Кіріспе

Американдық актер

Росс Хантер (нағыз аты Мартин Терри Фасс; 6 мамыр 1920 жыл - 10 наурыз 1996 жыл) – американдық кино және теледидар продюсері және актер. Ол «Жастық сөздер» (Pillow Talk, 1959) сияқты жеңіл комедияларды, сондай-ақ «Тамаша құмарлық» (Magnificent Obsession, 1954), «Өмірдің көшірмесі» (Imitation of Life, 1959) және «Кері көше» (Back Street, 1961) сияқты әсем мелодрамаларды өндіргенімен әйгілі. Өмірінің барысында Хантер түрлі жанрдағы фильмдер жасады, бірақ романтика мен сәнділікке толы жеңіл комедиялар, мюзиклдер және көңілді жас шырындармен толы мелодрамалар оған ең үлкен жетістік әкелді.

Ерте өмір

Хантер Огайо штатының Кливленд қаласында дүниеге келген. Көздер оның туған жылының әртүрлі екенін көрсетеді – 1916, 1926, тіпті Хантердің өзінің айтуынша 1929 жылғы, бірақ оның әлеуметтік қамсыздандыру тізімінде 6 мамыр 1920 жыл көрсетілген, бұл дата 1942 жылғы армияға шақыру тізімінде және 1940 жылғы халық санағында расталған. Ол австриялық және неміс еврей тегінен шыққан. Ол Гленвилл орта мектебінде оқыды, кейіннен ағылшын тілі мен драма пәндерін оқытты; сондай-ақ, осы пәндерді Роулингс орта мектебінде де оқытты. Колумбия университетінде кастинг агент оның "Мартин Фасс" есімін "Росс Хантер" деп өзгертті. Ол Бен Бард атындағы драма мектебінде драма сабақтарын берді, сондай-ақ тіл дамыту сабақтарын да оқытты. Хантер кинода жұмыс істегенді сағынып, қайта оралып, кино өндірісіне ден қоюға шешім қабылдады. "Фокс" компаниясында "Монте-Кристоның қылышы" (1951) фильмінде, ал "Юнайтед Артистс" компаниясында Сэм Шпигельдің "Мен өскенде" (1951) фильмінде диалог режиссері болды.

Қатысушы өндіруші

1951 жылы Universal International оны Джефф Чандлер және Морин О’Хара жұлдыздығындағы "Арабияның жалыны" фильмінің атқарушы продюсері ретінде жұмысқа алды. Тусірілім барысында Хантер фильмнің бюджетінен 172 000 доллар қысқартып, Universal басшыларын қуантты, олар оның еңбекақысын арттырды.

Өнім өндіруші қызметкер

1953 жылы Universal International Хантерді бұрынғы театр продюсері және режиссерлік тәжірибесінің арқасында штаттық продюсер ретінде жұмысқа алды. Хантердің жеке продюсер ретінде алғашқы фильмі – Барбара Стэнвик қатысқан, Сирк режиссерлік еткен «Менің барлық тілегім» (All I Desire, 1953) мелодрамасы болды. Ол 460 000 долларға түсіріліп, 2 миллион доллардан астам табыс әкелді. Хантер Стерлинг Хейденмен бірге «Жылаңаш сылтау» (Naked Alibi, 1954) фильм-нуарын, ал Лекс Баркермен «Сары тау» (The Yellow Mountain, 1954) вестернін түсірді. Ол Ирландияда өткен костюмді шайқас фильмінде – «Капитан Лайтфут» (Captain Lightfoot, 1955) фильмінде Хадсон мен Сиркпен қайта жұмыстасты. Бір ремейкпен сәттілікке жеткен Хантер тағы бір ескі мелодраманы жаңартты, Сирк пен Стэнвик режиссерлік еткен «Әрқашан ертең болады» (There's Always Tomorrow, 1955) фильмін түсірді. Одан кейін Хадсон мен Энн Бакстер қатысқан «Бір тілек» (One Desire, 1955) мелодрамасын, сосын Сирк, Хадсон және Уайман жұптасқан «Көктегі барлық құштарлық» (All That Heaven Allows, 1955) фильмін жасады. Соңғы фильм ерекше танымал болды, 3 миллион доллардан астам табыс тапты. Хантер соңғы сәтте Джефф Чандлер мен Энн Бакстер қатысқан тағы бір ремейк – «Жамандықтар» (The Spoilers, 1955) атты «солтүстік» фильмін түсіруге кірісті. Ол Хадсон мен Сиркпен бірге «Жауынгер әнұраны» (Battle Hymn, 1957) тарихи фильмін түсірді.

Романтикалық комедиялар

Хантердің продюсер ретінде алғашқы романтикалық комедиясы – Дебби Рейнольдспен "Тэмми және бакалавр" (1957) фильмі болды. Ол 3 миллион долларлық табыс әкеліп, өте сәтті аяқталды. Оның Джун Эллисонмен бірге түсірген екі фильмі одан аз танымал болды: Россано Браццимен бірге Сирк режиссерлік еткен "Интерлюд" (1957) мелодрамасы және Дэвид Нивенмен бірге Генри Костер режиссерлік еткен "Менің адамым Годфри" (1957). "This Happy Feeling" (1958) – Блейк Эдвардс жазған және режиссерлік еткен, Рейнольдс пен Джон Саксонның басты рөлдерде ойнаған романтикалық комедия. Ол Саксон мен Сандра Димен бірге "Бекей жылдар" (1958) атты жасөспірімдер мелодрамасын жасады. Ди "Желде жазылған" романының авторымен бірлесіп, Эллисон мен Джефф Чандлермен бірге "Менің құшағымдағы бейтаныс" (1959) мелодрамасында да ойнады.

