Toyota Camry XV10 модельдерінің толық шолуы

Кіріспе

барлық Camry модельдерінің толық шолуы

Toyota Camry (XV10) – Toyota компаниясының 1991 және 1996 жылдар аралығында Жапония мен Солтүстік Америкада, ал 1993 және 1997 жылдары Австралияда өндірген орта өлшемді автомобиль. XV10 сериясы Жапониядан тыс барлық нарықтарда Toyota Camry үшінші буынын білдіреді, ол өзге буындық тізбеге сәйкес келді. XV10 Camry моделінің диапазоны қозғалтқышты көрсететін әртүрлі модельдік кодтарға бөлінеді. Төрт цилиндрлі модельдер SXV10/SDV10 кодтарын пайдаланады, VCV10 – алты цилиндрлі нұсқаларды, ал MCV10 – тек Солтүстік Америкадағы алты цилиндрлі машиналарды белгілейді. Жапонияда XV10 Camry нұсқасы Toyota Scepter деп аталды. Бұл Жапонияда Camry атауы сол көліктің кішірек нұсқасымен қабылдануына байланысты болды, ол әлемдік нарықта сатылған бұрынғы буынның шағын өлшемді Camry-мен салыстырылады. Австралияда үшінші буын Camry үш атаумен сатылды. Camry-дің өзінен бөлек, GM Holden мен Toyota арасындағы модель бөлісу келісімі нәтижесінде Holden Apollo деп аталатын нұсқа да сатылды. 1995 жылдан бастап Toyota Австралия нарығында Camry-дің алты цилиндрлі нұсқаларын Toyota Vienta деп атауға кірісті. Австралиядан Таиландқа экспорт 1993 жылдың тамызында басталды, ал Таяу Шығыс нарығына арналған модельдер 1996 жылдың ақпанында Австралиядан экспортталды.

Даму

SXV10-ның тегіс және иілген пішіні, бұрынғы Camry модельдеріндегі қатаң бұрыштардың жоқтығы, Toyota өнімді жоспарлаушыларының бастапқы көзқарасынан өзгеше болды. Сол кездегі жапон дизайнерлері мен инженерлерінің дәстүрлі стиліне сәйкес, SXV10 тұжырымдамасы жапондық басшылар ұсынған бұрышты седан түрінде болды, оның корпусы салыстырмалы түрде тар болып, V20 моделіне ұқсас дизайнға ие болар еді. Дегенмен, ол орташа өлшемді классқа көтерілуі тиіс еді. Тұжырымдама MX83 Cressida-ға ұқсас болар еді, бірақ алдыңғы жетек платформасымен және көлденең орналасқан қозғалтқышпен жабдықталған. Алайда, Lexus-тың алғашқы бас директоры Дейв Иллингворт Lexus ES250 (UCF10 Lexus LS моделіне серіктес ретінде жасалған) дұрыс қабылдамайтынынан шын алаңдаушылық білдірді. Сол сияқты, ES250 кейіннен Lexus дилерлік орталықтарында LS400-ге қарағанда клиенттерге аз тартымды болды, ол бүкіл индустрияны өзгертетін стандарттарды белгіледі. Осыған байланысты, Toyota-ның Солтүстік Америкалық бөлімшесінің Калифорния штатындағы Торранс қаласындағы басшылары SXV10 Camry-ді толығымен қайта жобалау және американдық тұтынушылардың талғамына сәйкес инженерлік жаңартулар мен өзгерістер енгізу қажет екенін мәлімдеді. Тойота штаб-пәтері сол кезде Торранста, Лагуна Бич пен Оранж округіне жақын орналасқан, осы жерде LS400 моделінің идеясы туған. Лос-Анджелестегі американдық Toyota басшылары, соның ішінде Джим Пресс, Роберт МакКарри, Крис Хостеттер және Дейв Иллингворт, американдық ландшафттар, тіпті Лос-Анджелес сияқты мегаполисте де кең жолдармен, үлкен газондармен және көгалдандырулармен ерекшеленетінін, сондықтан автомобильдер американдық тұтынушылардың талғамын қанағаттандыру үшін басқаша көрініспен жасалуы керек екенін айтты. МакКарри сондай-ақ американдықтар көбінесе тас жолдарда ұзақ қашықтықтарға саяхаттайтынын, сондықтан тегіс, тыныш жүру және кең, жайлы кабина маңызды екенін атап өтті. Тойода қаласындағы жапондық басшылар көңілсіз келісім берді, және бірнеше апта ішінде Осаму Шикадо жаңа тұжырымдаманың дизайнын жасады, ол МакКарридің айтуынша, Lexus LS400-дің иілген пішініне ұқсауы керек, әсіресе шатыр сызығы мен иілген терезелер, сондай-ақ жел шуын азайтуға көмектесетін. SXV10 Camry ES300 моделінен кейін жасалды, ол тек 3.0 литрлік V6 қозғалтқыш нұсқасын ұсынды. Camry үшін 4 цилиндрлі қозғалтқыш 5S FE болды. Өрттен қорғау қабырғасындағы изоляция, сұйықтықпен толтырылған қозғалтқыш тіректері мен демпферлері, сондай-ақ гидравликалық желдеткіш технологиясы ES300 және Camry модельдерінде ортақ пайдаланылды. LS400 үшін жаңадан енгізілген, асфальт шайыры композиттерінің қабаттары мен болат парақтарын қолдану сияқты жаңалықтар SXV10 платформасына да көшірілді, бұл тыныш және оқшауланған кабинаға ықпал етті. Мұндай жоғары деңгейдегі инженерлік шешімдер Toyota-да өнімді дамыту философиясы бойынша келіспеушіліктерге әкелді, көптегендері автомобильдің жаңа Lexus брендімен тығыз байланыста жасалуы керек екенін, бұл жаңа марканы құруға көмектесіп, сатып алушылардың Lexus моделіне өтуге қызығушылығын арттыратынын сенді. Кейбіреулер Camry-де тым көп мүмкіндіктер бар екенін, сондықтан ол орта класс сегментіндегі автомобильдермен бәсекелесуге лайық емес деп санайтын.

