1928 ж. түсірілген «Неке салтанаты» фильмі – АҚШ Ұлттық фильмдер тізіміне енген, маңызды туынды. Венадағы махаббат, ақсүйектік отбасы тарихы. 2024 ж. қоғамдық доменге көшті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1928 жылғы фильм
1928 film
2003 жылы «Түйелік наурыз» фильмі АҚШ Кітапханасы Конгресі тарапынан «мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар» деп танылып, АҚШ Ұлттық кино тізіліміне сақтауға алынды. Фильм 2024 жылы АҚШ-та авторлық құқығынан босатылды.
In 2003, The Wedding March was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being "culturally, historically or aesthetically significant." The film entered the public domain in the United States in 2024.
Сюжет
1914 жылы Венада принц Ники ескірген ақсүйектер отбасының ұрпағы және ат әскерінің командирі. Қасиетті Степан соборының алдындағы парад кезінде Ники көпшіліктің арасында қонақүй иесінің қызы Мициді байқайды. Мицзи отбасымен бірге тамақтанып отыр, ал оның қасап жігіті Шани бүкіл отбасын масқаралап, түкіріп тастайды. Ники мен Митзи парад кезінде бір-бірімен флирт жасайды. Қарулы атпен салют кезінде Никидің аты қорқып, Мициді жарақаттады, ол ауруханаға жіберіледі. Ники қазір Шаниді де тұтқындады. Ники Мицциге ауруханада, кейіннен ол арфашы болып жұмыс істейтін барада барады. Олар бір-бірімен кездесуге шығып, ғашық болады. Отбасының қаржылық қиындықтарын білген Никкиге бай фабрика иесі өзінің қызы Сесилияға үйленуге, ал ол абыройлы атаққа ие болуға ұсыныс жасайды. Бастапқыда Ники бас тартады, бірақ ақырында Сесилияға үйленуге келіседі. Шени түрмеден босап, Мицци мен Никидің қарым-қатынасын біледі және Мицциге Ники мен Сесилияның үйлену туралы жариялайтын газет мақаласын көрсетеді. Мицзи тыныш болып, Шаниге оны жек көретінін және әлі де Никиді жақсы көретінін айтады. Ашулы Шани Мициді зорлауға тырысады, бірақ оның әкесі соңғы сәтте оған жол бермейді. Шэни Никиді үйлену тойынан кейін өлтіруді шешеді. Ники мен Сесилияның үйлену тойын атап өту. Шэни Никиді шіркеуде қарумен күтіп тұр. Соңғы сәтте Мицци пайда болады және Никиді өлтірмесе, Шаниге үйленуге уәде береді. Ники мен Сесилия көлігесіне отырып, кетіп барады.
In Vienna in 1914, Prince Nicki is the scion of a rundown noble family and is commander of a cavalry regiment. During a parade in front of the St. Stephen's Cathedral, Nicki notices beautiful innkeeper's daughter Mitzi in the crowd. Mitzi is eating with her family as her butcher fiancé Schani grotesquely spits and embarrasses the entire family. Nicki and Mitzi flirt with each other during the parade. During a gun salute Nicki's horse becomes afraid and injures Mitzi, who is sent to the hospital. Nicki also has Schani arrested at this time. Nicki visits Mitzi at the hospital and later in the pub where she works as a harpist. They begin to go on dates and fall in love. Knowing of his family's financial troubles, Nicki is approached by a wealthy factory owner to marry his daughter Cecilia in exchange for a noble title. Nicki initially refuses but finally agrees to marry Cecilia. Schani is released from prison and finds out about the relationship between Mitzi and Nicki, and shows Mitzi a newspaper article announcing the marriage of Nicki and Cecilia. Mitzi remains calm and tells Schani that she hates him and still loves Nicki. Enraged Schani tries to rape Mitzi, but his father prevents it at the last moment. Schani decides to murder Nicki after the wedding. The marriage of Nicki and Cecilia is celebrated. Schani is waiting for Nicki with a gun at the church. At the last moment Mitzi appears and promises to marry Schani if he does not kill Nicki. Nicki and Cecilia get into their coach and drive away.
Бал айлары
"Ақжол" ханзада Никидің Альп тауларындағы бал айын және Мицци мен Шанидің үйлену тойын көрсетеді. Мицци әлі де Никиді сүйеді, ал қызғанышпен толған Шани ханзаданы тағы да өлтіруді жоспарлайды. Шани Никиге оқ атып, бірақ Сесилия Никидің жолына тікелей келіп, оны қорғайды. Шани қашқынға айналып, жасырынады. Ники мен Мицци соңғы рет кездеседі, онда Мицци Никиге монастырьға барып қанағаттанатынын айтады. Ники соғысқа қатысып, сонда қаза табады.
