Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соңғы саяси партия мүшесінен туындаған шақыру
Challenge by a member of the same political party
АҚШ саясатында, бастапқы шақыру – бұл сайлауда тағайындалған лауазымды иеленушінің осы саяси партияның мүшесімен алғашқы сайлауда сынға алынуы. Мұндай оқиғалар, бейресми түрде "шақырылу" деп белгілі, АҚШ-та сирек кездеседі, себебі дәстүрлі түрде саяси партиялар партиялық біртінделік пен қарсы партияға орынды жою мүмкіндігін азайту үшін қазіргі лауазымды иеленушілерді қолдайды. Бұған қоса, лауазымды тұлғалар көбінесе өз партияларының де-факто көшбасшылары ретінде қарастырылады, олар саясатты қалыптастыруға және істерді өздері қалағанша басқаруға құқылы. Сондықтан бастапқы шақыру осы "лауазымдық жеміске" кедергі келтіреді және көбінесе жақтырмайды. Бұл термин әдетте сайланған лауазымды тұлғаларға қарсы шақыруды сипаттау үшін қолданылса да, тағайындалған АҚШ сенаторлары сияқты лауазымды тұлғаларға да қолданылады.
In U. S. politics, a primary challenge is when an incumbent holding elective office is challenged by a member of their own political party in a primary election. Such events, known informally as "being primaried," are noteworthy and not frequent in the United States, as traditionally political parties support incumbents, both for party unity and to minimize the possibility of losing the seat to an opposing party. In addition, officeholders are frequently seen as de facto leaders of their party, eligible to establish policy and administer affairs as they see fit. A primary challenge thus interferes with this "spoil of office," and is largely discouraged. Though typically used to describe challenges to elected officials, the term is also applied to officeholders such as appointed U. S. senators.
Қауіпсіз орындықтардағы жиілік
Бір саяси партияның басым бақылауындағы немесе тіркелген сайлаушылардың көпшілігі (партия тіркеуі талап етілетін аймақтарда) бір партияға жататын (қауіпсіз орын) аймақтарда, қарсы партиялардың жемісті бәсекелесуге жеткілікті қолдау жинау қаупі азаяды. Мұндай аймақтарда, әсіресе сайлау округтерінің шекаралары манипуляцияланған жағдайларда, партия мүшелері қазіргі биліктегілерге қарсы шығуға бейімдірек болады, себебі орынды жоғалту күтілмейді.
In jurisdictions predominantly under the political control of a single political party, or where the overwhelming majority of registered voters (in jurisdictions that require party registration) belong to a single party (a "safe seat"), there is likely to be less fear of opposing parties gaining sufficient support to mount a credible challenge. In such an area, particularly those that have been gerrymandered, members of the party feel more at ease to challenge current officeholders, because no loss of the seat is expected.
Сайлаушылардың бұрмаланған пікірі және мәселелерді қорғаушы топтардың қатысуы
АҚШ-тағы алғашқы сайлауларға қатысушылардың саны көбінесе өте төмен болады. Сонымен қатар, көпшіліктің шағын бөлігі ғана барлық алғашқы кандидаттардың ұстанымдарын біледі, себебі мұндай сайлауларда бұқаралық ақпарат құралдарында жарнама көбінесе аз немесе мүлдем қолданылмайды. Партия белсенділері, идеологтар және жергілікті партия жетекшілері сайлауға келгендердің үлкен бөлігін құрауы мүмкін, немесе олардың шешімдеріне пропорционалдан тыс әсер ете алады. Бұл жағдай, мысалы, қару-жарақтарды бақылау, салық салу немесе аборт сияқты бір ғана мәселеге назар аударатын ұйымдарға мүмкіндік береді. Мұндай ұйымдар өз қолдаушыларын дауыс беруге барудың қиындықтарына шыдауға көндіре алады, ал басқа да сайлау құқығы бар азаматтар "маңызды емес сайлау" үшін уақытын жұмсағысы келмейді.
Primary elections in the United States generally draw a very low voter turnout. In addition, only a small portion of the public may be educated on the issue stances of all primary candidates, as primary elections typically use little or no mass media advertising. Party activists, ideologues, and local party leaders may constitute an unusually high number of, or exert disproportionate levels of influence on, those who actually vote. This situation provides opportunities for organizations focused on a single issue, such as gun control, taxation, or abortion. Such organizations may be able to convince their supporters to endure the difficulty of voting, while other eligible voters may not want to take the trouble for a "minor election."