Өмірге еліктеу және жаздықпен сөйлесу

1959 жылы Хантер «Өмірге еліктеу» және «Жастық әңгіме» фильмдерімен үлкен жетістікке жетті. «Өмірге еліктеу» Сирк режиссерлік еткен 1934 жылғы фильмнің қайта түсірілімі болды, онда Лана Тернер, Ди және Рок Хадсонға ұқсас Джон Гэвин ойнады. Бұл фильм 1959 жылы АҚШ-тағы ең табысты төртінші фильм болды және кинотеатрларда 6,4 миллион долларлық табыс әкелді. Сол жылдың соңында шыққан Дорис Дей мен Рок Хадсонның қатысуымен түсірілген «Жастық әңгіме» романтикалық комедиясы бұл көрсеткішті арттырып, АҚШ және Канадада 7,6 миллион долларлық табыс тапты. «Росс Хантер фильмдері» көрермендерге ұнағанымен, оның туындылары сыншылар тарапынан көпке дейін бағаланбады. Хантер кейінірек: «Мен жұртшылыққа қалағандарын бердім: армандауға, өмірді өзге біреудің көзімен көруге, әдемі әйелдерді, зергерлік бұйымдарды, тамаша киімдерді және мелодраманы көруге мүмкіндік бердім», – деді. Хантер «Тэмми» фильмінің жалғасы «Тэмми маған шындықты айт» (1961) фильмін түсірді, онда Ди титулдық рөлде Рейнольдстың орнына түсті, ал Гэвин еркек рөлін ойнады. Гэвин Сьюзан Хейвардпен бірге «Бэк-стрит» (1961) фильмінің қайта түсірілімінде ойнады, бірақ ол кассада сәтсіз болды. Хантер Роджерс пен Хаммерштейннің «Гүл барабан әні» (1961) мюзиклінің танымал бейімделуін жасады. 1962 жылы Хантер алдағы алты фильм туралы хабарлады: «Егер адам жауап берсе», жаңа «Тэмми», «Dark Angel» және «Madam X» фильмдерінің қайта түсірілімдері, «Барлығының қызығы» және «Черепица бақшасы». «In the Wrong Rain» және «Fanfare» фильмдерін түсіру кейінге шегерілді. Ол Димен бірге екі романтикалық комедия түсірді: Бобби Даренмен бірге «Егер адам жауап берсе» (1962) және Питер Фондамен бірге «Тэмми және доктор» (1963). Хантер Дей мен Джеймс Гарнердің қатысуымен Норман Джуисон режиссерлік еткен «Барлығының қызығы» (1963) өте танымал комедиясын жасады. Содан кейін ол Дебора Керр мен Хейли Миллспен бірге «Черепица бақшасы» (1964) фильмін түсірді, ол жақсы пікірлер алды және коммерциялық тұрғыдан да табысты болды. «Егер жақсы фильм тапсам, жылына бір «Черепица бақшасы» сияқты фильм түсіргім келеді», – деді Хантер.

Жеті жылдық келісімшарт

1964 жылғы қарашада ол Universal компаниясымен жылына үш фильм түсіруге арналған жеті жылдық келісімшартқа қол қойды, оның жалпы бюджеті 75 миллион долларға бағаланды. Ол Димен бірге «Мен бай болғанды қалаймын» (1964) фильмін, «Бұл Евамен басталды» (1941) фильмінің жаңа нұсқасын және Джьюисон режиссерлік еткен «Махаббат өнері» (1965) фильмін Гарнермен бірге түсірді. Хантер Тернермен бірге «Мәдам X» (1966) фильмінің қайта түсірілімін жасады. Ол «Қара періште» фильмін қайта түсіруді жоспарлаған, бірақ ол түсірілмеді. «Жастың көзін шығартып, жүректі толқытатын фильмдерді түсіру басқа фильмдерден қиын», - деді ол. 1965 жылы оның 32 фильмі он бір жыл ішінде 150 миллион долларлық табыс әкелді деп есептелді.

Теледидар

1975 жылы Хантер Paramount Pictures компаниясына теледидарға фильм шығару үшін шақырылды. Ол олар үшін шығарған алғашқы фильм – Ширли Джонспен бірге түсірілген «Дженни Доланның өмірі» (1975) болды. 1977 жылы ол Артур Хейлидің «The Moneychangers» (1976) телесериалын продюсерлік еткені үшін «Primetime Emmy Award» сыйлығына ие болды (ол бұл номинацияны ұзақ жылдар бойы кәсіби және жеке өміріндегі серігі Жак Мапеспен бөлісті). Ол Фред Астер мен Хелен Хейзбен бірге «Айналып кеткен отбасы» (1978) және Синди Уильямспен бірге «Кенеттен туған махаббат» (1979) фильмдерін жасады. Оның соңғы жобасы – 1979 жылғы Донна Ридпен бірге түсірілген «Ең керемет орын» телефильмі болды.

Өлім

Хантер 1996 жылғы 10 наурызда Лос-Анджелестегі Century City ауруханасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол ұзақ жылдар бойы бірге болған серіктесі, декоратор Жакус Мапестен және Хантердің өндірістік серіктесінен аман қалды. Мапес 2002 жылғы 4 мамырда 88 жасында қайтыс болды. Хантер мен Мапес Вествуд Вилладж мемориалдық паркінің зиратындағы жанындағы крипталарда жерленген.