The Honeymoon depicts the honeymoon of Prince Nicki in the Alps, and the wedding of Mitzi and Schani. Mitzi still loves Nicki, and jealous Schani decides once again to kill the prince. Schani shoots at Nicki, but Cecilia throws herself in front of Nicki. Schani becomes a fugitive and goes into hiding. Nicki and Mitzi meet one last time, where Mitzi tells Nicki that she will go to a convent. Nicki goes off to war, where he is killed.
Музыка
Фильмде Гарри Д. Кер (текст авторы) және Дж. С. Замечник (музыка авторы) жазған "Жәннәт" атты негізгі ән болды.
The film featured a theme song entitled "Paradise" which was composed by Harry D. Ker (words) and J. S. Zamecnik (music).
Алдын ала өндіріс
"Шат жесір" фильмін аяқтағаннан кейін көп ұзамай және Metro Goldwyn Mayer компаниясындағы жаман жұмыс тәжірибесінен соң, Строхайм тәуелсіз фильм продюсері Пэт Пауэрспен кездесіп, оны "Түйелік наурыз" фильмін қаржыландыруға көндірді. Строхаймның сценарийі 1926 жылдың наурыз айына дейін аяқталды және 154 беттен тұрды. Қазіргі қолжетімді фильм нұсқасы түпнұсқа сценарийдің алғашқы 67 бетін көрсетеді. Строхайм режиссерлік еткен фильмдерде жиі болатындай, фильмнің дәлдігі жоғары шығындарға және өндіріс құнына әкелді. Строхайм Киелі Стефан соборының, оны қоршаған көшелердің, әртүрлі сарайлық бөлмелердің және мыңдаған гүлдері жеке-жеке байланған алма бағының үлкен декорацияларын қайта жасады. Строхайм өзінің әсем декорацияларын қорғай отырып: "Олар мен оларға канализация мен өлген мысықтар беремін дейді! Ал осы жолы мен оларға сұлулық сыйлаймын. Сұлулық және алма гүлдері! Олар көтере алмайтындай!" деді.
Shortly after completing The Merry Widow and having had a bad working experience at Metro Goldwyn Mayer, Stroheim met independent film producer Pat Powers and convinced Powers to finance The Wedding March. Stroheim's script was completed by March 1926 and was 154 pages long. The currently available version of the film depicts the first 67 pages of the original script. As was often the case with films directed by Stroheim, the film's accuracy resulted in high expenses and production value. Stroheim rebuilt huge sets for St. Stephen's Cathedral, the streets surrounding it, various palatial rooms and an entire apple orchard with thousands of blossoms individually tied to the trees. Stroheim defended his elaborate set choices by stating “They say I give them sewers — and dead cats! This time I am giving them beauty. Beauty — and apple blossoms! More than they can stand!”.
Түсірілім
Суретке түсіру 1926 жылдың маусым айында басталды және 1927 жылдың қаңтарында Пауэрс Строхаймды тоқтатқанға дейін жалғасты. Фильмнің түсірілім алаңына кірген тілші Строхаймның жоғары талапкерлігі мен уақыт пен ақшаға немқұрайлы қарағанын баяндады, сондай-ақ Строхайм актерлер мен түсірілім тобына бір сахнаны қажет болған жағдайда, дұрыс түсіргенше 24 000 рет түсіретінін айтқан екенін жеткізді. Алты айлық түсірілім барысында Строхайм 200 000 метрден астам пленка түсірді. Фильмнің бастапқы бюджеті шамамен 300 000 долларға бағаланған. Пат Пауэрс өндірісті тоқтатқан кезде бюджет 1 250 000 долларға жетті.
Shooting began in June 1926 and lasted until Stroheim was finally shut down by Powers in January 1927. A reporter allowed onto the film's set reported Stroheim's perfectionism and indifference to time and money, and stated that Stroheim once told his cast and crew that if necessary they would film 24,000 takes of a scene until they got it right. Over the six months of filming, Stroheim shot over 200,000 feet of film. The film's original budget was an estimated at $300,000 ($ today). By the time Pat Powers shut down production, the budget had risen to $1,250,000 ($ today).
