Левенте: Арпад әулетінен, Вазулдың ұлы. Куғынға ұшырап, Богемия, Польша, Киев Русінде болды. 1046 ж. Венгрияға оралды, бірақ христиан бауырласы Андраш I сайлануына кедергі келтірмеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арпад әулеті мүшесі, Вазулдың ұлы (1047 жылы қайтыс болды)
Member of the House of Árpád, son of Vazul (died 1047)
Левенте (1010–1015 жылдар аралығында – 1047) – Арпад әулеті мүшесі, венгрлердің Ұлы князі Таксонидің немересі. 1031 немесе 1032 жылы Венгриядан қуылды және көп жылдар бойы Богемияда, Польшада және Киев Русінде өмір сүрді. 1046 жылы Венгрияға оралды, сол кезде елде пұтқа табынушылардың көтерілісі күшейіп жатқан шақ еді. Левенте пұтқа табынушы болып қалды, бірақ христиан дініндегі бауыры Андрей I патша болып сайлануына бөгет қоймады.
Levente (between 1010 and 1015 – 1047) was a member of the House of Árpád, a great grandson of Taksony, Grand Prince of the Hungarians. He was expelled from Hungary in 1031 or 1032, and spent many years in Bohemia, Poland and the Kievan Rus'. He returned to Hungary, where a pagan uprising was developing around that time, in 1046. Levente remained a devout pagan, but did not hinder the election of his Christian brother, Andrew I as king.
Балалық шақ
Венгрия жылнамалары оның туған тегі туралы қайшылы мәліметтерді сақтап қалған. Бір дерек бойынша, Левенте және оның екі бауыры – Андрей мен Бела, «Шаш келген Ладиславтың» және оның «Рутениядан келген әйелінің» ұлдары, «Ағартылған жылнамаға» сәйкес, 1034 жылға дейін Польша корольдігі Миешко II сарайына келген. Олардың ең кішісі Бела осы жерде қоныстанды, ал Левенте мен Андрей Киевке кетті. Андрей Киевте крещение алды, бірақ Левенте берік сенімді пұтқа табынушы болып қалды. Венгрияның I Степанның орнын басып алған Петр Орсеоло патшасына наразы болған феодалдары Левенте мен Андрейді 1046 жылы Венгрияға қайта оралуға көндірді. Осы кезде Венгрияда зор пұтқа табынушылық көтерілісі басталды. Көтерілісшілер Петр патшаны тұтқынға алды. Венгрия феодалдары мен дін қызметкерлері христиан монархты қалап, Андрейге тәж ұсынды, ал тарихшы Сандор Тоттың пікірінше, пұтқа табынушылық көтерілісінің басшылары Левентенің талабын қолдады, себебі ол бауырларынан айырмашылығы, крещениеден өтпеген. «Ағартылған жылнамада» Левенте «еш күмәнсіз Венгрияны пұтқа табынушылық пен бейкүнәлікке шалдықтырғаны» айтылады. Алайда, сол жылнама Левентенің «рухани қарапайымдылықпен» Андрейге тәж сыйлағанын да жазады, бұл Левентенің өз еркімен тәжді бауырына беруге дайын болғанын көрсетеді. Левенте 1047 жылы қайтыс болды және Дунайдағы, оның арғы атасы Таксонидің есімімен аталатын ауылға жерленді, ол «жалған қабірде жатыр» делінеді.
Hungarian chronicles have preserved contradictory information of his parentage. According to one variant, Levente and his two brothersAndrew and Bélawere "the sons of Ladislas the Bald" and his "wife from Ruthania", according to the Illuminated Chronicle, and moved to the court of King Mieszko II of Poland in 1034 at the latest. The youngest among them, Béla settled here, but Levente and Andrew moved to Kiev. Andrew was baptized in Kiev, but Levente remained a devout pagan. Dissatisfied with King Peter Orseolo, who succeeded Stephen I of Hungary, Hungarian lords persuaded Levente and Andrew to return to Hungary in 1046. Meanwhile, a great pagan uprising had broken out in Hungary. The rebels captured King Peter. The Hungarian lords and prelates preferred a Christian monarch and offered the crown to Andrew, while, as historian Sándor Tóth argues, leaders of the pagan revolt supported the claim of Levente, for he was not baptized, unlike his brothers. The Illuminated Chronicle states that Levente "would beyond doubt have corrupted all Hungary with paganism and idolatry". However, the same chronicle also writes that Levente gave the crown, in the "simplicity of spirit", to Andrew, suggesting that Levente voluntarily renounced the crown in favor of his brother. Levente died in 1047 and was buried in a village on the Danube which was named after his great grandfather, Taksony, who was "said to lie in a pagan grave" there, according to the Illuminated Chronicle.
Simon of Kéza: The Deeds of the Hungarians (Edited and translated by László Veszprémy and Frank Schaer with a study by Jenő Szűcs) (1999). CEU Press. The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing. .