The SXV10's smooth and curvaceous shape, lacking of any hard angles seen on previous Camry models, was not what Toyota product planners originally envisioned for the car. In typical style of Japanese designers and engineers of the time, the concept of the SXV10 originally presented by Japanese executives would be an angular sedan, with a fairly narrow body, which would bear a strong resemblance in design to the V20 it was set to replace. However, it would be up scaled to a mid size classification. The concept would look much like the MX83 Cressida, but feature a FWD platform with a transverse mounted engine. However, Dave Illingworth, Lexus' first general manager, had expressed genuine anxiety and concerns that the Lexus ES250 (which was designed to provide a stable mate to the UCF10 Lexus LS) would not be well perceived. Similarly, the ES250 later had difficulty appealing to customers in Lexus showrooms against the LS400, which had set standards that revolutionized the entire industry. Accordingly, executives of Toyota's North American division in Torrance, California, argued that the SXV10 Camry should be completely redesigned and that the engineering be updated and modified to better suit American tastes. Toyota's headquarters at the time in Torrance was in close proximity to Laguna Beach and Orange County, where the LS400 was conceived. American Toyota executives in Los Angeles including Jim Press, Robert McCurry, Chris Hostetter, and Dave Illingworth all argued that American landscapes, even in a metropolis setting like Los Angeles, had wider roads, big lawns and landscapes, and thus cars needed a different appearance to appeal to American tastes. McCurry also argued that Americans typically travel longer distances on highways, and so a smooth quiet ride and a wide spacious cabin were important. The Japanese executives in Toyoda City reluctantly agreed, and within a few weeks, Osamu Shikado would pen the design for the new concept, which, as McCurry had argued, needed to resemble the curved shape of the Lexus LS400, particularly in the roofline and flush, curved windows, which also aided to reduce wind noise. The SXV10 Camry was developed after the ES300, which only featured the 3.0 Liter V6 option. The 4 cylinder option in the Camry was the 5S FE. Insulation in the firewall, fluid filled engine sub mounts and cradling, as well as hydraulic fan technology were shared between the ES300 and Camry. Other developments pioneered for the LS400 such as sandwiching layers of asphalt resin composites and sheets of steel were carried into the SXV10 platform, contributing to a quiet, isolated cabin. Such high levels of over engineering was a point of disagreement in product development philosophies within Toyota; where many believed that the vehicle should have been developed closely with the new Lexus brand to help establish the new nameplate and develop buyer interest into upgrading to a Lexus model, some felt the Camry had offered too many features such that it was inappropriate in a car competing for the mid size segment.

Жіктеу

1986 жылдан бері дамып келе жатқан Toyota, 1990 жылы компактты V20 Camry-ді Жапония нарығына ғана арналған толығымен жаңа V30 сериясымен алмастырды. V20-ден аздап үлкен болғанымен, V30 Жапонияның салық заңнамасына сәйкес болуы керек еді. "Бесінші" санаттағы шағын автомобильдерге арналған салық мөлшерлемесіне ену үшін Camry V30 ені мен ұзындығы бойынша белгілі шектеулерді сақтауы тиіс болды. Әсіресе АҚШ-та, бұл тар модель жеткілікті сатылым көрсетпеді, бұл оның V20 Camry-нің бұрынғы нұсқасымен дәлелденді. Параллельді түрде, "кең кузовты" Camry (XV10) 1988 жылдан бастап әзірленді және соңғы дизайны 1988 жылдың соңында бекітілді. Седанға 1989 жылдың 28 ақпанында және вагонға 1989 жылдың 18 шілдесінде Жапонияның патент бюросына 820638 және 820654 нөмірлерімен дизайн патенттері тіркелді. 1991 жылдың 9 қыркүйегінде Солтүстік Америкада таныстырылған XV10 Camry, Жапонияда V30 моделімен қатар Toyota Scepter деген атпен сатылды. Toyota "Scepter" атауын Camry/Crown атауларының дәстүріне сілтеме ретінде таңдады, себебі "scepter" – билеуші монарх ұстайтын символдық әшекей таяқ, патшалық регалияның маңызды атрибуты. Кішкентай V30 Camry көлемінен басқа да көптеген жағынан өзгешеліктерге ие болды. Екі автомобильдің негізгі құрылымы, есіктері, қанаттары және жалпы дизайндық шешімдері ортақ болғанымен, кішкентай Camry алдыңғы және артқы бөліктерінде қатаң, тік сызықты стильде безенді, ал кең кузовты модель дөңгелек пішіндес келбетке ие болды. Бұл V20 буынының Camry-сінен ерекшеленді, ол V10 сериясымен салыстырғанда дөңгелек панельдерге ие болғанымен, жалпы алғанда жазық пішіндес болды. XV10 орта кластағы автомобильдер нарығына енген алғашқы Camry болып есептеледі, бұл нарықты Toyota "әлемдік өлшемдегі" деп сипаттады. Сонымен қатар, бұрынғы шағын Corolla компакт класына, ал Camry орта кластың көліктеріне көшті. Бұл Scepter моделі кішкентай көліктен үлкен, жайлы отбасылық автомобильге өтуді білдірді. АҚШ-та жасалған алғашқы XV10 Camry 1991 жылдың 3 қыркүйегінде Кентукки штатындағы Джорджтаун зауытынан шықты, ал соңғысы 1996 жылдың маусым айында құрастырылды. Жапон нарығы 1994 жылы жаңа V40 сериялы Camry-ді алды, бірақ XV10 1996 жылға дейін сатылымда болды, содан кейін оны XV20 Camry алмастырды. 1998 жылы Жапонияда ғана шығарылатын V40 Camry өндірісі тоқтатылды, бұл жеке Camry модельдерінің, жаһандық Camry-нің және Жапонияның ішкі нарығындағы кішкентай нұсқасының жойылуын білдірді. 1998 жылдан кейін Жапонияда кішкентай Vista V50 бұрынғы V40 Camry-нің орнын басты.

