Кіріспе

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде құрылған 8-ші тау дивизиясы Британдық Үнді армиясының 7-ші Үндістан жаяу әскер дивизиясы ретінде құрылды. Қазір ол Үндістан армиясының құрамына кіреді және тау соғысына маманданған. 8-ші Үндістан жаяу әскер дивизиясы 1940 жылғы 25 қазанда Мереут қаласында, британдық армия офицері генерал-майор Чарльз Харвидің басшылығымен, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үндістан армиясының бір бөлігі ретінде құрылды. Ол Таяу Шығыста Иракты гарнизонмен қамтамасыз ету және одақтастар үшін аймақтың мұнай кен орындарын бақылау мақсатымен Персияға жасалған шабуылда қызмет етті. Бір бригада Батыс Шөліне британдық Сегізінші армияны күшейту үшін жіберілді, олар осьтік күштердің шабуылына байланысты шегініп жатқан болатын. Таяу Шығыста оқу-жаттығудан кейін дивизия Италия кампаниясына қатысып, Италияның материгіндегі Тарантоға десант түсірді. Дивизия 1946 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін таратылды, бірақ 1963 жылы Үндістан армиясының мамандандырылған тау дивизиясы ретінде қайта құрылды.

Тарих

Соғысқа салыстырмалы түрде кеш қосылғандарына қарамастан, оның құрамына кіретін әскерилер 600-ге жуық награда мен құрметті атаққа ие болды, оның ішінде 4 Виктория кресі, 26 ДСО және 149 МК. Соғыс барысында 8-індиялық дивизия 2012 қаза тапқан, 8 189 жараланған және 749 жоғалып кеткен әскерилерге зор шығын келтірді.

Ирак, Сирия және Иран

Бастапқыда құрылғанда дивизияның негізгі ұрыс құрамалары 17-ші, 18-ші және 19-шы Үндістан жаяу әскер бригадалары болды. 1941 жылдың 9 маусымында 17-бригада Басраға келді және май айында ағылшын мұнай кен орындарын қорғау үшін ағылшын-ирак соғысына қатысқан Ирак күштеріне қосылды. Бұл мұнай кен орындарына, Оссі державаларына жақын болған Рашид Әли әл-Кайлани билікке келген төңкеріс кезінде қауіп төнді деп саналды. Маусымның екінші жартысында бригада Мосулға көшіп, Кавказ арқылы күштің күтілетін шабуылынан британдық мұнай кен орындарын қорғауға кірісті. 1 маусымның соңында 1/12-ші шекаралық полк және 5/13-ші шекаралық қарулар 17-бригададан бөлініп, Сирия-Ливан науқанына қатысу және Сирияның солтүстік-шығысындағы «Duck's Bill» аймағын басып алу үшін 20-шы Үндістан жаяу әскер бригадасының (10-шы Үндістан жаяу әскер дивизиясының бөлігі) екі батальонына қосылды, сондай-ақ Мосулдан Алеппоға дейінгі темір жолды қамтамасыз етуді мақсат етті. Виши Франция күштері батысқа шегінгендіктен, бұл бірде-бір оқ атусыз қол жеткізілді. 17 шілдеде генерал-майор Чарльз Харви және дивизия штабы Басраға келді, ал 24-ші Үндістан жаяу әскер бригадасы (16 маусымда келген) дивизияға бекітілді. 18-ші Үндістан жаяу әскер бригадасы 26 шілдеде Иракқа келді. Британдықтар алдымен Ирактың, содан кейін Сирияның мұнай кен орындарын бақылауға алғаннан кейін, енді назарын Персияға (қазіргі Иранға) аударды, онда техникалық мамандар, коммерциялық агенттер және кеңесшілер ретінде жұмыс істейтін шамамен 3000 неміс азаматы бар екені анықталды. Дивизия алғаш рет 1941 жылдың тамызында Иранға жасалған ағылшын-советтік шабуыл кезінде ашулы оқтарды атты, осы кезде 24-ші бригада түнгі уақытта Шатт-әл-Араб арқылы су асты шабуылын жасап, Оңтүстік Парсыдағы Абадан мұнай өңдеу зауытын басып алды. Сонымен қатар, 18-ші бригада Басра мен Абадан арасында Парсы еліне өтіп, Хоррамшахрды басып алды және Басрадан солтүстік-шығысқа қарай 75 миль қашықтықтағы Ахвазға қарай үш бригадалық (Hazelforce-пен бірге) шабуылдың бөлігі болды. Шайқас 28 тамызда Шахтың күштеріне жаулықты тоқтатуға бұйрық бергенімен аяқталды. 19-шы Үндістан жаяу әскер бригадасы тамыз айында Иракқа келді, 24-ші бригаданы ауыстырды (ол 6-шы Үндістан жаяу әскер дивизиясына ауыстырылды), ал 17 қазанға қарай 18-ші және 19-шы бригадалар солтүстік Ирактағы Киркукте шоғырланды және мұнай кен орындарының солтүстігіне жылжыды, онда оларға дивизияның барлау полкі – 6-шы Коннакт герцогінің өз лансерлері (Уотсонның аты) (6-шы DCO Lancers) қосылды.

