Табиғатты зерттеу қозғалысы және оның экологиялық ойларға әсері
Nature study
Табиғатты зерттеу қозғалысы – 19-20 ғ-ларда АҚШ-та пайда болған, табиғатпен байланыс арқылы ғылымды оқытуды жаңартқан білім беру бағыты. Экологияға әсері зор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Табиғатты зерттеу қозғалысы (немесе табиғат зерттеуі) – АҚШ-та туындап, 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында ағылшын тілді әлемге тараған танымал білім беру қозғалысы. Табиғат зерттеуі ғылыми зерттеулерді табиғи ортамен байланыс арқылы алынған рухани және жеке тәжірибелермен қатар қоюға тырысты. Анна Ботсфорд Комсток, Либерти Хайд Бейли, Луис Агассиз, Уильям Гулд Винал және Уилбур С. Джекман сияқты прогрессивті педагогтар мен табиғатты зерттеушілердің жетекшілігімен табиғатты зерттеу мектептерде ғылымды оқыту әдісін өзгертті, бұл қозғалыстың ұранында бейнеленген: "кітаптарды емес, табиғатты зерттеу". Бұл қозғалыс сыныптан тыс жерде ғылыми зерттеулерді де кеңінен танымал етті және Альдо Леопольд және Рейчел Карсон сияқты қазіргі заманғы экологиялық қозғалысқа қатысты тұлғалар үшін өте ықпалды болды.
The nature study movement (alternatively, Nature Study or nature study) was a popular education movement that originated in the United States and spread throughout the English speaking world in the late 19th and early 20th centuries. Nature study attempted to reconcile scientific investigation with spiritual, personal experiences gained from interaction with the natural world. Led by progressive educators and naturalists such as Anna Botsford Comstock, Liberty Hyde Bailey, Louis Agassiz, William Gould Vinal, and Wilbur S. Jackman, nature study changed the way science was taught in schools by emphasizing learning from tangible objects, something that was embodied by the movement's mantra: "study nature, not books." The movement popularized scientific study outside of the classroom as well, and has proven highly influential for figures involved in the modern environmental movement, such as Aldo Leopold and Rachel Carson.
Өмірбаян
XIX ғасырдың ортасына қарай қоршаған ортаның жағдайына деген алаңдаушылық күшейе бастады. 1864 жылы американдық дипломат Джордж Перкинс Марш «Адам және табиғат» атты маңызды еңбегін жариялады. Адамдардың табиғатқа деген жауапкершілігін баса көрсеткен бұл кітап табиғатты қорғау қозғалысының бастауын берді. 1890 жылдарға дейін табиғатты зерттеу туралы идея болғанмен, «әрекеттер шашыраңқы және толық емес болды». Табиғат зерттеушісі Луи Агассиз «табиғат әлемін зерттеуге білім алушыларды ынталандырғысы келді». Оның осы философиясымен қатар жүрген шәкірттері мемлекеттік мектептерде табиғатты зерттеу білімін таратуға атсалысты. «Кітаптарды емес, табиғатты зертте» деген сөзді алғаш айтқан – Агассиз. 1904 жылы жинақталған табиғатты зерттеу сабақтарынан алынған «І жапырақша: Табиғатты зерттеу дегеніміз не?» деген мақалада Либерти Хайд Бейли табиғатты зерттеудің келесі сипаттамасын ұсынды:
By the mid 19th century, a growing concern for the state of the environment began to take shape. In 1864, American diplomat George Perkins Marsh published the groundbreaking book Man and Nature. Highlighting people's responsibility to the natural world, the work marked the beginning of the conservation movement. Before the 1890s, the idea of nature study existed, but the "efforts had been sporadic and piecemeal." Naturalist Louis Agassiz wanted to capture "learners in studying the natural world." His students, who were influenced by this philosophy, went on to provide the nature study knowledge in public schools. It was Agassiz who coined the phrase, "Study nature, not books." In "Leaflet I: What Is Nature Study?" from a 1904 collection nature study lessons, Liberty Hyde Bailey presented the following description of nature study:
ТАБИҒАТТЫ ЗЕРТТЕУ – бұл процесс ретінде, адамның қараған нәрселерін көру және көріп отырғандарынан дұрыс қорытындылар жасау. Оның мақсаты – баланы оның өмірлік ортасы арқылы тәрбиелеу, осылайша оның өмірін толықтырып, байыту. Табиғатты зерттеу – ботаника, энтомология, геология сияқты ғылымдарды зерттеу емес. Яғни, ол қолдағы нәрселерді алып, оларды түсінуге тырысады, бірақ бұл ретте нысандардың жүйелі тәртібіне немесе байланыстарына баса назар қоймайды. Ол бейресми, себебі адам көретін нәрселер де сондай. Ол анықтамалардан және кітаптардағы формалды түсіндірмелерден мүлдем бөлек. Сондықтан ол шынайы табиғи. Ол көзді және сананы өмірдің қарапайым нәрселерін көруге және түсінуге баушылайды; нәтижесінде ғылымды меңгеру емес, барлық нәрсеге шын ниетпен құрметпен қарау қалыптасады. Анна Комсток өзінің «Табиғатты зерттеу жөніндегі нұсқаулық» атты кітабында бұл идеяны кеңінен ашып, былай деді: «Табиғатты зерттеу – ең жақын жердегі құстың, жәндіктің немесе өсімдіктің жеке өмірін түсіну». Комсток табиғатты зерттеудің «жағдайды ажыратуға және оны нақты түсінуге» көмектесетінін айтты. Бұл қозғалыс қоғамның келешек ұрпақтар мен табиғатты қорғау мәселелеріне алаңдаған кезінде пайда болды, сондықтан оған үлкен құрметпен қаралып, үлкен үміттер артылды.