In development since 1986, Toyota replaced the compact V20 Camry with an all new V30 series exclusive to Japan in 1990. While marginally larger than the V20, the V30 had to comply with Japanese tax legislation. To meet the "number five" compact car tax bracket, the Camry V30 had to adhere to the width and length limit. Particularly in the United States, this narrower model would not generate enough sales, as proved by its V20 Camry forerunner. Concurrently, the "wide body" Camry (XV10) was developed from 1988 and the final design frozen in late 1988. Design patents were filed at the Japan Patent Office on 28 February 1989 for the sedan and for the wagon on 18 July 1989 under patent numbers 820638 and 820654. Introduced to North America on 9 September 1991, the XV10 Camry was sold alongside the V30 in Japan, badged as the Toyota Scepter. Toyota chose the name "Scepter" as a reference to the Camry/Crown naming tradition, as a "scepter" is a symbolic ornamental staff held by a ruling monarch, a prominent item of royal regalia. The smaller V30 Camry varied in other areas besides the size. Although the underpinnings, doors and fenders, and overall basic design cues were common between the two cars, the smaller Camry sported harder, more angular front and rear end styling treatment, with the wide body model presenting a more curvaceous silhouette. This was a departure from the V20 generation Camry which, although had many more rounded panels than the V10 series, was nevertheless generally slab sided in shape. The XV10 is regarded as the first Camry to break into the mid size car market, the market Toyota billed as "world sized". At the same time, the once subcompact Corolla was moved to the compact class, and the Camry moved to the mid size class. This Scepter model marked the transition away from a smaller vehicle into a larger, more luxurious family car. The first US built XV10 Camry rolled off the Georgetown, Kentucky plant on Tuesday, 3 September 1991 and the last in June 1996. The Japanese market received a new V40 series Camry in 1994, yet the XV10 lived on until 1996, before being replaced by the XV20 Camry. Once the Japan only V40 Camry ended production in 1998, this marked the cessation of separate Camrys—a global Camry—and a smaller Japanese domestic market version. In Japan after 1998, the smaller Vista V50 took up the former V40 Camry.

Қозғалтқыштар

Көшпе коды Қозғалтқыш теңдеуі Модель коды XV10 2.2 L 5S FE S + X = SX (S + XV = SXV) SXV10/SDV10 3.0 L 3VZ FE Z + X = C (VZ + XV = VCV) VCV10/VDV10 3.0 L 1MZ FE Z + X = C (MZ + XV = MCV) MCV10

XV10 ең негізгі деңгейде 2,2 литрлік 5S FE төрт цилиндрлі қозғалтқышты ұсынды, бұл V20 және V30 Camry модельдеріндегі 2,0 литрден артық. Бұл қозғалтқыш қуат пен айналым моментін өндірді, бірақ нақты көрсеткіштер нарыққа байланысты сәл өзгеше болды. V6 қозғалтқышы да қуат пен көлем бойынша жақсартылды. 3,0 литрлік 3VZ FE қозғалтқышы қуаты мен айналым моменті бойынша бағаланды.