Солтүстік Африка

1942 жылдың маусым айында Мосулдан Солтүстік Африкаға асығыс жөнелтілген 18-бригада қорғаныс позицияларын дайындауға бар болғаны екі күн уақыт алды, бірақ Рувейсат жотасының алдындағы Дейр-эль-Шейнде Эрвин Роммельдің танктері тарапынан жойылды. Дегенмен, олар британдық Сегізінші армияға бірінші Эль-Аламейн шайқасына дайындалу үшін құнды уақыт ұсынды, соның арқасында Роммельдің Мысырға қарайғы шабуылы тоқтатылды. Бригада қайта құрылған жоқ.

Ирак пен Сирия

1942 жылдың тамыз айынан бастап дивизия, әлі де бригада жетіспейтін, Пайфорс құрамына кірді, ал Персия мен Ирак генерал сэр Генри Мэтленд Уилсон басқаратын Бағдадтағы жеке басқару орталығына айналды (бұрынғыда Ирак пен Персиядағы генерал-лейтенант Эдвард Куинанның 10-шы армиясы Каирдегі Таяу Шығыс басқаруына бағынышты болған). Аламейн мен Сталинградтағы Орталық державалардың жеңілісінен кейін солтүстіктен болған қауіп сейілген соң, дивизия 1942 жылдың қазан айында Бағдадқа жақын Кифриге қайтарылды, онда 21-ші Үнді жаяу әскер бригадасы және Корольдік артиллерияның 3-ші, 52-ші және 53-ші далалық полктері қосылды. Олар қыс бойы қарқынды жаттығулармен айналысты. 1943 жылдың қаңтар айында 8-ші Үнді дивизиясының басқаруы 15 ай бойы 5-ші Үнді жаяу әскер бригадасын басқарған, "Қызыл бүркіттер" деп аталатын 4-ші Үнді жаяу әскер дивизиясының бөлігі болған генерал-майор Дадли Расселге ("Паша") берілді. 8-ші Үнді дивизиясы 1943 жылдың наурызында Дамаскқа көшіп, уақытының көп бөлігін, әсіресе таулы соғыс және бірлескен операциялар бойынша жаттығуларға жұмсады. 1943 жылдың маусым айында дивизия күтілетін Додеканес науқанына ("Акколад операциясы") қатысуға және Додеканес аралдарындағы Орталық державалардың басты бекінісі – Родос аралын басып алуға таңдалды. Жылдам дайындықтан кейін және кемелердің бірінші толқынын жүктеп алғаннан соң, итальян үкіметі капитуляциялағандықтан дивизияның қатысуы тоқтатылды және ол неміс әскері әлі де бақылауда ұстаған Италияға қайта бағытталды.