NATURE STUDY, as a process, is seeing the things that one looks at, and the drawing of proper conclusions from what one sees. Its purpose is to educate the child in terms of his environment, to the end that his life may be fuller and richer. Nature study is not the study of a science, as of botany, entomology, geology, and the like. That is, it takes the things at hand and endeavors to understand them, without reference primarily to the systematic order or relationships of objects. It is informal, as are the objects which one sees. It is entirely divorced from mere definitions, or from formal explanations in books. It is therefore supremely natural. It trains the eye and the mind to see and to comprehend the common things of life; and the result is not directly the acquiring of science but the establishing of a living sympathy with everything that is. Anna Comstock defined the idea extensively in her book, Handbook of Nature Study, supplying that: "Nature Study is for the comprehension of the Individual life of the bird, insect or plant that is nearest at hand." Comstock continued that nature study aided "both discernment and in expression of things as they are." The movement came at a time when society was concerned with the future of the next generation and with nature conservation itself, and because of this was met with high regard and high expectations.
"Кітап емес, табиғатты зертте"
Америка Құрама Штаттарының көптеген ғалымдары, мұғалімдері және басшылары табиғатты зерттеудің маңыздылығын мойындады, және 20-ғасырдың басына қарай бұл пән елдің көптеген аймақтарында табиғат әлемін зерттеудің маңызды бөлігіне айналды. Ғалымдар осы философияны қолдап, оқу бағдарламалары мен курстар жасауға атсалысты. Табиғатты зерттеу қалалық, тығыз қоныстанған қалаларда да, сондай-ақ ауылдық мектеп жүйелерінде де кездесті, себебі оқу бағдарламасын жобалау және іске асыруға ғалымдардың қатысуы болды. Мысалы, Уилбур Джекман «өмір және оның құбылыстары» деген тақырыпта табиғатты зерттеудің жоспарын жасады, онда өсімдіктер мен жануарларды зерттеу биологияның (зоология және ботаника), физика, химия, метеорология, астрономия, география, геология және минералогия салаларын қамтитынын қарастырды. Лукреция Крокер Бостон аймағындағы әйелдер клубтарының және басқа да көмекшілердің күшімен Бостон қоғамының Жаңа мұражайындағы Бэк-Бэйде «Мұғалімдердің ғылым мектебін» құрды. Элен Сваллоу Ричардспен бірге Крокер мұғалімдерге арналған минералогия курсын жасады. Мұғалімдер Бостон аймағында осындай білімді аймақтық ғалымдардың курстарын оқытуының нәтижесінде ала алды. Америка Табиғатты зерттеу қоғамы 1908 жылы құрылды және бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. Бұл қоғам Табиғатты зерттеу қозғалысын дамытуға үлкен үлес қосты. Анна Ботсфорд Комсток – қоғамның бұрынғы президенттерінің бірі. Бұл Америкадағы ең көне қоршаған ортаны қорғау ұйымы саналады. Анна Ботсфорд Комсток күйеуі Джон Генри Комстокпен бірге Корнелл университетінде Табиғатты зерттеу кафедрасын басқарды және оқытумен айналысты. Корнелл университеті Табиғатты зерттеу қозғалысының маңызды орталығы болып есептелді. Ол «Табиғатты зерттеу нұсқаулығын» жазды, онда сабақты қалай оқыту және балаларға қалай үйрету, сондай-ақ әртүрлі жануарлар мен өсімдік түрлерінен бастап аспанға дейінгі мәліметтер бар. Джордж Вашингтон Карвер де табиғатты зерттеудің белсенді жақтасы болды. Карвер мұғалімдерді табиғатты зерттеуді мүмкіндігінше ертерек бастауға шақырды, «кішкентай балалар, балабақша тәрбиеленушілерінен» бастауға кеңес берді, сонымен қатар ауыл шаруашылығымен байланысқа қоса, пәнаралық байланыстарды да ұсынды. Карвер 1897 жылдан бастап кем дегенде 1910 жылға дейін мектептерде тәжірибелік және сыртқы білім беруді енгізуге шақыру мақсатымен табиғатты зерттеуге қатысты материалдар сериясын жариялады. Карвер мектептерде бақтар салуды және мутуализм сияқты кең академиялық ұғымдарды «халық тіліне» түсіндіруді қолдады. Табиғатқа қолжетімділікті және таныстықты арттыру жөніндегі осы жұмысты кейбіреулер Карвердің экологиялық әділеттілік саласындағы ерте жұмысының дәлелі деп санайды.
