-оффқа ілігеді. Бұл бес команда әр конференцияның үш дивизионының (Шығыс, Орталық және Батыс) чемпиондарынан, сондай-ақ екі «жабайы карта» командасынан тұрады. «Жабайы карта» командалары – бұл әр конференцияда дивизион чемпиондары болмаған, бірақ ең жақсы жеңіс-жеңіліс көрсеткішіне ие болған екі команда. Бұл бес команда плей-оффтағы турнирлік кестеге сәйкес жеңіс-жеңіліс көрсеткішіне қарай біріншіден бесіншіге дейін реттеледі, ал үш дивизион чемпионы біріншіден үшіншіге дейін, ал екі «жабайы карта» командасы төртінші және бесінші орындарға ие болды. «Браунс» 1980 жылғы маусымды 11–5 есебімен аяқтап, AFC Орталық дивизионында бірінші орынды алды. «Хьюстон Ойлерс» та 1980 жылғы маусымда 11–5 есебін көрсеткенімен, «Кливленд» AFC-дегі қарсыластарына қарсы «Хьюстоннан» жақсы көрсеткіш көрсеткендігі үшін (8–4 есебімен, «Ойлерс» 7–5 есебімен) AFC Орталық дивизионының чемпионы атанды. «Браунс» сияқты, «Рейдерс» та 1980 жылғы маусымды 11–5 есебімен аяқтады. Алайда, олар AFC Батыс дивизионында «Сан-Диего Чарджерс» командасынан кейін екінші орынды иеленді, ал «Чарджерс» та 11–5 есебімен жеңіске жетті. «Сан-Диего» дивизиондық титулды «Оуклендтен» жоғары бағалады, өйткені маусым бойы дивизиондық қарсыластарға қарсы олардың жалпы ұпай көрсеткіші («Оуклендке» қарағанда 60 ұпай) жоғары болды (37 ұпай). «Браунс», «Рейдерс», «Чарджерс», «Ойлерс» және AFC Шығыс дивизионының чемпионы «Буффало Биллс» командаларының барлығы 11–5 есебімен аяқтағандықтан, лига плей-офф турнирінде командалардың орналасуын анықтау үшін тең түсуді шешуге көшті. «Сан-Диего» AFC-де бірінші орынды алды, өйткені олар «Кливленд» және «Буффалодан» гөрі AFC-дегі қарсыластарына қарсы жақсы көрсеткіш көрсетті (9–3 есебімен, «Кливленд» пен «Буффало» 8–4 есебімен). Алайда, «Браунс» «Биллс» командасынан жоғарырақ, екінші орынды алды, өйткені олардың ортақ қарсыластарға қарсы көрсеткіші жақсы болды (5–2 есебімен, «Биллс» 5–3 есебімен). «Рейдерс» және «Ойлерс» екеуі де AFC-де екінші орынды ең жақсы көрсеткендіктен, олар екеуі де «жабайы карта» командалары ретінде плей-оффқа қатысуға құқық алды; «Рейдерс» AFC қарсыластарына қарсы жақсы көрсеткіш көрсеткендігі үшін (9–3 есебімен, «Ойлерс» 7–5 есебімен) төртінші орынға ие болды. Плей-офф жүйесіне сәйкес, әр конференцияның бірінші орын алған командасы плей-оффтың екінші раундына (дивизиондық плей-офф) тікелей өтеді, ал екі «жабайы карта» командасы плей-оффтың бірінші раундында (жабайы карта плей-оффы) бір-бірімен ойнайды. «Жабайы карта» плей-оффының жеңімпазы дивизиондық плей-оффта бірінші орын алған конференция командасымен кездеседі, егер «жабайы карта» жеңімпазы мен бірінші орын алған команда бір дивизионда болмаса; әйтпесе, «жабайы карта» жеңімпазы екінші орын алған командамен ойнайды. 1980 жылғы 28 желтоқсанда өткен AFC «жабайы карта» плей-оффында «Рейдерс» «Ойлерсті» 27–7 есебімен жеңіп, дивизиондық плей-оффқа өтті, онда қалыпты жағдайда олар AFC-дегі бірінші орын алған «Чарджерс» командасымен ойнар еді. Алайда, «Рейдерс» және «Чарджерс» екеуі де AFC Батыс дивизионында болғандықтан, «Рейдерс» оның орнына AFC-дегі екінші орын алған «Браунс» командасымен дивизиондық плей-оффта ойнайды.