Президенттік
1972 жылы заманауи алғашқы сайлау жүйесі енгізілгеннен бері, қазіргі президентті ешқашан негізгі қарсыласы жеңген емес, бірақ негізгі сынға тап болған әрбір президент жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1992 жылы Республикалық партияның президенттік праймеризінде президент Джордж Буш-әкесі, жаңа салықтарды енгізуге мәжбүр болғанына қарамастан, осы уәдесін бұзғаны үшін республикалық партияның консервативті қанатының қолдауын жоғалтты. Пэт Бьюкенен оған қарсы шықты, бірақ ешқандай сайлауда жеңіске жетпеді, алайда дауыстардың шамамен төрттен бірін алды. Жалпы сайлауда тәуелсіз кандидат Росс Перо бюджет тапшылығын өзінің сайлауалды науқанының басты мәселесі етіп қойды. Буш жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1980 жылы Демократиялық партияның президенттік праймеризінде 1979 жылғы мұнай дағдарысы мен инфляцияның өсуіне байланысты беделі төмендеген президент Джимми Картерге Массачусетс штатының сенаторы Тед Кеннеди және Калифорния штатының губернаторы Джерри Браун қарсы шықты. Браун сәуір айында жарыстан шықты, ал Кеннеди 12 праймеризде жеңіске жетті. Картердің беделі Ирандағы кешірілген азаматтар мәселесін шешудегі бастапқы әрекеттерінен кейін көтерілді, бірақ Тед Кеннедиге қарқын жиналды. Ол Картердің кешірілген азаматтарды құтқару әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін бірнеше маңызды праймеризде жеңіске жетті, бұл Картердің басшылық қабілетіне күмән тудырды. Картер делегаттардың көп бөлігін сақтап, 1980 жылғы Демократиялық Ұлттық Конвентте бірінші раундта жеңіске жетті. Картер жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1976 жылы Республикалық партияның президенттік праймеризінде президент Джеральд Форд, президенттікке және вице-президенттікке сайланбаған, Ричард Никсонның вице-президенті болып тағайындалғаннан кейін президенттікке көтерілген, Калифорния штатының бұрынғы губернаторы Рональд Рейганнан қарсылық көріп, оған қарсы шықты. Фордтың беделі Уотергейт жанжалындағы рөлі үшін Никсонды кешіру туралы шешімінен зардап шекті. Рейган 24 праймеризде жеңіске жетті, бірақ 1976 жылғы Республикалық Ұлттық Конвентте Фордтан шамалы есебімен жеңіліп қалды. Форд жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1968 жылы Демократиялық партияның президенттік праймеризінде президент Линдон Б. Джонсонға Вьетнам соғысына қатысуға қарсы бағдарламамен шыққан сенатор Юджин Маккарти қарсылық көрсетті. Джонсон Нью-Гэмпшир штатының праймеризінде жеңіске жетсе де, оның көрсеткіші қазіргі президент үшін нашар деп есептелді және ол жарыстан көп ұзамай шығып кетті. 1952 жылы Демократиялық партияның президенттік праймеризінде президент Гарри С. Трумэнге сенатор Эстес Кефовер қарсы шықты. Трумэн Нью-Гэмпшир штатының праймеризінде Кефоверге жеңіліп, көп ұзамай жарыстан шығып кетті. 2020 жылғы Массачусетс штатындағы АҚШ Сенатына сайлау: Эд Маркиге Демократиялық партияның праймеризінде Джо Кеннеди III қарсы шықты. Марки Демократиялық Сенаттың басшылығының қолдауын алды, ал Кеннеди Демократиялық Өкілдер палатасының басшылығының, соның ішінде спикер Нэнси Пелосидің қолдауын алды, бұл партия басшыларының негізгі сайлауда қарсылап отырған үміткерді қолдауы сирек кездесетін жағдай. Марки қайтадан кандидат болып тіркелді және жалпы сайлауда жеңіске жетті. 2012 жылғы Индиана штатындағы АҚШ Сенатына сайлау: алты мерзім бойы сенатор болған Ричард Лугар Республикалық партияның праймеризінде Ричард Мурдокттан жеңіліп қалды. Лугар Обама әкімшілігімен ынтымақтастыққа дайын болғаны үшін республикалық сайлаушылардың арасында беделін жоғалтты. Мурдок жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 2010 жылғы АҚШ Сенатының сайлаулары: Пенсильвания штатында республикашыл болып, кейін демократқа айналған Арлен Спектер Демократиялық Сенаттың басшылығы мен Ақ үйдің қолдауына қарамастан Джо Сестактан қайта тіркелуге құқығын жоғалтты. Сестак жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. Аляска штатында Лиза Мурковски Республикалық партияның праймеризінде Чай партиясы қозғалысы қолдаған Джо Миллерден жеңіліп қалды. Мурковски сайлауда өздігінен жазылған үміткер ретінде жеңіске жетті. 