Лүтер против Борден ісі және саяси мәселелер доктринасы
Luther v. Borden
Лүтер против Борден ісі: АҚШ Конституциясының 4-бабы бойынша саяси мәселелер доктринасы қалыптасты. Род-Айленд штатындағы сайлау құқығы үшін күрес пен көтеріліс тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лютэр Борденге қарсы, 48 U. S. (7 How.) 1 (1849), АҚШ Жоғарғы Сотының саяси мәселелер туралы доктринасын АҚШ Конституциясының Төртінші бабының Кепілдік ережесіне байланысты дауларда (Арт. IV, § 4) белгілеген іс. Мартин Лютер Род-Айленд штатының жарғылық үкіметін құлатуға бағытталған Дорр көтерілісіне қатысты, ол штат тұрғындарының дауыс беру құқығын кеңейтуге тырысқандардың күш-жігерін тоқтатты. Көтеріліс саяси күш ретінде басталды, бірақ зорлыққа ұласты. Мартин Лютерді штат қызметкері Лютер М. Борден тұтқындады, ол оның үйін тінтіп, мүлкіне зиян келтірді деп айыпталды. Лютер жарғылық үкіметтің сайлаушыларды тек ең бай топтармен шектегендіктен "республикалық" емес деп мәлімдеді; Төртінші бапта "АҚШ осы Одақтағы әрбір штатқа республикалық үкімет нысанын кепілдейді" делінгендіктен, Лютер Жоғарғы Сот Борденнің заңды өкілеттіксіз әрекет еткенін анықтауы керек деп талап етті. Осылайша, Сот міндетті түрде "Доррит" балама республикалық үкіметінің Род-Айленд штатының заңды үкіметі екенін, ал жарғылық үкіметтің үстемдігін жойатынын анықтауы керек болар еді.
Luther v. Borden, 48 U. S. (7 How.) 1 (1849), was a case in which the Supreme Court of the United States established the political question doctrine in controversies arising under the Guarantee Clause of Article Four of the United States Constitution (Art. IV, § 4). Martin Luther was part of the Dorr Rebellion, an attempt to overthrow the charter government of Rhode Island that had stymied the efforts of those who wished to broaden the voting rights of state residents. The rebellion began as a political effort but turned violent. Martin Luther was arrested by Luther M. Borden, a state official, who searched his home and allegedly damaged his property. Luther contended that the charter government was not "republican" in nature because it restricted the electorate to only the most propertied classes; because Article Four states that "the United States shall guarantee to every State in this Union a Republican Form of Government," Luther argued that the Supreme Court should find that Borden acted without proper authority. In doing so, the Court would necessarily find that the "Dorrite" alternative republican government was the lawful government of Rhode Island, superseding the charter government.
Сот шешімі
Жоғарғы Сот бұл тармақты Президент пен Конгресс жүзеге асыруға тиіс деп шешті және бұл мәселе саяси сипатымен Соттың қарауына кірмейді. Бұл іс Азамат соғысынан кейінгі қайта құру кезеңінде Конгрестің оңтүстік штаттарға қатысты әрекеттерін негіздеу үшін пайдаланылды. Сот шешімінде Төртінші баптың "республикалық үкімет нысаны" деген тармағы сот қарауына жатпайтыны белгіленді, және бұл шешім бүгінгі күнге дейін күшін сақтап келеді. Дегенмен, Лютер Б. Борден ісі шешілгеннен кейін екі он жыл өткен соң, Конституцияға Тең қорғау туралы тармақты қамтитын Он төртінші түзету енгізілді. Бейкер Каррға қарсы істе, Сот Теннесси штатының заң шығару округтерін бөлу мәселесін қарауға құқылы екенін анықтады, бұл Тең қорғау туралы тармаққа негізделді, сондай-ақ көптеген келесі істер Лютер Б. Борденге қарсы іс сияқты мәселелерді қарады.
The Supreme Court found that it was up to the President and Congress to enforce this clause and that, as an inherently political question, it was outside the purview of the Court. The case was cited as justification for Congress' actions towards southern states in the post Civil War Reconstruction Era. The ruling established that the "republican form of government" clause of Article Four was non justiciable, a ruling that still holds today. However, two decades after Luther v. Borden was decided, the Fourteenth Amendment, which included the Equal Protection Clause, was added to the Constitution. Baker v. Carr, in which the Court found that the Court could examine Tennessee's apportionment of legislative districts, was based on the Equal Protection Clause, and many subsequent cases that covered much of the same ground as Luther v. Borden followed suit.