Қауіпсіздік

Ұлттық автомобиль жолдары қауіпсіздігі басқармасы (NHTSA) және Жол қозғалысы қауіпсіздігі жөніндегі сақтандыру институты (IIHS) Камри үшін апат туралы мәліметтерді жариялады. Камри тек алдыңғы (NHTSA) және ішінара алдыңғы (IIHS) соқтығыстар бойынша сынақтан өтті. NHTSA 1994–1996 жылдарғы Камриге жүргізуші үшін төрт жұлдыз, ал жолаушыға үш жұлдыз берді. IIHS осы машинаны жалпы алғанда "қанағаттанарлық" деп бағалады, алты санаттың үшеуі "қанағаттанарлық", ал қалған үшеуі "жақсы" деп танылды. 2008 жылы Австралиядағы Монаш университетінің Апаттарды зерттеу орталығы жариялаған "Қолданылған автомобильдердің қауіпсіздік рейтингісі" 1993–1997 жылдарғы Scepter негізіндегі Камри және Holden Apollo көліктерінің апат жағдайында жолаушыларды "орташа" деңгейде қорғауды қамтамасыз ететінін көрсетті.

Жапония

Жапониядағы Toyota бастапқыда 1992 жылдың қыркүйегінде Америка Құрама Штаттарынан импортталған универсал ретінде Scepter-ді шығарды. Жапондық өндіріспен седан 1992 жылдың қарашасында нарыққа шықты. 1993 жылдың қарашасынан бастап Toyota купе модельін АҚШ-тан импорттауды бастады. Scepter 1996 жылы кезең-кезеңмен тоқтатылды: купе (сәуір), универсал (маусым) және седан (желтоқсан). Үлкен және кең универсалда жүк бөлімінің еденінің астына жиналатын үшінші қатар орындықтары болғандықтан, жеті жолаушыға сыятын болды. Барлық үш кузов түрі 2,2 және 3,0 литрлік қозғалтқыштармен қол жетімді болды.

Солтүстік Америка

Солтүстік Америка нарығы үшін Камрилерді Джорджтаун қаласында, Кентукки штатында Toyota Motor Manufacturing Kentucky компаниясы өндірді. 1991 жылдың қазан айында 1992 модельдік жыл ретінде ұсынылған Камрилердің барлық негізгі және спорттық модификацияларында автоматты беріліс ғана қолданылды, ал бұрын көптеген комплектацияларда қолмен беріліс таңдау опциясы болған. 1992 жылы DX және LE комплектацияларына қосымша XLE люкс және SE спорттық комплектациялары (1992 жылдың наурыз айында қолжетімді болды) қосылды. SE моделі LE және XLE-ден стандартты V6 қозғалтқышымен, жеңіл қорытпа дөңгелектерімен, артқы спойлермен, қара түсті жанар айналарымен және Lexus ES 300-ден алынған спорттық шассисімен ерекшеленді. Ең жабдықталған XLE моделі былғарыдан жасалған салонмен, электрлі люкпен және жүргіш орындығының электрлі реттегішімен жабдықталған. Вагон кузовы 1992 жылдың наурыз айынан бастап (1992 жылдың ортасында өндіріспен) жаңа жеті орынды конфигурацияда ұсынылды, бұл ретте стандартты вагон және седан бес орындық болды. Осы вагон модификациялары Жапонияға экспортталды, олар оң рульді конфигурацияда жасалған және "Scepter" деп аталды. Вагон түрлері Австралияда да өндірілді. Бұл буын Камри 1992 және 1993 жылдардағы Car and Driver журналының "Үздік ондық" тізіміне енді. Солтүстік Америкалық Камри мен Scepter арасындағы айырмашылықтар аз болды. Солтүстік Америкалық нұсқалар 1993 жылы жаңартылған V6 қозғалтқышын (1MZ FE) алды, ал Scepter модельдік циклының соңына дейін 3VZ FE V6 қозғалтқышын пайдаланды. Scepter фаралары 1992–1994 жылдардағы модельдерде айналатын дизайнмен жасалған, екі жіпті шамдармен және кіріктірілген тұман шамдарымен жабдықталған. Солтүстік Америкалық Камриден айырмашылығы, 1992–1994 жылдардағы Scepter модельдерінің артқы шамдарында қызыл рефлекторлар немесе бүйірлік маркерлер болған жоқ. Scepter кейбір модельдерде LCD дисплейі бар жаңартылған климаттық басқару блогымен де жабдықталған. Басқа айырмашылықтарға "Scepter" багаж бөлімінің әшекейі, қанаттардағы маркерлік шамдар, кейбір опциялар және ішкі безендіру кіреді. Toyota 1993 жылы Camry-дің купе нұсқасын ұсынды, ол 1994 модельдік жылына арналған, төрт есікті нұсқаға өте ұқсас дизайнмен және сатылымды шамалы деңгейде ынталандырды. Бұл көлік келесі буын үшін тоқтатылып, Camry Solaraмен алмастырылды. Осы жылы 3VZ FE V6 қозғалтқышы жаңа алюминийлі 1MZ FE V6 қозғалтқышының пайдасына тоқтатылды. Camry 1994 жылдың үшінші тоқсанында 1995 модельдік жылына жаңартылды, оның дизайнына 1993 жылдың 8 мамырында Жапонияның патенттік кеңсесінде 820638 002 нөмірімен патенттік өтінім берілген. Сыртқы жағынан кішігірім өзгерістерге жаңа алдыңғы панель, өзгеше алдыңғы бұрылыс сигналдары және қайта пішінді фаралар кірді. Сонымен қатар, артқы панель де жаңартылды, енді "Camry" модельінің атауы басылған құйрық шамдарының арасындағы пластик бөлігі кузов түсіне боялды. Бұл 1992–1994 жылдардағы модельдердің жоғары комплектацияларындағы қызыл пластик пен төменгі комплектацияларындағы қара пластик орнына жасалды. Артқы шамдардың өзі де сәл өзгеше болды. 1996 жылы тағы бір өзгеріс болды, бұл жолы техникалық: 2.2 литрлік қозғалтқыш қатаң шығарылым стандарттарына сәйкес келу үшін сәл детонациясы төмендетілді. Сол кездегі премьер-министр Пол Китинг 1993 жылдың 15 ақпанында ресми түрде таныстыру рәсіміне қатысты және сатылымдар басталды. Төрт цилиндрлі Camry Executive, CSi және Ultima седан модельдерінен тұрды, олар төрт жылдамдықты автоматты немесе бес жылдамдықты қолмен беріліспен жабдықталған. V6 диапазоны бірдей болды, бірақ Camry Vienta деп аталды. Төрт цилиндрлі нұсқа сияқты Camry Vientas та тек автоматты беріліспен сатылды және түсімен кодталған алдыңғы торларымен ерекшеленді. 1993 жылдың қазан айында спорттық шассимен жабдықталған жаңа V6 седан моделі Touring Series деп аталды. 1994 жылдың сәуірінде ассортимент сәл жаңартылды, онда Executive моделі CSi деп аталды, ал бұрынғы CSi CSX деп аталды. Toyota Australia компаниясы XV10 модельдерін 1994 жылдың желтоқсан айында Порт-Мельбурн қаласында өндіруді тоқтатты, жаңа жылға дейін жеткілікті қоры жиналды. Toyota Camry өндірісін екі аптадан кейін 1995 жылдың қаңтарында жаңа Toyota Australia Altona зауытына көшірді. Порт-Мельбурн мен Altona көліктерінің арасында су негізіндегі, экологиялық таза бояу процесінен басқа айырмашылықтар аз болды. 1995 жылдың шілдесінде Австралияда жаңартылған модель ұсынылды, бірақ бұл Солтүстік Америкалық нұсқаларына қолданылған жаңартудан ерекшеленді. Жаңарту жаңа торды, артқы бөліктің шамалы өзгерістерін, жаңа хабкаптарды, жаңа маталармен жеңіл ішкі түстер схемасын және Ultima комплектациясын тоқтатуды әкелді. Жабдықтама жағынан жаңа қауіпсіздік жүйесі орнатылды, оған сырттан басқару, қозғалтқышты тұрақтандыру және дабыл сигнализациясы кірді. CSi негізінде жасалған Getaway 14 дюймдік жеңіл қорытпа дөңгелектермен, CD ойнатқышымен және кондиционермен жабдықталды. Toyota төрт цилиндрлі Intrigue моделіне Vienta CSi сияқты дөңгелектерді орнатты, ал Vienta Intrigue жеңіл қорытпа дөңгелектерге жаңартылды. Австралия үкіметінің қолдауымен жүзеге асырылған Button автожобасының нәтижесінде төрт және алты цилиндрлі седан және вагон түрлеріндегі Camry 1993 жылдың наурызынан бастап Holden дилерлерінде Holden Apollo ретінде сатылды. Бұл модельдер 1997 жылға дейін сатылды, олардың орнына Holden Vectra келді.

