Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гервасий мен Протасий (сондай-ақ Гервасе мен Протасе, Гервасис және Протасис, ал француз тілінде Гервайс және Протаис) – христиан шейіттері ретінде құрметтеледі, бұл шамамен 2-ғасырға жатады. Олар Милан қаласының және шөп шабушылардың қасиетті қамқорлары саналады және ұрыларды табу үшін дұғаға жалбарылады. Католик шіркеуінің латын обрядында олардың мерекесі 19 маусымда тойланады, бұл күні олардың қабірлерінен шығарылған реліквиялардың аударылуы еске алынады. Шығыс православие шіркеуінде және католик шіркеуінің шығыс обрядтарында олардың мерекесі 14 қазан (ескі стиль) / 24 қазан (жаңа стиль) күні аталады, бұл олардың шейіт болған дәстүрлі күні. Христиан иконаларында олардың белгілері – қамшы, дулыға және қылыш.
Gervasius and Protasius (also Gervase and Protase, Gervasis and Prothasis and in French Gervais and Protais) are venerated as Christian martyrs, probably of the 2nd century. They are the patron saints of Milan and of haymakers and are invoked for the discovery of thieves. Their feast day in the Latin Rite of the Catholic Church is 19 June, the day marking the translation of their relics. In the Eastern Orthodox Church and in the Eastern Rites of the Catholic Church, their feast takes place on 14 October (O. S.)/24 October (N. S.), the traditional day of their death. In Christian iconography their emblems are the scourge, the club and the sword.
Аңыз
Акта Амбросийге қате атрибуцияланған Италия епископтарына жазылған хаттан (Epistle liii) кеңейтілген болуы мүмкін. Олар өте қарапайым стильде жазылған, және олардың жазылған мерзімін анықтау мүмкін болған жоқ. Олардың сөзіне сүйенсек, Гервасий мен Протасий шейіттердің егіз ұлдары болған. Олардың әкесі, Миландық Виталис, консулдық дәрежелі адам, Нерон тұсында Равеннада шейіт болған. Олардың анасы, Валерия, Миланда діні үшін қаза тапты. Гервасий мен Протасий түрмеге қамалды, ал Назарий түрмеде оларды көріп келді. Ұлдардың үлкен қолдары болған, және император Неронның билігінде Анубин немесе Астасий төрағалық еткенде, Каиос Милан епискобы болған кезде, оларды қамшымен ұрып, содан кейін басын кесіп тастаған. Кейбір авторлар шейіттікті император Диоклетиан тұсында болды деп санайды, бірақ басқалары бұл уақытқа қарсы шығады, себебі Амбросийдің заманында жерлеу орнының, тіпті есімдердің қалай ұмытылуы мүмкін екені түсініксіз. Бұл оқиға император Марк Аврелийдің билігінде (161-180 жж.) болған болуы мүмкін.
The acta may have been expanded from a letter (Epistle liii) to the bishops of Italy, falsely ascribed to Ambrose. They are written in a very simple style; it has not been possible to establish the date of their composition. According to these, Gervasius and Protasius were the twin sons of martyrs. Their father, Vitalis of Milan, a man of consular dignity, suffered martyrdom at Ravenna, possibly under Nero. Their mother, Valeria, died for her faith in Milan. Gervasius and Protasius were imprisoned, and visited in prison by Nazarius. The sons are said to have had large hands and had been scourged and then beheaded, during the reign of the Emperor Nero, under the presidency of Anubinus or Astasius, and while Caius was Bishop of Milan. Some authors place the martyrdom under the Emperor Diocletian, but others object to this time because it is not clear how, in that case, the place of burial, and even the names, could be forgotten by the time of Ambrose, as is stated. It probably occurred during the reign of Emperor Marcus Aurelius (161 180).