The Red Right 88 game was a divisional playoff game played as part of the 1980–81 NFL playoffs, which would crown the NFL champion for the 1980 season. Under the playoff structure in place at the time, five teams from each of the NFL's two conferences – the American Football Conference (AFC) and National Football Conference (NFC) – would qualify for the playoffs. These five teams would consist of the champions of each of the three divisions of each conference (the East, Central, and West), plus two wild card teams, which were the two teams who finished with the best win loss record in each conference who were not division champions. These five teams would be seeded one through five based on win loss record for purposes of playoff bracketing, with the three division champions seeded one through three and the two wild card qualifiers seeded four and five. The Browns had finished in first place in the AFC Central division during the 1980 season with an 11–5 win loss record. Although the Houston Oilers had also compiled an 11–5 record during the 1980 season, Cleveland claimed the AFC Central championship by virtue of having a better record than Houston against other AFC opponents (the Browns had an 8–4 conference record, compared to the 7–5 conference record of the Oilers). Like the Browns, the Raiders had also finished the 1980 season with an 11–5 record. However, they finished in second place in the AFC West division behind the San Diego Chargers, who also had an 11–5 won loss record. San Diego had been awarded the division title over Oakland because they had scored more net points against division opponents (60) than Oakland (37) during the season. As the Browns, Raiders, Chargers, Oilers, and AFC East division champion Buffalo Bills all finished with identical 11–5 records, the league was forced to resort to tiebreakers to determine seeding for the playoff tournament. San Diego attained the first overall seed in the AFC because they had a better record against other AFC opponents than Cleveland and Buffalo (9–3 for San Diego compared to 8–4 for both Cleveland and Buffalo). The Browns, however, were named the second seed over the Bills because they had a better record against common opponents (5–2) than the Bills (5–3). As the Raiders and Oilers had both finished with the best second place records in the AFC, they both qualified for the playoffs as wild card teams; the Raiders were named the fourth seed as they had a better record against AFC opponents (9–3) than the Oilers (7–5). The playoff system stipulated that the top seed in each conference would get a bye into the second round of the playoffs (the divisional playoff), while the two wild card teams would play each other in the first round of the playoffs (the wild card playoff). The victor of the wild card playoff would then face the top conference seed in the divisional playoff, unless the wild card victor and top conference seed were in the same division, in which case the wild card victor would play the second seed. In the AFC wild card playoff on December 28, 1980, the Raiders defeated the Oilers 27–7 to move on to the divisional playoff, where under normal circumstances they would have played the Chargers, who were the top AFC seed. However, as the Raiders and Chargers were both in the AFC West, the Raiders would instead play the Browns, the second seed in the AFC, in the divisional playoff.