For the North American market, Camrys were produced in Georgetown, Kentucky by Toyota Motor Manufacturing Kentucky. Introduced in October 1991 as a 1992 model year, automatic transmission became the only option on all but the base and sport model Camrys, whereas previously, a manual transmission was available on the majority of trim levels. In addition to the DX and LE trims, 1992 saw the addition of an XLE luxury trim and the SE sport trim (arriving in March 1992). The SE model differs from the LE and XLE in appearance with the addition of a standard V6 engine, alloy wheels, a rear spoiler, and black side mirrors as well as the sports suspension from the Lexus ES 300. The range topping XLE was equipped with leather upholstery along with an electric sunroof and power adjustable driver's seat. The station wagon body styles were offered in a new seven seat guise starting with March 1992 production (mid 1992 launch), compared to five in the regular wagon and sedan. These station wagon body variants were also made in right hand drive configuration for export to Japan, badged as Scepter. Wagons were also produced in Australia. This generation of Camry was featured on Car and Driver magazine's Ten Best list for 1992 and 1993. Differences between the North American Camry and the Scepter were few. While the North American versions received a revised V6 engine (1MZ FE) in 1993, the Scepter used the same 3VZ FE V6 over the entire model cycle. The Scepter headlamps were a wraparound design (1992–1994 models), using a dual filament bulb along with integrated fog lights. Unlike the North American Camry, the 1992–1994 model tail lamps did not include red reflectors or side markers. The Scepter also included an updated climate control unit with an LCD display in some models. Other differences include the "Scepter" trunk garnish, fender marker lights, some options, and interior trim. Toyota released a coupé version of the Camry in 1993, for the 1994 model year with styling very similar to the four door version, stimulating modest sales. This vehicle would be dropped for the next generation and replaced by the Camry Solara. Also in this year, the 3VZ FE V6 departed in favour of the new aluminium 1MZ FE V6. The Camry was given a facelift in the third quarter of 1994 for the 1995 model year, which design patents were filed for on 8 May 1993 at the Japan Patent Office under patent number 820638 002. Minor exterior changes included a revised front fascia with different front turn signals and reshaped headlamps. Additionally, the rear fascia was updated, now with body coloured plastic between the tail lamps where the model name "Camry" was printed. This was instead of the red plastic on higher trim levels and black plastic on lower trim levels of the 1992 to 1994 models. The tail lamps themselves were also slightly different. Another change, this time mechanical came in 1996; the 2.2 liter engine was detuned slightly to to meet stricter emissions standards. The then Prime Minister, Paul Keating attended the official launch and commencement of sales on 15 February 1993. The four cylinder Camrys consisted of the Executive, CSi and Ultima sedan models teamed with either a four speed automatic or a five speed manual transmission. The V6 range was the same but was known as the Camry Vienta. Like the four cylinder variant, Camry Vientas were available exclusively in automatic guise and could be distinguished by their colour coded front grille. In October 1993, a new V6 sedan model called the Touring Series was launched, fitted with sports suspension. In April 1994, the range was revised slightly, where the Executive model was renamed CSi and the previous CSi was renamed the CSX. Toyota Australia ceased manufacturing the XV10 at Port Melbourne in December 1994, with inventory stockpiles built up to last into the new year. Toyota switched Camry production to its new Toyota Australia Altona Plant factory two weeks later in January 1995, There was little difference between the Port Melbourne and Altona vehicles, except for a new water borne, environmentally friendly paint process. In July 1995, the facelifted model was launched in Australia, although this differed to the update applied to the North American variants. The update brought a new grille, slight updates to the rear end, new hubcaps, a lighter interior colour scheme with a new range of fabrics, and the discontinuation of the Ultima trim. Equipment wise, a new security system was fitted with remote central locking, engine immobiliser and alarm. Based on the CSi, the Getaway was further equipped with 14 inch alloy wheels, a CD player and air conditioning. Toyota fitted the four cylinder Intrigue with the same wheel covers as the Vienta CSi, with the Vienta Intrigue upgraded to alloy wheels. As a result of the Australian Government backed Button car plan, both four and six cylinder sedan and station wagon version of the Camry were sold at Holden dealerships as the Holden Apollo from March 1993. These models lasted until 1997, replaced by the Holden Vectra.