Италия

1943 жылдың 24 қыркүйегінде 8-індиялық дивизия Италия кампаниясына қатысу үшін Тарантоға қонды. Дивизия бастапқы шабуылдан 21 күн өткен соң, генерал-лейтенант Чарльз Оллфри басқаратын V корпустың құрамында, британдық 4-ші бронетанкті бригада және британдық 78-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге қызмет етті. 19 ай бойы дивизия дерлік үнемі қимылдарда болды, таулы жерлерден өтіп, бір өзеннен екінші өзенге аттап өтті. Кейіннен бұл құрама "Тағы бір өзен" деген ұранды қабылдады. 1943 жылдың қазан айынан 1944 жылдың сәуір айына дейін 8-індиялық дивизия генерал сэр Бернард Ло Монтгомери басқаратын британдық Сегізінші армияның күштерімен Италияның шығыс жағындағы Адриатика майданындағы одақтастардың шабуылына қатысты. Бұл Биферно, Тригно (1943 жылдың қазаны), Сангро (1943 жылдың қарашасы) және Моро (1943 жылдың желтоқсаны) өзендерін қарсыластың бақылауындағы жерлерден өтеуді қамтыды. Келесі үш ай да оңай болмады, себебі ресми шабуылдар болмаса да, бұл кезең өте қиын жерлерде және қатыгез қысқы ауа-райында патрульдеу мен қатыгез шайқастармен сипатталды, бұл физикалық және психикалық тұрғыдан өте қиын және стресстік болды.

Кассино

Көктемде 8-індиялық дивизия үлкен құпиямен (қазір генерал-лейтенант сэр Оливер Лиз басқаратын британдық Сегізінші армияның көп бөлігімен бірге) Аппеннин тауларынан батысқа қарай 60 миль қашықтықта, генерал-лейтенант Сидни К. Киркманның британдық XIII корпусының құрамында шоғырланды. Олар британдық 4-ші және 78-ші жаяу әскер дивизияларымен, 6-шы брондық дивизиямен, сондай-ақ 1-ші канадалық брондық бригадасымен бірге Гарильяно өзені бойында, оның Гари деп белгілі бір бөлігінде орналасты. 1944 жылдың мамыр айында канадалық танктардың (1-ші канадалық брондық бригадасы) қолдауымен жасалған, олармен дивизия алдыңғы алты айда тығыз қарым-қатынас орнатқан, Гари өзенінен қиын жағдайда өткен түнгі шабуыл одақтастардың Монте-Кассино шайқасының төртінші және соңғы шайқасындағы сәттілігіне үлкен үлес қосты. Осыдан кейін дивизия маусым айында таулы жерлерде 240 мильдей алға жылжыды, көптеген шайқастарда қарсыластың тыл және бекітілген нысандарымен күресті. Маусымның соңында олар Ассизиге жетіп, дивизия демалысқа шықты. Гаридегі шайқас кезінде 8-ші Пенджаб полкінің 3-ші батальонынан Камал Рам Виктория кресімен марапатталды. 19 жасында ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виктория кресімен марапатталған ең жас адамдардың бірі болды.

Флоренция мен готика сызығы

1944 жылдың шілде айының соңында, бірнеше апта желіде болмағаннан кейін, 8-індиялық дивизия Флоренция алдындағы 1-канадтық бронетанктік бригадамен бірге Арно өзеніне қарай жылжыды. Флоренция 12 тамызда 21-індиялық жаяу әскер бригадасы тарапынан басып алынды, олар әлемдегі ең құнды өнер туындыларын іздеу және оларды қауіпсіз сақтауды ұйымдастыру сияқты ерекше міндеттерді алды. Қыркүйек айының ортасында дивизия тауларға қайта оралды, Готика шебін бұзып өтті, содан кейін Солтүстік Италияның жазықтарына қарай ауыр (әрі сәтсіз) екі ай бойы шайқасты. Британдық 1-ші жаяу әскер, 78-ші жаяу әскер және 6-шы бронетанктік дивизиялар, сондай-ақ 1-канадтық бронетанктік бригадасымен бірге британдық XIII корпусын құрады. XIII корпус генерал-лейтенант Марк В. Кларк басқаратын АҚШ-тың 5-армиясының оң жақ қанаты болды. Осы кезеңде 5-ші Корольдік Гуркха атқыштар полкінің 1-ші батальонынан Таман Гурунг Виктория кресімен марапатталды. 1944 жылдың желтоқсан айында Адриатика теңізінен Романья жазығы арқылы итермелей келген 2-жаңазеландиялық дивизия Фаенцаны басып алды, ал 8-індиялық дивизияның алдындағы қарсылық немістер майданды қысқарту үшін шегінген кезде әлсіреп қалды. 1944 жылдың желтоқсан айының соңында 19-шы және 21-ші бригадалар Апеннин таулары арқылы 5-армияның сол жақ фланкіндегі Лукка алдындағы 92-ші жаяу әскер дивизиясын нығайту үшін жылдам түрлендірілді. Олар келген кезде немістер шабуыл жасаған, бірақ генерал-майор Расселдің шешулі әрекеттері олардың ілгерілеуін тоқтатты және жағдай Жаңа жылға дейін тұрақталды. Содан кейін 8-індиялық дивизия демалыс үшін Пизаға көшті.