Many scientists, teachers, and leaders throughout the United States agreed on the value of nature study, and the subject became an important part of how the natural world was examined in many areas of the country by the early 20th century. Scientists gave public support to the philosophy and added to the creation of a curriculum and courses. Nature Study could be found in both urbanized, highly populated cities and in rural school systems because of the involvement of scientists in designing and implementing curriculum. For example, Wilbur Jackman created an outline of nature study with "life and its phenomena" which examined how the study of plants and animals would consist of zoology and botany (under biology), physics, chemistry, meteorology, astronomy, geography, geology, and mineralogy. Lucretia Crocker along with women's clubs and other help in the Boston area, created a "Teachers' School of Science" in Back Bay at the New Museum of the Boston society. Along with an Ellen Swallow Richards, Crocker created a mineralogy course for teachers. Teacher found such education in the Boston area because of area scientist that would teach their courses. The American Nature Study Society was founded in 1908, and still exists today. The society was an important aspect in helping to bring about the Nature Study movement. Anna Botsford Comstock is one of the society' past presidents. It is considered to be America's oldest organization for environment. Anna Botsford Comstock studied and worked as the head of the Department of Nature Study at Cornell University with her husband, John Henry Comstock. Cornell University was considered to be a major hub for the Nature Study movement. She wrote the Handbook of Nature Study, which includes sections on how to teach the subject and how to teach the courses to children, and also includes sections from different species of animals and plants to even the skies. George Washington Carver was also a noted advocate of nature study. Carver encouraged teachers to introduce nature study as early as possible, encouraging them to start with "the wee tots, the kindergarteners", and encouraged cross curricular connections in addition to agricultural connections. Carver published a series of materials on nature study from 1897 until at least 1910 to encourage schools to integrate hands on and outdoor education. Carver particularly advocated for building gardens at schools, and for simplifying some broad academic concepts like mutualism and other ecological interactions into the "language of the masses". This work to increase access to and familiarity with nature in schools has been cited by some as proof of Carver's early work in environmental justice.
Балаларды оқыту
Колледждер мен университеттерде ғылым кеңінен дамыды, және ғалымдар «оқушылар орта және бастауыш мектептерде көбірек және жақсы дайындыққа мұқтаж» екенін сезінді. Мектептердің оқу жоспары ғана емес, білім беру жүйесінің өзі де өзгеріске ұшырады. Нью-Йорк және Чикаго сияқты ірі қалаларда халық саны артып, студенттердің жылына белгілі бір сағат және күн санын мектепте өткізуін талап ететін заңнама қабылданды. Жастар табиғатты зерттеу арқылы қоршаған әлемді таныды. Бұл елде табиғатты қорғау жөніндегі заңдар қабылданып жатқан кезге сай келді, бұл ата-аналар мен педагогтардың қолдауын жинақтауға көмектесті. Жүйенің мақсаты – «оқушыларға өмірдің барлық түрлерін және олардың бір-бірімен байланысын көрсету» болды. Ким Толлидің «Америкалық қыздардың ғылым білімі» атты зерттеуі 127 мемлекеттік мектеп жүйесінің 49%-ында табиғатты зерттеу барлық сыныптарда, 25%-ында кем дегенде алты сыныпта, 11%-ында кем дегенде төрт сыныпта, 5%-ында үш немесе одан аз сыныптарда, ал 10%-ы 1925 жылы мүлдем ұсынбағанын көрсетті.