Еуропа

Еуропада Камри ассортименті Жапония, Австралия және АҚШ-пен салыстырғанда шектеулі болды. 1991 жылдың қазан айында ұсынылған еуропалық нұсқаларында тіркеу нөмірінің тақтасы барлық басқа нарықтарда қолданылатын бамперге орнатылған ойысқа қарағанда екі артқы шам жиынтығының арасында орналасқан. Ассортимент 2.2 GL және 3.0 GX модельдерін седан және универсал корпусында қамтыды. Ұлыбританияда GX нұсқасы тек автомат беріліспен ғана қол жетімді болды, ал континенттік Еуропада 2.2 және 3.0 литрлік модельдерге қолмен және автомат беріліс ұсынылды. Еуропа нарығындағы барлық Camry автомобильдері Жапониядағы Цуцуми зауытында өндірілді (АҚШ-тан импортталған универсалдан басқа, Жапония нарығындағы Scepter-дің сол түрі сияқты). Модель жылдары: 2.2 GL седан 1991–1993, 2.2i седан/универсал 1993–1996, 3.0 V6 седан/универсал 1993–1994, 3.0 V6 GX седан/универсал 1994–1996.

Қытай

Осы буын Camry, Toyota Camry (XV20) және Toyota Camry (XV30) экспорты Қытайға «сұр» нарық арқылы әкелінді. XV10 1991 жылы АҚШ-тың Кентукки штатындағы Джорджтаун зауытынан Қытайға импортталды. Xinkai HXK6630 деп аталатын тағы бір түрі Гуандун провинциясының Чжанцзян қаласында жиналды. Бұл көліктер көбінесе дайын күйде жеткізілді, жергілікті құрастыру жұмыстары шектеулі болды.

Оңтүстік Африка

Камри Оңтүстік Африканың Дурбан қаласында да құрастырылды. 3.0 литрлік модельдер "Camry 300i" деп сатылды, ал ең жоғары жабдықталған нұсқасы "Camry 300SEi" деп белгіленді. Camry 2.0 литрлік және 2.2 литрлік қозғалтқыштармен автомат және механикалық беріліс қораптарында да қолжетімді болды.

Таяу Шығыс

Camry 1992 жылдың соңында Перс шығанағы елдерінде 1993 жылғы модель ретінде таныстырылды, Cressida-ның тікелей алмастырғышы болды. Алғашқыда седан және универсал үлгілері сәйкесінше Жапониядан және Кентукки зауытынан жеткізілді. Бірақ 1996 жылдың ақпан айынан бастап Toyota оларды Австралиядан импорттауды бастады. XLi, GLi және V6 Grande деген үш жабдықталған нұсқа қол жетімді болды, ал Grande тек седан корпусында ұсынылды. 1997 жылғы модельге арналған шектеулі сандық алтын түсті пакет болды. Сату 1997 жылы жаңа буын Camry-нің шығуымен аяқталды.

