Джон Кёртис Гоуэн: Дарынды балалар психологы және шығармашылықты зерттеуші

Кіріспе

Американдық психолог және академик Джон Кертис Гоуэн (21 мамыр 1912 – 2 желтоқсан 1986) – балалар мен дарынды жандардың шығармашылық қабілеттерін, Э. Пол Торранспен бірге зерттеген психолог.

Өмір

Джон Кертис Гоуэн 1912 жылғы 21 мамырда Бостон қаласында дүниеге келген. 1929 жылы Массачусетс штатының Брэйнтри қаласындағы Тайер академиясын бітірген Джон Гоуэн төрт жылдан кейін Гарвард университетіне түсіп, бакалавр дәрежесін алған кезде 17 жаста болды. Одан кейін математика бойынша магистр дәрежесін алды, сосын Индиана штатының Калвер қаласына көшіп, 1941 жылдан 1952 жылға дейін Калвер әскери академиясында кеңесші және математика пәнінің мұғалімі болып жұмыс істеді. UCLA-дан докторлық диссертациясын қорғап, Калифорния мемлекеттік университетінің Нортридж қаласындағы филиалының құрылтайшы профессорларының қатарына енді, онда 1953 жылдан 1975 жылға дейін білім беру психологиясынан сабақ берді, содан кейін зейнеткерлікке шықты. 1957 жылы кеңестік "Спутник" ғарыш аппаратының ұшырылып, ғарыш кеңістігінде басымдыққа ие болғаннан кейін доктор Гоуэн дарынды балаларға қызығушылық таныта бастады. Келесі жылы ол "Дарынды балалардың ұлттық қауымдастығын" құрды. 1975 жылдан 1979 жылға дейін осы ұйымның атқарушы директоры және президенті болды, ал жылдар бойы дарынды балалар, мұғалімдерді бағалау, балалардың дамуы және шығармашылыққа қатысты 100-ден астам мақала мен он төрт кітап жазды. Нортридж қаласында жұмыс істеген кезінде кампус кеңесшілерін даярлау бағдарламасын жасады, 1973 жылы үздік профессор атанды, сондай-ақ Сингапур университетінде, Жаңа Зеландиядағы Крайстчерч қаласындағы Кентербери университетінде, Гавайи университетінде және Коннектикут штатының колледжінде кеңесші, зерттеуші, Фулбрайт бағдарламасының лекторы және қонақ профессор болып жұмыс істеді. Ол Америка психологиялық қауымдастығының мүшесі және Шығармашылық білім беру қорының әріптесі болды. Білім беру психологиясы саласындағы жұмысынан, әсіресе дарынды балаларға қатысты зерттеулерінен бөлек, ол адамның шығармашылығымен байланысты психикалық (немесе психоделикалық) құбылыстарға да қызығушылық танытты. Осы саладағы еңбектері Альдус Хаксли мен Карл Юнгтың еңбектерінен шабыт алды. Шығармашылық және дарынды балалар саласындағы жұмысының нәтижесінде доктор Гоуэн Жан Пиаже мен Эрик Эриксонның еңбектеріне негізделген, бірақ мансап және отбасы құру сияқты ересектердің қалыпты жетістіктерінен асып, ерекше дамудың пайда болуы мен тұрақтанып, сананың мистикалық күйлеріне жететін ақыл-ой дамуының моделін жасады. Ол өзінің "Транс, өнер және шығармашылық" (1975) атты классикалық еңбегінде барлық қол жетімді саналық күйлерді және олардың рухани және эстетикалық көріністерін сипаттады. Сонымен қатар, ол Абрахам Маслоу анықтағандай, өзін-өзі іске асыруға арналған тестті, "Нортридж даму шкаласы" деп атады. Доктор Гоуэн 1986 жылғы 2 желтоқсанда дүние салды. Оның бірінші некесінен туған егіз балалары – Нью-Йорк штатының Олбэни қаласында тұратын Джон Гоуэн-младший және Аляска штатының Анкоридж қаласында тұратын Энн Гоуэн-Карри, жеті немересі және екінші әйелі Джейн Томпсон Гоуэн оны сағынды. Оның құдасы Камерон Скотт Мэтисон оның естелік жиынында ән шырқады, онда оның достары мен әріптестері қатысты.

John Curtis Gowan was born May 21, 1912, in Boston, Massachusetts. Graduating from Thayer Academy, Braintree, Massachusetts, in 1929, John Gowan was only 17 when he entered Harvard University, earning his undergraduate degree four years later. A master's degree in mathematics followed; he then moved to Culver, Indiana, where he was employed as a counselor and mathematics teacher at Culver Military Academy from 1941 to 1952. Earning a doctorate from UCLA, he became a member of the founding faculty at the California State University at Northridge, where he taught as a professor of Educational Psychology from 1953 until 1975, when he retired with emeritus status. Dr. Gowan became interested in gifted children after the Russians gained superiority in space with the 1957 launch of Sputnik. He formed the National Association for Gifted Children the following year. He was the group's executive director and president from 1975 to 1979 and over the years wrote more than 100 articles and fourteen books on gifted children, teacher evaluation, child development, and creativity. While at Northridge, he developed a program to train campus counselors, was nominated in 1973 as an outstanding professor, and had been a counselor, researcher, Fulbright lecturer, and visiting professor at various schools including the University of Singapore, the University of Canterbury in Christchurch, New Zealand, the University of Hawaii, and Connecticut State College. He was a fellow of the American Psychological Association and was also a colleague of the Creative Education Foundation. Besides his work in Educational Psychology as specifically related to gifted children, he also had an interest in psychic (or psychedelic) phenomena as it relates to human creativity. His work in this area was inspired by the writings of Aldous Huxley and Carl Jung. Based on his work in creativity and with gifted children, Dr. Gowan developed a model of mental development that derived from the work of Jean Piaget and Erik Erikson, but also included adult development beyond the ordinary adult successes of career and family building, extending into the emergence and stabilization of extraordinary development and mystical states of consciousness. He described the entire spectrum of available states in his classic Trance, Art, & Creativity (1975), with its different modalities of spiritual and aesthetic expression. He also devised a test for self actualization, (as defined by Abraham Maslow), called the Northridge Developmental Scale. Dr. Gowan died on December 2, 1986. His adult twin children survived him from his first marriage, John Gowan Jr. of Albany, NY and Ann Gowan Curry, of Anchorage, Alaska as well as seven grandchildren and his second wife Jane Thompson Gowan. His godson, Cameron Scott Matheson sang at his memorial service which was attended by friends and colleagues.

Шығармалары

Доктор Гован 100-ден астам мақаланың және он төрт кітаптың авторы немесе авторларының бірі болды, оның ішінде:

Шығармашылық және оның білім беруге қатыстылығы 1967 ж. Ең қабілеттілерді оқыту 1971 ж. Ерекше балаларды бағдарлау 1972 ж. Шығармашылық тұлғаның дамуы 1972 ж. Психоделикалық тұлғаның дамуы 1974 ж. Транс, өнер және шығармашылық 1975 ж. Күшейіп келе жатқан тәртіп амалдары 1980 ж. Шығармашылық: оның білім беруге қатыстылығы, 2-басылым 1981 ж. Даңққа оранып 1982 ж.