Sciences were expanding in colleges and universities, and scientists felt "that students needed more and better preparation in secondary and primary schools". Not only was the curriculum of schools evolving, but also was the system of education itself. Populations were rising in big urban areas like New York and Chicago, and there was legislation to require students to spend required numbers of hours and days per year in the school system. The nature study became the way younger students learned of their natural world. This also came at a time when legislation was being passed for conservation in the country, which helped gather support from parents and educators in the country. The point of the system being to "give pupils an outlook over all the forms of life and their relation one to another". A study in Kim Tolley's the Science Education of American Girls showed that of 127 public school systems, 49% offered Nature study in all grades, 25% offered in at least six grades, 11% in at least four grades, 5% in three grades or lower, and 10% did not offer it at all in 1925.
Қозғалыстағы әйелдер
Бұл қозғалыста әйелдер американ қоғамында көптеген рөл атқарды. Кейбіреулері мектептерде немесе жоғары оқу орындарында табиғи тарихтан сабақ беруші немесе профессор болып жұмыс таба алды. Кейбір әйелдер, Анна Ботсфорд Комсток сияқты, қозғалыстың өзін құруға көмектесті, ал мұғалімдер өз сыныптарында табиғатты зерттеуді әртүрлі деңгейде қолдана алды және кейде ерлер-кәсіпқорлар жасаған оқу бағдарламасын өмірлік ғылымдарға басымдық беру үшін өзгертетін. Табиғатты зерттеу қозғалысы АҚШ-тағы жас әйелдердің біліміне жаңа көзқарас сыйлады. ХХ ғасырдың соңында қозғалысқа деген пікірлер өзгере бастады және оның маңызы төмендеді. Кейбір ерлер-сыншылар оны «романтикалық» немесе «сентименталды» деп санады. Бұл табиғатты зерттеу қозғалысына күштеп таңылған гендерлік мәселе тудырды. Ким Толлидің «Америкалық қыздардың ғылымды оқытуы» кітабы Америкадағы қыздарға арналған орта мектептер туралы мәлімет береді. «Қыздарға арналған жоғары мектептер он тоғызыншы ғасырдың жеке сфералар идеологиясын таратудың маңызды орталықтары болды, бұл мекемелер көбінесе шағын қалаларда және қалалық емес, ауылдық жерлерде орналасқан. Бұл идеология соғысқа дейінгі оңтүстік мекемелерінде, үйден тыс жұмыс істеуге ешқашан үміттенбеген элиталық қыздарға, солтүстік мектептерінде, ұлттың өсіп келе жатқан жалпы білім беру мектептері үшін мұғалімдерді дайындауға және батыс майданындағы католик академияларында басым болды». Басқалары, мысалы, Сюзанна Муди және оның қызы Агнес Чемберлин отбасын асырау үшін табиғатты зерттеді, ал Катарина Парр Трейл XIX ғасырдағы Канадада өмір сүрген жаңа аймақтарды сипаттау үшін табиғатты зерттеді.
Women played many roles in this movement within American society. Some were able to find supervisory jobs, or jobs as professor in natural history at school districts, or institutions of higher learning. Some women helped to create the movement itself, like Anna Botsford Comstock, and also teachers were able to "[implement] nature study to varying degrees in their classrooms and occasionally modified the curriculum created by male professionals so that it favored the life sciences". The nature study movement gave a new outlook to the education of young women in the United States. In the later 20th century, opinions started to change about the movement, and it declined. Some male critics saw it as "romantic" or "sentimental". This created a gender issue that was forcibly imposed on the nature study movement. The Science Education of American Girls by Kim Tolley gives an explanation of high schools in America for females. "Higher schools for females served as important centers for the dissemination of the nineteenth century ideology of separate spheres, institutions commonly located in small towns and in rural, rather than urban, areas. The ideology prevailed in antebellum southern institutions serving elite girls who never expected to work for wages outside the home, in northern schools that explicitly south to prepare teachers for the nation's growing common schools, and in Catholic academies on the western front." Others, such as Susanna Moodie, and her daughter Agnes Chamberlin who made nature studies to support her family, and Catharine Parr Traill investigated nature to describe the new territories where they found themselves in nineteenth century Canada.