Холден Аполлон

Холден 1993 жылдан 1997 жылға дейін Австралияда Камри XV10-ның қайта таңбаланған нұсқасын Холден Аполлон ретінде сатты, бұл 1989 жылдан бері сатылатын бұрынғы Аполлонды алмастырды, ол қайта таңбаланған Camry V20 болған. Бұл белгілік инжинирингтік схема 1984 жылдың мамырында Австралия үкіметі енгізген «Автомобильдерді дамыту жоспарының» нәтижесі болды. Бұл жоспар импорттық тарифтерді төмендету арқылы Австралияның автомобиль өнеркәсібін жаһандық деңгейде бәсекеге қабілетті ету және рационализациялау мақсатында қабылданды. Бұл модельдерді бөлісу 1987 жылдан бастап Toyota Australia және Holden арасындағы United Australian Automobile Industries (UAAI) бірлескен кәсіпорнының нәтижесінде болды, осының арқасында 1989 жылдың тамызынан бастап екі автокөлік өндірушісі де модельдерді бөлісе бастады. 1989 жылы шығарылғаннан бастап Аполлон негіз болған Камриге қарағанда әлдеқайда аз сәттілікке жетті. 1993 жылдың соңына қарай UAAI кәсіпорнының автомобильдері – Holden Apollo және Nova, сондай-ақ Toyota Lexcen, бастапқы өндірушілер сатқан модельдермен салыстырғанда ең жақсы көрсеткіш ретінде 21 пайызды құрады. 1992 жылы Apollo өндірісі (V20 сериясы) 4490 дананы құрады (экспортты есептемегенде, Toyota Camry көрсеткішінің 17,5 пайызы); 1993 жылы 5314 Apollo өндірілді (18,2 пайыз), ал 1994 жылы өндіріс 5519 дананы құрады (14,7 пайыз).

JM (1993-1995)

JM сериясы Apollo 1993 жылдың наурызында Holden дилерлеріне жеткізілді, ол кеңейтілген Toyota Camry (SDV10/VDV10) негізінде құрылған. Бұл SDV10/VDV10 Toyota бір ай бұрын, 1993 жылдың ақпанында Австралияда таныстырылды. Жаңа көліктің үлкен көлемі Toyota тарапынан "кең кузовты" Camry деп кеңінен жарнамаланды. Holden жарнамасы бұл тұрғыда ерекшеленді, өзін ерекшелеу үшін одан да сәл салмақты тон қолданды. Сонымен қатар, жаңа JM моделіне қосымша дизайндық үлесі берілді, Camry клонынан одан да анық айырмашылықты қамтамасыз ету мақсатында. UAAI құрылғаннан кейін Holden компания ішінде жоғары деңгейдегі қауіпсіздікті қамтамасыз ететін дизайн орталығын құрды, ол венчурлік модельдер арасындағы визуальды айырмашылықты жасауға жауапты болды. Оның тәуелсіздігі және компанияның қалған бөлігінен құпиялылығы 1989 жылдан бастап жаңа Camry туралы ақпарат алмасуға мүмкіндік берді, осылайша Apollo үшін бірегей имидж жасауға жол ашты. Нәтижесінде Apollo жеке бамперы, капоты, радиатор торы және фаралар жиынтығымен, ал артқы бөлігі айтарлықтай өзгешеленді, жаңартылған артқы шамдармен және тіркеу нөмірінің орны бамперде емес, арқалықта орналасқан қуыспен жабдықталды. Механикалық тұрғыдан алғанда, Apollo Camry-ның тікелей көшірмесі болды, рульді басқару және серіппелердің реттелуі өзгеріссіз қалды. Сондай-ақ, қуат жүйелері де Toyota-дағыдай болды, екі камералы, EFI 2.2 литрлік 5S FE тік төрт цилиндрлі қозғалтқыш және , сондай-ақ қосымша төрт камералы EFI 3.0 литрлік 3VZ FE V6 қозғалтқыш, қуаты және . Бұл көрсеткіш Camry V6-ның ұқсас нұсқасынан төмен. Бұл V6 қозғалтқышы бар Apollo модельдері 2.2 литрлік модельдерде қолданылған 14 дюймдік дөңгелектерге қарағанда үлкен 15 дюймдік дөңгелектермен жабдықталды. 2.2 литрлік модельдерде стандартты бес жылдамдықты механикалық беріліс қоробкасы болды, бірақ қосымша төлемді төлеу арқылы төрт жылдамдықты автоматты беріліс қоробкасы да ұсынылды – V6 модельдері үшін стандартты және жалғыз таңдау. Бұрынғыдай, төрт есікті седан және бес есікті универсал нұсқалары қол жетімді болды, бірақ жабдық деңгейлері SLX және GS-пен шектелді. SLX автопарк нарығына бағытталған, қуат рульдік басқару, радиокассета плеер, қашықтан ашылатын жүк және жанармай бак қақпағы, сондай-ақ электрлік жақтағы көрінетін айналармен жабдықталған. Седан нұсқасының SLX V6 2.2 модельдегі алдыңғы дискілі тежегіштерге қарағанда төрт дөңгелекті дискілі тежегіштермен, ал артқы бөлігінде барабанды тежегіштермен жабдықталды, V6 үшін антиблокировкалық тежегіштер (ABS) опция ретінде қол жетімді болды. ABS орнатылмаған универсалдар артқы тежегіштердің құлыпталуын бақылау үшін жүктемеге сезімтал клапан механизмімен жабдықталды. SLX деңгейінде құрылған GS жоғары жабдықталған, 60/40 пропорциясында бөлінетін артқы орындықтар, айнымалы интервалды желдеткіш, төрт динамикті стерео жүйе, тахометр, орталық құлыптау және сәнді ішкі безендіру стилімен жабдықталды. 1994 жылдың сәуірінде Toyota Camry жаңартылған кезде Apollo спецификациялары да сәл жақсартылды. SLX енді төрт және GS алты динамикті стерео жүйесіне ие болды, бұрынғысы екі, ал кейінгісі төрт динамикке ие болған. SLX сондай-ақ тахометр және артқы саздықтарды алды, ал GS нұсқасы стандартты круиздік басқару және электр терезелерін алды. 1994 жылдың маусымында жасалған екінші жаңарту барлық модельдерге, төрт цилиндрлі SLX-тен басқа, стандартты жүргізушінің қауіпсіздік қаптамасын орнатты.