1945 жылғы көктемгі шабуыл

1945 жылдың ақпан айының ортасында дивизия Адриатика майданына қайта оралды, бұл жолы британдық Сегізінші армияның V корпусы құрамында, Сенио өзенінің алдында. Сениоға негізгі шабуыл 9 сәуірде басталды. Күрес барысында дивизияның екі мүшесі – Намдео Джадав пен Али Хайдар Виктория кресімен марапатталды. 11 сәуірде дивизия Сантерно өзеніне жетіп, одан өтті, британдық 78-дивизия мен британдық 56-дивизияның бөлімдері үшін неміс шебінде ойық жасап, жауды жеңіп, Аргента аймағында оларды талқандады. Бұл Феррара мен По өзеніне жол ашты, британдық 6-шы бронетанкті дивизиясы өтіп, солға бұрылып, батысқа қарай жылдамдап, сол кезде Люциан Трускотт басқарған АҚШ-тың 5-ші армиясымен байланысып, Болоньяны қорғаған неміс 10-шы және 14-ші армияларының дивизияларын толық қоршауды аяқтады. Аргента шайқасынан кейін 8-індиялық дивизия Феррараға және По өзені арқылы жылдам ілгерілеп, одан кейін соғыстың соңғы өзенін – Адижені кесіп өтті. Науқан 1945 жылдың 2 мамырында аяқталды. 6-шы DCO Лансерлері осы оқиғаны ерекше миссиямен атап өтті, бір офицер мен тоғыз сарбазды Австрияға қарай жіберіп, ескі жаулары – неміс 1-ші парашют дивизиясының 11 000 әскерінің капитуляциясын ұйымдастырды.

Қайта көтеруден кейін

Дивизия 1963 жылғы 1 тамызда Ранчиде генерал-майор К.П. Кандеттің алғашқы бас қолбасшы ретінде тағайындалуымен қайта құрылды. Бұл дивизия, дәстүрлі жаяу әскер дивизияларынан жаяу әскер тактикасына берілген басымдық және таулы жердегі операцияларда бронетехниканың шектеулі рөлімен ерекшеленеді. Пайдаланылатын бронетехника басқа жаяу әскер дивизияларында қолданылатынынан өзгеше болуы мүмкін, мысалы, дивизия жұмыс істеуі мүмкін көптеген аймақтарда арнайы тау артиллериясы қажет. Дивизия құрылғаннан бері үздіксіз операцияларға қатысып келеді және "Мәңгілік операциядағы дивизия" деген лақап атын алды. Ол бастапқыда Нагаланд жеке штаты үшін күресіп жатқан бүлікшілерге қарсы операциялар үшін құрылған және штаб-пәтері Захамада (Когиманың жанында) орналасқан. "Орхидея" операциясы аясында дивизия Нагаланд, Манипур, Мизорам және Аруначал Прадеш төбелерінде бүлікшілерге қарсы операциялар үшін жөнелтілді.

Қазіргі заман

Дивизияның штаб-пәтері Ладакхтың Хумбатангында орналасқан және қазір XIV корпустың құрамында. Оның міндеті – Бақылау жолын қамтамасыз ету.

Белгісі

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде дивизияның таңбасы – сары төрт жапырақты конюшина (кейбір нұсқаларында үш жапырақты болып келеді, суреттерге қараңыз), екі жағынан сары үш жапырақты конюшинамен шеңберленген, олардың сабақтары "V" әрпін құрайды, бәрі қызыл фонға жатқан. Сондықтан дивизия мен оның құрамындағылар "конюшиналар" деп аталды. 1-ші батальонның шотланд сарбаздары 19-шы үнді жаяу әскер бригадасында қызмет еткен кезде, Джок сарбаздары дивизия таңбасын "үш кішкентай гүл" деп лақап қойды. Дивизияның екінші құрамындағы таңбасы – қара фондағы екі қабаттасқан алтын шеңбердің үстіне орналасқан қызыл пышақтан тұрады.