Ойын қорытындысы

Ойын уақыты температурасы -0,9 градусқа жетті, бұл 1967 жылдың 31 желтоқсанындағы «Ice Bowl» ойынынан бері Ұлттық футбол лигасының ең суық ойыны болды. Бірінші тоқсанда тек допты ұзату және допты ұстау әрекеттері болды, Кливлендтің Рон Болтон мен Оуклендтің Лестер Хейз әрқайсысы бір рет допты ұстап алды. Тоқсанның соңына қарай, Браунс командасының квотербегі Брайан Сип Реджи Раккерге 20 ярдтық пас берді, бұл Рейдерстің 30 ярдтық шегіне дейін жетеледі, бірақ екінші тоқсанның басында Дон Коккрофт 47 ярдтан гол соғуға тырысқанда есеп өзгермеді. Оуклендтің келесі шабуылында квотербек Джим Планкетт допты жоғалтып алды, бірақ олардың қорғаныс шебі Браунс командасын тоқтатты, ал Коккрофт тағы бір гол соғу әрекетін сәтті аяқтамады, бұл жолы 30 ярдтан. Екінші тоқсанның соңында 6:02 қалғанда, Болтон Планкеттен допты екінші рет ұстап алып, 42 ярдқа жүгіріп, күннің алғашқы ұпайларын енгізді. Алайда, Коккрофттың қосымша ұпайын Тед Хендрикс қағып тастады. Допты ұзату әрекеттерінен кейін Оукленд есепке енді, Планкетт Боб Чандлер мен Реймонд Честерге 15 және 26 ярдтық пас берді. Марк ван Эгхен ойынның соңына 18 секунд қалғанда 1 ярдтық тачдаунмен шабуылды аяқтады, есеп 7–6 болды. Кливленд екінші жартылайдың басында Чарльз Уайттың 28 ярдтық қақпадан соққан добымен 40 ярдтық сызыққа жетті, бұл 48 ярдтық шабуылды бастады, ол Коккрофттың 30 ярдтық далалық голымен аяқталды, Браунс командасы есепті 9–7 есебімен алға шықты. Пантпен ойнағаннан кейін Кливленд Рейдерстің 24 ярдтық шегіне жетті, бірақ далалық голға ұмтылғанда, Пол Макдональд нашар пас алды және 11 ярдтық жоғалтуға ұшырады. Рейдерстің 44 ярдтық сызығындағы келесі шабуылында Кливленд 9 ярдтық сызыққа жетті, онда Дейв Логан 21 ярдтық пас алды. Шабуыл Коккрофттың тағы бір 30 ярдтық голымен аяқталды, есеп төртінші тоқсанға 12–7 есебімен кірді. Соңғы тоқсанның басында Рейдерс 14–12 есебімен алға шықты, 80 ярдтық шабуылда Честердің 27 ярдтық пасы ерекше көзге түсті. Соңғы ойында ван Эгхен күннің екінші 1 ярдтық тачдаунын соқты. Рейдерс ойынды аяқтау мүмкіндігіне ие болды, олар ойын аяқталуға 4:19 қалғанда Браунс командасының 24 ярдтық сызығында Сиптен допты ұстап алды. Бірақ 3-ші қадамда, Браунс командасының 15 ярдтық сызығына 1 ярд қалғанда, ван Эгхен екі рет қатарынан допты алға жылжыта алмады, ал Кливленд допты қайтарып алды. Одан кейінгі шабуылдың екінші қадамында Сип 29 ярдтық пасты Оззи Ньюсомға берді, ал төрт қадамнан кейін 23 ярдтық пасты Грег Пруитке берді. Содан кейін Майк Пруит 14 ярдқа жүгіріп, Рейдерстің 14 ярдтық сызығына жетті. Пруит келесі қадамда тағы бір ярдты жинады, ал команда 49 секунд қалғанда тайм-аут жариялады.