2006 жылғы Коннектикут штатындағы АҚШ Сенатына сайлау: Джо Либерман Джордж Буш әкімшілігі кезінде консервативті саясатты қолдағаннан кейін Демократиялық партияның тікелей сайлауында Нед Ламонттан жеңіліп қалды. Либерман тәуелсіз кандидат ретінде қайта сайланды. 2002 жылғы Нью-Гэмпшир штатындағы АҚШ Сенатына сайлау: Боб Смит Джон Э. Сунунудан жеңіліп қалды. Смит үш жыл бұрын Республикалық партиядан шығып, оның платформасы "жазылған қағазға тұрмайды" деді, бірақ кейіннен өзінің қателігін мойындап, қайта қосылды. Сунуну жалпы сайлауда жеңіске жетті. 1992 жылғы Иллинойс штатындағы АҚШ Сенатына сайлау: Алан Дж. Диксон Клэренс Томасқа Жоғарғы Сотқа бекіту үшін дауыс бергеніне байланысты туған даудан кейін Кэрол Мосли Брауннан Демократиялық партияның тікелей сайлауында жеңіліп қалды, бұл демократтарды ашуландырды. Мосли Браун жалпы сайлауда жеңіске жетті.
Since the advent of the modern primary election system in 1972, an incumbent president has never been defeated by a primary challenger, though every president who faced a strong primary challenge went on to be defeated in the general election. In the 1992 Republican Party presidential primaries, President George H. W. Bush had lost much support of conservatives within the Republican Party for breaking his promise to not implement new taxes when he had been forced to do so in an effort to lower the deficit and strengthen the economy. Pat Buchanan would go on to challenge him but failed to win any contests, but won almost a quarter of the vote. In the general election, independent candidate Ross Perot would go on to make the deficit central to his campaign. Bush went on to lose the general election. In the 1980 Democratic Party presidential primaries, President Jimmy Carter, unpopular due to his handling of the 1979 oil crisis and rising inflation, was challenged by Senator Ted Kennedy of Massachusetts and Governor Jerry Brown of California. Brown dropped out of the race in April, while Kennedy remained and ultimately won 12 primaries. Carter's popularity rose sharply due to his initial handling of the Iran hostage crisis, but momentum built for Ted Kennedy, who won several major late primaries after Carter's attempt to rescue the hostages ended in disaster and drew further skepticism towards Carter's leadership ability. Carter had maintained a sizable delegate lead and won on the first ballot of the 1980 Democratic National Convention. Carter went on to lose the general election. In the 1976 Republican Party presidential primaries, President Gerald Ford, who was never elected president or vice president, and ascended to the presidency after being appointed vice president by Richard Nixon, faced a challenge from former California governor Ronald Reagan. Ford's popularity with voters suffered from his decision to pardon Nixon for his role in the Watergate scandal. Reagan won 24 primaries, but was narrowly defeated by Ford on the first ballot of the 1976 Republican National Convention. Ford went on to lose the general election. In the 1968 Democratic Party presidential primaries, President Lyndon B. Johnson was challenged by Senator Eugene McCarthy, who was running on a platform opposed to involvement in the Vietnam War. Though Johnson won the New Hampshire primary, his showing was seen as poor for a sitting president and he dropped out of the race shortly after. In the 1952 Democratic Party presidential primaries, President Harry S. Truman was challenged by Senator Estes Kefauver. Truman lost the New Hampshire primary to Kefauver and dropped out of the race shortly after. 