Өңдеу
1927 жылдың қаңтар айында Строхайм Пауэрс үшін түсірілген кадрларды көрсетіп, фильмді монтаждауды бастады, екі бөлек фильмді тізбектеп көрсетуді жоспарлаған. Оның бірінші бөлігінің алғашқы нұсқасы 25 795 футқа (төрт жарым сағаттан астам) жетеді, содан кейін ол фильмді одан әрі қысқартудан бас тартты. Пауэрс фильмді өзіне алды. Пауэрс Paramount Studios-ты фильмді таратуға көндірді, ал он екі айлық монтаждаудан кейін оны қалай шығаруға болатынына көз жеткізбегеннен кейін, 1928 жылдың қаңтарында екі бөлімді фильмнің қысқартылған нұсқасын аяқтады. Paramount кинорежиссер Йозеф фон Штернбергті фильмді көлемді ету үшін қайта монтаждауға шақырды. Студияның деректерінде Строхайм Штернбергті мақұлдағаны көрсетілген, бірақ кейін Строхайм фильмді қайта кесуде Штернбергті жартылай кінәлады. Строхаймнің екінші бөлігінің алғашқы нұсқасы 22 484 фут болды. Студия мен Штернберг өзгерістерін енгізбес бұрын ол оны 15 000 мен 20 000 фут аралығына дейін қысқартты. Фильмнің түпнұсқалық нұсқасынан тек 4 500 фут қолданылды. 1947 жылы Строхайм фильмнің бірінші бөлігін монтаждауды аяқтағанын, бірақ оны Штернбергке бергеннен кейін екінші бөлігін аяқтамағанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ фильмнің соңғы бюджеті 900 000 доллар болғанын, Пауэрс пен Paramount фильмнен пайда тапқанын, ал оның келісімшарт бойынша фильм табысының 25%-ын алмағанын айтты. Бұл мәлімдеме жалған, себебі фильмнің соңғы бюджеті, екі жылдық пайызын, фильмнің түсті бөлімдерін және көрсетуге дыбыс жазбаларын жасауды ескергенде, миллион доллардан асты. "Үйлену маршы" келесі наурыз айында Калифорния штатының Лонг-Бич қаласындағы Египет театрында көрсетілді. Апаттық көрсетімнен кейін Paramount "Үйлену маршын" екі фильм ретінде шығаруға шешім қабылдады, екінші бөлігіне "Ай құдасы" деген атау берілді. "Үйлену маршы" 14 катушкадан, ал "Ай құдасы" 8 катушкадан тұрды. "Ай құдасының" алғашқы үш катушкасы "Үйлену маршынан" алынған, олар түсіндіру үшін пайдаланылды. "Үйлену маршының" екінші жартысынан Строхаймнің түпнұсқалық түсірілімінің тек бес катушкасы қолданылды, бұл шамамен 50 минутты құрады және Строхаймнің түпнұсқалық нұсқасының бес бөлігін ғана құрады.
In January 1927, Stroheim screened the footage for Powers and began to edit the film, wanting to release two separate films to be shown on consecutive nights. His initial cut of part 1 was 25,795 feet long (a little over four and a half hours), after which he refused to cut the film further. Powers took control of the film. Powers had convinced Paramount Studios to distribute the film and, after not being sure how to release it after twelve months of editing, they finished a shorter cut of the entire two part film in January 1928. Paramount hired film director Josef von Sternberg to re edit the film to a more manageable length. Studio records show that Stroheim approved of Sternberg, but Stroheim later partially blamed Sternberg for the film's re cutting. Stroheim's first cut of part two was 22,484 feet. He then cut it down to between 15,000 and 20,000 feet before the studio and Sternberg made their cut. Only 4,500 feet of Stroheim's original cut were used in the final film. In 1947, Stroheim claimed that he had finished editing the first part of the film, but never completed the second part after it was given to Sternberg. He also said that the film's final budget was $900,000 and that Powers and Paramount made a profit from the film, while he was denied his contractual 25% of the film's gross. This statement is untrue and the film's final budget, taking two years of interest, the film's color sequences, and creating sound disks for the release into account, was well over a million dollars. The Wedding March was previewed at the Egyptian Theater in Long Beach, California the following March. After the disastrous preview, Paramount decided to release The Wedding March as two films after all, with part two being re titled The Honeymoon. The Wedding March was 14 reels long and The Honeymoon was eight reels long. The first three reels of The Honeymoon was footage from The Wedding March that was used as exposition. Only five reels of Stroheim's original footage of the second half of The Wedding March was used, which amounted to approximately 50 minutes and was only one fifth of Stroheim's original cut.
Қабылдау
"Бейіт маршы" 1928 жылдың қазан айында шықты, ал "Алма ай" бірнеше айдан кейін Еуропа мен Оңтүстік Америкада ғана көрсетілді. Бұл фильм кассада сәтсіздікке ұшырады және "сүлейтін фильмдер" кино нарығын басып алғаннан кейін үнсіз фильмдердің танымалдылығы төмендеген кезде шықты. Variety журналы оны "ауыр, баяу дамыған туынды" деп сипаттады. Ханс Г. Лустиг фильмді "түсті ертегі" деп атады. Бірақ түстері улағыш. Строгейм – қатал адам. Бірақ оның қаталдығы армандардың нәзік жалғандығының естелігін көрсетеді. Оның олардың болуына деген қайғылы кекі – қатыгез карикатуралар. Бұл – бірегей, қызықты оқиға.
The Wedding March was released in October 1928, while The Honeymoon was only released in Europe and South America several months later. It was a box office failure and was released just as silent films were beginning to become unsuccessful after "talkies" had taken over the film market. Variety called it "a ponderous, slow moving production." Hanns G. Lustig said that the film was "a colored fairy tale. But the colors are poisonous. Stroheim is a hard man. But his toughness shows the memory of the tender falsehood of dreams. And his melancholy revenge for their existence is brutal cartoons. A unique, exciting event."