With the game time temperature at , the coldest National Football League game since the Ice Bowl of December 31, 1967, the first quarter contained nothing but punts and interceptions, with Cleveland's Ron Bolton and Oakland's Lester Hayes each recording one of the latter. Near the end of the quarter, Browns quarterback Brian Sipe's 20 yard completion to Reggie Rucker sparked a drive that reached inside the Raiders' 30 yard line, but it ended with no points early in the second quarter when Don Cockroft missed a field goal attempt from 47 yards. On Oakland's ensuing drive, quarterback Jim Plunkett lost a fumble while being sacked, but their defense kept the Browns in check and Cockroft missed another field goal attempt, this one from 30 yards out. With 6:02 left in the second quarter, Bolton scored the first points of the day by recording his second interception of Plunkett and returning it 42 yards to the end zone. However, Cockroft's ensuing extra point was blocked by Ted Hendricks. After an exchange of punts, Oakland managed to get on the scoreboard, with Plunkett completing passes to Bob Chandler and Raymond Chester for gains of 15 and 26 yards highlighting a 64 yard scoring drive. Mark van Eeghen finished the drive with a 1 yard touchdown run with 18 seconds left in the half, making the score 7–6. On Cleveland's opening drive of the second half, a 28 yard kickoff return to the 40 yard line by Charles White started a 48 yard drive that ended with Cockroft's 30 yard field goal, giving the lead back to the Browns, 9–7. After forcing a punt, Cleveland drove to the Raiders' 24 yard line, but on a field goal attempt, holder Paul McDonald was unable to handle a bad snap and was tackled for an 11 yard loss. On their next drive on the Raiders' 44 yard line after a punt, Cleveland drove to the 9 yard line, featuring a 21 yard reception by Dave Logan. The drive ended with another 30 yard field goal by Cockroft, making the score 12–7 going into the fourth quarter. Early in the final quarter, the Raiders took a 14–12 lead with an 80 yard drive highlighted by Chester's 27 yard catch. On the last play, van Eeghen scored his second 1 yard touchdown run of the day. The Raiders had a chance to put the game away when they recovered a fumble from Sipe on the Browns' 24 yard line with 4:19 left in the game. But on 3rd down with 1 yard to go at the Browns' 15 yard line, van Eeghen was stuffed for no gain on two consecutive plays, and Cleveland regained the ball on downs. On the second play of the ensuing drive, Sipe completed a 29 yard pass to tight end Ozzie Newsome, and four plays later connected on a 23 yard pass to Greg Pruitt. Then Mike Pruitt ran the ball 14 yards to the Raiders' 14 yard line. Pruitt gained another yard on the next play, and the team called a timeout with 49 seconds left.

Пьеса

Ойынның соңына бір минуттан да аз уақыт қалғанда, есеп 14:12 болғанда, «Браунс» командасы «Рейдерс» клубының 13 ярдтық сызығында допты ұстап тұрды және ойынды жеңіп алуға мүмкіндік беретін алаңнан гол соғуға жақын болды. Сипе бас жаттықтырушы Сэм Рутиглианомен кеңесіп, «Қызыл слот оң, жартылай қорғаушы 88» деген пас комбинациясын таңдады және Сипеге егер ойын ашық болмаса, допты «Эри көліне лақтыруды» (яғни, ойыннан шығарып жіберуді), себебі бұл екінші мүмкіндік еді, – бұйырды. Келесі сәтте Сипе тайт-энд Оззи Ньюсомға допты жіберуге тырысты. Бірақ «Рейдерс» командасының қорғаушысы Майк Дэвис Ньюсомның қадамдап өту жолының алдынан кесіп өтіп, допты ұстап алды, осылайша «Браунс» командасының маусымы аяқталды. «Оукленд» кейін AFC конференциясының финалына өтіп, онда «Сан-Диего Чарджерс» клубын жеңіп, «Филадельфия Иглз» командасына қарсы XV Суперкубокта жеңіске жетті. Тачдаунға тырысудың себебі – «Браунс» командасының мерген оқпаны Кокрофттың бұрын екі алаңнан гол соғуға тырысып сәтсіз аяқтағаны, бір қосымша ұпай мүмкіндігін пайдалана алмағаны және нашар пас беру салдарынан тағы бір мүмкіндік жоғалғаны еді. Сонымен қатар, ауа райы суық әрі желді болды. «Көп адамдар бұл жағдайдың қыр-сырын білмейді, бірақ 1980 жылы мен физикалық жағынан толықтай жайлы болмадым», – деді Кокрофт 2006 жылғы сұхбатта. «Менің екі дискімде жарақат болды және маусымды аяқтау үшін төрт рет эпидуральды инъекция жасауға тура келді. Мүмкін, мен жарақат алғандар тізіміне