2020 United States Senate election in Massachusetts: Ed Markey was challenged by Rep. Joe Kennedy III in the Democratic primary. Markey received the support of the Democratic Senate leadership, while Kennedy received the support of the Democratic House leadership, including Speaker Nancy Pelosi, marking a rare occurrence of party leaders supporting a primary challenge. Markey went on to win renomination and the general election. 2012 United States Senate election in Indiana: Richard Lugar, a six term incumbent, was defeated by Richard Mourdock in the Republican primary. Lugar had become unpopular with Republican voters for his willingness to work with the Obama administration. Mourdock went on to lose the general election. 2010 United States Senate elections: In Pennsylvania, Arlen Specter, a Republican turned Democrat, lost renomination to Joe Sestak despite having support from Democratic Senate leadership and the White House. Sestak went on to lose the general election. In Alaska, Lisa Murkowski lost the Republican primary to Joe Miller, a candidate backed by the Tea Party movement. Murkowski won re election as a write in candidate. 2006 United States Senate election in Connecticut: Joe Lieberman was defeated by Ned Lamont for the Democratic nomination after Lieberman supported numerous conservative policies during the George W. Bush administration. Lieberman won re election as an independent candidate. 2002 United States Senate election in New Hampshire: Bob Smith was defeated by John E. Sununu for the Republican nomination. Smith had become unpopular with Republican voters after he left the Republican party three years earlier, claiming that its platform was "not worth the paper it's written on", but rejoined a few months later, saying he made a mistake. Sununu won the general election. 1992 United States Senate election in Illinois: Alan J. Dixon was defeated by Carol Moseley Braun for the Democratic nomination, following Dixon's controversial vote to confirm Clarence Thomas to the Supreme Court that outraged Democrats. Moseley Braun won the general election.
АҚШ үйі
1946 жылдан 2018 жылға дейін бастапқы сайлауда қатысқан қазіргі өкілдердің бар болғаны 1,6% қарсыластарынан жеңілді. Бұл көрсеткіге, округтерді қайта бөлу нәтижесінде мандаттары қысқарғандықтан, өкілдердің өзара сайлауы да кіреді, бірақ мұндай жағдайлар әдетте бастапқы сайлау күресі деп есептелмейді. Қайта бөлу жылдарын ескермегенде, қазіргі өкілдердің 1%-дан азы жеңіліске ұшырайды. Сондай-ақ, қарсыласы жоқ немесе номиналды кандидаттарға қарсы сайлауға түскендер де осы көрсеткішке кіреді, яғни, нақты қарсыластары бар кандидаттардың жеңіс мүмкіндігі жоғары. 2022 жыл: 2021 жылы Дональд Трамптың екінші импичментін қолдаған он республикашының алтауы 2022 жылы қайта сайлануға түсті және барлығы да бастапқы сайлауда күшті бәсекеге тап болды. Партиялық праймеризге қатысқан үш өкіл – Питер Мейджер, Том Райс және Лиз Чейни – Трамп қолдаған қарсыластарынан орын алды. Жайм Эррера Бетлер ашық дауыс беруде Трамп қолдаған қарсыласынан кейін жалпы сайлауға өте алмады. Тек Дэн Ньюхаус пен Дэвид Валадо ашық дауыс берудегі сайлаудан өтті; Валадо Трамп қолдаған қарсыласына тап болмаған жалғыз өкіл болды. 2018 жыл: "Топтың" екі мүшесі демократтардың қазіргі өкілдерін орынсыздандырды: Александрия Окасио Кортез Демократиялық фракцияның төрағасы Джо Кроулиді жеңді, ал Айана Пресли он жылдық тәжірибесі бар Майк Капуаноны жеңді. Республикашылдар тарапынан Марк Санфорд Кэти Аррингтоннан жеңілді, Аррингтон президент Дональд Трамптың қолдауын алды, бұл президенттің өзінің партиясының өкіліне қарсы кандидатты қолдауының сирек кездесетін жағдайы болды. Аррингтон кейін жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 2014 жыл: Колледж профессоры және саясатқа жаңа келген Дэвид Брат Вирджиния штатының 7-ші округінде республикалық номинация үшін Палатаның көпшілік көшбасшысы Эрик Канторды күтпеген жеңіліске ұшыратып, көпшілік көшбасшысының алғашқы сайлауда жеңіліске ұшыраған алғашқы жағдайы болды.
