Кіріспе

1974 жылғы фильм

"Арена" (итальянша: La rivolta delle gladiatrici, аудармасы "Гладиаторлардың көтерілісі"), сонымен қатар "Жылаңаш жауынгерлер" деп те белгілі, Стив Карвер режиссерлік еткен және Маргарет Марков пен Пэм Гриердің басты рөлдерде ойнаған 1974 жылғы гладиаторлық фильм. Фильмнің операторы Джо Д’Амато фильмдегі төбелес сахналарын өзі басқарғанын мәлімдеді. Пэм Гриер мен Маргарет Марков ежелгі Римде құлдыққа түскен және бостандықтары үшін күресуге мәжбүр болған әйел гладиаторлардың рөлін сомдайды. Бұл Гриер мен Марковтың бірлескен екінші жобасы; 1972 жылы олар "Қара ана, ақ ана" түрмедегі әйелдер туралы фильмде бірге түскен.

Сюжет

Брундзийдің ежелгі рим қаласында құл қыздардың бір тобы қаладағы коллизейде өтетін шараларды ұйымдастырушы Тимарх атты адамға сатылады. Қыздар арасында төбелес шыққаннан кейін Тимарх әйелдерді рингке шығарып, өлімге дейін күрестіруді ойлайды. Жақында қолға түскен Мамави мен Бодисия тірі қалу үшін бірігіп тұру керектігін сезінеді.

Өндіріс

Фильм Роджер Корманның «The Big Doll House» фильмінің табысынан кейін қаржылаған түрмедегі әйелдер туралы фильмдердің бірі болды, соның ішінде «The Big Bird Cage», «The Hot Box» және «Black Mama, White Mama». Осы фильмдердің көпшілігі Филиппинде түсірілген, бірақ «Арена» еуропалық бірлескен туынды болды. Корман еске алады: «Бұл әйелдер мен гладиаторлар туралы әңгіме, ол шамалы түрде Спартак оқиғасына негізделген. Тағы да, бұл жыныстық мазмұн, зорлық-зомбылық, юмор және саяси идея бар фильм болуға тырысу болды. Бұл жердегі идея – әйелдердің бостандығы, әйелдердің құқықтары тұрғысынан қарастырылды». Пэм Гриер фильмді түсіруге қуанды, себебі ол Италияға сапар шегуге мүмкіндік беретін және ол Марковпен жұмыс істеуді ұнатқан. Фильмді «Жаңа әлем» студиясында пост-продакшн жұмысында жұмыс істеген Стив Карвер режиссерлік еткен тұңғыш толық метражды фильм болды. Карвер еске алады: «Сценарийде қыздардың киімдерін шешетін бірнеше көріністер болды – бұл Роджердің міндетті талаптарының бірі еді. Пэм мен Мэггидің келісімшарттарында толық жалаңаштық туралы бап болды, ол кез келген пікірталасқа жол бермейтін». Ол Фредерико Феллинидің «Амакорд» фильмін сол студияда түсіріп жатқанын және өндіріс тобына келіп қонақ болғанын айтты. Фильмнің американдық нұсқасында Стив Карвер режиссер ретінде көрсетілсе, итальяндық нұсқасында Карвердің есімі жоқ және оның орнына режиссер ретінде «Майкл Вотруба» деп аталады. Д’Амато фильмді «тамаша тәжірибе» деп сипаттады. «Мен тек жалдамалы режиссер болдым және бастапқыда дұрыс бағаланбайтынымды білдім. Мен тек оператор ретінде тізілгенмін. Жақында американ теледидарынан қайта көрдім. Ол Италияда шыққан түпнұсқа нұсқасынан әлдеқайда жақсы болды, себебі [Джо] Данте оны жылдам монтаждады». Джо Данте АҚШ-тағы фильмнің редакторы ретінде көрсетілген, бірақ ол фильмде жұмыс істемеді. Данте айтады: «Джон Дэвисонға түпнұсқа итальяндық есімдерді ауыстыру үшін бірнеше жалған ағылшын есімдерін ойлап табу тапсырылды, және ол менің есімімді қоюдың қызық болатынын ойлады. Нағыз редактордың аты Джузеппе есімді біреу болды, және бұл оған идея берді». Маргарет Марков пен продюсер Марк Деймон осы фильмде танысып, кейіннен үйленді.

Қабылдау

"Лос-Анджелес таймс" газетінің авторы Кевин Томас оны "әйелдердің эмансипациясының ең қиын салдарының бірі" деп атады. Мисс Гриер әдеттегідей жанға жағып, белсенді, ал Мисс Марков әдемі болғанымен, таланты жеткіліксіз. Құдайға шүкір, оның көптеген оқырмандарды күлдіретін дубляж диалогтары бар. Роджер Корман: "Фильм өте табысты болды, әсіресе сол кезде бізбен жұмыс істеген екі қыз – Маргарет Маркофф (ақ нәсілді) және Пэм Гриер (қара нәсілді) – өте әдемі еді және олар осы сияқты фильмдердің жұлдыздары болып қалыптаса бастады."

Қайта жасау

Бұл фильмнің жаңа нұсқасы 2001 жылы дереу бейнежазбаға шығарылды. Оны ресейлік режиссер Тимур Бекмамбетов ресейлік түсіру тобымен бірге Ресейде түсірді, және онда Playboy моделдері Карен Макдугал мен Лиза Дерган тұңғыш рет көркем фильмде ойнады.