Кіріспе
Журналистика стилі
Иммерсивті журналистика немесе иммерсионизм – гонзо журналистикасына ұқсас журналистика стилі. Бұл стильде журналистер өзінің басынан өткен жағдайларға және сол жағдайға қатысы бар адамдарға толыққанды еніп, оны сезінеді. Соңғы нәтиже жазушының өзіне емес, алынған тәжірибеге баса назар аударады.
Шолу
Гонзо сияқты, иммерсионизм жеке адамның тәжірибесін өте жеке көзқараспен көрсетеді. Адам белгілі бір жағдайды таңдап, оның оқиғалары мен адамдарына толыққанды еніп кетеді. Дегенмен, Гонзодан өзгеше, бұл жазушының өміріне емес, оның нақты басынан өткен тәжірибелеріне көбірек назар аударады. Иммерсивті журналистиканы қолдаушылар бұл зерттеу әдісі авторларға сыртқы оқиғалардың ішкі сезімін сипаттауға және дәстүрлі журналистиканың шектеулі, жалған объективтілігінен қашып құтылуға мүмкіндік береді деп санайды.
Басып шығару
Суға батып журналистиканың кітап көлеміндегі мысалдары: Г. Биссинджердің "Жұма күнгі шамдар"; Джон Говард Гриффиннің "Мен қараңғыдай"; Тед Коновердің "Қыдырыс жолдар", "Қойшылар" және "Newjack: Sing Sing-ді күзету"; Барбара Эренрайхтың "Никель мен тиын: Америкада тіршілік көру (немесе көре алмау) (2001)", "Алдау мен ауыстыру: Американ арманының (сәтсіз) ізденуі" (2005), А. Дж. Джейкобстың "Киелі кітап бойынша өмір сүрген жыл" (2007) және Мэтью Томпсонның "Қан құдайымен бірге жүгіру" (2013) және "Менің колумбиялық өлімім" (2008).
Фильм
Супер Size Me, Бағдадтағы ауыр металл және Fat, Sick and Nearly Dead сияқты фильмдер толыққанды батыру (immersionist) киноның мысалдары болып табылады.
Теледидар және радио
Иммерсионистік бағдарламалаудың мысалдарына Vice медиакомпаниясының түрлі жобалары және АҚШ мемлекеттік телеарналарының Frontline, Planet Money және This American Life сияқты бағдарламаларының бөлімдері жатады.
Элизабет Джейн Кокран
Элизабет Джейн Кокрейн, Нелли Блай атты псевдониммен белгілі, суға батып жазатын журналистиканың "пионері" саналады. Кокрейн Блэкуэлл аралындағы әйелдер психиатриялық ауруханасындағы әйелдерге жасалған зорлық-зомбылықты әшкерелеу үшін жасырын түрде психиатриялық ауруханаға түсіп, өзін оқиғаның ортасына қойды. "Ақылсыз үйінде өткен он күн" атты серия 1887 жылы "Нью-Йорк әлемі" газетінде жарияланды. Оның журналистикалық тактикасының сенімділігі күмәнді, себебі ол Times газетінің "Атипикалық жағдайларға ену арқылы әдеби тәсілді көтерген" журналистерді тізімдеген "Ең үздік 10 әдеби трюк" тізіміне енді.
Джон Франклин
Джон Франклин 1979 жылы "Evening Sun" газетінде жазған мақаласы үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Франклин ми операциясынан өткен әйелді қадағалап жазды. Күтпеген жағдайда әйел қайтыс болғандықтан, ол мақаласын хирург, доктор Дакерге арнады. Мақалада дәрігердің қиын, жүрек ауыртынан толы мансабы және миссис Келлинің операциясының ширықты күйі туралы толық мәліметтер келтірілген.
Сын
Субъективтілік пен журналистің пікіріне ықпалды болуы үшін шолу журналистикасы сынға түсті. Тақырыпқа ұзақ уақыт бойы толыққанды ену арқылы жазушының бейтараптығына сенім әлсірейді. "Вашингтон пост" газеті вице-президент Куэйлді қадағалаған жеті бөлімдік мақаласы үшін бейтараптығын сақтамағаны үшін сынға алынды. "Вашингтон сити пейпер" газетінің редакторы Джек Шафтер журналистердің "тымысылы жетік жақындасқанын" айтты. Оның сөзіне қарағанда, осы типтегі шолу журналистикасымен сіз перспективаны жоғалтасыз, мақсатыңыздан айырыласыз және ресми биографқа айналасыз. Робин Хемлидің "Шолу жазуға арналған нұсқаулық: естеліктер, журналистика және саяхат" кітабы Дэвид Шилдстің "Қара планета" кітабын, онда ақ әуесқойлардың қара баскетболшыларға деген "құмарлығы" баяндалған, сипаттайды. "Сент-Петербург таймс" газетінің журналисі Энн Халл Тампа полиция қызметкерінің және оған шабуыл жасаған жасөспірімнің өмірін алты ай бойы бақылап жұмыс істеді. Дегенмен, "Columbia Journalism Review" журналының мәліметінше, көптеген жаңалықтар көздері пайданы арттыру үшін жылдам жаңалықтарды бағалайды.