From 1946 to 2018, only 1.6% of incumbent representatives running in primaries were defeated by challengers. This percentage also includes incumbents running against other incumbents because of House seats being eliminated by reapportioning, which are typically not referred to as primary challenges; if reapportioning years are excluded less than 1% of incumbents are defeated. This also includes incumbents running unopposed or against paper candidates, meaning credible primary challengers have a higher rate of success. 2022: Of the ten Republicans who supported the second impeachment of Donald Trump in 2021, six ran for reelection in 2022, and all faced significant competition in their primaries. All three representatives who competed in partisan primaries–Peter Meijer, Tom Rice and Liz Cheney–were unseated by Trump backed challengers. Jaime Herrera Beutler failed to advance to the general election after finishing behind a Trump backed challenger in a blanket primary. Only Dan Newhouse and David Valadao, who competed in blanket primaries, advanced to the general election; Valadao was the only representative who did not face a Trump backed challenger. 2018: Two members of "the Squad" unseated Democratic incumbents: Alexandria Ocasio Cortez defeated Joe Crowley, the chair of the Democratic caucus, and Ayanna Pressley defeated Mike Capuano, a ten term incumbent. On the Republican side, Rep. Mark Sanford was defeated by Katie Arrington after Arrington received the support of President Donald Trump, marking a rare occurrence of a president endorsing a primary challenger to an incumbent of his own party. Arrington went on to lose the general election. 2014: David Brat, a college professor and political newcomer, defeated Eric Cantor, the House majority leader, for the Republican nomination in Virginia's 7th district in an upset, marking the first time a majority leader had lost a primary.
Басқарушылар
2018 жылғы мәліметтер бойынша, даулы ішкі сайлауға қатысқан штат губернаторларының 14%-ы қарсыластарынан жеңіліс тапты. 2018 жылғы Канзас штатының губернатор сайлауы: Сэм Браунбек отставкаға кеткен соң губернатор болып тағайындалған Джефф Кольер, Канзас штатының мемлекеттік хатшысы Крис Кобахқа шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Кобахтың иммиграция мәселесіндегі ұстанымы оны радикал оңшыл ретінде таныстырды. Кобах жалпы сайлауда демократ Лора Келлиге жеңіліп қалды, Канзас штатының бұрынғы сайлауларда республикашылдарға бейімділігіне қарамастан. 2014 жылғы Гавайи штатының губернатор сайлауы: Демократиялық партияның ішкі сайлауында Дейвид Иге қолдау көрсетушілердің 66%-ымен, ал Неил Аберкромби 31% дауыс жинады. Иге жалпы сайлауда жеңіске жетті. 2006 жылғы Аляска штатының губернатор сайлауы: Республикашыл партияның ішкі сайлауында Фрэнк Мурковски үшінші орынға түсіп қалды, одан бұрынғы Василлла қаласының мэрі Сара Пейлин және кәсіпкер Джон Бинкли оқ бойы озып кетті. Мурковскинің беделі тек 19% құрады, көптеген ұнамсыз саясаттар оның көрсеткіштерін төмендетті. Пейлин жалпы сайлауда жеңіске жетті.
As of 2018, 14% of incumbent governors running in contested primaries were defeated by challengers. 2018 Kansas gubernatorial election: Incumbent Jeff Colyer, who had succeeded as governor when Sam Brownback resigned, narrowly lost the Republican primary to Kris Kobach, the Kansas secretary of state, who was perceived as a far right figure due to his stance on immigration. Kobach lost the general election to Democrat Laura Kelly despite Kansas's strong Republican tilt in other recent elections. 2014 Hawaii gubernatorial election: Incumbent Neil Abercrombie was defeated by David Ige 66% 31% in the Democratic primary. Ige won the general election. 2006 Alaska gubernatorial election: Incumbent Frank Murkowski finished third in the Republican primary, behind former Wasilla mayor Sarah Palin and businessman John Binkley. Murkowski's approval rating was only 19%, dragged down by numerous unpopular policies. Palin won the general election.