енуім керек еді». «Браунс» командасы Кокрофты 1981 жылғы жаттығу лагерінің соңында босатып, ол көп ұзамай карьерасын аяқтады. NFL Films компаниясы жасаған ойын туралы ретроспективті фильмде Майк Дэвистің командаластарының бірі осы эпизодқа күліп қарады, себебі Дэвис (тамаша тәсілдеуші және команданың көшбасшысы) нашар қолдарымен белгілі болды және мансабында көптеген мүмкіндіктерді жіберіп алған, бірақ осы ойында суық, желді ауа райында қиын допты ұстап алып, мансабындағы ең маңызды тоқтатуды жасады. Егер ойын дұрыс орындалса, тачдаун болуы мүмкін еді. Басты қабылдаушы Дейв Логан солдан оңға қарай жылжып, қарсыласынан оқ бойы озумен, 6 ярдтық сызықта ашық тұрды. Сипе қарсыластың қозғалысын дұрыс бағаламай, Логанның қапталып қалғанын ойлап, екінші қабылдаушыға допты лақтырды, нәтижесінде доп ұсталды. Бұдан бұрын «Рейдерс» командасы да қысқа арада алаңнан гол соғу мүмкіндігінен бас тартып, «Браунс» клубының 15 ярдтық сызығында 3-ші және 4-ші мүмкіндікте допты жүгіртуге тырысып, ешқандай нәтижеге қол жеткізбеді. Осы ойын комбинациясы Кливленд спортының тарихындағы атақты эпизодтардың біріне айналды, «The Drive», «The Fumble», «The Catch» (1954 жылғы Әлемдік сериядан), 1997 жылғы Әлемдік серияның 7-ші ойыны, «The Shot», «The Decision» және «The Move» сияқты, қаланың 52 жылдық кәсіби чемпиондық құрғақшылығын символдайтын жағымсыз естелік ретінде сақталды, одан кейін «Кливленд Кавальерс» командасы 2016 жылғы НБА финалында жеңіске жеткенге дейін.

Trailing 14–12 with less than a minute remaining in the game, the Browns had the ball on the Raiders' 13 yard line and were in position for a potential game winning field goal. Sipe conferred with head coach Sam Rutigliano, who called a pass play, "Red Slot Right, Halfback Stay, 88," and instructed Sipe to "throw it into Lake Erie" (throwing the ball out of play as it was only 2nd down), if the play was anything less than wide open. On the next play, Sipe forced a pass to tight end Ozzie Newsome. However, it was intercepted in the end zone by Raiders safety Mike Davis, who had cut in front of Newsome's square out pass route, putting an end to the Browns' season. Oakland subsequently advanced to the AFC conference championship, where they defeated the San Diego Chargers and went on to win Super Bowl XV against the Philadelphia Eagles. The logic behind trying for the touchdown was that Cockroft, the Browns' placekicker, had previously missed two field goal attempts, had one extra point attempt blocked, and had another aborted following a bad snap. In addition, the weather was brutally cold and windy. "What many people don't know about that situation is that I was a long way from being 100 percent physically in 1980," Cockroft said in a 2006 interview. "I had two herniated discs and needed four epidurals to just get through the season. I probably should have gone on IR [the injured reserve list]." Cockroft was released by the Browns at the end of their 1981 training camp and retired soon after. In an NFL Films retrospective on the game, one of Mike Davis' teammates laughed over the play because Davis (an outstanding tackler and team leader) had notoriously poor hands and had often dropped potential interceptions during his career, only for Davis to make the biggest stop of his career by making a difficult catch during freezing, windy weather when it mattered the most. Had the play been executed properly, it may have resulted in a touchdown. The primary receiver, Dave Logan, was crossing left to right, had a step on his defender, and was open at the 6 yard line. Sipe misread the defensive back's movements and thought Logan was covered so he threw to the secondary receiver and it was intercepted. Furthermore, this drive had occurred right after the Raiders also eschewed a short field goal attempt, choosing to run the ball on 3rd and 4th down at the Browns' 15 yard line only to get stuffed for no gain each time. The play call itself has since become an infamous part of Cleveland sports lore, ranking with The Drive, The Fumble, The Catch [from 1954 World Series], Game 7 of the 1997 World Series, The Shot, The Decision, and The Move as a bad memory that symbolizes the 52 year professional championship drought that plagued the city until the Cleveland Cavaliers won the 2016 NBA Finals.