Кіріспе
Анибал Вилласис (11 қараша 1927, Амбато, Эквадор – 7 наурыз 2012) – эквадорлық суретші шебер. Ол қымбат суретші құралдарын алуға шамасы келмеген кезде қаланың қабырғалары мен есіктеріне сурет салу үшін қыш және табиғи пигменттер сияқты шикі топырақ материалдарын пайдаланды. Жасөспірім кезінде Вилласис Китодағы бұқа күресіне арналған жарнама плакаттарын зерттеп, сурет салу және композицияны өздігінен үйренді. 1952 жылы Эквадордың бұрынғы президенті Хосе Мария Веласко Ибарра Вилласисті тауып, оған Парижге оқуға стипендия ұсынды. Парижде шамамен бір жыл тұрғаннан кейін, Вилласис тілге бейімдесе алмады, сондықтан ол Эквадордың Білім министріне оқуын Мадридке ауыстыруды сұрап хат жазды. Вилласис Испанияда көңілі көтеріліп, алты жыл тұрды. Мадридте тұрып, Вилласис Informalismo немесе Informalist қозғалысымен, әсіресе Антонио Тапиес, Антонио Саура және Модест Куиксартпен танысты. Олардың жұмысы оның өнеріне тез әсер етті. Вилласис VAN Group (Vanguardia Artística Nacional) тобының негізін қалаушылардың бірі болды – бұл Колумбияға дейінгі өнерден (сонымен қатар ата-бабалар өнері деп те аталады) шабыттанған жаңа модернистік эстетиканы іздеумен айналысқан, формализмді қабылдаған бейресми суретшілер ұжымы. VAN мүшелерінің арасында Энрике Табара, Эстуардо Малдонадо, Луис Молинари, Уго Сифуентес, Леон Рикаурте және Гилберто Алмейда болды. Вилласис 1950-жылдардың соңында бастаған «Филиграналар» сериясымен ең көп танылды. «Филиграналар» сериясы әдетте масон, ағаш немесе кенепке жасалған аралас техникадағы жұмыстардан тұрады, оларға мыналардың кез келген комбинациясы қосылған: мәрмәр шаңы, құм, металл, гипс, бояу, алтын және/немесе күміс жапырақтары немесе ұнтағы, Колумбияға дейінгі ата-бабаларының ықпалымен жаңа модернистік эстетиканы құру үшін. Вилласистің ағаштан жасалған жұмыстарында ол Колумбияға дейінгі пішіндер мен абстрактілі символдарды көрсету үшін ағашқа мұқият ойып түсіреді. Вилласис көбінесе әртүрлі бояу қабаттарын жағып, содан кейін төменгі қабаттардың әртүрлі түстерін ашу үшін оларды сыпырып тастайды, бұл уақыт өте келе ескірген ежелгі қасиетті нысанның әсерін береді. Вилласистің жұмысына күміс пен алтынның қосылуы барокко дәуірінің өнерін еске салады, онда бұл металдарды қосу көбінесе рухани немесе қасиетті сезімді тудыру үшін қолданылатын. Вилласистің Колумбияға дейінгі кезеңдегі өнер мен мәдениетке деген құштарлығы оның туындыларында айқын көрінеді. Ол мұны өз континентіндегі өмірдің бастауы деп санайды. Колумбияға дейінгі өнерде суреттер мен формалар арқылы алыс өткен өмірдің куәлігі бар, толыққанды даналық пен құпияға ашылу мүмкіндігі. Бұл өмір ритуалдармен, әдет-ғұрыптармен, ұлттық салт-дәстүрлермен, белгілер мен символдармен, миф арқылы сиқыр мен дінмен боялған. Суреттер – өмірлік эмоционалды сезімнің көрінісі, ал формалар – қиял мен ойдың реттілігін білдіреді, бұл көне заманның шеберлері жасаған қатаң құрылыммен басқарылады. 1970-жылдары Вилласис Китоның геттосындағы балалардың бейнесін салуды бастады, олардың «әлсіздігін, белгісіздігін және ерте қартаюын» көрсету үшін. Вилласис пейзаждар, қалалық көріністер мен бұқа күресі көріністерін салумен де танымал. Вилласис бұқа күресіне қызығушылық танытып, Испания мен Эквадордағы бұқа күрестеріне үнемі қатысып тұрады. Халықаралық деңгейде Вилласис өзінің туындыларын Латын Америкасының түкпір-түкпірінде көрсетеді: Эквадор, Венесуэла, Колумбия, Перу, Аргентина, Доминикан Республикасы, Бразилия, Сальвадор, сондай-ақ АҚШ және Еуропа. 2007 жылы Вилласис Эквадордың өнер, әдебиет және мәдениет саласындағы ең жоғары наградасы – Премио Эухенио Эспехо, Эквадор президентінің ұсынған Ұлттық сыйлығымен марапатталды. Вилласис 2012 жылдың 7 наурызында 84 жасында дүние салды.