Амвросий, Гервасий және Протасий
386 жылы Амвросий Миланда сұлу базилика салдырды, қазір ол Сант-Амброджио базиликасы деп аталады. Халықтың өтініші бойынша, ол Римде болғандай, оны сол салтанатты түрде киелеуге уәде берді, егер қажетті қасиетті деректерді таба алса. Түсінде ол осындай қасиетті деректерді табуға болатын жерді көрді. Ол қала сыртында, сол кезде Миланның басты қамқоршылары болған Набор мен Феликс әулиелерінің зират шіркеуінде қазба жұмыстарын жүргізуді бұйырды. Амвросий бір хатында былай деп жазды: «Мен тиісті белгілерді тауып алдым, және қол тигізіп дұға оқу үшін біреулерді алып келгенде, қасиетті шейіттердің күші осылайша айқын болды, тіпті мен әлі үнсіз тұрғанда, біреуі құлап, қасиетті жерленген орынға жатып қалды. Біз өте зор бойлы екі адамды таптық, бұл ежелгі заманғы адамдар сияқты. Барлық сүйектері толық болды, және көп қан болды». Амвросий олардың қасиетті деректерін Фауста базиликасына (қазір Киелі Виталис және Агрикола шіркеуі) көшірді, ал ертесі күні базиликаға көптеген кереметтермен бірге кірді, бұл Амвросий мен ариан императорша Юстина арасындағы үлкен күрес аясындағы Құдайдың жарылқауын көрсетеді. Амвросий көрінеу туралы, қасиетті деректердің кейін табылғаны және онымен бірге болған кереметтер туралы әпкесі Марцеллинаға жазды. Әлі крещение рәсімінен өтпеген Августин осы оқиғаларға куә болғанын айтады және оларды өзінің «Куәліктерінде» (IX, vii), «Құдай қаласы» (XXII, viii) және «Сөйлесу 286 әулиелер Гервасий және Протасийдің туған күніне» енгізеді. Бұл туралы Паулин Амвросийдің өмірнамасында да айтылған. Соңғысы 397 жылы қайтыс болды және өзінің тілегі бойынша осы шейіттердің қасындағы базиликасына жерленді. Дәстүр бойынша, Милан Фридрих Барбароссадан қирағаннан кейін, оның канцлері Рейнальд Дассел қасиетті деректерді Миланнан алып, Германиядағы Брайсахқа сақтап қойды, содан кейбіреулері Суассонға жетті. Милан бұл талапты мойындамады. Дегенмен, олар Германиядағы шаруалар арасында құрметке ие болды және орақшылар арасында неміс мақалы болды: «Wenn's regnet auf Gervasius / es vierzig Tage regnen muss» («Егер Гервасий күні жаңбыр жауса / қырық күн жаңбыр жауады»). Осылайша, әулие Свитун, әулие Медар, жеті ұйықтаған және әулие Годеливе сияқты, әулиелер Гервасий мен Протасийдің құлшынысы да ауа-райымен байланысты болды. 1509 жылы Антверпен соборына сыйға берілген «Гервасий және Протасийдің өмірі» атты танымал гобелендер сериясы собордың хорында көрсетілген.
Ambrose, in 386, had built a magnificent basilica at Milan, now called the Basilica Sant'Ambrogio. Asked by the people to consecrate it in the same solemn manner as was done in Rome, he promised to do so if he could obtain the necessary relics. In a dream, he was shown the place where such relics could be found. He ordered excavations to be made outside the city, in the cemetery Church of Saints Nabor and Felix, who were at the time the primary patrons of Milan, and there found the relics of Saints Gervasius and Protasius. In a letter, Ambrose wrote: "I found the fitting signs, and on bringing in some on whom hands were to be laid, the power of the holy martyrs became so manifest, that even whilst I was still silent, one was seized and thrown prostrate at the holy burial place. We found two men of marvelous stature, such as those of ancient days. All the bones were perfect, and there was much blood." Ambrose had their relics removed to the Basilica of Fausta (now the Church of Saints Vitalis and Agricola), and on the next day into the basilica, accompanied in the texts by many miracles, emblematic of divine favor in the context of the great struggle then taking place between Ambrose and the Arian Empress Justina. Of the vision, the subsequent discovery of the relics and the accompanying miracles, Ambrose wrote to his sister Marcellina. Augustine, not yet baptized, claims to have witnessed these events and relates them in his "Confessions" (IX, vii), and in "De Civitate Dei" (XXII, viii) as well as in his "Sermon 286 in natal. Ss. Mm. Gerv. et Prot.". They are also alleged by Paulinus in his life of Ambrose. The latter died in 397 and by his own wish was buried in his basilica by the side of these martyrs. A tradition claims that, after the destruction of Milan by Frederick Barbarossa, his chancellor, Rainald of Dassel, had taken the relics from Milan and deposited them at Breisach in Germany, whence some came to Soissons. The claim is rejected by Milan. Nevertheless, they were venerated by farmers in Germany and a German saying amongst harvesters was: "Wenn's regnet auf Gervasius / es vierzig Tage regnen muss" ("When it rains on St Gervasius' Day / forty days of rain will follow"). Thus, as with the cults of Saint Swithun, Saint Medard, the Seven Sleepers, and Saint Godelieve, that of Sts Gervasius and Protasius was connected with the weather. A famous series of tapestries of the "Life of Gervasius and Protasius," donated to the Cathedral of Antwerp in 1509, is displayed in the cathedral's choir.