The JM series Apollo arrived at Holden dealerships in March 1993, based on the enlarged Toyota Camry (SDV10/VDV10). These SDV10/VDV10 Toyotas had been introduced to Australia a month earlier, in February 1993. The larger size of the new car was heavily advertised by Toyota as the "wide body" Camry. Holden's advertising differed in this sense, with a more subdued tone to help set it apart. Holden was also granted additional design input with the new JM model, on the grounds of further differentiation between it and the Camry clone. Following the establishment of UAAI, Holden instituted a high security design centre within the company responsible for producing visual distinction between venture models. Its autonomy and secrecy from the remainder of the firm permitted the exchange of information regarding the new Camry from 1989, thus allowing a unique to Apollo identity to be crafted. The end result was an Apollo with its own bumper, bonnet, grille and headlamp assemblage up front, coupled to a markedly different rear, with restyled tail lamps and a decklid mounted, as opposed to bumper mounted, registration plate cavity. Mechanically, the Apollo's setup was a verbatim copy of the Camry, with steering and suspension calibrations left unchanged. Likewise, the powertrains were also as fitted to the Toyota with a twin cam, EFI 2.2 liter 5S FE straight four producing and , with an optional quad cam EFI 3.0 liter 3VZ FE V6 making and This figure is down on the equivalent Camry V6. These V6 engined Apollos featured larger diameter 15 inch wheels over the 14 inch diameter used on the 2.2. The 2.2 liter models also featured a five speed manual as standard fitment, although an optional electronically controlled four speed automatic transmission was offered at an extra cost—standard and the sole choice on V6s. Both four door sedan and five door station wagon variants were available as before, although trim levels were limited to SLX and GS. The SLX was aimed at fleet markets, fitted with power steering, a radio cassette player, a remote boot and fuel cap release, and electric side view mirrors. The sedan only SLX V6 added four wheel disc brakes over the 2.2 model's front disc, rear drum layout, with anti lock brakes (ABS) on the V6 available as an option. Wagons without ABS fitted made do with a load sensing valve mechanism to control rear brake lock up. The higher GS trim built on the SLX level, adding 60/40 split fold rear seats, variable intermittent windscreen wipers, a four speaker stereo, tachometer, central locking and a more luxurious interior upholstery style. At the same time as Toyota's Camry upgrade in April 1994, Apollo specifications were also uprated slightly. SLXs now had a four and GSs a six speaker stereo system, up from two and four, respectively. The SLX also received a tachometer and rear mudflaps, while the GS variant gained standard fitment cruise control and power windows. A second update in June 1994 fitted a driver's airbag as standard on all models bar the four cylinder SLX.

JP (19951996)

JP сериясы 1995 жылдың тамызынан бастап JM сериясын ығыстырды. Жаңа решеткаға енгізілген екі U пішіндес тесік VS Commodore моделінің стилімен үйлесімді болды. Жаңа дизайнмен жасалған Holden логотипі JM решеткасындағы орнынан капотқа көшірілді, ал артқы бөлігі ақ түсті жолақтармен безендірілді. Сонымен қатар, модельдер тізімі жаңартылып, GS универсалы алынып тасталды, ал қолмен басқару жұмыс істететін қорап енді тек SLX төрт цилиндрлі қозғалтқышпен бірге қолжетімді болды. АБС жүйесі де осы төрт цилиндрлі модельдерге енгізілді, ал барлық модельдерге төрт дискілі тежегіштер орнатылды. Бұған қоса, SLX моделіне қашықтықтан басқару пультімен орталық құлып және артқы орындықтарға арналған бас тіреуіштер стандартты жабдық ретінде қосылды. GS моделінің дыбыс жүйесі де жақсартылды. GM және Toyota компаниялары 1996 жылдың наурыз айында UAAI консорциумын таратып жіберді. Holden Vectra моделі 1997 жылдың ортасында нарыққа шыққанға дейін жеткілікті көліктер қоймада қалды.