Кіріспе

Корольдік әуе күштері маршалы (1898-1987)

Корольдік әуе күштері маршалы сэр Уильям Форстер Диксон (24 қыркүйек 1898 – 12 қыркүйек 1987) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз әскери-әуе қызметінде ұшқыш, соғыстар аралық кезеңде Корольдік әуе күштерінің жоғары шенді офицері және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін Корольдік әуе күштерінің қолбасшысы болды. Диксон 1950 жылдардың ортасында Әуе штабының бастығы қызметін атқарды, ол V күшін құру және оған қажетті қару-жарақ, әуежайлар мен персоналды дамытуға баса назар аударды. Сонымен қатар, ол 1950 жылдардың соңында Қорғаныс штабының алғашқы бастығы болып тағайындалды.

Ерте өмір

1898 жылдың 24 қыркүйегінде Нортвудта, Миддлсексте, Корольдік соттарда заңгер болып жұмыс істеген Кэмпбелл Кэмерон Форстер Диксон мен Агнес Диксонның (әкесі Нельсон Уорд, ал Лорд Нельсонның тікелей ұрпағы) ұлы Диксон дүниеге келді. Ол Суссекс округындағы Сифорд қаласындағы Боуден Хаус мектебінде және Хейлибери колледжінде білім алды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыс аралығы

Диксон 1916 жылғы 8 қазанда Корольдік әскери-әуе қызметіне қосылды және ұшу дайындығын аяқтағаннан кейін, Астық аралындағы RNAS Grain-де ұшқыш болып қызмет етті. 1918 жылғы 21 қыркүйекте "Еңбегі үшін" орденімен марапатталды. 1919 жылғы 1 тамызда Корольдік әуе күштеріне тұрақты қызметке бекітілді. 1920 жылдардың басында Диксон бір лауазымнан екіншісіне жылдам ауысты. 1920 жылғы наурыз айында ол RAF Госпорт штабына тағайындалды. Тек 1923 жылы ғана Диксонның мансабы тұрақтап, дамыды. Мамыр айында ол әуе штабының бас қолбасшысының орынбасары және операциялар мен барлау директоры, әуе коммодоры Джон Стилдің жеке кеңесшісі болып тағайындалды. Ол RAF Үндістан штабында қызметін жалғастырды. 1934 жылғы қыркүйекте Батыс аймақ әуе штабына қосылды. Диксон соғыстың алғашқы екі жылында осы жұмыста болды, 1940 жылғы 2 қаңтарда уақытша топ капитаны қызметіне көтеріліп, (1942 жылғы сәуірде тұрақты дәрежеге ие болды), 1941 жылғы наурызда жоспарлау директоры болып тағайындалды және 1942 жылғы 26 маусымда әуе вице-маршалы дәрежесіне өкілді. 1943 жылғы наурызда Диксонға No. 83-топты құру жұмағы тапсырылды.

Диксон нацистік Еуропаны басып алуды жоспарлауға және дайындауға көп уақыт жұмсағанымен, операцияларға қатыспады: 1943 жылғы 1 желтоқсанда ол уақытша әуе вице-маршалына көтеріліп, 1944 жылғы сәуірде Desert Air Force-тің қолбасшысы болып тағайындалды. 1944 жылғы желтоқсанда Диксон Лондонға қайтарылды, ол Әуе штабының саясат жөніндегі көмекші бастығы лауазымын иеленді, ол соғыстың соңына дейін және 1946 жылдың ортасына дейін қызмет етті. 1946 жылғы 1 маусымда әуе маршалы дәрежесінде Әуе штабының вице-бастығы болып тағайындалды және 1947 жылғы 1 шілдеде әуе маршалы дәрежесінде бекітілді. 1948 жылғы наурызда Жерорта және Таяу Шығыстағы RAF бас қолбасшысы болды, ал 1950 жылғы 2 наурызда жабдықтау және ұйымдастыру жөніндегі әуе штабының мүшесі болып тағайындалды. 1951 жылғы 8 қаңтарда әуе шеберінің маршалына көтерілді. 1952 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету рәсімінде Бату орденінің кавалер-командующийы атанды. Осылайша ол Корольдік флотқа алғаш рет тағайындалған жалғыз Әуе штабының бастығы болды (Сэр Фредерик Сайкс бастапқыда әскерде тағайындалған болса да, бір жылдан аз уақыт флотта қызмет етті). Бұл рөлде оның басты міндеті V күшін құру және қажетті қару-жарақ, әуежайлар мен персоналды қамтамасыз ету болды. 1953 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету рәсімінде Бату орденінің Ұлы крестімен марапатталды. 1952 жылғы ақпанда король Георг VI-ның жерлеу рәсіміне, ал 1953 жылғы маусымда королева Елизавета II-нің таққа отыру рәсіміне қатысты. 1954 жылғы 1 маусымда Корольдік әуе күштерінің маршалына көтерілді. Британдық Қарулы Күштердің бірлескен басқаруына көбірек билік беруді қалаған Диксон премьер-министр сэр Энтони Иденнің Штабтар комитетінің жеке төрағасын құру жоспарын қолдады (бұрын төрағалық әрбір әскер түрінің басшылары кезекпен атқарған), және 1956 жылғы 1 қаңтардан бастап бұл лауазымды қабылдады. Оқиғалардың дамуымен ол Иденнің ізбасары Гарольд Макмиллан бұл лауазымды Қорғаныс штабының бастығы етіп өзгерткенге дейін, осы лауазымда қызмет еткен жалғыз офицер болды, Диксон 1959 жылғы шілдеге дейін алты ай бойы осы қызметті атқарды, содан кейін Лорд Маунтбеттен оны қабылдады. Қарулы Күштердегі үш жарым жылдық жоғары лауазымда Диксон Суэц дағдарысымен, Суэцтен кейінгі реформалармен және бюджет қысқарту кезіндегі қайта құрылымдау қиындықтарымен айналысты. 1987 жылғы 12 қыркүйекте Уилтширдегі Принцесса Александра ауруханасында қайтыс болды.

Отбасы

1932 жылы Диксон Патриция Маргарита Алленге үйленді; олардың екі қызы болды, соның біреуі бала шағында қайтыс болды.